What do you think?
Τσοντοκόμικ
Μετά από μια εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία ως αυτoέκδοση το «ΤΣΟΝΤΟΚΟΜΙΚ» επιστρέφει στα ράφια των βιβλιοπωλείων από την Jemma Press!
«10 nμικρές ερωτικές ιστορίες από 10 γυναίκες δημιουργούς κόμικς, σε δάση και nπολυκατοικίες, σπίτια και μουσεία, άλλες αστείες, άλλες περίεργες, όλες ζωγραφισμένες με αγάπη, τσαχπινιά και, ε, καύλα.»
Περιλαμβάνει έξτρα τετρασέλιδο φλιπ-κόμικ: κάθε δημιουργός και ένα πάνελ.»
“Το βρήκα απλά γαργαλιστικό” – τύπος με sexually nexplicit τατουάζ σε con
“Παραήταν τσόντα για μένα” – φιλενάδι δημιουργού
“Δεν ήταν αρκετά τσόντα για μένα” – άλλο φιλενάδι nάλλης δημιουργού
“ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΛΕΕΙ” – συγχυσμένη μαμά δημιουργού
«10 nμικρές ερωτικές ιστορίες από 10 γυναίκες δημιουργούς κόμικς, σε δάση και nπολυκατοικίες, σπίτια και μουσεία, άλλες αστείες, άλλες περίεργες, όλες ζωγραφισμένες με αγάπη, τσαχπινιά και, ε, καύλα.»
Περιλαμβάνει έξτρα τετρασέλιδο φλιπ-κόμικ: κάθε δημιουργός και ένα πάνελ.»
“Το βρήκα απλά γαργαλιστικό” – τύπος με sexually nexplicit τατουάζ σε con
“Παραήταν τσόντα για μένα” – φιλενάδι δημιουργού
“Δεν ήταν αρκετά τσόντα για μένα” – άλλο φιλενάδι nάλλης δημιουργού
“ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΛΕΕΙ” – συγχυσμένη μαμά δημιουργού
56 pages, Paperback
First published May 1, 2019
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
December 21, 2022
ναι .....Ναι.....ΝΑΙ
ΖΗΤΩ ΟΙ ΤΣΌΝΤΕΣ, ΖΗΤΩ ΤΑ ΚΟΜΙΞ, ΖΗΤΩ ΤΟ ΣΕΞ, ΖΗΤΩ ΟΙ ΘΗΛΥΚΌΤΗΤΕΣ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΟΜΙΚ.
ΖΗΤΩ ΟΙ ΤΣΌΝΤΕΣ, ΖΗΤΩ ΤΑ ΚΟΜΙΞ, ΖΗΤΩ ΤΟ ΣΕΞ, ΖΗΤΩ ΟΙ ΘΗΛΥΚΌΤΗΤΕΣ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΟΜΙΚ.
December 27, 2020
Υπέροχο ανθολόγιο τσοντοιστοριών, η κάθε μία με το δικό της μοναδικό στυλ :)
November 19, 2019
Κριτική στο Smassing Culture
Η ανθολογία που βάζει το σεξ στα κόμικ χωρίς κόμπλεξ
Η πορνογραφία στα κόμικ είναι ένα θέμα ιδιαίτερα δύσκολο αλλά η ελληνική σκηνή έχει φανεί λαλίστατη για αυτό. Υπάρχουν αρκετοί καλλιτέχνες που όχι μόνο δεν έχουν πρόβλημα να ασχοληθούν εκτενώς με το ερωτικό σκίτσο, αλλά μέσα από τη διερεύνηση φετίχ και ιδιαιτεροτήτων, το κάνουν με μια ιδιαίτερη τρυφερότητα.
