Wystarczyło jedno spotkanie w ciemnym zaułku, by życie Scarlett Knight przestało należeć do niej.
Od tamtej nocy wspomnienie nieludzko pustych oczu mordercy nie daje idealnej uczennicy prestiżowego liceum spokoju. Wraca do niej w snach i jest zbyt wyraźne, by uznać je za wytwór wyobraźni.
Z czasem Scarlett zaczyna dostrzegać coś jeszcze. Czuje na sobie przyprawiający o ciarki wzrok. Widzi cień, lecz ten znika, gdy tylko ona się odwraca. Coraz częściej towarzyszy jej również niepokojące wrażenie, że… nie jest sama.
Ktoś śledzi każdy jej ruch. Cierpliwie i bez pośpiechu, jakby miał na to całą wieczność.
Knight powinna się bać. I boi się – ale nie tylko. Bo gdzieś pomiędzy strachem a rozsądkiem, który wręcz krzyczy, by wyznała komuś prawdę, pojawia się coś, czego dziewczyna nie potrafi zatrzymać – pragnienie, żeby znowu to poczuć.
Scarlett nie ma jednak pojęcia, że zwrócenie na siebie uwagi Axela Vanderhalla nie jest czymś, co powinno ją fascynować.
To wyrok.
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
"The Villain” to piąty, a zarazem ostatni tom serii Decadence. Nie ukrywam, że bardzo czekałam na tę historię, ponieważ Axel już od pierwszego tomu wzbudzał moją ciekawość. Niejednokrotnie potrafił zwrócić na siebie uwagę, nawet jeśli nie znajdował się na pierwszym planie. Gdy tylko pojawiła się na Legimi, od razu zabrałam się za czytanie i zdecydowanie się nie zawiodłam. Marta ponownie zabrała mnie do świata, który zdążyłam naprawdę mocno polubić.
Historia Scarlett rozpoczyna się od dość niecodziennego spotkania. Dziewczyna przypadkowo staje się świadkiem morderstwa, a człowiek, którego wtedy widzi, nie znika z jej myśli tak szybko, jak można by się spodziewać. Z czasem zaczyna zauważać, że ktoś ją obserwuje, a jej codzienność przestaje wyglądać tak jak wcześniej. Bardzo podobało mi się przedstawienie jej wewnętrznych rozterek. Nie jest całkowicie nieświadoma tego, w jak niebezpieczną sytuację się wplątuje, a mimo to nie potrafi zignorować własnej fascynacji. Szczególnie interesujące było obserwowanie, jak stopniowo odkrywa tę stronę siebie, której być może wcześniej nawet nie podejrzewała.
Axel to bohater, na którego zdecydowanie warto było czekać. Już wcześniej zdążył mnie zaintrygować, ale dopiero teraz możemy poznać go z zupełnie innej perspektywy. Zdecydowanie nie należy do grzecznych mężczyzn, a jego sposób myślenia i postępowania niejednokrotnie pokazują, jak bardzo odbiega od tego, co można uznać za normalne. Niełatwo go rozszyfrować, a jego psychika skrywa naprawdę wiele. Uwielbiam takie kreacje, szczególnie kiedy nie ograniczają się do jednej strony osobowości, ale pozwalają czytelnikowi stopniowo odkrywać kolejne. Po poznaniu jego historii mogę powiedzieć, że naprawdę było warto czekać.
Relacja tej dwójki to kolejny element, który bardzo przypadł mi do gustu. Wszystko zaczyna się od obsesyjnego zainteresowania mężczyzny, jednak z czasem również Scarlett daje się wciągnąć w tę niebezpieczną grę. Nie brakuje tutaj sprzeczności, napięcia i emocji, a granica między fascynacją a zagrożeniem bywa naprawdę cienka. Dziewczyna nie pozostaje jedynie bierną uczestniczką tej relacji, co dodatkowo sprawiało, że z zainteresowaniem śledziłam jej rozwój. Byłam ciekawa, jak potoczą się ich losy, do czego doprowadzi wzajemna fascynacja i czy tak różne osoby będą w stanie znaleźć w sobie coś więcej, mimo wszystkich dzielących je różnic.
Sama fabuła również bardzo przypadła mi do gustu. Marta umiejętnie połączyła motyw stalkera z tajemnicami i niepokojącą atmosferą, dzięki czemu od początku czułam, że nie wszystko jest tutaj takie, jak mogłoby się wydawać. Dużym plusem było dla mnie to, że wydarzenia nie skupiały się wyłącznie na głównym wątku romantycznym. Pojawia się wiele dodatkowych elementów, które nadają opowieści głębi i sprawiają, że z zainteresowaniem śledziłam kolejne rozdziały.
Jedną z rzeczy, które szczególnie doceniam w twórczości Marty, jest to, że nigdy nie mam poczucia, iż każda kolejna historia wygląda tak samo i różnią się jedynie imiona bohaterów. Mimo że to już piąty tom serii, ponownie zostałam zaskoczona i z przyjemnością wróciłam do tego uniwersum. Bardzo podoba mi się również to, że Marta nie boi się tworzyć postaci dalekich od ideału i stawiać ich w sytuacjach, w których nie wszystko jest oczywiste. Nie próbuje też na siłę ich zmieniać ani robić z nich idealnych ludzi. Dzięki temu zachowują swoją autentyczność, nawet jeśli nie zawsze można pochwalić ich decyzje.
"The Villain” to dla mnie nie tylko kolejna świetna historia, ale również zakończenie serii, do której zdążyłam się naprawdę mocno przywiązać. Marta stworzyła świat pełen pokręconych osobowości, skomplikowanych relacji i opowieści, które na długo zostają w pamięci. Będę za wszystkimi bohaterami tęsknić, ale wiem, że jeszcze nie raz wrócę do tego uniwersum.
Jeśli jeszcze nie poznaliście tej serii, mam nadzieję, że w najbliższym czasie postanowicie po nią sięgnąć, bo naprawdę warto. A jeśli znacie już poprzednie tomy, koniecznie dajcie szansę finałowi i zakochajcie się w nim podobnie jak ja.
Ta seria chodziła za mną już od dłuższego czasu i nie mogłam się doczekać dnia, aż zacznę swoją przygodę z nią. Chociaż czytam tę serię nie po kolei, to w żadnym razie mi to nie przeszkadzało. Jednak wiem, że obowiązkowo nadrobię poprzednie, bo to, co ta część ze mną zrobiła, jest niepojęte…
Scarlett Knight jest z pozoru zwykłą dziewczyną z nienaganną reputacją. Uzdolniona uczennica, wzorowa córka, wspaniała przyjaciółka i kochająca dziewczyna. Lecz to tylko jedna z jej masek, które codziennie zakłada. Ponieważ tak naprawdę pod tym całym wizerunkiem idealności skrywa prawdziwą siebie. I choć nie chce się do tego przyznać nawet przed samą sobą, to w jej wnętrzu czai się głęboko skrywany mrok, który myślała, że na zawsze zostanie szczelnie zamknięty. Wszystko zmienia się pewnego wieczoru, gdy stała się świadkiem czegoś, czego nie powinna. I to właśnie za sprawą tamtej niezapomnianej nocy w snach nawiedza ją wspomnienie jasnych, ale zarazem pustych oczu mężczyzny, od którego powinna się trzymać jak najdalej…
Axel Vanderhall mężczyzna, który od pierwszego spotkania skradł całą moją uwagę. Choć nie powinnam, mocno polubiłam tego bohatera, a już zwłaszcza jego kreację. Najbardziej podobało mi się to, że Axel nie udawał kogoś kim nie jest, od pierwszej chwili pokazuje nam swoje prawdziwe oblicze - mężczyzny bezwzględnie chorego. Nie ma w nim ani grama dobroci i litości dla innych, a gdy staniesz choć raz na jego drodze, musisz mieć na uwadze to, że może się tobą zainteresować i wtedy już nie ma dla ciebie ratunku. Przekonała się o tym bardzo dokładnie nasza Scarlett, gdyż ta dziewczyna wpadła mu w oko i tylko on sam zdecyduje, co postanowi z nią od teraz zrobić. Będzie się z nią tylko bawić, czy może jednak wyniknie z tego coś więcej?
Mi brakuje słów do tego, aby wyrazić, co ta książka ze mną zrobiła. Od samego początku zostałam pochłonięta i do samego końca nie wiedziałam na co ja mam się tak właściwie przygotować. Z każdą kolejną stroną wątpiłam coraz bardziej w swoją moralność, bo jak wytłumaczyć to, że bezgranicznie przepadłam dla tej dwójki. Nie zrozummy się źle - ja wiem, że zachowania i działania tych bohaterów nie były dobre, ale była to tylko fikcja. W prawdziwym życiu nigdy bym nie zaakceptowała niczego, czego ta dwójka się dopuściła.
