Een baby'tje van enkele uren oud dat wordt achtergelaten bij het ziekenhuis. Een puberjongen die na jarenlang huiselijk geweld zijn stiefvader te lijf gaat. Als het thuis niet veiligis neemt je mee achter de voordeur van families in de jeugdzorg. Marloes Alferink vertelt indringende en ontroerende verhalen uit een wereld die wordt gedomineerd door regels, richtlijnen en geld. Ze laat ook zien hoe het anders door niet meer het systeem maar de mens voorop te stellen. Dit boek is een oproep om de menselijke maat terug te brengen, in de jeugdzorg én in de samenleving. Want juist in harde tijden zijn zachtheid en menselijkheid onmisbaar.
Een mooie inkijk in het complexe werkveld van de jeugdbeschermers. De missie van Marloes om meer hart in de jeugdzorg te brengen spat van de pagina's af. Dit boek bracht mij weer terug naar de complexiteit van dit werk en hoe dat toen voor mij voelde. De gesprekken met ambtenaren over o.a. financiering van de nodige zorg, lieten mij tegelijkertijd met andere, zachtere, ogen kijken naar situaties die ik in mijn huidige werk tegenkom. De verhalen uit het boek en de boodschap blijven me bezighouden; 5 sterren!