Σε κάθε περίπτωση όμως, το μοτίβο είναι άνδρες που απεικονίζουν γυναίκες, είτε με σεβασμό είτε, σε αρκετές περιπτώσεις, αντικειμενικοποιώντας τις και θέτοντας το γυναικείο σώμα ουσιαστικά ως καμβά για το ανδρικό βλέμμα και την ανδρική ευχαρίστηση. Πολλές φορές δε αυτό γίνεται μάλιστα και υπό την επίφαση μιας προοδευτικής αντίληψης, η οποία καλεί σε μια αφελή απελευθέρωση των σωμάτων, στα οποία βέβαια τον πρώτο λόγο έχει η ανδρική επιθυμία.
Και οι γυναίκες; Είναι τόσο απίθανό οι γυναίκες να μεταχειρίζονται την ερωτική τέχνη και την πορνογραφία για τη δική τους ευχαρίστηση; Φυσικά και όχι, όσο ταμπού και αν παραμένει. Απορρίπτοντας το δίλημμα «Αγία ή Πουτάνα» και τις καταπιεστικές επιταγές μια ηθικής άλλων, όλο και περισσότερες γυναίκες επιδιώκουν μια καλύτερη σχέση με το σώμα τους και την ευχαρίστηση τους, προσπαθώντας να βγουν από μια ανδροκρατούμενη σεξουαλική διαγωγή για την οποία η γυναικεία σεξουαλικότητα ήταν (και παραμένει) «μαύρη ήπειρος». Υπό αυτό το πρίσμα, ανθολογίες όπως το «Τσοντοκόμικ», μια συλλογή δέκα ερωτικών ιστοριών από ισάριθμες κομίστριες, είναι μια αναζωογονητική ματιά.
Οι ιστορίες από τις Έλενα Γώγου, Γεωργία Ζάχαρη, Roberta Γιατζόγλου Watkinson, Poinoner, Lussaki, Στέλλα Στεργίου, Darina Miroshnichenko, Σ.Π, Σμαρ και Ραφαέλα Κόνι είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, με ξεχωριστό στυλ, αφηγηματικότητα και ερωτικό προσανατολισμό. Κοινό όμως στοιχείο και συνδετικός κρίκος, ανεξάρτητα από όλα τα παραπάνω, είναι η αναζήτηση ενός γυναικείου τρόπου κατανάλωσης (και παραγωγής) ερωτισμού. Δίνει στις γυναικείες φαντασιώσεις, είτε συμμετέχουν γυναίκες είτε όχι, την πρωτοκαθεδρία στη διαχείριση της σεξουαλικότητας και κυρίως στην έκφραση τους. Μέσα από τις δικές τους επιθυμίες, αφηγήσεις και χιούμορ (ω ναι) γίνεται μια προσπάθεια να έρθουν στο προσκήνιο άτομα των οποίων το βλέμμα συχνά παραμερίζεται, καταπιέζεται ή κρίνεται πως δεν δικαιούται να υπάρχει καν.
Ταυτόχρονα, ο συλλογικός τρόπος παραγωγής μιας ανθολογίας εκδηλώνει ανοικτά και μια ανάγκη άλλης αντιμετώπισης του είδους, πιο ανοικτής, πιο κοινωνικής. Γιατί η σιωπή και ο ανταγωνισμός σε αυτά τα θέματα είναι συχνά επιζήμιος παντού και επιθυμία που εγκλωβίζεται σε συμβάσεις, τελικά γίνεται τοξική… Έτσι μπορεί οι ιστορίες να μη μιλούν η μία για την άλλη, μιλούν όμως η μία ΣΤΗΝ άλλη, και τελικά αυτό είναι πιο σημαντικό.
Παράλληλα οι ιστορίες οι ίδιες φέρνουν στο φως μια αρκετά διαφορετική εικόνα για τις φαντασιώσεις και το σώμα που πρωταγωνιστεί σε αυτές. Με τις queer αναπαραστάσεις να δηλώνουν παρούσες (ίσως όχι αρκετά όσο θα ήθελαν και οι ίδιες οι καλλιτέχνιδες), δίνονται διαφορετικοί τρόποι απόλαυσης του σώματος, στους οποίους αυτό δεν είναι απλό αντικείμενο με κινηματογραφικές και εξειδικευμένες ιδιότητες. Αντίθετα προβάλλεται με τις ατέλειες και τις ιδιαιτερότητες του, ενεργώντας και λαμβάνοντας μέρος στα τεκταινόμενα.