A jeśli mowa o relacji Scarlett i Axela, to nie przypuszczałam, że aż tak mi się ona spodoba. Choć nie była ona zdrowa, to moim zdaniem, ta dwójka pasowała do siebie po prostu idealnie. Scarlett stanęła na drodze Axela niespodziewanie i to właśnie to jedno spotkanie wystarczyło, aby on się nią zainteresował. Zaczął o niej coraz więcej myśleć, pojawiał się tam, gdzie ona i nie raz przekraczał jej granice. A Scarlett na początku to wszystko męczyło, bo nie chciała mieć z nim nic do czynienia i nie chciała, aby wtrącał się w jej życie. Lecz z czasem zaczynało się dziać z nią coś niedobrego, zauważała, że z każdym kolejnym dniem w końcu zaczynała być prawdziwą sobą, a nie tylko wyreżyserowaną przez siebie imitacją. Prawdziwa twarz Scarlett Knight ujawniała się tylko i wyłącznie dzięki Axelowi Vanderhallowi. I nie wiedziała, czy jest z tego powodu przerażona czy wręcz przeciwnie…
Tak jak się spodziewałam, kolejna książka Marty mnie nie zawiodła i tylko mi udowodniła, że cokolwiek przeczytam od tej kobiety, to to trafi w mój gust w 100%. Już nie mogę się doczekać, aż przeczytam poprzednie części serii Decadence, bo czuję, że one również mogą mnie poskładać. Jeszcze na koniec chciałabym bardzo podziękować wydawnictwu za egzemplarz do recenzji, a autorce za stworzenie tak niesamowitej i niezapomnianej historii, o której długo nie zapomnę! 𝐝𝐨 𝐧𝐚𝐬𝐭𝐞̨𝐩𝐧𝐞𝐠𝐨, 𝐰𝐚𝐬𝐳𝐚 𝐊𝐚𝐫𝐨𝐥𝐤𝐚 ♥
Damnnn, brak słów. Czytałam to wcześniej na watt i te rozdziały wciąż uderzają tak samo jak wtedy. Nie da się porównać do niczego, tej ekscytacji i adrenaliny podczas czytania. I to jest piękne. Ten mrok, ciemność, zepsucie jest idealnie przedstawione, przemyślane, po prostu wpasowane jak obrazek. Zwyczajnie wszystko jest tak spójne ze sobą, że czytając to chcesz dalej się zatracać w tej historii i iść w przód. Naprawdę pokochałam tych bohaterów. Axel i Scarlett tak niesamowicie do siebie pasują, jakby łączyło ich jakieś przyciąganie magnetyczne. Fajnie jest poczytać coś takiego innego, nie brakowało dawki emocji, nie było momentu w którym naprawdę się nudziłam. Cały czas coś się działo i to w pozytywnym tego słowa znaczeniu, bo zwykle oczekujemy i szukamy książki, która sprawi że nie będziemy mogli się oderwać i tak teraz było. Widać, że wszystko w jakiś sposób jest przemyślane. To nie pusta historia, tylko taka która ma drugie dno. No mi naprawdę mega się podobała historia, nie brakowało plot twistów, napięcia, klimatu, charakteru postaci. Naprawdę postacie są super wykreowane, nie brakuje im niczego. Widzimy tą grozę, ale też pojawia się ta troska przy końcu czy strach przed utratą. No nie mogę dać innej oceny niż 5 gwiazdek. 5/5 ⭐️🃏❤️🩹👀🪵🖤
Nie sądziłam, że przepadnę dla tej serii i no cóż stało się. Nie dowierzam, że to już koniec. Czekałam na historię Axela od samego początku, to co wydarzyło się w tej książce złamało mi serce, ale i posklejało. Kocham Axela.
Jestem dosłownie w szoku 😭 przy każdym tomie myślałam że lepiej już być nie może ale historia Axela? Nie pamiętam kiedy książka wywołała we mnie tyle emocji, była tak dobrze napisana i przemyślana. Marta to mistrzyni dark romansów, PADAM NA KOLANA 🛐
ꫂ᭪݁ Pierwszy akapit mojej recenzji chciałabym dedykować Marcie. Nawet nie wiem w jaki sposób miałabym ci podziękować za tak ogromną szansę. Zakochałam się w twojej twórczości już ponad rok temu i jest ze mną po dziś dzień. Pokochałam absolutnie każdą z nich nieważne czy była to słodka młodzieżówka czy dark romans. Mimo że minęło już sporo czasu dalej nie dowierzam w to, że znalazłam swoje miejsce na skrzydełku jednej z twoich książek. Dziękuję za wszystko, kocham cię.
ꫂ᭪݁ Przed rozpoczęciem recenzji prosiłabym, abyście przed zaczęciem książki zapoznali się z jej ostrzeżeniem. Występują w niej takie tematy jak: przemoc psychiczna i fizyczna, narkotyki, alkohol, uzależnienie od leków, sceny erotyczne, obrazowo przedstawione sceny morderstw, próba gwałtu, toksyczna relacja, stalking, obsesja, silne zachowania autodestrukcyjne, celowe uszkadzanie własnego ciała za pomocą działań innych ludzi (NSSI by proxy), a także opisy zachowań, które w prawdziwym świecie wzbudziłyby niepokój. Jeżeli jesteście wrażliwi na któryś z powyższej wymienionych - odłużcie tą pozycję, wasze zdrowie psychiczne jest najważniejsze < 3
ꫂ᭪݁ „𝑻𝒉𝒆 𝑽𝒊𝒍𝒍𝒂𝒊𝒏” to zakończenie serii, której tak naprawdę nigdy nie chciałam kończyć. Wiedziałam, że kiedyś przyjdzie ten moment, ale odkładałam go w myślach jak najdalej się dało. Czwórka psychopatów z Londynu wdarła się do mojej głowy i do tej pory z niej nie wyszli. Każda historia opowiada o kompletnie innych bohaterach, ale każda z nich w pewnym stopniu rozkochała mnie w sobie. Właśnie za to najbardziej pokochałam tę serię. Za to, że każda kolejna część dawała mi coś zupełnie innego, a jednocześnie sprawiała, że jeszcze bardziej przywiązywałam się do tego świata. Nie sądziłam, że tak bardzo zżyję się z bohaterami, którzy od początku do końca potrafili przyprawiać mnie o całą masę emocji. Trudno mi uwierzyć, że to już naprawdę koniec. Że nie będzie kolejnej historii, kolejnego spotkania i kolejnych stron, które będę chciała czytać bez końca. Lecz nie wszystko trwa wiecznie.
ꫂ᭪݁ Jeżeli szukaliście książki, w której dostaniecie pierwsze pocałunki, słodkie momenty i wspólne spacery za rękę przy zachodzie słońca, to zbłądziliście. To jedna z tych historii, która pozwoli wam przeżyć każdą możliwą emocję. Tutaj zamiast motyli w brzuchu znajdziecie strach, zamiast niewinnego zauroczenia – obsesję, a zamiast spokojnej miłości – relację, w której granica między fascynacją a niebezpieczeństwem potrafi się zatrzeć. Jest przepełniona napięciem przez, które każdą kolejną stronę przewija się z coraz większą niepewnością oraz zachłannością.
ꫂ᭪݁ 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 𝑲𝒏𝒊𝒈𝒉𝒕 to córka ministra spraw zagranicznych, która początkowo przedstawia się nam jako dziewczyna, której życie mogłoby stanowić obiekt zazdrości niejednej osoby. Wychowana w zamożnym domu, nigdy nie musiała martwić się o kwestie finansowe. U jej boku jest chłopak, o którym marzy wiele dziewczyn, oraz najlepsza przyjaciółka, z którą dzieli codzienność. Na pierwszy rzut oka można odnieść wrażenie, że 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 ma wszystko, o czym inni mogą jedynie pomarzyć. Jej pozornie idealny świat rozpada się jednak w ciągu jednej nocy, a nic nie będzie już takie samo. 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 wraz z przyjaciółmi postanawia spędzić wieczór poza domem i wybrać się na imprezę. Choć dziewczyna początkowo nie jest przekonana do tego pomysłu, ostatecznie daje się namówić, zupełnie nieświadoma tego, jak ogromne konsekwencje przyniesie jej ta decyzja. Kiedy w środku nocy zostaje sama w jednym z zaułków, staje się świadkiem wydarzenia, które na długo odciśnie piętno na jej psychice. Przeraźliwy krzyk przyciąga jej uwagę. Gdy spogląda w kierunku, z którego dobiega, dostrzega dwóch mężczyzn przy ścianie. Jeden z nich trzyma nóż przy gardle drugiego. 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕, mimo ogarniającego ją strachu, próbuje zareagować i ostrzega napastnika, że wezwie policję. Ten jednak pozostaje niewzruszony i chwilę później dopuszcza się morderstwa. Od tamtej pory dziewczyna nie potrafi uwolnić się od wspomnienia tamtej nocy. Makabryczny obraz nieustannie powraca w jej myślach, niczym scena odtwarzana w kółko na zepsutej kasecie. 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 próbuje zostawić to wszystko za sobą i wrócić do dawnego życia, jednak rzeczywistość szybko pokazuje jej, że nie będzie to takie proste. Wkrótce poznaje nazwisko mężczyzny odpowiedzialnego za wydarzenia, które nieustannie ją prześladują – 𝑨𝒙𝒆𝒍 𝑽𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒉𝒂𝒍𝒍. Od tej chwili słyszy je znacznie częściej, niż kiedykolwiek by chciała. Tajemnicze wiadomości z nieznanego numeru, coraz częstsza obecność 𝑨𝒙𝒆𝒍𝒂 w jej otoczeniu i poczucie, że mężczyzna z jakiegoś powodu nie zamierza pozwolić jej o sobie zapomnieć, sprawiają, że granica między przeszłością a teraźniejszością zaczyna się niebezpiecznie zacierać. 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 𝑲𝒏𝒊𝒈𝒉𝒕 to doskonałe odzwierciedlenie motywu good girl becomes bad. Początkowo poznajemy ją jako dziewczynę grzeczną, poukładaną i sprawiającą wrażenie osoby, która zawsze wie, jak powinna się zachować. Jednak im więcej czasu spędza w pobliżu 𝑨𝒙𝒆𝒍𝒂, tym bardziej zaczyna dostrzegać, że coś w niej samej ulega zmianie. Jej reakcje stają się dla niej niezrozumiałe, a emocje, które powinny ustępować miejsca strachowi, zaczynają przybierać zupełnie inny wymiar. Zamiast obawy pojawia się ekscytacja, zamiast ostrożności – adrenalina, a zamiast wycofania – coraz większa potrzeba konfrontacji. 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 przestaje być dziewczyną, która bez zastanowienia wybiera bezpieczeństwo i milczenie. Coraz częściej pozwala sobie na zachowania, na które wcześniej nigdy by się nie zdobyła. I choć sama nie do końca rozumie, co tak naprawdę ją do niego przyciąga, jedno staje się pewne – 𝑨𝒙𝒆𝒍 𝑽𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒉𝒂𝒍𝒍 powoli burzy wszystko, co do tej pory uważała za część siebie.
