Zamieszka pod jednym dachem z wrogiem z dzieciństwa, który teraz jest gwiazdą hokeja.
Po trudnych wydarzeniach na uczelni Ines Delgado postanawia zaszyć się w domku w górach, należącym do rodziców jej przyjaciela. Ma nadzieję, że z dala od cywilizacji, w miejscu pozbawionym zasięgu i miejskiego zgiełku, choć na chwilę odnajdzie spokój, a rówieśnicy zapomną o jej fatalnej reputacji.
Wpada jednak z deszczu pod rynnę, bo na miejscu spotyka swojego wroga z dzieciństwa, nowego kapitana drużyny hokejowej Minnesota Wildcats – Kadena Wyatta. Niebawem się okazuje, że mimo upływu lat dawne umizgi i niechęć nie odeszły w niepamięć.
Na dodatek teraz zostaną współlokatorami. Nie tak Ines wyobrażała sobie ucieczkę od kłopotów. Mieszkanie ze znanym sportowcem zdecydowanie nie było w jej bingo na ten rok. W dodatku dziewczyna odkrywa, że zarozumiały hokeista przejrzał ją szybciej niż ktokolwiek inny…
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
"Burning Bridges” to drugi tom, w którym poznajemy historię Ines i Kadena. Jeśli mam być z wami szczera, po pierwszej części nie byłam do końca przekonana do tej dwójki. Przez długi czas zastanawiałam się, czy w ogóle chcę poznać ich historię. Jednak fragmenty wstawiane przez patronki naprawdę zachęciły mnie do sięgnięcia po tę książkę. Nie miałam wobec niej żadnych oczekiwań. Już teraz mogę napisać, że nie żałuję, że po nią sięgnęłam i tak wylałam na tej historii mnóstwo łez.
Ines to bohaterka, do której początkowo nie potrafiłam się przekonać. Po wydarzeniach z poprzedniej części miałam o niej niezbyt dobre zdanie i nie do końca rozumiałam jej zachowanie. Wydawała mi się osobą, która zawsze wie, czego chce i nie boi się mówić tego, co myśli. Jest uparta, ma swoje zdanie i nie pozwala sobie wejść na głowę. Jednak dopiero teraz mogłam poznać całą jej historię i dowiedzieć się, że tak naprawdę skrywa w sobie znacznie więcej bólu, niż można początkowo zakładać. Pod tą pewnością siebie kryje się również dziewczyna, która ma swoje obawy, przeżywa trudne chwile i nie zawsze potrafi poradzić sobie z tym, co ją spotkało i nadal spotyka. Szczególnie poruszyło mnie to, jak ważna była dla niej rodzina, a przede wszystkim zdanie ojca, którego bardzo bała się zawieść. Byłam niezwykle ciekawa, jak potoczą się jej losy. Bardzo podobało mi się to, że mogłam poznać ją z zupełnie innej strony i lepiej zrozumieć jej wcześniejsze zachowanie. Ostatecznie naprawdę ją polubiłam i nie spodziewałam się, że w niektórych momentach będę mogła utożsamić się z jej myślami w większym lub mniejszym stopniu.
Kaden natomiast okazał się bohaterem, którego również wcześniej nie doceniłam. Jest hokeistą i na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że to właśnie sport i zainteresowanie dziewczyn są najważniejszą częścią jego życia. Jednak im lepiej go poznajemy, tym więcej dowiadujemy się o jego charakterze. Kaden jest cierpliwy, wyrozumiały i ma w sobie naprawdę dużo ciepła. Bardzo podobało mi się jego podejście do Ines. Nie ocenia jej wyłącznie przez pryzmat tego, co o niej usłyszał, ani nie próbuje na siłę dowiedzieć się wszystkiego o jej przeszłości. Zamiast tego daje jej czas i pozwala samej zdecydować, kiedy będzie gotowa mu zaufać. Nie próbuje niczego na niej wymuszać, a jego zachowanie pokazuje, że naprawdę zależy mu na tym, żeby dziewczyna czuła się przy nim dobrze. Podobało mi się również to, że nie traktuje jej inaczej przez to, z czym się mierzy. Jest chodzącą zieloną flagą i całkowicie mnie oczarował, przez co bardzo go polubiłam.
Relacja tej dwójki była dla mnie kolejnym dużym plusem. Znają się od dzieciństwa, ale trudno powiedzieć, żeby kiedykolwiek za sobą przepadali. Ich wzajemne docinki i sprzeczki sprawiały, że nie brakowało między nimi zabawnych momentów. Sytuacja zmienia się, kiedy oboje trafiają do tego samego domku w górach i muszą dzielić ze sobą przestrzeń. Podobało mi się obserwowanie, jak stopniowo zaczynają się dogadywać, rozmawiać i poznawać od zupełnie innej strony. Z czasem zbliżają się do siebie. Szczególnie doceniam to, że Kaden nie naciskał na Ines i pozwalał jej samej zdecydować, kiedy będzie gotowa mu zaufać. Ich relacja miała w sobie zarówno humor, jak i wiele wzruszających momentów.
Sama fabuła również bardzo mi się podobała. Byłam ciekawa, co tak naprawdę wydarzyło się z udziałem Ines i dlaczego doszło do sytuacji, którą poznaliśmy pod koniec poprzedniej części. Autorka stopniowo odsłania przed nami kolejne informacje, dzięki czemu możemy lepiej zrozumieć zachowanie bohaterki i spojrzeć na wcześniejsze wydarzenia z innej perspektywy. Nie jest to jednak historia skupiająca się wyłącznie na wyjaśnieniu tego, co wydarzyło się wcześniej, i rozwijaniu relacji głównych bohaterów. Ważną częścią fabuły są również problemy, z którymi mierzy się Ines, jej obawy i trudności z otworzeniem się przed innymi. Podobało mi się także to, że możemy zobaczyć wsparcie ze strony bliskich i przyjaciół.