Είναι πρόδηλο πως οι ιστορίες αφορούν το σεξ ως απόλαυση για όλους τους εμπλεκόμενους, ανεξάρτητα από τον αριθμό ή τις ιδιότητες τους και όχι το σεξ πως εξουσία που ασκείται στα σώματα και αυτό στη τελική είναι κάτι που θέλουμε να βλέπουμε περισσότερο και μια αντίληψη που πρέπει σιγά σιγά να κατανοήσουμε για να απενοχοποιήσουμε μία από τις ωραιότερες δραστηριότητες του ανθρώπου.
Οι άνθρωποι υπάρχουν και ανακαλύπτουν μέσα από το σεξ. Οπότε ναι, ζήτω τα κόμικ, ζήτω το σεξ.
Η ανθολογία που βάζει το σεξ στα κόμικ χωρίς κόμπλεξ
Η πορνογραφία στα κόμικ είναι ένα θέμα ιδιαίτερα δύσκολο αλλά η ελληνική σκηνή έχει φανεί λαλίστατη για αυτό. Υπάρχουν αρκετοί καλλιτέχνες που όχι μόνο δεν έχουν πρόβλημα να ασχοληθούν εκτενώς με το ερωτικό σκίτσο, αλλά μέσα από τη διερεύνηση φετίχ και ιδιαιτεροτήτων, το κάνουν με μια ιδιαίτερη τρυφερότητα.
Σε κάθε περίπτωση όμως, το μοτίβο είναι άνδρες που απεικονίζουν γυναίκες, είτε με σεβασμό είτε, σε αρκετές περιπτώσεις, αντικειμενικοποιώντας τις και θέτοντας το γυναικείο σώμα ουσιαστικά ως καμβά για το ανδρικό βλέμμα και την ανδρική ευχαρίστηση. Πολλές φορές δε αυτό γίνεται μάλιστα και υπό την επίφαση μιας προοδευτικής αντίληψης, η οποία καλεί σε μια αφελή απελευθέρωση των σωμάτων, στα οποία βέβαια τον πρώτο λόγο έχει η ανδρική επιθυμία.
Και οι γυναίκες; Είναι τόσο απίθανό οι γυναίκες να μεταχειρίζονται την ερωτική τέχνη και την πορνογραφία για τη δική τους ευχαρίστηση; Φυσικά και όχι, όσο ταμπού και αν παραμένει. Απορρίπτοντας το δίλημμα «Αγία ή Πουτάνα» και τις καταπιεστικές επιταγές μια ηθικής άλλων, όλο και περισσότερες γυναίκες επιδιώκουν μια καλύτερη σχέση με το σώμα τους και την ευχαρίστηση τους, προσπαθώντας να βγουν από μια ανδροκρατούμενη σεξουαλική διαγωγή για την οποία η γυναικεία σεξουαλικότητα ήταν (και παραμένει) «μαύρη ήπειρος». Υπό αυτό το πρίσμα, ανθολογίες όπως το «Τσοντοκόμικ», μια συλλογή δέκα ερωτικών ιστοριών από ισάριθμες κομίστριες, είναι μια αναζωογονητική ματιά.