ꫂ᭪݁ 𝑨𝒙𝒆𝒍 𝑽𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒉𝒂𝒍𝒍 to bohater, którego mieliśmy okazję poznać już w poprzednich częściach serii. W pierwszym tomie „Decadence”, czyli „The Clique”, zostaje nam przedstawiony przede wszystkim jako brat głównej bohaterki. Dopiero jednak w „𝑻𝒉𝒆 𝑽𝒊𝒍𝒍𝒂𝒊𝒏” mamy szansę zajrzeć głębiej w jego umysł i poznać go z zupełnie innej perspektywy. W oczach 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 𝑲𝒏𝒊𝒈𝒉𝒕 jest bezwzględnym zabójcą, człowiekiem pozbawionym skrupułów i jakichkolwiek oznak człowieczeństwa. Tymczasem opinia publiczna widzi w nim zupełnie kogoś innego – szanowanego, opanowanego i godnego zaufania mężczyznę, któremu trudno cokolwiek zarzucić. Jako przewodniczący zarządu fundacji Vanderhall Heritage Trust doskonale odnajduje się w świecie pozorów, w którym każdy jego ruch zdaje się być przemyślany. Po przypadkowym spotkaniu ze 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 w pewnym zaułku, dziewczyna przyciąga jego uwagę na tyle, że postanawia uczynić z niej obiekt swoich kolejnych gier i za wszelką cenę nie pozwolić jej o sobie zapomnieć. Sam nie potrafi do końca zrozumieć, co takiego dostrzega w tej dziewczynie. Przecież na pierwszy rzut oka niczym nie różni się od pozostałych, a jednak 𝑨𝒙𝒆𝒍 widzi w niej coś, czego ona sama jeszcze nie zdążyła w sobie odkryć. Z każdą kolejną konfrontacją konsekwentnie przesuwa granice 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕, sprawdzając, jak daleko może się posunąć, zanim starannie zbudowany przez nią mur zacznie pękać, by ostatecznie rozpaść się na tysiące drobnych kawałków. Jednak „𝑻𝒉𝒆 𝑽𝒊𝒍𝒍𝒂𝒊𝒏” nie odsłania przed nami wyłącznie tej mrocznej, obsesyjnej i pozbawionej skrupułów strony 𝑨𝒙𝒆𝒍𝒂. Za fasadą chłodnego opanowania i bezwzględności kryje się również człowiek, którego historia jest znacznie bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać. Poznajemy tę część jego duszy, którą przez lata skrzętnie ukrywał przed całym światem – złamaną, poranioną i pozostawioną samej sobie. Tę, której do tej pory nikomu nie udało się poskładać. Nie chciałabym zdradzać w tym temacie zbyt wiele, ponieważ zależy mi na tym, aby każdy mógł samodzielnie odkryć wszystkie warstwy tej postaci, przeżyć towarzyszące jej emocje i spojrzeć na 𝑨𝒙𝒆𝒍𝒂 przez własny pryzmat. Mogę jedynie powiedzieć, że za tym mężczyzną kryje się znacznie więcej, niż jesteśmy w stanie dostrzec na pierwszy rzut oka.
ꫂ᭪݁ Relacja 𝑨𝒙𝒆𝒍𝒂 i 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 to coś, co trudno ubrać w jakiekolwiek słowa. Nie jest to więź, którą można określić mianem romantycznej, a już na pewno nie takiej, jaką znamy z klasycznych historii miłosnych. Od samego początku opiera się na czymś znacznie bardziej skomplikowanym. Zaczyna się od obsesji, nieustannej obserwacji i przekraczania granic, których 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 nigdy wcześniej nie pozwoliłaby nikomu naruszyć. 𝑨𝒙𝒆𝒍 stopniowo wkracza w jej prywatność, śledzi każdy jej krok, ingeruje w jej codzienność i sprawia, że dziewczyna coraz częściej ma wrażenie, że nigdy tak naprawdę nie jest sama. Początkowo budzi to w niej strach i sprzeciw, jednak z czasem coś zaczyna się zmieniać. 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 nie tylko przestaje uciekać przed obecnością 𝑨𝒙𝒆𝒍𝒂, ale zaczyna świadomie wchodzić w tę niebezpieczną grę. Oboje nieustannie sprawdzają swoje granice, prowokują się i próbują przejąć nad sobą kontrolę. Żadne z nich nie zamierza odpuścić, a każde kolejne spotkanie staje się następną odsłoną ich chorej, a jednocześnie niezwykle fascynującej dynamiki. To relacja pełna sprzeczności, w której strach przeplata się z ciekawością, niepewność z ekscytacją, a potrzeba kontroli z pragnieniem jej utraty. 𝑨𝒙𝒆𝒍 dostrzega w 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 coś, czego ona sama jeszcze w sobie nie odkryła, natomiast dziewczyna z czasem zaczyna dostrzegać w nim znacznie więcej niż tylko bezwzględnego mężczyznę, którego poznała tamtej nocy. Nie próbuję nawet nazywać tego, co ich łączy, ponieważ mam wrażenie, że każda próba zamknięcia tej relacji w jednym określeniu byłaby niewystarczająca. Jedno jest pewne – oboje odnajdują się w tym chaosie znacznie lepiej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.
ꫂ᭪݁ Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała również o reszcie moich ulubionych psychopatów. Gabriel, Damien, Xander oraz Axel, mimo że momentami są od siebie kompletnie różni, tworzą razem coś, czego nie da się zastąpić. Każdy z nich ma zupełnie inny charakter, własne demony i sposób patrzenia na świat, a mimo to doskonale się uzupełniają. Łączy ich coś znacznie silniejszego niż zwykła przyjaźń – bezgraniczna lojalność, wzajemne zaufanie i pewność, że niezależnie od okoliczności zawsze mogą na siebie liczyć. Wiem, że bez względu na to, co przyniosłoby im życie, każdy z nich bez chwili zawahania stanąłby po stronie pozostałych. To właśnie ta ich specyficzna więź, pełna docinek, prowokacji, wzajemnego wsparcia i momentami kompletnie absurdalnych zachowań, sprawia, że nie sposób ich nie pokochać. Choć każdy z nich mógłby spokojnie funkcjonować jako osobna historia, razem tworzą mieszankę, od której naprawdę trudno się oderwać. Mimo że wspominałam już o tym wcześniej, wiem, że będę za nimi ogromnie tęsknić. Przez wszystkie tomy zdążyli stać się częścią mojej czytelniczej codzienności, a ich historie towarzyszyły mi znacznie dłużej, niż początkowo mogłam przypuszczać. Trudno pogodzić się z myślą, że to już koniec i nie będę miała kolejnej okazji, by ponownie zajrzeć do ich głów, poznać ich myśli i spojrzeć na świat z ich perspektywy. Mam jednak nadzieję, że jeszcze nie raz wrócę do tej serii, bo są bohaterowie, z którymi trudno się pożegnać, nawet jeśli ostatnia strona została już dawno przewrócona.
