Birçok kişinin hayallerinde bile sahip olamadığı hayata sahip olan Kerem, hayatındaki en büyük savaşını Hande'yi gördüğünde verir. Bu savaş, onun son savaşı olmayacaktır. Hande, hayatın koşturmacası içerisinde, her şeyden habersiz, Kerem Sarper'le yaptığı röportaj sonrasında gelişen olaylarla şaşkındır. Artık sahip olunanları yeniden kazanmaya çalışmanın, inanmanın, güvenmenin, aşkın ve masalların zamanıdır. Herkes doğduğu mevsimi severmiş, bu yüzden sevmeler de mevsim mevsimmiş.
Kitaba sayfa sayısı sebebiyle korkarak başlamıştım ve akıcı olmasını ummuştum ama umduğum gerçekleşmedi ve ben, kitabı okurken oldukça sıkıldım. Bu aralar zaten kitap okumakta zorlanırken bir de uzun uzadıya, vıcık vıcık aşk okumak, bende hiçte hoş etki bırakmadı. Evet, vıcık vıcık aşk... Yazar, aralara olay katmış ama oldukça sönük kalmışlar. Şimdi şöyle bir durum var; evet, kitap okumakta zorlandığım bir dönemde olabilirim ama bu kitabı normal bir zamanımda da okumuş olsam yine aynı şeyleri söylerdim; çünkü konusu ve uzunluğu itibari ile başka bir alternatif bırakmıyor. Ben, romantik türünü çok sevmem, belki bunun da etkisi olabilir ama ne kadar? Her şeyi tadında bırakmak gerek. Bu kitabı bitirdiğimde aklımda kalan; fazlaca uzun bir aşk hikâyesi ve sonundaki anlamsız, gereksiz anlar ama en en sonunda güzel bir mutlu son. -neyseki!- Yazar, kendince son bir atak yapmak istemiş, biz okurlara ama dediğim gibi, gereksiz ve can sıkıcıydı; kitap zaten yeterince boğmuş, bari sonunda gereksiz şeylerle daha fazla sıkılmasaydık.
Kitapta saçma bulduğum çok yer oldu; kızın sôzlerinin aynısını, güya farkında olmadan adamında söylemesi falan, buna benzer başka şeyler daha... Tamam, eşler ruh ikizidir diyoruz ama abartmasak? Spoi vermek istemiyorum ama gerçekten adamla kızın, kızın farkında olmadan yaşamış olduğu şeyler falan... Yahu neredeyse hepsi abartı olmuştu.
Kitabın konusu; ünlü gazeteci Hande, ünlü ve zor adam Kerem Sarper'le röportaj yapmak ister ama bu, oldukça zordur ama bir anda kendini röportaj için Kerem Sarper'in evinde bulur sonrasında kayıt cihazını unutmasıyla tekrar bir araya gelmeleri ve birbirleri arasındaki çekime karşı koyamamaları durumu. Yaşanan birkaç talihsiz, üzücü olaylar...
bu kitap pişmanlıktır. cidden uzun zamandır bu kadar kendini tekrarlayan bir kitap okumamıştım. o kadar çok gereksiz ayrıntıyla doldurulmuştu ki... 1119 sayfa kitabın tek bir bölümünü bile yüzümde güller açarak okumadım.
yani klişe kısmını zaten geçiyorum. aynı cümleleri kurmuş olmaları vs vs. rüya kısımlarına hiç değinmiyorum bile. çektiğim onca boyun ve kol ağrısına değmedi maalesef. yazarın diğer kitapları da elimde ve sanırım o son ikisi kaldığında, başka hiiiiiç kitabım yoksa ancak onları okurum. malesef sevemedim seni.
Hayat keşke masallardaki gibi büyüleyici , olumsuzluklar karşısında mucizelerle dolu olsaydı... Kitap gerçeklerden çok uzakmış gibi hissettirse de insanların birbirini sevdikten sonra bu mucizeleri neden gerçek yapamasın ki diyesi geliyor... Kitap o kadar güzelliklerle dolu olsa da beni mutsuz etti işte ...