Ik moet een beetje voorzichtig zijn met wat ik hier schrijf, want de kans lijkt me groot dat meneer Niknam meeleest. Straks word ik opgebeld door een bunq-medewerker, die me vraagt om mijn bericht te verwijderen.
Al jaren geleden kreeg ik de kriebels. Niet van meeneer Niknam, maar van de bunq-klanten. Op social media gedroegen zij zich als de heilsoldaten van het fintech bedrijf waar zij klant van waren. Had iemand kritiek op de bunqbank, dan kon je er op rekenen dat er zich in de reacties woedende bunqers zouden verzamelen. Het was waanzinnig om te zien.
Nu ik dit boek gelezen heb, weet ik dat dit de Eva's zijn. Het zijn wellicht niet de droomgodinnen die Niknam ooit nog op een datingapp hoopt aan te treffen, maar het zijn wel zijn grote fans. Productafnemers die idolaat van hem zijn en hem altijd gelijk geven. Het lijkt Niknam te verbazen dat niet elk mens zo is, dat niet iedereen ziet hoe briljant hij is. En ik ga het toch maar zeggen (BUNQ-MEDEWERKERS, BEL MIJ NIET!!!!): Ali Niknam lijkt me een doodenge vent. Een miljardair die van zijn voetvolk verwacht dat ze niet werken voor het geld, maar voor de eer dat ze deel mogen uitmaken van een ultiem kapitalistisch instituut. En dat ze hun werk voor bunq als prioriteit zien boven alle andere aspecten van hun leven. Hij is een man die zijn vrienden verraad, dumpt en afdankt op het moment dat ze geen ja meer knikken.
Wel zat er enige verlichting in het verhaal: de stichting People for People. Indrukwekkend om te lezen hoeveel hij voor elkaar krijgt in zijn strijd voor het goede. Hoe zou het boek over Niknam eruit zien als hij zijn krachten voortdurend inzette voor het goede, in plaats van voor een internetbank of een pornohostbedrijf?
Wat begint als een interessante en “juicy” verhaal over een talentvolle, gedreven en onwijs harde ondernemer eindigt met zorgwekkende vragen over de macht van (tech)miljardairs en in hoe ver zij willen/mogen zich bemoeien met de journalistiek en - naar mijn mening - dus ook de rechtsstaat.
Mijn verwachtingen voor het boek waren eerlijk gezegd niet heel hoog omdat ik vond dat de schrijvers vorige boek over Booking.com een soort “Booking groot, dus Booking slecht” toon had. Mijn ervaring hier is echter heel anders geweest. Ik vond deze biografie eerlijk en objectief. Er zijn meerdere perspectieven gedeeld en Ali en zijn bedrijven worden niet als schurken neergezet. Als lezer krijg je een zo compleet mogelijk beeld en mag je je eigen conclusies trekken.
Veel lezers zullen zien wat Niknam allemaal bereikt heeft en dat bewonderen, en niet onterecht, maar de keerzijde moet ook bekeken en besproken worden.
"Ik zit hier, omgeven met retards en retards plus. En ik ben de enige die dit kan. Ik ben zo slim. Niemand begrijpt mij. Niemand kan mij bijbenen." wordddddd
Er zitten echt bizarre verhalen in dit boek, wilde ook graag doorlezen. Geïnspireerd ben ik niet geworden van hem maar het geeft een prachtig inkijkje een soort sektarische startup-cultuur.
Moest bij het stukje over personeel dat bij hun chatnaam werd genoemd denken aan ‘The Circle’ van David Eggers. Heel interessant en goed geschreven boek, waarbij ik mezelf er weer op betrap dat ik het jammer vind dat zo’n geniaal persoon uiteindelijk ook – als zo velen – een tiran blijkt te zijn.
De eenzame strijd... leest weg als een heerlijke schelmenroman, maar met open eindjes. Gaat Ali het maken in Amerika? Of blijft hij gebonden aan Nederland? Wat gaat er met Bunq gebeuren? En hoe loopt het af met al die mensen die in zijn spoor achterbleven?
Het meest indrukwekkend is hoe Ali vol overtuiging tegen de gevestigde orde van een conservatieve, streng gereguleerde markt in durfde te gaan. En zelf werd ik ook wel geraakt door een heel kort verhaal over zijn steun aan Oekraïne. Maar daar staat een beeld tegenover van een eenzame en keiharde man die zich niet bekommert om de nevenschade van zijn ambitie. Die balans maakt zijn verhaal menselijker dan één van de twee kanten alleen had kunnen bereiken.
Een nieuw boek van Stijn Bronzwaer en collega's van NRC over een expose van Ali Niknam en Bunq? Die moet ik lezen !
Na het lezen van De Machine over booking.com wat kwalitatief een sterk boek was (en welke ook als serie op NPO gaat verschijnen dus dat blijkt) verwachtte ik eenzelfde kwaliteit.
Helaas is dit boek echt minder dan De Machine. Daarom kom ik niet verder dan 3 sterren. Het verhaal van Bunq en Ali Niknam is eigenlijk best wel niche / klein en regelmatig redelijk futiel. Bunq en Ali Niknam zijn eigenlijk te klein voor een servet, maar te groot voor een tafellaken.
Fantastisch! Ik luisterde de podcast van NRC erover en heb het boek vrij snel daarna gekocht (en uitgelezen). Interessant want er is veel af te dingen op zijn management stijl maar je zou je ook kunnen afvragen of we niet een paar van dit soort mensen nodig hebben, die lekker overal tegenaan willen schoppen en ondanks alles niet opgeven. Interessant boek, ook voor mensen die breder geïnteresseerd zijn in het landschap van banken of IT
Herkenbaar voor velen die hebben gewerkt in Niknams bedrijven. Ik heb nog nooit op zo’n toxic werkplek gewerkt. Tegelijkertijd is het boek mooi gebalanceerd en werd ik soms positief verrast door goede acties van Niknam.
Het boek had net zo goed “De biografie van een uber eikel” kunnen heten. De manier waarop deze man met mensen omgaat is absurd. Ali Niknam is op zijn minst een narcist maar hij neigt nog meer naar een sociopaat.
Fijn boek om te lezen. Doordat Ali niet mee wil werken blijft het in het midden wat de andere kant van het verhaal is. Maar het niet meewerken zegt misschien wel genoeg.