ꫂ᭪݁ „𝑻𝒉𝒆 𝑽𝒊𝒍𝒍𝒂𝒊𝒏” to książka, która pozwoliła mi na chwilę zapomnieć o otaczającym mnie świecie i przeniosła mnie prosto na londyńskie ulice, gdzie mogłam towarzyszyć 𝑨𝒙𝒆𝒍𝒐𝒘𝒊 i 𝑺𝒄𝒂𝒓𝒍𝒆𝒕𝒕 w ich historii. Całkowicie zanurzyłam się w rzeczywistości pełnej obsesji, manipulacji, nieoczywistych emocji i nieustannego napięcia. Mimo że nie jest to opowieść o zdrowej, romantycznej miłości, w jakiś niewytłumaczalny sposób odnalazłam w niej, a także w całej serii, namiastkę czytelniczego komfortu. Być może właśnie dlatego tak trudno jest mi się z nią pożegnać. Dziękuję ci jeszcze raz, Marta, za możliwość towarzyszenia naszym psychopatom na ostatniej prostej ich historii. Za wszystkie emocje, chwile, które na długo zostaną w mojej pamięci, i bohaterów, do których z pewnością będę wracać myślami. Kocham Cię z całego serca.
⤷ 𝐓𝐡𝐞 𝐕𝐢𝐥𝐥𝐚𝐢𝐧 to finałowy tom serii 𝐃𝐞𝐜𝐚𝐝𝐞𝐧𝐜𝐞, czyli książek, 𝑑𝑙𝑎 𝑘𝑡𝑜́𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑝𝑎𝑑ł𝑎𝑚 𝑏𝑒𝑧𝑝𝑜𝑤𝑟𝑜𝑡𝑛𝑖𝑒. Nie mogłam doczekać się chwili, w której w końcu będę mogła przeczytać historię 𝐀𝐱𝐞𝐥𝐚, a jednocześnie tak bardzo nie chciałam się z nimi żegnać. Wiedziałam, że ta książka będzie dla mnie wyjątkowa, ale chyba nie byłam gotowa na to, jak wiele emocji we mnie wywoła.
⤷ Nigdy nie spodziewałam się, że przepadnę dla jakiejkolwiek serii 𝑎𝑧̇ 𝑡𝑎𝑘 𝑚𝑜𝑐𝑛𝑜, a jednak właśnie to się stało. 𝐃𝐞𝐜𝐚𝐝𝐞𝐧𝐜𝐞 𝐬𝐤𝐫𝐚𝐝ł𝐨 𝐦𝐢 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞 𝐢 𝐬𝐩𝐫𝐚𝐰𝐢ł𝐨, 𝐳̇𝐞 𝐳 𝐤𝐚𝐳̇𝐝𝐚̨ 𝐤𝐨𝐥𝐞𝐣𝐧𝐚̨ 𝐜𝐳𝐞̨𝐬́𝐜𝐢𝐚̨ 𝐜𝐨𝐫𝐚𝐳 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐢𝐞𝐣 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐰𝐢𝐚̨𝐳𝐲𝐰𝐚ł𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐝𝐨 𝐭𝐞𝐠𝐨 𝐩𝐨𝐤𝐫𝐞̨𝐜𝐨𝐧𝐞𝐠𝐨 𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐭𝐚 𝐢 𝐣𝐞𝐠𝐨 𝐛𝐨𝐡𝐚𝐭𝐞𝐫𝐨́𝐰. Idealnym zwieńczeniem całej serii jest właśnie 𝐓𝐡𝐞 𝐕𝐢𝐥𝐥𝐚𝐢𝐧 - historia, której byłam niesamowicie ciekawa i na którą czekałam z ogromną niecierpliwością.
⤷ Muszę Wam powiedzieć, że podchodziłam do tej książki z naprawdę 𝑜𝑔𝑟𝑜𝑚𝑛𝑦𝑚𝑖 𝑜𝑐𝑧𝑒𝑘𝑖𝑤𝑎𝑛𝑖𝑎𝑚𝑖. Patrząc na poprzednie tomy, które dostarczyły mi mnóstwa 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑖 i sprawiły, że całkowicie przepadłam dla tej serii, miałam ogromną nadzieję, że finał również mnie zachwyci. I na szczęście się nie zawiodłam! Wręcz przeciwnie - 𝐦𝐨𝐣𝐞 𝐨𝐜𝐳𝐞𝐤𝐢𝐰𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚ł𝐲 𝐬𝐩𝐞ł𝐧𝐢𝐨𝐧𝐞 𝐳 𝐧𝐚𝐰𝐢𝐚̨𝐳𝐤𝐚̨, a ja dostałam historię, która pozwoliła mi jeszcze lepiej poznać bohaterów, zrozumieć ich zachowania i na dobre zatracić się w ich świecie.
⤷ Na samym początku muszę Was jednak ostrzec, że seria 𝐃𝐞𝐜𝐚𝐝𝐞𝐧𝐜𝐞 to zbiór historii 𝑚𝑟𝑜𝑐𝑧𝑛𝑦𝑐ℎ, 𝑠𝑧𝑎𝑙𝑜𝑛𝑦𝑐ℎ i zdecydowanie 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑙𝑎 𝑘𝑎𝑧̇𝑑𝑒𝑔𝑜. Nie znajdziecie tutaj wyłącznie prostych relacji, zdrowych decyzji i bohaterów, którzy zawsze postępują właściwie. 𝐓𝐨 𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐭 𝐩𝐞ł𝐞𝐧 𝐬𝐤𝐫𝐚𝐣𝐧𝐨𝐬́𝐜𝐢, 𝐭𝐫𝐮𝐝𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐞𝐦𝐨𝐜𝐣𝐢 𝐢 𝐬𝐲𝐭𝐮𝐚𝐜𝐣𝐢, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐞 𝐧𝐢𝐞𝐣𝐞𝐝𝐧𝐨𝐤𝐫𝐨𝐭𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐨𝐠𝐚̨ 𝐳𝐚𝐬𝐤𝐨𝐜𝐳𝐲𝐜́. Dlatego przed rozpoczęciem lektury koniecznie zapoznajcie się z notką od autorki i sprawdźcie ostrzeżenia dotyczące treści.
⤷ Wy nawet nie wiecie, jak bardzo uwielbiam bohaterów tej serii! I nie mówię tutaj wyłącznie o postaciach z 𝐓𝐡𝐞 𝐕𝐢𝐥𝐥𝐚𝐢𝐧, chociaż to właśnie na nich chciałabym się teraz skupić. Każda kolejna część sprawiała, że coraz bardziej przywiązywałam się do tego uniwersum, a możliwość poznania historii kolejnych bohaterów była dla mnie ogromną przyjemnością.
⤷ 𝐒𝐜𝐚𝐫𝐥𝐞𝐭𝐭 to dziewczyna, którą pokochałam praktycznie od samego początku. 𝐉𝐞𝐬𝐭 𝐛𝐨𝐡𝐚𝐭𝐞𝐫𝐤𝐚̨, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐚 𝐧𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐰𝐬𝐳𝐞 𝐩𝐨𝐭𝐫𝐚𝐟𝐢 𝐳𝐫𝐨𝐳𝐮𝐦𝐢𝐞𝐜́ 𝐰ł𝐚𝐬𝐧𝐞 𝐮𝐜𝐳𝐮𝐜𝐢𝐚 𝐢 𝐧𝐢𝐞 𝐝𝐨 𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐚 𝐰𝐢𝐞, 𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐭𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐞̨ 𝐩𝐫𝐚𝐠𝐧𝐢𝐞. Dopiero pojawienie się 𝐀𝐱𝐞𝐥𝐚 w jej życiu sprawia, że zaczyna dostrzegać pewne rzeczy i stopniowo lepiej rozumieć samą siebie.
⤷ Jej życie już wcześniej było interesujące, ale obecność tego chłopaka sprawia, że wszystko nabiera jeszcze większego tempa. 𝐀𝐱𝐞𝐥 𝐰𝐲𝐰𝐫𝐚𝐜𝐚 𝐣𝐞𝐣 𝐫𝐳𝐞𝐜𝐳𝐲𝐰𝐢𝐬𝐭𝐨𝐬́𝐜́ 𝐝𝐨 𝐠𝐨́𝐫𝐲 𝐧𝐨𝐠𝐚𝐦𝐢 i pokazuje jej, że nie wszystko jest takie idealne, na jakie z pozoru wygląda.
⤷ Bardzo podobało mi się to, że 𝐒𝐜𝐚𝐫𝐥𝐞𝐭𝐭 nie jest postacią, która po prostu 𝐛𝐞𝐳𝐦𝐲𝐬́𝐥𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐨𝐝𝐚̨𝐳̇𝐚 𝐳𝐚 𝐭𝐲𝐦, 𝐜𝐨 𝐝𝐳𝐢𝐞𝐣𝐞 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐰𝐨𝐤𝐨́ł 𝐧𝐢𝐞𝐣. 𝑀𝑎 𝑤𝐼𝑎𝑠𝑛𝑒 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑒, 𝑠𝑤𝑜𝑗𝑒 𝑤𝑎̨𝑡𝑝𝑙𝑖𝑤𝑜𝑠́𝑐𝑖 i musi zmierzyć się z sytuacjami, które nie zawsze są łatwe. Jej historia pokazuje, 𝑗𝑎𝑘 𝑤𝑖𝑒𝑙𝑒 𝑚𝑜𝑧̇𝑒 𝑧𝑚𝑖𝑒𝑛𝑖𝑐́ 𝑝𝑜𝑗𝑎𝑤𝑖𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑤 𝑛𝑎𝑠𝑧𝑦𝑚 𝑧̇𝑦𝑐𝑖𝑢 𝑜𝑑𝑝𝑜𝑤𝑖𝑒𝑑𝑛𝑖𝑒𝑗 𝑜𝑠𝑜𝑏𝑦, nawet jeśli początkowo wszystko wydaje się skomplikowane. Naprawdę polubiłam ją za to, jaka jest, i za to, jaką rolę odegrała w życiu 𝐀𝐱𝐞𝐥𝐚.