Nie mogę pominąć trudniejszych tematów, które autorka porusza w tej historii. Nie chcę zdradzać zbyt wiele, bo uważam, że najlepiej poznawać je samemu podczas czytania. Mogę jednak napisać, że Ewa po raz kolejny pokazała, że nie boi się podejmować trudnych tematów i przedstawiać problemów, które nie zawsze są łatwe do zrozumienia. Szczególnie podobało mi się to, że historia Ines pozwala nam zobaczyć, jak wiele może kryć się za zachowaniem drugiej osoby i jak łatwo wyrobić sobie o kimś zdanie, nie znając perspektywy właśnie tej osoby. Pokazuje również, że za uśmiechem może kryć się wiele bólu i strachu przed zawiedzeniem najbliższych. Ale także to, że chroniąc innych, tak naprawdę najbardziej krzywdzimy siebie samych.
Nie będę ukrywać, że emocji tutaj nie brakowało. Wiedziałam, że patronki zapowiadają sporo łez, ale chyba nie spodziewałam się, że aż tak przeżyję tę historię. Były momenty, które naprawdę mnie wzruszyły, zabolały i złamały mi serce. Szczególnie mocno przeżywałam sceny, w których Ines pokazywała, co tak naprawdę czuje i z czym musi się mierzyć. Nie sądziłam, że nosi w sobie aż tyle bólu i ukrywa tak wiele.
Jestem naprawdę zakochana w tej książce. Skradła moje serce, złamała je i jednocześnie je skleiła. Wylałam na niej naprawdę wiele łez, ale było warto. Jeśli jeszcze nie sięgnęliście po książki z drugiego pokolenia, to nie wiem, na co czekacie. Jestem pewna, że spodobają wam się i przepadniecie tak jak ja. Nie mogę się doczekać kolejnych tomów, na które czekam z niecierpliwością.
Dzisiaj przychodzę do was z recenzją najnowszej premiery Ewy Remek czyli "Burning Bridges".
Poznajemy tu bardziej postać Ines Delgado - bohaterki, którą znamy z jej temperamentu i tego, że dla tych, których kocha jest w stanie zrobić wszystko. Lecz życie nie było dla niej łaskawe, po pewnym incydencie na uczelni Ines za pomocą przyjaciela jej ojca - Braydena Wyatta wyrusza do domku w górach, w którym planuje spędzić najbliższe tygodnie, a może nawet i miesiące.
Bohaterka myśli, że będzie sama, wśród natury, gdzie nikt jej nie znajdzie i nie będzie musiała mieć kontaktu z żadną żywą duszą...ku jej zdziwieniu, kilka dni później w Tofte zjawia się syn Braydena, hokeista, do którego Ines żywi nienawiść od dzieciństwa - Kaden Wyatt.
Bohaterowie walczą ze sobą, Ines chce, aby ten wyjechał z gór, żeby ta mogła spędzić czas sama ze sobą, a Kaden chce dowiedzieć się, dlaczego Ines tak gwałtownie uciekła z miasta.
Pokochałam tych bohaterów całym sercem już na wattpadzie, ich historia jest bolesna i równocześnie piękna, mimo wszystko odnaleźli w sobie bezpieczne przystanie, do których mogą wrócić jeżeli świat zacznie się walić.
To jest książka, która złamie wam serce w każdy możliwy sposób, aby później te mikrokawałeczki posklejać. Ewa po raz kolejny napisała historię, o której nie potrafię przestać myśleć, a stworzenie kolejnego green flaga to zdecydowanie jakaś zasadzka na czytelnika.
Na sam koniec chciałam ci Ewa pogratulować i tak jak przy każdej premierze, powiedzieć, że jestem strasznie dumna i wdzięczna, że mogę towarzyszyć ci w tej przygodzie oraz za szansę i zaufanie jakie mi dałaś, że mogę mieć kolejny tom dzieciaków pod swoimi skrzydłami.
kolejna książka spod skrzydeł Ewy i kolejna, która skradła całe moje serce. mam wrażenie, że jej historie już na zawsze będą zajmować specjalne miejsce w moim sercu.
uwielbiam tak bardzo tą historię i fabułę. zarówno kaden jak i ines sa tak pięknymi i wartościowymi bohaterami, jestem zachwycona ich wykreowaniem. już w poprzedniej części główna bohaterka zyskała moją sympatię i nawet po tej jednej sytuacji jej nie straciła. uważam, że autorka w idealny sposób opisała każdy z trudnych tematów, który się znalazł w tej książce. kaden również ogromnie mnie zachwycił swoją osobowością, a szczególnie tym jak od pierwszej chwili wiedział, że ucieczka dziewczyny musi znaczyć coś więcej niż każdy inny podejrzewa. relacja bohaterów była przepięknie pokazana i przedstawiona, a ja tak bardzo się z nimi zżyłam. cudownie było móc również wrócić do starego pokolenia, bo oni już na zawsze będą dla mnie ważnymi bohaterami. wylałam podczas czytania tej książki mnóstwo łez, niejednokrotnie się uśmiechałam i wiem, że z pewnością na długo nie zapomnę o tej historii.
czytajcie książki Ewy, bo jej pióro i historie zasługują na jak największy rozgłos.
Chyba każdy po skończeniu Midnight Mysteries był ciekaw tej części. Opowiada ona bowiem o Ines, której historia miała już duży udział w poprzednim tomie i zostawiła mnie z wieloma pytaniami.
Ines postanawia zaszyć się w domku w górach po wydarzeniach na uczelni. Ma nadzieję na spokój i odcięcie się od swojej zepsutej reputacji. Tylko że w domku nagle pojawia się Kaden Wyatt - jej wróg z dzieciństwa i nowy kapitan drużyny hokejowej. Zostają zmuszeni do zamieszkania razem, a im więcej czasu spędzają w swoim towarzystwie, tym bardziej chłopak zaczyna zauważać, że Ines coś ukrywa.
Ines to pewna siebie, głośna i nieustraszona kobieta, więc kiedy Kaden niezapowiedzianie pojawia się w domku, ta nie zamierza ustąpić i próbuje go wygonić. Ich gierki były naprawdę zabawne! Dziewczyna wykazała się wyobraźnią, ale i spostrzegawczością. Mogłoby się wydawać, że jej złośliwość jest największą cechą, lecz pod tą skorupą kryją się wielkie serce i skrzywdzona dziewczyna. Nie spodziewałam się tego, co skrywa Ines, ale kiedy poznałam prawdę, bardzo mnie to załamało. Ta historia pokazuje, jak wiele ludzie potrafią ukryć i że nie każdy swoim zachowaniem daje znać, że spotkało go coś strasznego.
