Niedawno owdowiały Janis na ulicy, którą codziennie spaceruje, spostrzega pewnego dnia ciąg dziwnych znaków: O7A sEFO. Tajemnicze inskrypcje nie dają mu od tej pory spokoju. Przekonany, że za szyfrem kryje się ważny przekaz, rozpoczyna śledztwo na własną rękę. Nie myli się, choć w przeciwieństwie do czytelnika nigdy nie dowie się, co znaczy graffiti na murze…
„Tajemnicze inskrypcje” to melancholijna, wielowątkowa opowieść o kilkunastu postaciach, których losy splatają się ze sobą w zaskakujący i przypadkowy sposób, historia, której korzenie sięgają kilkadziesiąt lat wstecz, z zaskakującym sensacyjno-politycznym wątkiem w tle. Alexis Panselinos zabiera nas w poetycką podróż po labiryntach ludzkich losów, Aten i Grecji.
Najlepsza powieść grecka 2012 roku według magazynu „Diavazo”.
Umęczyłem się tą książką, chociaż miała też dobre fragmenty. Miałem dwa momenty, gdy chciałem ją rzucić w kąt, a wytrzymałem jedynie dlatego, że chciałem poznać odpowiedzi. Nie poznałem. Książka jest trudna w czytaniu. Obco brzmiące imiona i nazwiska, gwałtowne zmiany czasów, pojawiające się wciąż nowe postacie, których historie życia płciowego poznajemy ze szczegółami... Fabułę trudno wygrzebać z tego potopu słów, a jak się nawet jej dogrzebiesz, to i tak nie poznasz rozwiązania. Nie polecę tej książki nikomu, chyba że akurat lubi greckie klimaty. Jednak autor umie pisać i dlatego daję te 3 gwiazdki. Umie pisać, chociaż nie potrafi się w tym powstrzymać. A jak ktoś zrozumie zakończenie, to proszę o komentarz.
Πολύ καλό βιβλίο, σε κάποια σημεία λίγο βαρετό, παρ' όλα αυτά το κεντρικό θέμα ήταν ιδιαίτερο. Εκτός από αυτό, ο Πανσέληνος πιστεύω πως έχει εξαιρετική γραφή, περιγράφει πολύ καλά τους χώρους και τις καταστάσεις. Επίσης, νομίζω πως παρ' ότι το εξώφυλλο και η περίληψη σου δίνει την ιδέα πως το βιβλίο απευθύνεται σε μεγάλους αναγνώστες, το περιεχόμενο αρχικά σε απογοητεύει (αν είσαι βέβαια ενήλικας). Αλλά για έφηβους νομίζω ότι είναι ότι πρέπει.