⤷ A 𝐀𝐱𝐞𝐥? To chłopak, którego pokochałam już w poprzednich częściach! 𝐁𝐲ł𝐚𝐦 𝐧𝐢𝐞𝐬𝐚𝐦𝐨𝐰𝐢𝐜𝐢𝐞 𝐜𝐢𝐞𝐤𝐚𝐰𝐚 𝐣𝐞𝐠𝐨 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐢 i naprawdę nie mogłam doczekać się momentu, w którym w końcu będę mogła zajrzeć do jego głowy. Chciałam wiedzieć, co nim kieruje, jak wygląda jego życie, co ukształtowało jego charakter i dlaczego zachowuje się właśnie w taki sposób.
⤷ Wiedziałam, że za jego postawą musi kryć się coś więcej, dlatego możliwość poznania jego przeszłości była dla mnie jednym z najbardziej wyczekiwanych elementów tej książki.
⤷ I teraz, po przeczytaniu 𝐓𝐡𝐞 𝐕𝐢𝐥𝐥𝐚𝐢𝐧, w końcu mogę powiedzieć, że wiele rzeczy stało się dla mnie jasnych. 𝑃𝑜𝑧𝑛𝑎ł𝑎𝑚 𝑗𝑒𝑔𝑜 ℎ𝑖𝑠𝑡𝑜𝑟𝑖𝑒̨, dowiedziałam się, przez co musiał przejść, i lepiej zrozumiałam, dlaczego jest właśnie taki. A uwierzcie mi, jego przeszłość nie należała do łatwych.
⤷ To, jak bardzo 𝐀𝐱𝐞𝐥 𝑜𝑏𝑤𝑖𝑛𝑖𝑎 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑧𝑎 𝑤𝑦𝑑𝑎𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑧 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑧ł𝑜𝑠́𝑐𝑖, było dla mnie 𝐧𝐚𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐞̨ 𝐛𝐨𝐥𝐞𝐬𝐧𝐞. Świadomość, że nosi w sobie tyle trudnych emocji i tak mocno rozpamiętuje to, co się wydarzyło, sprawiała, że momentami po prostu było mi go szkoda. 𝐍𝐢𝐤𝐭 𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐨𝐰𝐢𝐧𝐢𝐞𝐧 𝐭𝐚𝐤 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐨𝐛𝐚𝐫𝐜𝐳𝐚𝐜́ 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐩𝐨𝐜𝐳𝐮𝐜𝐢𝐞𝐦 𝐰𝐢𝐧𝐲, nawet ktoś taki jak on. Za jego zachowaniem kryje się znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka, a poznanie tej strony jego osobowości pozwoliło mi spojrzeć na niego zupełnie inaczej.
⤷ Naprawdę nie wiecie, jak bardzo cieszyłam się, że na jego drodze pojawiła się 𝐒𝐜𝐚𝐫𝐥𝐞𝐭𝐭. 𝐃𝐳𝐢𝐞𝐰𝐜𝐳𝐲𝐧𝐚, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐚 𝐩𝐨𝐭𝐫𝐚𝐟𝐢 𝐰 𝐧𝐢𝐞𝐠𝐨 𝐮𝐰𝐢𝐞𝐫𝐳𝐲𝐜́, 𝐧𝐚𝐰𝐞𝐭 𝐰𝐭𝐞𝐝𝐲, 𝐠𝐝𝐲 𝐨𝐧 𝐬𝐚𝐦 𝐦𝐚 𝐳 𝐭𝐲𝐦 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦. Ktoś, kto nie patrzy wyłącznie na to, co widać na zewnątrz, ale próbuje dostrzec również to, co 𝐀𝐱𝐞𝐥 skrywa w środku. I właśnie to było dla mnie jednym z piękniejszych elementów tej historii. Nie chodzi o to, że druga osoba może magicznie naprawić wszystkie nasze problemy, ale o to, jak wiele znaczy świadomość, że 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑢𝑠𝑖𝑚𝑦 𝑚𝑖𝑒𝑟𝑧𝑦𝑐́ 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑧𝑒 𝑤𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑖𝑚 𝑧𝑢𝑝𝑒ł𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑎𝑚𝑖.
⤷ Ich życie jest naprawdę pokręcone, ale chyba właśnie dlatego tak bardzo je 𝑢𝑤𝑖𝑒𝑙𝑏𝑖𝑎𝑚. 𝐓𝐨 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐚, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐚 𝐳𝐝𝐞𝐜𝐲𝐝𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐨𝐝𝐛𝐢𝐞𝐠𝐚 𝐨𝐝 𝐧𝐚𝐬𝐳𝐞𝐣 𝐜𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐧𝐧𝐞𝐣 𝐫𝐳𝐞𝐜𝐳𝐲𝐰𝐢𝐬𝐭𝐨𝐬́𝐜𝐢, a jednocześnie potrafi wciągnąć tak mocno, że na chwilę zapominamy o całym świecie. Uwielbiam możliwość poznawania tak nieoczywistych bohaterów i zagłębiania się w historie, które potrafią zaskoczyć, zszokować, a czasami również złamać serce.
⤷ 𝐎𝐜𝐳𝐲𝐰𝐢𝐬́𝐜𝐢𝐞 𝐢𝐜𝐡 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐜𝐣𝐚 𝐫𝐨́𝐰𝐧𝐢𝐞𝐳̇ 𝐝𝐚𝐥𝐞𝐤𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐨𝐝 𝐧𝐨𝐫𝐦𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜𝐢. Przypominam, że mówimy tutaj o bohaterach, którzy nie mają kręgosłupa moralnego i nie zawsze podejmują decyzje zgodne z tym, co ja sama uznałabym za słuszne. Niektóre ich zachowania 𝑚𝑜𝑔𝑎̨ 𝑏𝑢𝑑𝑧𝑖𝑐́ 𝑠𝑘𝑟𝑎𝑗𝑛𝑒 𝑒𝑚𝑜𝑐𝑗𝑒, ale właśnie na tym polega specyfika tego świata. Czytając takie historie, warto pamiętać, że mamy do czynienia z fikcją literacką, a bohaterowie nie muszą być idealni, żebyśmy mogli się do nich przywiązać.
⤷ 𝐉𝐚 𝐭𝐞̨ 𝐝𝐰𝐨́𝐣𝐤𝐞̨ 𝐩𝐨 𝐩𝐫𝐨𝐬𝐭𝐮 𝐮𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦! Ich relacja, sposób, w jaki na siebie wpływali, i to, jak potrafili wspierać się nawet w najtrudniejszych chwilach, naprawdę mnie poruszyły. 𝐍𝐢𝐞 𝐛𝐲ł𝐚 𝐭𝐨 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐚 𝐢𝐝𝐞𝐚𝐥𝐧𝐚 𝐚𝐧𝐢 𝐩𝐫𝐨𝐬𝐭𝐚, ale właśnie dzięki temu miała w sobie coś, co sprawiło, że tak mocno się w nią zaangażowałam. 𝐀𝐱𝐞𝐥 i 𝐒𝐜𝐚𝐫𝐥𝐞𝐭𝐭 udowodnili mi, że czasami to właśnie najbardziej pokręcone historie zostają z nami na najdłużej.
⤷ I chyba właśnie dlatego tak trudno jest mi napisać tę recenzję. 𝐙 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐞𝐣 𝐬𝐭𝐫𝐨𝐧𝐲 𝐣𝐞𝐬𝐭𝐞𝐦 𝐧𝐢𝐞𝐬𝐚𝐦𝐨𝐰𝐢𝐜𝐢𝐞 𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞̨𝐬́𝐥𝐢𝐰𝐚, że mogłam poznać ich historię i zobaczyć, jak autorka zamyka całą serię. Z drugiej strony jest mi okropnie przykro, ponieważ 𝐧𝐢𝐞 𝐜𝐡𝐜𝐞̨ 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐳 𝐧𝐢𝐦𝐢 𝐳̇𝐞𝐠𝐧𝐚𝐜́. Przywiązałam się do tych bohaterów znacznie bardziej, niż początkowo zakładałam, i naprawdę trudno mi zaakceptować, że to już koniec. Chciałabym móc jeszcze raz wejść do tego świata, poznać ich na nowo i przeżyć wszystkie te emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania.