Kaden to chodząca zielona flaga - cierpliwy, wyrozumiały i niezwykle opiekuńczy. Wiedział, że Ines coś ukrywa, ale starał się, aby dziewczyna sama mu o tym powiedziała i pozwoliła sobie pomóc. Jego dojrzałość emocjonalna bardzo mnie zaskoczyła. Ten facet wiedział, czego chciał, i nie bawił się w półśrodki.
Oboje przeszli wiele, ale Ines znalazła w nim ogromne oparcie i wiedziała, że może na niego liczyć, a Kaden podziwiał dziewczynę za odwagę i determinację. Ich relacja jest zdrowa, oparta na zaufaniu i wzajemnym szacunku. Kaden wysłuchał dziewczyny bez oceniania i z wyrozumiałością, czego wcześniej jej brakowało.
Autorka porusza wiele trudnych i ciężkich tematów. Ja płakałam, bolało mnie serce i chciałam wejść do książki, żeby przytulić bohaterów. Ta historia uczy samoakceptacji, wybaczania sobie oraz tego, że czasami trzeba spalić niektóre mosty, aby być szczęśliwym.
Początek trochę mi się dłużył, głównie dlatego, że po poprzedniej części nie było mi po drodze z Ines. Na szczęście po tych 100–150 stronach zaczęłam powoli zmieniać o niej zdanie, a kiedy historia się rozkręciła, bawiłam się naprawdę super. Caden okazał się totalnym green flagiem, a ich przekomarzanki i robienie sobie pod górkę były chyba moją ulubioną częścią tej relacji. Najbardziej podobało mi się jednak to, że z jednej strony udawali, że mają siebie gdzieś, a z drugiej robili dla siebie miłe rzeczy i troszczyli się o siebie, tylko żadne nie chciało się do tego przyznać. Trochę za szybko przeszli dla mnie od niechęci do uczuć, ale mimo tego ich dynamika bardzo mi siadła. Nie jest to moja ulubiona książka Ewy, ale świetnie się przy niej bawiłam, a pod koniec nawet kilka razy się popłakałam.
Bardzo podobała mi się postać Ines. Miała w sobie wiele warstw i odkrywanie każdej z nich było świetnym doświadczeniem. Kaden również był w porządku i wskoczył do topki mojego rankingu hokeistów.
„Burning Bridges” to drugi tom serii „Thin Ice Legacy” autorstwa Ewy Remek. Tym razem poznajemy historię kolejnego pokolenia, a dokładniej Ines Delgado i Kadena Wyatta – dzieci bohaterów pierwszego i trzeciego tomu serii „Thin Ice Games”.
✨ Ines Delgado już w pierwszej części pokazała nam, że jest kobietą z charakterem, która nie pozwala sobie wejść na głowę i zawsze potrafi postawić na swoim. Tym razem jednak popełniła błąd, którym zraniła nie tylko Rosie, ale również pozostałych przyjaciół. Właśnie dlatego postanowiła zaszyć się w domu w górach, aby poukładać swoje sprawy, przemyśleć kilka rzeczy i przez chwilę pobyć sama. Nie miała jednak pojęcia, że jej samotny wyjazd zamieni się w zamieszkanie pod jednym dachem z największym wrogiem z dzieciństwa – Kadenem Wyattem, gwiazdą hokeja.
✨ Kaden Wyatt natomiast to bohater, który marzy o prawdziwej miłości. Wychował się w rodzinie, która jest dla niego idealnym przykładem tego, jak powinna wyglądać relacja dwojga kochających się ludzi. (PRZECZYTAJCIE 1 TOM SERI Thin Ice Games” a będziecie wiedzieć o czym mówię !!) Sam również chciałby kiedyś doświadczyć takiego uczucia. Jednocześnie gdzieś z tyłu głowy nosi obawę, że może nigdy nie uda mu się znaleźć osoby, z którą stworzy coś pięknego i prawdziwego. Takiego na zawsze.
✨ Jeśli chodzi o Ines, to muszę przyznać, że już od pierwszej części nie należała do grona moich ulubionych bohaterek. Nie wiem dlaczego, ale jej sposób bycia strasznie mnie irytował. A to, co zrobiła swojej przyjaciółce, było naprawdę chamskie i okropne. Nie chcę jednak zdradzać Wam szczegółów, dlatego jeśli jesteście ciekawi, co takiego się wydarzyło, koniecznie sięgnijcie po „Midnight Mysteries”!
✨ Muszę jednak przyznać, że im bardziej zagłębiałam się w jej historię, tym więcej zaczynałam rozumieć i tym bardziej było mi jej szkoda. Dziewczyna doskonale wiedziała, że zawiniła, ale miała swoje powody, które z czasem pozwoliły mi spojrzeć na nią z nieco innej perspektywy. A przyznanie się i powiedzenie prawdy wiele by ją kosztowało. Bała się, że zawiedziecie wszystkich dookoła a zwłaszcza swojego ojca.
I powiem tak - NIE SPODZIEWAŁAM SIĘ TAKIEGO OBROTU SPRAWY I NIE SPODZIEWAŁAM SIĘ TEGO CO JA SPOTKAŁO.
Jak w wielu książkach jestem w stanie przypuszczać co może być przyczyną danego zachowania to tutaj nie spodziewałam się ani trochę. I złamało mnie to ! Cholernie mnie złamało !
Był płacz a dokładniej dużo płaczu. I do tej pory nie mogę się pozbierać po tej książce. Na pewno zostanie ona ze mną na długo, bo Ewa jak zwykle namieszała mi w głowie.
✨Jednak mimo wszystko w całej historii jest również Kaden. I O MÓJ BOŻE !!! Ja nie wiem jak Ewa to robi, ale każdy bohater płci męskiej (oczywiście) jej książek to jest taki green flag, że ja nie mogę !!! Chłopak mimo wiedzy, że Ines coś zrobiła nie przekreślił jej a wręcz przeciwnie chciał poznać prawdę, aby jej pomóc. Był przy niej, wspierał ją i pokazał, że nie musi zmagać się ze wszytskim sama. Jasno dał jej do zrozumienia, że ON przy nie jest, będzie i że jej nie skreśli.
✨ Podtrzymuję swoje zdanie na temat książek Ewy. Gdybym tylko mogła, kazałabym każdemu je przeczytać! Jej historie potrafią namieszać w głowie, wzbudzić mnóstwo emocji i sprawić, że nawet do bohaterów, do których początkowo nie pałało się sympatią, zaczynamy podchodzić zupełnie inaczej.
