تازه فهمیدم مجموعه ی "اینک شوکران" مال جانبازهاییه که بعد از اتمام جنگ شهید شدن!
هیچی راجع به این کتاب ندارم بگم. فقط خیلی خیلی متفاوت بود. و من این تفاوتو دوست داشتم. موقع خوندن کتابای این مجموعه همش ناراحت میشم که چرا این آدما اینقدر به خودشون و به خونواده ش زیادی و الکی سخت گرفتن؟! میدونم شاید این حرف بی انصافی باشه، اما حقیقتا ناراحت میشدم وقتی میخوندم که پسر چندماهه ی شهید طالبی از شدت عفونت گوش امکان کر شدنش بوده و ایشون حتا نیومده که ببردش دکتر. یعنی حداقل کاری که یه پدر برای فرزندش میکنه.
و این کتاب متفاوت بود. یه جور خوبی متفاوت بود! مث همون جایی که واسه دختر 7 ساله ش لاک و نوار آهنگ میخره و بهش میگه فقط وقتی میری بیرون پاکشون کن :)