⤷ 𝐌𝐚𝐫𝐭𝐨, 𝑑𝑧𝑖𝑒̨𝑘𝑢𝑗𝑒̨ 𝑧𝑎 𝑠𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒 ℎ𝑖𝑠𝑡𝑜𝑟𝑖𝑖, 𝑘𝑡𝑜́𝑟𝑒 𝑝𝑜𝑧𝑤𝑜𝑙𝑖ł𝑦 𝑚𝑖 𝑡𝑎𝑘 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑝𝑎𝑠́𝑐́ 𝑑𝑙𝑎 𝑡𝑒𝑔𝑜 𝑠́𝑤𝑖𝑎𝑡𝑎 𝑖 𝑗𝑒𝑔𝑜 𝑏𝑜ℎ𝑎𝑡𝑒𝑟𝑜́𝑤. 𝐓𝐡𝐞 𝐕𝐢𝐥𝐥𝐚𝐢𝐧 okazał się dla mnie 𝐢𝐝𝐞𝐚𝐥𝐧𝐲𝐦 𝐳𝐰𝐢𝐞𝐧́𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞𝐦 𝐬𝐞𝐫𝐢𝐢, na którą będę patrzeć z ogromnym sentymentem. I choć bardzo nie chciałam doczekać się momentu, w którym będę musiała się z nimi pożegnać, to cieszę się, że mogłam poznać ich historie.
~~~~~~~~~~ Scarlett + Axel ~~~~~~~~~~ Cytaty: • "Uważaj, motylku. Bo połamiesz sobie skrzydełka." • "Szkoda, bo nic na świecie nie smakuje tak dobrze jak zemsta. Och, to najcudowniejsze uczucie." • "Wierz mi, Scarlett, gdybyśmy nie planowali cię polubić, nie siedzielibyśmy tutaj, ponieważ nasze grono na co dzień pozostaje bardzo zamknięte. W żadnym wypadku nie planujemy również zrobić ci nic złego. A twoi przyjaciele… no cóż, z tego, co mi wiadomo, w pełni zasłużyli sobie na ewentualności, które mogą mieć dziś miejsce. Krótka obserwacja pozwoliła mi również stwierdzić, że bardzo chcesz się na nich zemścić, ale nie tylko." • "Potem musiałem zrobić wszystko, by się do niej zrazić. Cokolwiek, co pozwoliłoby mi wyrzucić tę dziewczynę z głowy i zapomnieć, że w ogóle się nią zainteresowałem. To było ostateczne, musiało się wydarzyć. Nie mogłem pozwolić na to, by Scarlett stała się moją pierwszą myślą po przebudzeniu i ostatnią przed snem. Nie tak wyglądał plan. Nie miałem w życiu miejsca na… takie rzeczy. Od dawna. Dokładnie od siedmiu lat." • "Próbowałam sobie przypomnieć, kiedy dokładnie to się stało. Kiedy przestałam myśleć o nim jak o problemie, którego należało się pozbyć, a zaczęłam traktować jego obecność jak coś, czego wręcz oczekiwałam. Nie znalazłam konkretnego momentu. Nie było jednej rozmowy, jednego pocałunku czy spojrzenia. Granica przesuwała się powoli, niemal niezauważalnie, aż któregoś dnia zorientowałam się, że nie potrafiłam już powiedzieć, gdzie właściwie się znajdowała." • "Bo tak naprawdę nie chodziło o dzisiejszą noc. Nie chodziło nawet o to, co wydarzyło się siedem lat temu. Axel od dawna próbował ukarać człowieka, którego nienawidził najbardziej. Siebie." • "To było niedorzeczne. Nie pamiętałem, kiedy ostatni raz pozwoliłem sobie na taką słabość. Znałem ból i gniew. Poczucie winy było mi niemal tak znajome jak własne odbicie. Ale łzy? A jednak płakałem. Cicho, bez kontroli, bez żadnego sensownego powodu, który mógłbym zaakceptować. Płakałem, bo Scarlett tutaj była. Bo zobaczyłem ją i uświadomiłem sobie, że tym razem moje cierpienie nie kończyło się na mnie." • "Z każdą kolejną sekundą strach stopniowo opuszczał mój umysł, ponieważ powoli do mnie docierało, że… Scarlett chciała tu być. Nie nienawidziła mnie. Chciała mnie." • "Nie potrafię po prostu kochać. To, co do ciebie czuję, sięga dużo dalej. Jeżeli dopuścisz mnie do siebie wystarczająco blisko, zawłaszczę sobie ciebie całą i nigdy nie pozwolę ci odejść. Jestem egoistą, skarbie, zawsze nim byłem i nikt nie zbliży się do tego, co moje." • "To właśnie powód, dla którego nie powinnaś mnie chcieć, Scarlett. Wiem już, jak wygląda życie, kiedy jesteś w nim ty, i chyba nie potrafię dłużej wmawiać sobie, że umiałbym z tego zrezygnować. Więc jeśli naprawdę chcesz zrozumieć, dlaczego nie powinnaś mnie wybierać, odpowiedź jest prostsza, niż myślisz. Nie dlatego, że jestem, kim jestem. Powinnaś odejść dlatego, że jeśli zostaniesz, zobaczysz, że kocham cię w jedyny sposób, jaki znam. Całkowicie." • "A ja kocham ciebie. I to stanie się naszym przekleństwem, skarbie. Już na zawsze." • "Nasza historia nigdy nie opowiadała o ratowaniu. Była opowieścią o wyborze. O tym, że można ujrzeć najgorszą rzecz w drugim człowieku i mimo to zapytać: „Co będzie, jeśli zostanę?”. O tym, że można znać czyjąś przeszłość i nie pozwolić jej napisać całej jego przyszłości."
𝐑𝐄𝐂𝐄𝐍𝐙𝐉𝐀 𝐏𝐀𝐓𝐑𝐎𝐍𝐀𝐂𝐊𝐀 ⋆˚𝜗𝜚˚⋆ The Villain ⋆˚𝜗𝜚˚⋆ 𐙚 Autor: Marta Kulczyna 𐙚 Ocena: ♾️/5 ⭐️
[ patronat medialny / współpraca reklamowa ]
❝– Dosyć – mruknęła, napierając na mnie, co zupełnie kłóciło się z jej prośbą. – Oni zaraz wrócą, mogą nas zobaczyć.
– Niech patrzą – wyszeptałem. – Niech zobaczą, że tej nocy należysz do mnie.❞
𝐑𝐞𝐜𝐞𝐧𝐳𝐣𝐚: Scarlett jest córką ministra spraw zagranicznych, która przez przypadek staje się świadkiem morderstwa. Mogłoby się wydawać, że znalazła się w niewłaściwym miejscu i czasie, a teraz jako niepożądany świadek powinna obawiać się o swoje życie. Ku jej zaskoczeniu morderca pozwala jej jednak odejść. To nie oznacza niestety, że od tej pory wszystko wróci do normy. Jej życie już nigdy nie będzie takie samo. Scarlett skrywa w sobie mrok, z którego istnienia nawet nie zdaje sobie sprawy. Dopiero przy pewnym mężczyźnie zaczyna on wychodzić na światło dzienne.
Axela mieliśmy okazję poznać już w poprzednich tomach serii Decadence, ale dopiero teraz możemy zajrzeć do jego głowy. I muszę przyznać, że to właśnie na jego perspektywę czekałam najbardziej. Z jakiegoś powodu nie potrafi wyrzucić Scarlett z głowy po incydencie w zaułku. Jego zainteresowanie dziewczyną szybko przeradza się w obsesję. Zaczyna ją stalkować, montuje kamery w jej pokoju i wciąga ją w niebezpieczną grę, w której nic nie jest takie, jakim się wydaje.
Ich relacja od samego początku jest skomplikowana. Scarlett pochodzi z dobrego domu i nigdy wcześniej nie miała do czynienia ze światem, w który wprowadza ją Axel. Mężczyzna, chcąc nie chcąc, staje się katalizatorem jej przemiany. Ale czy na pewno jest ona aż tak drastyczna? Przecież każdy człowiek ma w sobie odrobinę mroku. Czasami wystarczy tylko odpowiednia osoba i odpowiednie okoliczności, żeby pozwolić mu wyjść na powierzchnię.
To, co dzieje się w tej książce, jest dla mnie nie do porównania z żadną inną historią. Marta ma swój własny, charakterystyczny sposób pisania dark romansów. Potrafi przekazać adrenalinę, mrok i obsesję w taki sposób, że wszystko idealnie się ze sobą łączy. To naprawdę perfekcyjnie wyważony dark romans. Nie ma tutaj miejsca na nudę. Z każdą kolejną stroną chce się więcej: więcej akcji, więcej bohaterów, więcej emocji i po prostu wszystkiego.
Pisząc tę recenzję, jestem już jakiś czas po lekturze, a mimo to wciąż nie potrafię wyrzucić tej historii z głowy. Nie ma dnia, żebym chociaż przez chwilę nie pomyślała o Axelu i Scarlett. Zawładnęli moimi myślami równie mocno, co bohaterowie poprzednich tomów.
