Dit is zo’n boek dat indruk maakt. Het grijpt je aan, zit sterk in elkaar en bleef bij mij nog lang in mijn hoofd rondspoken nadat ik het had dichtgeslagen.
Het boek wordt neergezet als YA/New Adult en dat klopt ook, maar het onderwerp is absoluut niet licht. Femicide staat heel duidelijk centraal, alleen wordt het verwerkt binnen een fantasywereld. De ene na de andere vrouwenziel wordt opgehaald nadat zij door een man is vermoord, en sommige van die scènes vond ik behoorlijk heftig. Er staan gelukkig duidelijke triggerwarnings voorin.
Wat het voor mij aan het einde nog indrukwekkender maakte, is het nawoord. Daaruit blijkt dat vrijwel veel slachtoffers in het verhaal gebaseerd zijn op echte vrouwen uit Nederland en België die door een man om het leven zijn gebracht. Op dat moment krijgt het hele boek nog een extra laag en komt alles ineens nóg harder binnen.
Tegelijkertijd leest het verhaal verrassend prettig weg. Je volgt de vrouwelijke hoofdpersoon Winnie, een geweldig karakter. Ze is vurig, levenslustig, strijdlustig en niet bang om tegen mevrouw Helle in te gaan. Ze voelt als iemand die weigert zich zomaar neer te leggen bij wat er van haar verwacht wordt.
Ook de andere personages zijn mooi uitgewerkt en krijgen genoeg verdieping. Tijdens het verhaal ontdek je steeds nieuwe dingen over hen, waardoor het blijft boeien en de wereld steeds completer voelt.
Die worldbuilding vond ik trouwens echt sterk. Er zit behoorlijk veel wereldopbouw in dit boek en toch voelt het nergens alsof je wordt bedolven onder informatie. Daardoor voelt het verhaal grootser en rijker dan ik vooraf had verwacht.
De kaboutertjes vond ik daarnaast echt een leuke toevoeging. Ze zorgen op precies de juiste momenten voor wat zachtheid en luchtigheid. Dat is fijn, want tegenover zo’n zwaar onderwerp heb je soms even iets liefs nodig om op adem te komen.
Qua romance blijft het boek heel bescheiden. Er zit een heel klein beetje spice in, maar absoluut geen smut. Het is vooral lief en staat nergens op de voorgrond. Voor mij werkte dat juist goed, omdat het echte hart van dit verhaal ergens anders ligt.
Ook het tempo vond ik prettig. Er blijft genoeg gebeuren, zonder dat het gehaast voelt, en door de ontdekkingen over de andere personages blijft het verhaal steeds nieuwe lagen krijgen.
Eén ding bleef op het einde nog wel in mijn hoofd hangen. Wanneer de hoofdpersoon uiteindelijk terugkeert naar haar leven en haar werk weer oppakt, vroeg ik me af wat er dan gebeurt met alles wat tijdens die tien dagen is gebeurd. In die periode hebben ze immers wel mannen ‘aangepakt’. Zijn die interacties dan nog onderdeel van de werkelijkheid, of is daar iets in veranderd? Dat bleef voor mij een open vraag.
De epiloog vanuit Jinho vond ik trouwens een hele mooie afsluiter. Juist omdat je na zo’n intens verhaal nog even vanuit zijn perspectief meekijkt, krijgt het einde iets zachts en menselijks mee. Voor mij rondde dat het verhaal heel fijn af.
Toch deed die ene open vraag weinig af aan mijn totaalindruk. De Zielenstorm is aangrijpend, origineel, goed opgebouwd en inhoudelijk veel zwaarder dan je misschien vooraf verwacht. Ik vind het ontzettend knap hoe de auteur zo’n actueel en pijnlijk onderwerp heeft weten te verwerken in een fantasyverhaal zonder dat het geforceerd voelt.
Vijf sterren voor een indrukwekkend, gelaagd en emotioneel fantasyverhaal dat nog lang blijft hangen.
Niet mijn type boek. Het voelt geforceerd, waarbij alle maatschappelijke uitingen naar voren moeten komen. Het idee achter het boek is mooi, maar de uitvoering past niet bij mij.
This entire review has been hidden because of spoilers.