Nadszedł czas na historie dzieci moich ulubionych par 🤎🤎🤎 Wyatt i Delgado to moi ulubieni panowie z poprzedniej serii, ale w tym zestawieniu to jednak Rory zawsze wygrywa moje serce 🥰 Dlatego też historia ich dzieci ma dla mnie specjalne znaczenie 🤎
Tę dwójkę mieliśmy okazję poznać już wcześniej, jednak nareszcie doczekali się swojej powieści, która wyjaśniła nam ich tajemnice. A raczej te dotyczące Ines, ponieważ ta dziewczyna porządnie namieszała pod koniec poprzedniej książki.
W taki oto sposób poznajemy nareszcie myśli Ines, które są poplątane i chaotyczne. Już od początku czytelnik może zauważyć, że nie mieliśmy okazji poznać całej jej historii, która wyjaśniłaby całe to zamieszanie. Aby jednak ją poznać, autorka zabiera nas w podróż po umyśle dziewczyny. Tą książką autorka ponownie udowodniła, że potrafi pisać historie skupiające się na problemach wewnętrznych swoich postaci. Jej sposób opisywania tego, co dzieje się w głowach bohaterów, jest dla mnie fenomenalny.
Ines okazuje się diametralnie inna, niż mogłoby się wydawać, ale nie będę zdradzać zbyt wielu szczegółów, aby nie zepsuć Wam zabawy z czytania. Powiem jedynie, że nie każdy musi być odporny na wszystkie problemy świata. Nawet ci, którzy wydają się silni, mają swoje słabości.
Kaden 🤎 to zdecydowanie mój ulubieniec z drugiego pokolenia. Jego osobowość to idealne odzwierciedlenie jego rodziców 🥰 No więc jak go nie kochać? Mimo uprzedzeń innych i opinii w mediach ten chłopak to uosobienie wszystkiego, co lubię w mężczyznach. Patrzy w przyszłość, jednak obawia się, czy jego praca nie odbierze mu tego, co podświadomie chciałby osiągnąć w życiu, czyli znalezienia miłości i stworzenia kochającej rodziny.
Kaden i Ines zdecydowanie nie byli swoimi fanami, ale dorastanie potrafi zmienić człowieka, więc i w ich relacji musiała zajść zmiana. Obserwowanie właśnie tej przemiany było najbardziej urzekające. To, jak zaczęli o siebie dbać i uczyć się siebie nawzajem 🤎
Jednak jak w każdej książce autorki coś mocnego musi się wydarzyć. I tym razem było to kilka rzeczy, przez które przewinęła się u mnie masa różnych emocji. Niektóre fakty wywołały u mnie obrzydzenie i złość, zwłaszcza kiedy na jaw wyszła tajemnica, którą skrywała Ines. Były też momenty, które wycisnęły ze mnie masę łez. Tak było w przypadku bomby informacyjnej w 19 rozdziale. Myślałam, że coś takiego w ogóle nie może się wydarzyć, przez co dosłownie rozwaliło mnie emocjonalnie. Przez dobre parę minut nie byłam w stanie się uspokoić, a łzy cały czas płynęły 😭😭 Takiego uderzenia ze strony autorki kompletnie się nie spodziewałam 💔
Kultowa pieczarka powróciła 🍄🟫 i to w jakim bojowym stylu! Jeśli pamiętacie, co ona oznacza, to wiecie, że nasi tatuśkowie traktują to hasło bardzo poważnie 🔥
Rozmowa Rory’ego i Kadena to czyste złoto. To kwintesencja tego, jak wyobrażałabym sobie ich rozmowę, a w połączeniu z osobowością Rory’ego wyszło momentami naprawdę zabawnie 😆 Biedny Kaden otrzymał momentami zdecydowanie za dużo informacji 😂
To historia opowiadająca o tym, że można próbować odebrać komuś głos, ale można też próbować odebrać mu coś znacznie głębszego, przekonanie, że ten głos w ogóle ma jaki kolwiek sens. Z czasem człowiek zaczyna milczeć nie dlatego, że nie ma nic do powiedzenia, ale dlatego, że zaczyna wierzyć, że jego słowa niczego nie zmienią. I właśnie to jest najbardziej bolesne, kiedy ktoś próbuje sprawić, żeby zwątpił we właśne słowa i w to, czy w ogóle ma prawo mówić. Myślę, że kiedy sięgnięcie po nią, będziecie wiedzieć, o czym dokładnie mówię. ________________________________ Ines Delgado to bohaterka, która od samego początku stała się dla mnie bliska, sposób, w jaki próbuje odnaleźć się w świecie, który nie jest dla niej łaskawy sprawiał, że rozumiałam ją zbyt mocno niż mogłabym przypuszczać, mimo tego, że na co dzień pokazuje swój silny charakter, pewność siebie i sprawia wrażenie osoby, której nic nie jest w stanie złamać, za tą siłą kryje się coś zupełnie innego, ogromny ból, którego nie potrafi za wszelką cenę pokazać. Często to właśnie ci, którzy wydają się najsilniejsi, w środku zmagają się z ranami o których nie potrafią powiedzieć nikomu, twarde zachowanie może być jedynie ich sposobem na ukrycie tego, co naprawdę czują. Ines od dłuższego czasu toczy wojnę ze swoimi myślami krążącymi w jej głowie. Problemy, które próbowała ignorować, zaczęły coraz bardziej ją przytłaczać, dzięki którym dochodzi do wniosku, że potrzebuje uciec od wszystkiego, co nie daje jej spokoju, dlatego z pomocą do niej przychodzi jej wujek do którego pisze z pomocą, który daje jej dostęp do domku w górach należącego do niego, z dala od codzienności jak i ludzi mając nadzieję, że odnajdzie, spokój którego tak bardzo potrzebuje. Z każdym kolejnym dniem zaczyna jednak rozumieć, że od własnych myśli nie można tak łatwo uciec i nie była gotowa na to aby zmierzyć się z tym, co przez tak długi czas próbowała przed sobą jak i innymi ukryć. _______________________________________ Kaden Wyatt jest kapitanem hokejowej drużyny Minnesota Wildcasts, chłopakiem dla którego hokej jest nieodłącznym elementem jego życia i pasją, to właśnie na lodzie czuje się dobrze i dąży do realizacji swoich marzeń. W przerwie od treningów postanawia wyruszyć w drogę do domku w górach