I wbrew pozorom, mimo że mamy tutaj do czynienia z dark romansem, jest to również historia, która złamała mi serce. Naprawdę ciężko było mi się pozbierać po przeczytaniu pewnego rozdziału na czarnych stronach. Szczególnie jeśli znacie historię z poprzednich tomów, wiecie, jak bolesne może być to dopełnienie. Mam wręcz wrażenie, że Marta postanowiła zafundować nam nim ostateczny cios. To prawdziwa lawina bólu, a złamane serce jest tutaj praktycznie gwarantowane.
Styl pisania Marty jak zwykle mnie nie zawiódł. Atmosfera książki jest gęsta i mroczna, a przez kolejne strony po prostu się pędzi. Kiedy już na dobre zasiądzie się do czytania, naprawdę trudno się oderwać. Marta potrafi niesamowicie dobrze kreować bohaterów, dzięki czemu bardzo łatwo można wejść w ich świat i poczuć towarzyszące im emocje. Przysięgam, że jeśli spodoba Wam się chociaż jedna książka Marty, ta będzie kolejną, po którą będziecie chcieli sięgnąć. Pisze naprawdę świetnie!
Muszę również podkreślić, jak bardzo seria Decadence stała się moim domem. Jak mocno pokochałam ten świat i jego bohaterów, jak często mam ochotę do nich wracać i jak bardzo zazdroszczę osobom, które dopiero będą odkrywać te historie. To jedna z tych serii, które wchodzą człowiekowi do krwiobiegu i zostają w nim na zawsze. Jest uzależniająca i naprawdę trudno się od niej uwolnić.
Piąty tom serii, prawdopodobnie to już ostatni tom, z którym żegnamy się z zepsutą piątką moich ulubionych wariatów i psychopatów. Ten tom poświęcony został Axelowi, którego można poznać co nieco już na kartach poprzednich części, przez co można sobie narobić ogromnego apetytu na tę część. Dark romansz motywem obsesji, stalkera i age gapem, jak dla mnie było super.
Niespodziewane spotkanie w ciemnym zaułku zmieniło życie Scarlett i pozostawiło w jej psychice i sercu wręcz namacalny odcisk. Dziewczyna była świadkiem morderstwa, jednak ku jej zaskoczeniu morderca puszcza ją wolno, zaś ku jego zaskoczeniu, dziewczyna zachowała wszystko dla siebie. Axel, bo o nim mowa widzi nowy cel, cel który wymyka się schematom, który z każdym dniem coraz bardziej mąci jego myśli, i który zaczyna niebezpiecznie się do niego zbliżać. Z kolei Scarlett czuje na sobie czyjeś spojrzenia, wie, że ktoś ja obserwuje, ale wciąż gra w jego grę, pomimo strachu, wciąż wpada idzie w kierunku, w którym nie powinna, a w jej głowie zaczynają się pojawiać niepokojące myśli. Dziewczyna jest świadoma, że uwaga Axela nie jest czymś czym dobrym, ale mimo to czuje się coraz bardziej zafascynowana, w nim z kolei budzi się coś, o czym już dawno zapomniał i sam nie wie co z tym wszystkim zrobić.
Axel. Brat bliźniak mojej ulubienicy, czyli Rain. Poznajemy go we wcześniejszych tomach, w każdym pokazuje swoje inne oblicze, aż w końcu dostał swój cały tom. Każda kolejna książka sprawiała, że coraz bardziej byłam ciekawa tej postaci, gdzieś tam pomimo trwania innych historii, on krok po kroku stawał się moim męskim ulubieńcem i co z radością przyznaję nim pozostał. Choć ubolewam nad tym, że na tom Axela musiałam czekać najdłużej, to autorka zrobiła tutaj fajny myk, rozpoczęła serię jak i ją zakończyła na Vanderhallach. Warto tutaj też zaznaczyć, że choć to piąty tom, to można go czytać bez znajomości wcześniejszych, bo historia tylko w niewielkim stopniu nawiązuje do tego co było, bez konkretów i najważniejszych szczegółów.
Historia utrzymana w klimacie dark, jest mrocznie, tajemniczo, obsesyjnie, z dreszczykiem i trudnymi emocjami. Autorka wprowadziła tutaj mój ulubiony age gap, do tego wplątała nam tutaj motyw obsesji i stalkera, co ważne oba te motywy były świetnie zrobione, autorka weszła głębiej w temat, budowała napięcie, podsycała niepewność, wątpliwości, a nawet strach, który z czasem zaczął zmieniać się w coś innego. Fabuła weszła w fazę wysublimowanej i umiejętnie prowadzonej gry, gry bez zasad, pełnej pozorów, manipulacji, intryg i brudnych zagrywek.
Autorka po raz kolejny pokazała, że potrafi ona stworzyć genialne postacie. Oczywiście Axela już trochę znałam na podstawie wcześniejszych tomów, ale tutaj można było wejść głębiej w jego popsutą głowę i odkrywać najczarniejsze zakamarki jego umysłu, a przy tym możemy się naprawdę dobrze bawić, no przynajmniej ja bawiłam się znakomicie. Nowością była Scarlett, która stała się kwintesencją złożonej ludzkiej natury, w której niemal od samego początku trwa wewnętrzna walka, pomiędzy powiedzieć, a nie powiedzieć, pomiędzy strachem a fascynacją, pomiędzy desperacją a obsesją. Scarlett to młoda dziewczyna, która dopiero wkracza do tego mrocznego świata, która jeszcze się waha, ale jednak ten mrok i to zło zaczyna ją pociągać, a gdy ma możliwość poznania całej pomylonej szajki, to wiadomo, którą stronę wybierze, nawet jeśli ona sama jeszcze nie jest przekonana.
Podobało mi się, i mówię to z pełnym przekonaniem, którego ostatnio stale mi brakuje. Ten tom nie był idealny, mam wrażenie, że autorka nie wycisnęła z niego wszystkiego co mogła, ale mimo to jestem niemal w pełni nim usatysfakcjonowana. Było tak jak lubię, książka czytała się sama, przeżyłam emocjonalny rollercoaster i dobrze spędziłam czas. To dark romans, relacja bohaterów jest dziwaczna, obsesyjna, trudno nazwać ją zdrową, zdecydowanie nie warto ich naśladować, ale mimo całego towarzyszącego im zepsucia, ja bardzo ich polubiłam i szczerze im kibicowałam.
To kolejna seria książek, z którą ciężko mi się rozstać, którą miałam zaszczyt i przyjemność recenzować niemal w całości (poza jednym tomem, który okazał się moim ulubionym, żeby było śmiesznie). Serię pokochałam swoim czarnym sercem, szczerze ją polecam, tym co lubią dark romanse, kontrowersje, trudne tematy, skomplikowane wręcz toksyczne relacje czy historie, które mieszają w głowach. Na koniec droga Autorko, ja nie podpuszczam i nie namawiam, ale jakiś jeszcze jeden tom, zbierający jeszcze raz wszystkich w kupie i podsumowujący wszystkie inne, moim zdaniem byłby bardzo mile widziany.
Już na początku pękło mi serce, kiedy przeczytałam, że jest to ostatni tom serii, którą absolutnie kocham całym swoim czarnym sercem. Mroczny klimat, który Marta potrafi stworzyć, jest niepowtarzalny, a bohaterowie tak moralnie szarzy, że aż toksycznie doskonali.
Nie chciałam kończyć tej historii, ale wiem, że wrócę do całej serii jeszcze nie raz. Każdy tom możecie czytać osobno, ale zalecam przeczytać wszystkie i zatracić się w tym mrocznym, dusznym i ciężkim klimacie.
Tytuł idealnie nawiązuje do postaci Axela Vanderhalla. Złoczyńca nieposiadający zasad moralnych, zagubiony i przesiąknięty bólem, a do tego obsesyjny i pozbawiony skrupułów. Śmierć nie jest mu obca, a krew na rękach to dla niego zupełnie normalna sprawa. Jego obsesja nie zna absolutnie żadnych granic, więc posunie się do naprawdę wielu skrajnych zachowań. Zaborczy bohater obrał sobie za cel Scarlett Knight i nie odpuści, dopóki jej nie dostanie.
Życie Scarlett zmieni się o 180 stopni w momencie, kiedy przypadkiem nakryje mordercę w ciemnym zaułku. Od tamtej pory obcy oddech na karku będzie jej towarzyszył każdego dnia. Zimne oczy Axela będą śniły jej się po nocach, ale jednocześnie otworzą zamkniętą furtkę do mrocznej podświadomości, o której nie miała pojęcia… a może jednak miała? 🖤🤭
Scarlett jest z pozoru spokojną uczennicą, podporządkowaną swoim rodzicom. Ma chłopaka, przyjaciół i uczęszcza do prestiżowej szkoły. Wszystko okazuje się jednak kłamstwem, kiedy bohaterka pozwoli sobie otworzyć oczy. Mrok wpełznie w jej życie bez uprzedzenia, a jej… cóż, spodoba się to. Adrenalina, władza i czyste szaleństwo – Scarlett odkryje, że mrok wcale nie jest taki straszny.
