Eind 1995 maakten de Dayton-akkoorden een einde aan ruim vier jaar oorlog in Bosnië en Herzegovina. Het geweld stopte en mensen vierden feest. Maar dit vredesverdrag legde ook de basis voor een etnisch en politiek verdeeld land. Journalist Marjolein Koster neemt je mee in haar ontmoetingen met de nieuwe generatie Bosniërs, die navigeren tussen discriminerende wetgeving, nationalistische retoriek en gelaagde vormen van corruptie. Hun levens geven een inkijk in een maatschappij die continu herinnerd wordt aan oorlog en genocide. Ze vechten voor een waardig bestaan en weten af en toe scheuren te veroorzaken in het systeem.
Een stuk geschiedenis waar ik te weinig vanaf wist. Gevangen in vrede neemt je via persoonlijke, meeslepende verhalen mee naar het Bosnië van na de oorlog, een land waar de vrede voor veel mensen allesbehalve vrij voelt. Ondanks de zware thematiek leest het vlot, de verhalen spreken voor zich.
Door haar jaren als journalist in de regio, en doordat ze er zelf heeft gewoond, kent Marjolein het land, de naoorlogse situatie en de mensen van binnenuit. Gezien de huidige geopolitieke situatie in Europa zijn deze verhalen relevanter dan ooit. Een aanrader!
Een aanrader voor iedereen om te lezen! Niet alleen om de situatie in het land te begrijpen maar ook om te dingen in perspectief te plaatsen met wat er gaande is in de wereld nu.
Voor de mensen die zelf uit het land/regio komen zal dit boek niet als een verrassing komen. Zo veel herkenbare dilemma’s waar het land nog steeds mee dealt in de jaren na de oorlog.
Marjolein weet het op een makkelijk leesbare manier uit te leggen. Hoe de oorlog na 30 jaar nog steeds veel dingen onmogelijk maakt. Hoe de internationale gemeenschap helpt maar ook dingen vanaf het begin tegen heeft gewerkt. Hoe scheiding van scholen meewerkt aan het instandhouden van haat en verdeeldheid.
I came into this book not knowing Bosnias history in detail, but hearing it told through the stories of these groups and individuals provided a really rich background to learn more about both the history and the present of the people of Bosnia. I really enjoyed how easy it was to read and liked the blend of history and personal stories painting the picture of the country’s culture.
“Het leven gaat door.” Het is in Marjolein gelukt om een boek over Bosnië te schrijven dat niet alleen informatief is, maar het leven in een naoorloogse samenleving goed tot de verbeelding brengt. Elk verhaal neemt je mee, en raakt je weer op haar eigen manier. Daarmee brengt het boek een hele belangrijke nuance aan het zwart-wit denken langs de ethnische lijnen. En dit is hard nodig. Dat toont Marjolein aan door de vinger op de zere plek te leggen, namelijk dat het Dayton vredesverdrag bijdraagt aan de institutionalisering van ethnische verdeeldheid die corrupt machtsmisbruik in de hand werkt. Daarmee blijf je dus daadwerkelijk “gevangen” in vrede.
Wat me het meeste raakte is hoe dit boek de oorlog niet centraal stelt. In tegenstelling: het toont het beeld over hoe mensen toch doorleven, en ondanks de geschiedenis van onvoorstelbare gruwelijkheden en een onmogelijke politieke situatie alsnog de schoonheid blijven zien van dit prachtige land. Ik heb toch echt een paar keer een traantje weggepikt. Dankjewel Marjolein voor dit mooie boek!