należącego do jego rodziny w którym często bywa, nie spodziewa się jednak, że na jego drodze pojawi się dziewczyna, którą zdoła odczytać szybciej niż mógł się spodziewać, zauważyć również, że za nią kryje się coś uciążliwego co tak usilnie zachowuje dla siebie. _____________________________ Relacja tej dwójki od samego pierwszego spotkania była dość napięta. Już wtedy dało się wyczuć między nimi niechęć, dystans, którego żadne z nich nie zamierzało tak łatwo przełamać. Ines od samego początku trzymała go na wylot nie pozwalając sobie na zainteresowanie jego osobą. Kaden jednak próbował dotrzeć do niej, próbując przebić się przez mur, który dziewczyna wokół siebie zbudowała. Z każdą kolejną chwilą spędzoną w swoim gronie ich relacja zaczynała nabierać innego znaczenia. Dziewczyna zaczynała zauważać w nim człowieka, o wielkim sercu, odkrywając w nim troskę, dobroć, których na początku nie dostrzegała. Pokazuje to idealnie, że czasem potrzeba czasu, aby dostrzec w drugim człowieku to co najpiękniejsze i, że każdy zasługuje na szczęście. ___________________________________ Nie mogłabym pominąć również problemów i trudnych tematów, które autorka porusza w tej książce jak w każdej swojej innej historii. To właśnie one sprawiają, że zostają w mojej głowie na długo i dają do myślenia. Podejmowane decyzje, wybory, popełniane błędy oraz konsekwencje, z którymi bohaterowie muszą się mierzyć wywołały we mnie ogromne emocje. __________________________ Chciałabym również poświęcić chwilę istocie, która pojawiła się w zupełnie nieoczekiwanym momencie. Mowa tutaj o kocie, Szeryfie, który całkowicie mnie oczarował. Jego momenty z Ines i Kadenem za każdym razem wywoływały na mojej twarzy uśmiech, nie mogę się doczekać jak i również wy go poznacie. ___________________________ Ta książka ma szczególne miejsce w moim sercu, jest w niej coś, co za każdym razem jest mi trudno ubrać w słowach. Mam wrażenie, że tylko ja wiem, jak mocno ta historia mnie poruszyła, ile łez wywołały we mnie losy tej dwójki, jestem przekonana, że zapisały się w mojej głowie już na zawsze. Wyjątkowy klimat i sposób w jaki poszczególne elementy się ze sobą łączą, momenty, które zostają w głowie na długo jak i bohaterowie z którymi jestem niesamowicie zżyta sprawiały, że za każdym razem czytając tę historię całkowicie zatracałam się w tym co zostało tutaj stworzone. ___________________________ Jeżeli szukacie historii pełnej pięknych, ale i też trudnych momentów, które zdecydowanie poruszają serca, to Ines razem z Kadenem z pewnością przygarną was do swojego świata, przywracając wiarę w to, że nawet po najcięższych chwilach można podnieść się na nogi i odnaleźć w sobie siłę.
Ines to bohaterka, którą polubiłam naprawdę szybko bo przecież to ta „złą”. Jest uparta, niezależna, ale ma taki trochę magnes, który sprawia, że przyciąga czytelnika. Zawsze, stawia dobro innych na pierwszym miejscu, no i cóż, czasami przychodzi jej za to zapłacić .
A Kaden? Jaki ojciec, taki syn i tyle wam powiem 😆. Nawet nie będę ukrywać, że to właśnie on jest moim ulubieńcem z drugiego pokolenia. Uwielbiam jego postać za tą anielską cierpliwość, za to ciepło, które od niego bije, no chłop na medal 11/10 ✨.
Kocham podejście Kadena do ich relacji. To, że on naprawdę na nią nie naciska, daje jej przestrzeń i pozwala jej samej zdecydować, kiedy będzie gotowa zrobić kolejny krok. Chociaż kocham też Ines i jej cięty język, który ewidentnie uaktywnia się przy naszym hokeiście, to najbardziej uwielbiam w tej książce moment, kiedy to właśnie on dostrzega, że ona wcale taka nie jest. Że ta cała „zła Ines” to maska, która na szczęście powoli zaczyna przy nim opadać 🥹.
Burning Bridges ma jednak szczególne miejsce w moim sercu z zupełnie innego powodu. Nigdy nie zapomnę wiadomości od Ewy, gdzie wiedząc co napisała, kazała mi czytać i pogłębiać ten smutek, a mało tego była z siebie dumna . Cała ta wymiana zdań sprzed roku, mnie prześladuje bo serio, klej duo, nie wytrzymał tych emocji . Bo właśnie taka jest Ewa, ale chyba to już wiecie. Tworzy historię, która albo od początku kopie Cię po żebrach z radością, albo myślisz, że za tym humorem i uśmiechniętymi bohaterami nic się nie kryje, a zaraz uderzy tam, gdzie najmniej się tego spodziewasz. Przemyca też trudne tematy, nie boi się poruszać bolesnych kwestii, ale na szczęście zawsze na końcu, dostajemy szczęśliwe zakończenie (FROZEN WIDZISZ MNIE EWKA??????) 😡.
Za to kocham jej książki, bo nigdy nie wiem, kiedy dostanę kolejnego buta na twarz, a ona jeszcze randomowo i radośnie wyśle screena z podpisem HIHI, ALE WPADŁAM NA POMYSŁ, ale nie łudźcie się, ona te swoje „wspaniałe pomysły” zawsze realizuje ✨.
Polecam każdemu tę historię, jeżeli lubicie mocne found family, płacz i załamane serce, ale tylko po to żeby posklejać je na nowo 🥹. [wspolpraca reklamowa]
Ines narozrabiała. Zraniła swoją najlepszą przyjaciółkę. Ale czy coś, co na pierwszy rzut oka wydaje się wyłącznie jej winą, może mieć drugie dno?
Po sylwestrowych wydarzeniach Ines potrzebowała odskoczni, chwili wytchnienia i odcięcia się od świata. Dlatego zaszyła się w domku w górach, należącym do przyjaciół jej rodziców. Nie nacieszyła się jednak samotnością zbyt długo, bo niespodziewanie pojawił się tam Kaden. Jej osobiste utrapienie.