Οι ιστορίες από τις Έλενα Γώγου, Γεωργία Ζάχαρη, Roberta Γιατζόγλου Watkinson, Poinoner, Lussaki, Στέλλα Στεργίου, Darina Miroshnichenko, Σ.Π, Σμαρ και Ραφαέλα Κόνι είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, με ξεχωριστό στυλ, αφηγηματικότητα και ερωτικό προσανατολισμό. Κοινό όμως στοιχείο και συνδετικός κρίκος, ανεξάρτητα από όλα τα παραπάνω, είναι η αναζήτηση ενός γυναικείου τρόπου κατανάλωσης (και παραγωγής) ερωτισμού. Δίνει στις γυναικείες φαντασιώσεις, είτε συμμετέχουν γυναίκες είτε όχι, την πρωτοκαθεδρία στη διαχείριση της σεξουαλικότητας και κυρίως στην έκφραση τους. Μέσα από τις δικές τους επιθυμίες, αφηγήσεις και χιούμορ (ω ναι) γίνεται μια προσπάθεια να έρθουν στο προσκήνιο άτομα των οποίων το βλέμμα συχνά παραμερίζεται, καταπιέζεται ή κρίνεται πως δεν δικαιούται να υπάρχει καν.
Ταυτόχρονα, ο συλλογικός τρόπος παραγωγής μιας ανθολογίας εκδηλώνει ανοικτά και μια ανάγκη άλλης αντιμετώπισης του είδους, πιο ανοικτής, πιο κοινωνικής. Γιατί η σιωπή και ο ανταγωνισμός σε αυτά τα θέματα είναι συχνά επιζήμιος παντού και επιθυμία που εγκλωβίζεται σε συμβάσεις, τελικά γίνεται τοξική… Έτσι μπορεί οι ιστορίες να μη μιλούν η μία για την άλλη, μιλούν όμως η μία ΣΤΗΝ άλλη, και τελικά αυτό είναι πιο σημαντικό.
Παράλληλα οι ιστορίες οι ίδιες φέρνουν στο φως μια αρκετά διαφορετική εικόνα για τις φαντασιώσεις και το σώμα που πρωταγωνιστεί σε αυτές. Με τις queer αναπαραστάσεις να δηλώνουν παρούσες (ίσως όχι αρκετά όσο θα ήθελαν και οι ίδιες οι καλλιτέχνιδες), δίνονται διαφορετικοί τρόποι απόλαυσης του σώματος, στους οποίους αυτό δεν είναι απλό αντικείμενο με κινηματογραφικές και εξειδικευμένες ιδιότητες. Αντίθετα προβάλλεται με τις ατέλειες και τις ιδιαιτερότητες του, ενεργώντας και λαμβάνοντας μέρος στα τεκταινόμενα.
Είναι πρόδηλο πως οι ιστορίες αφορούν το σεξ ως απόλαυση για όλους τους εμπλεκόμενους, ανεξάρτητα από τον αριθμό ή τις ιδιότητες τους και όχι το σεξ πως εξουσία που ασκείται στα σώματα και αυτό στη τελική είναι κάτι που θέλουμε να βλέπουμε περισσότερο και μια αντίληψη που πρέπει σιγά σιγά να κατανοήσουμε για να απενοχοποιήσουμε μία από τις ωραιότερες δραστηριότητες του ανθρώπου.
Οι άνθρωποι υπάρχουν και ανακαλύπτουν μέσα από το σεξ. Οπότε ναι, ζήτω τα κόμικ, ζήτω το σεξ.
June 4, 2019
Ο τίτλος είναι λίγο παραπλανητικός, πιθανότατα όχι σκοπίμως, αλλά λόγω μιας λεπτής και δύσκολα διακριτής γραμμής μεταξύ της τσόντας και του ερωτικού έργου (οποιασδήποτε φύσεως). Το συγκεκριμένο είναι το δεύτερο.
Δέκα γυναίκες δημιουργοί προσεγγίζουν η καθεμιά με τον δικό της τρόπο το εικονογραφημένο σεξ, παραθέτοντας προσωπικές αντιλήψεις, επιθυμίες και φαντασιώσεις, πιθανώς εμπειρίες, χρησιμοποιώντας χιούμορ, κατά τόπους σουρεαλισμό και κατά τόπους εσωματώνοντας το πολιτικό σχόλιο.
