Seçme Öyküler

by Emilia Pardo Bazán, Collective (Translator), Emre Aksoy (Editor)

XX. yüzyılın ve İspanya’nın önde gelen yazarlarından biri olarak kabul edilen Emilia Pardo Bazán’ın öyküleri ilk kez Türkçede.
Seçme Öyküler’in her satırına gerçekçilik sızmıştır; ancak yazar doğaüstü güçlerin yahut sihrin günlük yaşamdaki yerini de ihmal etmez. Yüz yılı aşkın bir süre önce yazılmış olsa da Bazán’ın metinlerinin çağdaş dünyayla olan bağlantıları da şaşırtıcıdır; örneğin eserlerinde hatırlardan çıkmayacak kadın karakterleri kurmacanın merkezine yerleştiren yazarın kadın-erkek ilişkilerini feminist bir bakış açısıyla ele aldığı gözlenir.

Seçme Öyküler, İstanbul Üniversitesi İspanyol Dili ve Edebiyatı öğrencileri tarafından İspanyolca Edebiyat Çevirmenleri Eğitimi (İspedçev) projesi kapsamında özenle derlendi ve çevrildi. Bazán, okuru birbirine âşık iki çocuğun kaçma girişimine de, vampirlerin, hortlakların öykülerine de, “kadın”ın yaratılışına da tanık olmaya davet ediyor.

“Hayatımızda önemli yer kaplayan şeylerin kökenleri kayda değer olmayan, küçücük şeylerdir; moleküler kasırgaya tutulmuş ahlakçı atomlardır. Bu kasırga kendi etrafında döne döne kendini yuvarlaklaştırır, katılaştırır ve elmas sertliğine ulaşır. Hayatınızda, kendilerini etkileyici şekilde sunan büyük şeylere asla şüpheyle yaklaşmayın; bunlar uyarıcı niteliktedir ve önlenebilir.”

104 pages, Paperback

First published January 1, 2026

About the author

Emilia Pardo Bazán was a Galician author and scholar from Galicia. She is known for bringing naturalism to Spanish literature, for her detailed descriptions of reality, and for her role in feminist literature of her era.
Her first novel, Pascual López (1879), is a simple exercise in fantasy of no remarkable promise, though it contains good descriptive passages of romance. It was followed by a more striking story, Un viaje de novios (1881), in which a discreet attempt was made to introduce into Spain the methods of French realism. The book caused a sensation among the literary cliques, and this sensation was increased by the appearance of another naturalistic tale, La tribuna (1885), wherein the influence of Émile Zola is unmistakable. Meanwhile, the writer's reply to her critics was issued under the title of La cuestion palpitante (1883), a clever piece of rhetoric, but of no special value as regards criticism or dialectics.
The best of Emilia Pardo Bazán's work is embodied in Los pazos de Ulloa (1886), the painfully exact history of a decadent aristocratic family. A sequel, with the significant title of La madre naturaleza (1887), marks a further advance in the path of naturalism.
She was also a journalist, essayist and critic. She died in Madrid.