Zamknięci na odludziu, początkowo skazani na wzajemną niechęć, z czasem zaczynają dostrzegać w sobie coś więcej. Kaden szybko przejrzał Ines i wiedział, że dziewczyna coś ukrywa. Przecież ktoś, kto za swoich bliskich wskoczyłby w ogień, nie mógł bez powodu skrzywdzić najlepszej przyjaciółki.
Uwielbiam slow burn w tej historii! To, jak Kaden i Ines, choć znają się od zawsze, teraz jakby poznają się na nowo. On pomaga jej zmierzyć się z sytuacją, w której się znalazła, a ona przekonuje się, że wizerunek Kadena kreowany przez media nie ma nic wspólnego z tym, jaki naprawdę jest.
Bo Kaden to naprawdę świetny facet. Nie wstydzi się swoich słabości ani okazywania uczuć. Nie boi się mówić o tym, co czuje.
Ines musiała zmierzyć się z naprawdę trudnymi doświadczeniami. Z czymś, co nigdy nie powinno mieć miejsca. To, co ją spotkało, bardzo bolało. Ale chyba jeszcze bardziej poruszyło mnie to, jak w tej sytuacji musieli czuć się jej rodzice. Bo jestem pewna, że gdzieś z tyłu głowy towarzyszyło im poczucie, że zawiedli swoją córkę.
A skoro już o rodzicach mowa… Stary gang z Minnesoty reaktywowany, a kije baseballowe poszły w ruch jak za starych dobrych czasów. To było niesamowite.
Kocham to, jak Ewa pokazuje w swoich książkach siłę przyjaźni. Zarówno tej rodzącej się i rozwijającej wśród młodego pokolenia, jak i tej, która łączy ich rodziców. To naprawdę piękne.
Bo przyjaciele to rodzina, którą sami sobie wybieramy. A książki Ewy są jednym z najpiękniejszych przykładów tego, jak wielką siłę ma taka więź.
Dostaliśmy odpowiedź na pytanie, kto jest na nagraniu… Ines Delgado...
W oczach wszystkich dziewczyna jest wcieleniem zła, bo jak mogła zrobić coś tak strasznego swojej przyjaciółce?
Potrzebuje ona uciec od osądu, plotek. Chce być sama...
Zwraca się z prośbą o pomoc do Braydena, który nie wypytuje. Mówi jej, że jest dla niej dostępny, gdyby chciała porozmawiać. Daje możliwości i oferuje jej, aby zatrzymała się w jego rodzinnym domku w górach.
Brzmi jak marzenie prawda? Z dala od uczelni, plotek, chowa się w miejscu, gdzie będzie po prostu sama. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że pewien hokeista dość często odwiedza ten domek...
Kadena Wyatta kocha każdy. Media spekulują o jego licznych podbojach miłosnych, a prawda jest taka, że ma on dość bycia obserwowanym i uprzedmiotowionym. W przerwie pomiędzy meczami jedzie w góry niczego nie świadomy, że Ines tam jest.
Delgado nie jest zachwycona tym, że chłopak tam jest i za wszelką cenę próbuje się jego pozbyć. Tak tylko przypomnę, że to również jego domek.
Kaden nie ocenia jej przez pryzmat wydarzeń z uczelni. Wierzy, że coś musiało się wydarzyć, że zachowała się w taki, a nie inny sposób.
Myślicie, że dowie się prawdy?
Nie zliczę już ile razy czytałam BB, ale za każdym razem uderza tak samo.
Boli. Bardzo boli. I dziękuję Ewie, za stworzenie postaci Ines, która zrobi dla Ciebie wszystko, nawet jeśli ona sama będzie przez to cierpieć.
Kocham przepychanki słowne pomiędzy nią a Kadenem. To, jak nie oceniał jej, tylko próbował zrozumieć, co ją do tego popchnęło.
A motyw found family? Uwielbiam to, jak wszyscy się wspierają, są dla siebie. Nie ważne czy to mowa o ich rodzicach, czy dzieciakach. Wszyscy są zawsze dla siebie. I to jest cudowne w tych książkach.
To, że kocham książki Ewy wiedzą wszyscy. Na ten moment Burning Bridges jest moją ulubioną książka z drugiego pokolenia (wydanych).
Wielbię styl pisania autorki, to, jak kreuje postacie. Dosłownie wszystko, nie potrafię przyczepić się do niczego. Jak coś się ma wydarzyć, to stanie się to z przytupem.
🤎Macie takich bohaterów, za którymi nie przepadaliście do momentu poznania ich całej historii? Ines jest moim idealnym przykładem 🙈.
🤎Kocham książki Ewki (i tak piszę to prawdopodobnie przy każdej recenzji 😅), ale Kaden i Ines to moja ulubiona para z dzieciaków (chociaż Cole zaczyna gonić 👀). 🤎Ines zawsze była głośna, widoczna i nie bała się wyrazić swojej opinii. Nie ukrywam, że pod koniec Midnight Mystery bardzo negatywnie mnie zaskoczyła, więc do tej części podchodziłam z rezerwą. Ale kiedy już poznałam całą historię? Byłam wkurzona, musiałam to rozchodzić i jednocześnie łzy same płynęły. I chociaż przy rereadzie już znałam całość, to nadal bolało tak samo 😭. 🤎Kaden nie spodziewa się obecności Ines, jednak z każdą chwilą spędzoną wspólnie zauważa, że dziewczyna zaczyna się na niego otwierać. Mężczyzna jest bardzo wyrozumiały i pełen empatii. Nie osądza z góry, tylko stara się dowiedzieć, co tak naprawdę się stało. 🤎Uwielbiam sposób, w jaki Ewa przedstawia problemy młodych dorosłych. Kaden chciałby znaleźć swoją prawdziwą drugą połówkę, tym bardziej dorastając w domu pełnym miłości. Ines boi się tego, że jej ukochany tata będzie nią strasznie rozczarowany, chociaż większość sytuacji nie była jej winą - pomijam te impulsywne 😂. Momenty największych emocji ze strony Ines wręcz łamały mi serce - kiedy tak silna osoba aż tak się rozpada…😭. 🤎Kocham to jak wszyscy się wspierają, w tym kulminacyjnym momencie cała stara ekipa stawia się na miejscu, żeby pomóc ❤️. To się nazywa prawdziwa rodzina z wyboru ❤️. 🤎Mamy tutaj historię przepełnioną emocjami, poszukiwaniem siebie i otwieraniem się przed najbliższymi. Nie wiem, czy coś będzie w stanie przebić ten tom 🙈. Kocham i czekam na resztę w papierze!
