Τα εργοστασιακά συμβούλια και το κράτος της εργατικής τάξης

by Antonio Gramsci, Θάνος Παπαδόπουλος (Translator, Introduction), Giulio Einaudi (Introduction)

"Δεν μιλώ ποτέ για την αρνητική πλευρά της ζωής μου. Πρώτ' απ' όλα γιατί δε θέλω να παραπονιέμαι - ήμουν ένας μαχητής που δε στάθηκε τυχερός στην άμεση πάλη κι οι μαχητές Δεν μπορούν και δεν πρέπει να ελεεινολογούν τη μοίρα τους επειδή πάλεψαν όχι γιατί τους εξανάγκασε κανείς, αλλά γιατί το θέλησαν οι ίδιοι συνειδητά".

Το όνομα του Γκράμσι, έγινε στους κόλπους του εργατικού και προοδευτικού κινήματος, σταθερό σημείο αναφοράς σε Ανατολή και Δύση, στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Λατινική Αμερική και την Ιαπωνία. Παντού υπογραμμίζεται ο πλούτος των εφαρμογών και η ευρύτητα των θεμάτων της αντίληψής του και η πρωτοτυπία μιας τοποθέτησης όπου η σχέση ανάμεσα στην δράση, στην θέληση των ανθρώπων και των αντικειμενικών συνθηκών, καθορίζεται χωρίς δογματισμούς και χωρίς εμπειρισμούς. Το να διαβάσει κανείς ιστορικά τα πολιτικά κείμενα του Γκράμσι, δεν σημαίνει ότι θέλει να μειώσει την ορμητική τους επικαιρότητα. Αντίθετα. Σημαίνει να κατανοήσει τα κύρια αίτια μιας ζωντανής μεθόδου, να αναγνωρίσει και να εξετάσει ένα θέμα ανανέωσης του κινήματος, μιαν αναζήτηση γύρω από τις κινητήριες δυνάμεις της αλλαγής ενός κόσμου που εξακολουθεί να παραμένει άδικος και στις μέρες μας.
Για την ζωή της χώρας του, για τους αγώνες των λαϊκών τάξεων, ο Γκράμσι υπήρξε εξαιρετικός μάρτυρας. Όμως δεν είναι αυτός ο τελευταίος λόγος για την σπουδαιότητα των κειμένων του. Αυτά τα κείμενα προσφέρουν πολύτιμο υλικό για την ιστορία του εργατικού κινήματος, πηγή και συνάμα ερμηνευτικό σχήμα, για τις δύσκολες μάχες του μέλλοντος. Η αξία τους παραμένει διαχρονική, αφού, κατά κοινή ομολογία, η μεγάλη προσωπική δύναμη, η σφραγίδα του λόγου του Γκράμσι, τα καθίστα ένα κλασικό έργο της παγκόσμιας πολιτικής φιλολογίας. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

356 pages, Paperback

First published January 1, 1920

About the author

Antonio Francesco Gramsci was an Italian Marxist philosopher, linguist, journalist, writer, and politician. He wrote on philosophy, political theory, sociology, history, and linguistics. He was a founding member and one-time leader of the Italian Communist Party. A vocal critic of Benito Mussolini and fascism, he was imprisoned in 1926, where he remained until his death in 1937.

During his imprisonment, Gramsci wrote more than 30 notebooks and 3,000 pages of history and analysis. His Prison Notebooks are considered a highly original contribution to 20th-century political theory. Gramsci drew insights from varying sources — not only other Marxists but also thinkers such as Niccolò Machiavelli, Vilfredo Pareto, Georges Sorel, and Benedetto Croce. The notebooks cover a wide range of topics, including the history of Italy and Italian nationalism, the French Revolution, fascism, Taylorism and Fordism, civil society, the state, historical materialism, folklore, religion, and high and popular culture.
Gramsci is best known for his theory of cultural hegemony, which describes how the state and ruling capitalist class — the bourgeoisie — use cultural institutions to maintain wealth and power in capitalist societies. In Gramsci's view, the bourgeoisie develops a hegemonic culture using ideology rather than violence, economic force, or coercion. He also attempted to break from the economic determinism of orthodox Marxist thought, and so is sometimes described as a neo-Marxist. He held a humanistic understanding of Marxism, seeing it as a philosophy of praxis and an absolute historicism that transcends traditional materialism and traditional idealism.

Reviews

[Nikos Tzhmas · Rating 4 out of 5]

Συνεισφορά του Αντόνιο Γκράμσι στη μαρξιστική σκέψη:
1)Οι επεξεργασίες γύρω από την έννοια της ηγεμονίας και του κομμουνιστικού κόμματος ως σύγχρονου ηγεμόνα.
2)Οι θεωρητικές επεξεργασίες γύρω από το σύγχρονο κράτος στη δυτική Ευρώπη και τις δυνατότητες και τη μορφή που θα πρέπει να έχει η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας
3)Σημαντικότατες επεξεργασίες γύρω από τη φιλοσοφία, το ρόλο των διανοουμένων και της κουλτούρας ως πολιτικο διακύβευμα.
4)Τα απίστευτα βρισίδια που ρίχνει στις αστικές εφημερίδες της εποχής, τα οποία πιάνουν τον ανυποψίαστο αναγνώστη στον υπνο, οπότε μόλις τα διαβάσεις, μένεις με τα μάτια γουρλωμένα να κοιτάς τη σελίδα για να σιγουρευτείς για αυτό που διάβασες.

Πέρα από τη πλάκα όμως, ο αναγνώστης αυτού του τόμου θα βρεί μια σειρά από πολύ σημαντικά ερωτήματα που θέτει ο νεαρός τότε Γκράμσι γύρω από την οργάνωση στους χώρους εργασίας, τη φύση των συνδικάτων, την προλεταριακή ενότητα και την κουλτούρα των εργατών, αλλά και σπέρματα της μετέπειτα σκέψης του γύρω από το κόμμα και την ηγεμονία. Λαμπρό μυαλό, ήδη από τα νεανικά του χρόνια. 4/5