Od tej historii nie można się oderwać. Autorka potrafi stworzyć nie tylko uzależniający klimat, ale przede wszystkim tak poprowadzić akcję i wydarzenia, że nie można zasnąć, dopóki nie przeczyta się więcej i więcej.
Axel i Scarlett to dwójka silnych i charakternych bohaterów, których relacja od początku nie jest czymś normalnym. Stworzona na obsesji, toksyczności, stalkingu i niemoralnych zachowaniach, idealnie tworzy pasującą do siebie całość. Można tych bohaterów pokochać, rozumieć ich upodobania i niemoralne zachowania, ale trzeba pamiętać, że to tylko fikcja literacka.
Jeśli szukacie książki przesiąkniętej złowrogim klimatem, tak mrocznej, że wywołuje dreszcze, i na tyle uzależniającej, że nie można się od niej oderwać, to „The Villain” jest dla Was. Tylko żeby nie było, że nie ostrzegałam! Tutaj nic nie jest grzeczne ani moralnie normalne, a bohaterowie to dwa czarne i toksyczne serca wywołujące szybsze tętno. 5/5 – polecam! 🖤
Liczę, że pojawi się jakiś spin-off, bo mam ogromny niedosyt jeśli chodzi o zakończenie całej serii.. 🥹
Scarlett Knight jest uczennicą Trinity Leading School. Brzmi znajomo, prawda? Ludzie widzą ją jako idealną córkę ministra spraw zagranicznych, wzorową uczennicę i wspierającą partnerkę. A jaka jest prawda? Dziewczyna nie cierpi swojego chłopaka, a z rodzicami wcale nie jest na tyle blisko, jak wszystkim mogłoby się wydawać. Wraz ze znajomymi postanawia się trochę zabawić. Jednak jej ukochany skutecznie wyprowadza ją z równowagi, przez co potrzebuje ona przewietrzyć głowę. Niestety jest świadkiem… morderstwa. Nie krzyczy, nie szuka pomocy. Zapamiętuje oczy oprawcy. Nie wie jednak, że będzie jej dane widywać je dosyć często…
Axel Vanderhall… Haker, biznesmen, człowiek bez uczuć, skrywający więcej mroku niż możemy przypuszczać. Zamknięty na uczucia, nie dopuszcza do siebie nikogo, oprócz siostry i przyjaciół. Chociaż oni sami nie są świadomi tego, co dzieję się w jego głowie. Po sytuacji w zaułku, dostaje on obsesji na punkcie Scarlett. Wie o niej wszystko, nawet sekret, którego nie wyjawiła nikomu. Jesteście ciekawi, co on skrywa?
Muszę przyznać, że miałam duże oczekiwania co do tej książki. Czy zostały one spełnione? Tak.
W końcu mogliśmy wejść do głowy Axela i dowiedzieć się co czuł po wydarzeniach w The Clique… Dla mnie był to bardzo emocjonalny rozdział.
Bardzo podobało mi się to, jak Marta poprowadziła historię, gdzie widzimy jego przemianę. Zamknął swoje serce, ale może otworzył je ponownie…
Uwielbiam relację tej dwójki, ich przepychanki słowne, oraz to, jak nie pozwalają drugiemu mieć ostatniego zdania.
A to, jak chłopak pokazuje Scarlett czego naprawdę chce? Mistrzostwo.
Oczywiście nie zabrakło w tej części przyjaciół Axela, którzy jak za starych, dobrych czasów bawili się w swoje ulubione gry ;)
Kocham pióro Marty. Dalej nie mogę wyjść z podziwu jak jednego dnia mogę czytać dark historie, a drugiego słodką młodzieżówkę od niej. Gratulacje Marta!
Wiem, że sytuacje w książkach z serii Decadence nie powinny mieć miejsca, ale czytanie o takich sytuacjach jest całkiem fajnie, nie?
Dotarliśmy do momentu, w którym musimy pożegnać się z chłopakami.. Marta dziękuję Ci za te historię. Czekam na nowe.
Axel i Scarlett 🔥 to na ich historię czekałam najbardziej. Vanderhall jest postacią, która intrygowała mnie już od pierwszego tomu. Ulubiony psychopata 🔥
Scarlett Knight to córka ministra spraw zagranicznych. Jest w ostatniej klasie liceum, ma kochającego chłopaka, najlepszą przyjaciółkę i prowadzi spokojne życie. Przynajmniej z pozoru tak to wyglada. Gdy pewnego wieczoru w opuszczonej części miasta jest świadkiem zabójstwa, wszystko się zmienia. Tajemniczy mężczyzna zwraca na nią uwagę i wkracza do jej życia. Jednak czy życie Scarlett do tej pory faktycznie było takie perfekcyjne i spokojne? Czy pojawienie się Axela zaburzy dotychczasowy spokój?
Ten tom, tak jak poprzednie, pełen jest mroku, głębi, tajemnic i pożądania, które nie dają o sobie zapomnieć. Axel, nasz kochany psychopata, zamknięty w sobie, przepełniony mrokiem. Przed laty stracił swoją miłość i od tego czasu ciemność go pochłonęła. Teraz znalazł sobie nową "zabawkę", swojego Motylka.
Cudownie było czytać o przemianie Scarlett. Cicha, spokojna uczennica, która z czasem odsłania swoje drugie oblicze. Przy Axelu zaczyna pragnąć więcej. Właśnie za to kocham tą serię. Marta nie stworzyła grzecznych bohaterek. Oj nie 😈🖤
Relacja tej dwójki może nie przypominać historii miłosnej. Ale wiecie co, dla mnie nią była. On był bezwzględnym człowiekiem, ale dał jej wybór. Pokazał jej swój mroczny świat i powoli go w nią wprowadzał. A Scarlett, nasz słodki Motylek. Była przy nim, nawet w tym najczarniejszym momencie, widziała go zupełnie bezbronnego i przy nim została. Wybrała go.
Z mojej strony mogę wam z całego serca polecić serię Decadence. Są to dark romanse, pełne brutalności, tajemnic, mroku i czystego pożądania.
P.S. jeśli czytaliście poprzednie tomy, to wiecie, że na końcu czeka na was list od głównych bohaterów., który jest idealnym domknięciem ich historii. ❤️
Scarlett Knight nie ma na co narzekać. Pochodzi z bogatej i wpływowej rodziny, ma przyjaciół oraz chłopaka i naprawdę świetne wyniki w szkole. Wszystko w jej życiu jest poukładane do czasu, gdy zostaje świadkiem bruta.lnego morder.stwa.
Dziewczyna nie potrafi sobie z tym poradzić i ma milion myśli na sekundę, ciągle czuje się obserwowana, jakby ktoś śledził każdy jej ruch i chodził za nią krok w krok. Scarlett ma stalkera i jest nim nie kto inny jak Axel Vanderhall, którego dziewczyna widziała podczas tej niezbyt przyjemnej dla obu stron sytuacji. Psycho.patyczny umysł kryjący się za otoczką poukładanego i opanowanego faceta.
Jednak to dzięki niemu najokropniejsze sekrety i długo skrywane tajemnice wychodzą na jaw. I mimo, że tak nie powinno być, Knight zamiast uciec od Axela, chce wejść w to wszystko jeszcze bardziej.
Tom na który najbardziej czekałam i najtrudniej mi go ocenić… Przez znaczną część książki było naprawdę nudno, nużące opisy i prawie brak dialogów sprawiły, że porzuciłam książkę na kilka dni i ciężko było do niej wrócić. Za to gdy po czasie mnie wciągnęła, ciężko było mi ją odłożyć i skończyło się na zarwanej nocce, bo po prostu MUSIAŁAM wiedzieć, jak potoczą się losy naszej dwójki.
Uwielbiam Axela i kocham też Scarlett, ich historia jest naprawdę ciekawa i interesująca, ale jednocześnie mam wrażenie, że mało co się tutaj działo mimo, że książka jest obszerna. No i bardzo brakowało mi chemii między nimi, niestety ja tego nie poczułam.
Według mnie Marta mogła jeszcze trochę wycisnąć z naszych bohaterów, niestety ja nie jestem w pełni usatysfakcjonowana. Brakowało mi też takiego dobrego i rozbudowanego zakończenia całej serii, choćby dodatkowego rozdziału.
kurczę strasznie boli mnie serce, bo historia Axela była jedną z najbardziej przeze mnie wyczekiwanych, jednak chyba miałam zbyt wielkie oczekiwania…
z początku miałam ogromne problemy żeby się wciągnąć i nużyło mnie to, że przez pierwsze 100 stron były prawie tylko i wyłącznie opisy. postać Starlett prawie w ogóle mnie nie urzekła była okej, ale czegoś mi w niej zabrakło. dużo bardziej polubiłam Axela , który miał w sobie ten sam charakter, który mnie do siebie przyciągnął w poprzednich częściach. tak naprawdę dopiero po wycieczce z Yourku czułam jakbym wróciła do tej serii, w której się zakochałam i te ostatnie lekko ponad 100 stron czytało mi się bardzo przyjemnie.