Ines i Kaden od lat toczyli słowne potyczki. Ona miała mu za złe wiele rzeczy, on dokładnie nie wiedział, o co chodzi, więc po prostu grał w grę dziewczyny. Mimo wszystko zawsze miał do niej słabość. Imponowało mu, że jest nieustraszona, pomocna i stawia dobro innych ponad własne. Chociaż starała się tego nie pokazywać, wręcz emanowała niezależnością i niechęcią do kompromisów.
Ines postrzegała natomiast Kadena jako największego playboya w drużynie, który zmienia dziewczyny jak rękawiczki i dostaje wszystko, czego sobie wymarzy, ponieważ jest znanym hokeistą i synem legendy.
Los jednak bywa przewrotny. Ines poszukuje ucieczki, a Kaden ma domek w górach, w którym według jego ojca nie powinien się pojawiać przez dłuższy czas ze względu na trwający sezon. Jednak popularny hokeista, który według dziewczyny kocha blask fleszy, postanawia odpocząć właśnie w górskim domu. Czeka tam na niego mała niespodzianka. Ines, kot, kominek, śnieg i wspólne wieczory. Co może się wydarzyć w takiej scenerii? 👀
Podobało mi się, jak Ewa stworzyła relację Ines i Kadena, która z każdym rozdziałem rozwijała się we własnym rytmie. Zaczęło się od walki o to, kto pierwszy wyniesie się z domku, a skończyło na opiece nad sobą nawzajem i wspólnym wyznawaniu sekretów 🤎
Chociaż Ines była bardzo nieufna wobec Kadena, bo według niej reprezentował wszystko, co najgorsze (przynajmniej w jej ocenie). Przypominał jej Danny’ego (a wiemy, gdzie możemy go wrzucić), jednak determinacja Kadena pozwoliła jej lepiej poznać chłopaka z numerem 19 🫶
BURNING BRIDGES to historia, przy której Wasz emocjonalny rollercoaster wystrzeli na poziom 1M. Możecie się tutaj pośmiać, popłakać i powkurzać, żeby na koniec stwierdzić, że ta książka skradła Wasze serce!
Po trudnych wydarzeniach na uczelni, Ines postanowiła ukryć się w domku w górach, który należy do rodziców jej przyjaciela. Chciałaby odnaleźć tam odrobinę spokoju po ogromnej dramie w szkole i po prostu odpocząć.
Góry, odludzie, brak sąsiadów, tylko śnieg i dzikie zwierzęta wokół. Czy coś może zepsuć ten odpoczynek? Oczywiście że tak! To Kaden, który ma kilka dni wolnego pomiędzy meczami w sezonie i przyjeżdża do domku odpocząć. Hokeista z krwi i kości, wspaniały mężczyzna, który jednak nie do końca lubi się z młodą Delgado.
Czeka ich sześć dni wspólnego mieszkania na pustkowiu. Czy rzeczywiście dalej będą się spierać tak, jak robią to od dzieciństwa?
Oboje mają wiele na głowie, ale wszystko staje się odrobinę mniej ważne w górskim domku Wyattów. Uwielbiam ich przekomarzanie się, a jeszcze bardziej ich powolne zbliżanie się do siebie i te delikatne, czułe gesty, których oboje tak bardzo nie chcieli przyjąć do wiadomości.
Gdy tylko dowiedziałam się, przez co przeszła Ines i dlaczego postąpiła w taki sposób, przeszła mi złość i zastąpił ją żal. Zobaczyłam tą zagubioną i słabą małą dziewczynkę i sama płakałam, dawno żadna książka nie wywołała we mnie takich emocji. Bardzo się cieszę, że Kaden był spokojny i delikatny i był w stanie pomóc dziewczynie przejść przez to całe piekło.
Ines sprawia, że ludzie czują wiele, a Kaden uwielbia czuć więcej.
Z każdą kolejną książką Ewy coraz bardziej zakochuje się w całym uniwersum hokeistów. Nigdy w życiu nie przestanę polecać wam jej książek, bo te historie są cudowne i głębokie, a wciągają tak mocno, że nie można się oderwać.
Kolejna książka od Ewy Remek i podobnie, jak w przypadku innych pozycji od tej autorki - świetna propozycja, której ciężko cokolwiek zarzucić. Aktualnie poznajemy losy nowego pokolenia, tym razem padło na Ines oraz Kadena. Dwójka naszych bohaterów wychowywała się wspólnie, dzięki zażyłej przyjaźni ich rodziców. Jednak już od najmłodszych lat nie przepadali oni za sobą. Akcja Burning Bridges następuje zaraz po zakończeniu poprzedniej części z serii. Ines po przebytych wydarzeniach postanawia uciec do chatki znajdującej się w górach, z dala od jakiejkolwiek cywilizacji. Niestety jej porządek zakłóca przybycie Kadena, który w przerwie pomiędzy meczami hokeja, również postanawia zaszyć się w górskim domku. Dwójka naszych bohaterów musi dzielić wspólną przestrzeń, jednak jak potoczy się wojna między nimi sami musicie sprawdzić, sięgając po książkę. 🙈 Za jedną z największych zalet tej książki uznaję sposób budowania relacji Ines oraz Kadena. Możemy zobaczyć dobrze zbudowaną genezę ich konfliktu i to jak z wrogów do wzajemnej sympatii przechodzą naprawdę krętą drogę. Tak naprawdę nie muszę się sporo rozpisywać na temat tej książki. Jak każda powieść od Ewy, tak i „Burning bridges” trzyma bardzo dobry poziom i nie mam jej nic do zarzucenia. Świetnie wykreowani bohaterowie, akcja która trzyma w napięciu oraz nietuzinkowe pomysły na zarys fabularny. Jeśli jeszcze nie znacie twórczości Ewy to koniecznie musicie to zmienić. Tym bardziej jeśli jesteście fanami romansów z wątkiem hokeja w tle 🫶🏻
Ewa Remek to jedna z moich ulubionych autorek na polskim rynku i łykam wszystko, co napisze. Ale „Burning Bridges” to chyba moja ulubiona jej książka ze wszystkich, które do tej pory przeczytałam. Przyszłam, usiadłam, przeczytałam. W jeden dzień.
