De eerste pagina's vond ik geweldig, vlot geschreven, interessant, helemaal goed. Toen er ineens "aandeelhouderswaarde" op de pagina las, schrok ik me dood. Tot dan toe was het discours: je belegt niet om rijk te worden, maar om niet arm te worden (door inflatie), dat klinkt goed. Bovendien heb ik een pensioen, dus er wordt meer voor mij belegd, dan ik zelf ooit zal doen.
Maar je moet dat bij mij niet gaan rechtvaardigen door over aandeelhouderswaarde te beginnen. Je komt dan in het neoliberale frame dat het fijn is dat er allemaal nuttige producten worden gemaakt en dat dat best wat mag opleveren. Maar aandeelhouderswaarde is ook aandelen inkopen, banen vervangen door AI en mensen aan het begin van de productieketen uitbuiten (in het chocolademuseum in Keulen zag ik dat een living wage in Ghana, waar cacao vandaan komt, iets van 400 euro is, maar dat de lonen van de cacaoboeren helaas maar rond de 150 euro liggen. In de maand). Wel goed voor de aandeelhouderswaarde.
En dan heb ik het niet over de sloop van de natuur en de opstoken van de temperatuur, want als je de schade daarvan vergoedt, is dat slecht voor de aandeelhouderswaarde. Nou dat dus.
Een ander dingetje is dat de auteur (een kennis van Jort Kelder) er rostvast op vertrouwt dat beurskoersen altijd zullen stijgen. Tussendoor misschien af en toe een blipje of een crisisje, maar als je maar geduld hebt en op je centen blijft zitten, komt alles goed. Moeilijk te geloven voor iemand die net voor de dot.com-crisis ook eens wat beleggingsfondsen aanschafte. De AEX heeft er 20 jaar over gedaan om te herstellen.
En dan dit: de eerste helft van het boek is een vurig pleidooi om in ETF's te beleggen (mandjes aandelen die niet echt worden beheerd), want er zijn weinig (professionele) beleggers die het beter doen dan de beursindex. Als je maar niet alles in één keer belegt en zeker ook niet in één aandeel, komt het vanzelf goed. Kwestie van vroeg beginnen en elke maand wat opzij zetten.
Klinkt best goed, maar in de rest van de boek worden met groot ontzag allemaal superbeleggers opgevoerd die jarenlang veel meer hebben verdiend dan de beursindex. Dat klinkt niet zo consequent.
Inhoudelijk is er dus wel wat op aan te merken, maar het is allemaal erg boeiend en erudiet opgeschreven en er staan ook een hoop praktische dingen in waar je wat aan hebt.
Een vermakelijk boek over zoiets saais als beleggen, bestaat dat? Jazeker, Milou Brand’s ‘Zwemmen in het geld’ is zeer leesbaar en vol van aanstekelijk enthousiasme. Tegelijkertijd snapt Brand heel goed waar eventuele scepsis over beleggen vandaan komt en neemt ze je aan de hand mee. Haar podcast Jong Beleggen was al een aanrader, dit boek is een must-read voor iedereen die dacht dat sparen verstandig was voor later.