Rouw zit niet alleen in grote momenten, maar vooral ook in de kleinste dingen. In WEG toont Sofie Verschueren hoe verlies zich vastzet in het alledaagse leven. Wanneer haar broer uit het leven stapt en haar dochter veel te vroeg geboren wordt, stapelt het verlies zich op. Toch blijft het leven doorgaan – met kinderen, werk, en onverwachte momenten van lichtheid. Dit boek, gebaseerd op haar (meermaals) bekroonde podcast, is een eerlijk en troostend verhaal over verlies en veerkracht. En alles wat daartussen ligt.
Dit boek kent twee delen. Het eerste deel is persoonlijk. Want een dagboek is een dagboek, rauwer en eerlijker kan het niet. Een dagboek voelt altijd heel dichtbij. En dus ook heel persoonlijk. Maar vaak ook herkenbaar daardoor. Dit eerste deel bevat heel wat soorten rouw gebundeld in één jaar. Rouw om een verloren job, rouw om een verloren zwangerschap, rouw om een broer, rouw om een zwangerschap die te vroeg en te snel voor heel veel onzekerheid zorgde. En daarbij ook de rouw om waarom je als mens niet eens gewoon mag genieten van wat er wel aan moois op je pad komt want de wereld draait door .. . Met rouw kun je twee kanten op. Of je verdrinkt in het verdriet en gaat stilletjes kapot vanbinnen. Of je vindt een talent diep vanbinnen en gaat je rouw omzetten in iets wat helpend is. Dat vond Sofie en het tweede deel gaat dan ook over haar podcast Weg. Over de verhalen. Over de gemeenschappelijke symbolen van ons verdriet en de alledaagse wereld. Over een klok, over een zwemband, .. . Allemaal hebben ze een betekenis en helpen ze ons. Met in dit tweede verhaal ook steeds een persoonlijke kijk op haar eigen verhaal maakt het van het geheel een helpend maar ook praktisch, empatisch boek. Vlot leesbaar, heel toegankelijk, hoopvol en af en toe met een sprankel humor om het geheel warm en luchtig te houden.
Veerkracht en draagkracht. Haar podcast weg en haar eigen verhaal in elkaar maar heel duidelijk. Doet jezelf stil staan bij dingen die niet / onvolledig of goed verwerkt zijn.
Sofie haar persoonlijk verhaal en de podcast kende ik reeds, alsnog voelde dit boek als een heerlijk warme en onderbouwde poging om het rouwlandschap zachter en menselijker te maken. Dankjewel Sofie, voor je rake zinnen en je 'verlichtende' humor.