Самая полемическая книга ведущего историка-антисталиниста, анализирующая свежие мифы о Великой Отечественной войне, будьте "секретное соглашение НКВД с гестапо", "сепаратные переговоры Сталина с Гитлером в 1942 году" или манипуляции с цифрами потерь, чтобы приписать Гитлеру преступления Сталина. Опровержение многочисленных фальшивок, с помощью которых хотят переврать историю Второй Мировой и обелить СССР. Разоблачение шарлатанов и ура-"патриотов", пытающихся заморочить читателям голову преднамеренным и грубым враньем.
Не верьте официозным пропагандистам! Не позволяйте промыть себе мозги! Читайте эту книгу - и узнайте, как все было на самом деле!
Russian historian, and author who writes about the history of World War II. An aviation engineer by training, he has written numerous books on the Second World War. Since 2016, Solonin lives in Estonia
Książka bez myśli, tezy przewodniej, czy chociaż głównego tematu. To po prostu zbiór tekstów, w których Sołonin z pro-suworowowskich pozycji debunkuje książki i artykuły różnych rosyjskich kolegów po fachu dotyczące drugiej wojny światowej. Momentami bywa to zabawne, bo daje możliwość głębszego zajrzenia w rosyjską "otchłań" — opisywana teoria Osokina jakoby rozwinięcie Armii Czerwonej w terenach przygranicznych tuż przed startem Barbarossy miało być… efektem tajnego porozumienia Hitlera ze Stalinem na mocy którego krasnoarmiejcy mieli być przewiezieni przez Europę w celu dokonania inwazji na Wielką Brytanię — no przyznam, to robi wrażenie nawet na takim koneserze teorii spiskowych jak ja. Niewątpliwy szacunek polskiego czytelnika musi też wzbudzić obszerny rozdział poświęcony współczesnym propagandowym kłamstwom w sprawie represji w stosunku do Polaków. Jest tu o operacji polskiej NKWD i o próbach wynajdywania przez prokremlowskich propagandystów "anty-Katynia", sporo też o współczesnych, wciąż żywych w Rosji tradycjach obarczania za tą zbrodnię Niemców.
Nie zmienia to jednak faktu, że książka jest w przeważającej części nudną żonglerką liczbami, przypieprzaniem się do stylu a nawet literówek, szczegół za szczegół, wet za wet. Typowe internetowe #rapiery, jakie można przeczytać na każdym co większym forum historyczno-militarnym. Da się to przeczytać wyłącznie, jeśli ktoś lubuje się w tego typu lekturach.