Είναι όλες οι ιστορίες ισοδύναμες; Όχι, αλλά στο σύνολο σχεδόν όλες (για τα δικά μου γούστα πάντα) δείχνουν όμορφες, είναι διασκεδαστικές και κατά περίπτωση ευνοούν την περαιτέρω σκέψη. Αυτό διαφοροποιεί κατά τη γνώμη μου τη συγκεκριμένη συλλογή από αυτό που αποκαλούμε τσόντα. Η τσόντα εξυπηρετεί μόνο την (αυτο) ικανοποίηση, δίχως περαιτέρω σκέψη.
Then again, that's just me.
Δέκα γυναίκες δημιουργοί προσεγγίζουν η καθεμιά με τον δικό της τρόπο το εικονογραφημένο σεξ, παραθέτοντας προσωπικές αντιλήψεις, επιθυμίες και φαντασιώσεις, πιθανώς εμπειρίες, χρησιμοποιώντας χιούμορ, κατά τόπους σουρεαλισμό και κατά τόπους εσωματώνοντας το πολιτικό σχόλιο.
Είναι όλες οι ιστορίες ισοδύναμες; Όχι, αλλά στο σύνολο σχεδόν όλες (για τα δικά μου γούστα πάντα) δείχνουν όμορφες, είναι διασκεδαστικές και κατά περίπτωση ευνοούν την περαιτέρω σκέψη. Αυτό διαφοροποιεί κατά τη γνώμη μου τη συγκεκριμένη συλλογή από αυτό που αποκαλούμε τσόντα. Η τσόντα εξυπηρετεί μόνο την (αυτο) ικανοποίηση, δίχως περαιτέρω σκέψη.
Then again, that's just me.
September 2, 2019
Συλλογικό κόμικ ερωτικού περιεχομένου από γυναίκες δημιουργούς και φυσικά έχει πολύ ενδιαφέρον, μιας και είναι γνωστό ότι η πλάστιγγα σε αυτόν τον τομέα γέρνει προς την αντρική ματιά. Δε νομίζω να έχει υπάρξει αντίστοιχη ελληνική προσπάθεια.
December 27, 2020
Υπέροχη ανθολογία από ερωτικά κόμικ!
May 21, 2021
B.R.A.CE. 2021
Πριν ξεκινήσω να σημειώσω ότι το διάβασα κατά την διάρκεια καφέ
Μου άρεσε η συνοχή του ασπρόμαυρου σε όλες τις ιστορίες και τα διαφορετικά είδη σχεδίου που περιέχει η συλλογή. Το 50% για μένα είναι το σχέδιο. Επικροτώ την προσπάθεια και χαίρομαι για την επιτυχία του εγχειρήματος. Αλλά δεν μου άφησε κάτι. 'Ισως με δεύτερη ανάγνωση...
Μου άρεσε η συνοχή του ασπρόμαυρου σε όλες τις ιστορίες και τα διαφορετικά είδη σχεδίου που περιέχει η συλλογή. Το 50% για μένα είναι το σχέδιο. Επικροτώ την προσπάθεια και χαίρομαι για την επιτυχία του εγχειρήματος. Αλλά δεν μου άφησε κάτι. 'Ισως με δεύτερη ανάγνωση...
November 17, 2021
3.5
Ποικιλία, sex positivity και ομορφο σχεδιο :)
Ποικιλία, sex positivity και ομορφο σχεδιο :)
January 18, 2022
Μικρά πορνογραφικά έργα τέχνης που εύκολα ανεβάζουν τη θερμοκρασία και πολύ καλά κάνουν!
March 2, 2022
Ρομαντισμούλης το αγαπημένο μου <3
November 17, 2023
Γαμάτο!!! <3
December 9, 2025
Though several tales are workless, for an anglophone, it's very helpful to use Google Translate with the camera in order to read it.
February 6, 2021
Απογοήτευση
Displaying 1 - 14 of 14 reviews