Czekałam na nią od momentu, w którym skończyłam pierwszy tom, bo zostawił nas z nierozwiązaną zagadką. Tutaj w końcu dowiadujemy się, co tak naprawdę się stało. I jak to u Ewy: niby romans sportowy, ma być lekko i przyjemnie, a i tak gdzieś pod spodem czeka trauma, która rozkłada na łopatki.
Wiecie, że kocham trudne, ciężkie bohaterki, a Ines jest dokładnie taka. Bywała wredna, zrobiła kilka naprawdę grubych rzeczy i na początku po prostu ucieka przed konsekwencjami swoich czynów. Ale jej przemiana to coś pięknego. Ines z pierwszego tomu i Ines z tego to dwie zupełnie różne osoby. Ostatecznie walczy o swoje, potrafi przyznać się do winy i decyduje się na coś, na co wiele osób nigdy by się nie odważyło.
A Kaden… Boże. Faceci w tej serii to chodzące, świecące green flagi 🥹 Znają się z Ines od dziecka i od zawsze się przekomarzają, a tutaj niektóre jej zagrania były naprawdę mocne. Chociaż on też jej nie odpuszczał 😏 I mimo wszystko to, jak się wobec niej zachowywał, było po prostu przecudowne.
Dla mnie to piękna historia o akceptacji swojej przeszłości i o kobiecie, która wychodzi z tego wszystkiego silniejsza, z cudownym facetem u boku. Te książki się łączą, więc mam nadzieję, że jeszcze zobaczymy Ines w tle kolejnych części.
Burning Bridges to druga część z serii Thin Ice Legacy no i co tu dużo mówić… przepadłam kolejny raz ❤️
Jest to bezpośrednia kontynuacja Midnight Mysteries, która zakończyła się tak, że Burning bridges chciałam mieć na już!! Haha
Poznajemy tutaj bliżej historię Ines i powody dla których zrobiła to co zrobiła. Nie spodziewałam się, że sprawa będzie tak złożona i chyba nigdy bym tego nie przewidziała. Każda kartka przybliża nas do poznania prawdy, co sprawia, że książki naprawdę nie można odłożyć 👀
Po niezbyt przyjemnych wydarzeniach, Ines wyjeżdża do domku w górach chcąc spędzić czas sama ze sobą i chociaż na chwilę uciec od swoich problemów i osądów przyjaciół. No niestety nie udaje jej się to, bo Kaden miał podobne plany… 😏 Bardzo polubiłam głównych bohaterów, w szczególności Kadena, który okazał się tak opiekuńczy i kochany 🥺 uwielbiam jak krok po kroku odkrywali siebie wzajemnie i zaczynali darzyć zaufaniem. Chyba jest to jedna z moich ulubionych par z tego uniwersum 🩷 Oczywiście w książce pojawiają się bohaterowie z TIG i to zawsze jest dla mnie takie suuuper! Uwielbiam ich!🥰
Wspaniale jest to, że ta książka porusza tyle ważnych tematów!! Myślę, że nie jedna osoba może odnaleźć tutaj siebie co czyni tą książkę i całą serię jeszcze bardziej emocjonalną ❤️🩹
Z niecierpliwością czekam na kolejną część, bo już nie potrafię się doczekać historii
Wątek fabularny i cała intryga całkiem niezłe, pomysł ciekawy, ale… poziom miłości i momentami aż nazbyt dojrzałych rozważań sprawia, że książka chwilami przypomina pseudo-poradnik. 😅 Miłość wylewa się tu niemal oknami, a mnie zabrakło nieco bardziej wiarygodnego poprowadzenia tej chemii i całej wszechobecnej miłości ;). Seria o rodzicach była jednak ciekawsza i bardziej przypadła mi do gustu. Chyba mamy już motto tej serii: co za dużo, to niezdrowo! 😉
To piękne że mimo fundamentalnych różnic główni bohaterowie znaleźli do siebie takie uczucia. Historia inna niż zwykle, książka autorki jak zwykle nie zawiodła. Kilka razy się wzruszyłam na to jak silne więzi zostały w niej przedstawione. Już wyczekuję na ciąg dalszy ❤️
Na samym początku chce ogromnie podziękować po raz kolejny Ewie za zaufanie, za możliwość bycia po raz kolejny małą częścią książki<333
Lubicie hokejówki? Motyw one house? Książki z wątkiem enemies to lovers? a może lubicie rozbudowane uniwersa? Motyw found Family? Ucieczkę? Jeśli choć raz odpowiedzieliście „TAK” koniecznie musicie sięgnąć po „Burning Bridges”!!
Jeśli ktoś z was śledzi mnie tutaj już trochę dłużej, wie jak uwielbiam twórczość Ewy. W jej świetnym stylu pisania zakochałam się przy czytaniu FGL i moja miłość z każdą kolejną książką tylko się zwiększa! Przy drugim pokoleniu dzieje się jeszcze więcej, mamy jeszcze więcej emocji, a historie dzieciaków naszych ulubionych bohaterów z TIG chwytają za serce jeszcze mocniej! Po zakończeniu MM czeka nas BB, gdzie dzieje się wiele, poznajemy też całą historię Ines i co skłoniło ją do takiego, a nie innego zachowania. Jeśli myśleliście, że pierwszy tom to był rollercoaster emocji, to w Burning jest tych emocji jeszcze więcej, łzy, szczęście, smutek i jeszcze więcej łez, ale to wszystko aby spalić tytułowe mosty, rozliczyć się z przeszłością i zacząć nowy lepszy etap!!
Zarówno Ines jak i Kadena mieliśmy okazje poznać trochę w poprzednim tomie, ale to oczywiście tutaj poznajemy ich historie. Co sprawiło, że oboje są właśnie tacy, a nie inni, dlaczego zachowywali się tak a nie inaczej. Dziewczyna ucieka od znajomych, rodziny, bo nie może pogodzić się z tym co zrobiła, wielu na pewno będzie ją krytykować, ale ona postąpiła najlepiej jak mogła, lecz nie spodziewała się jednego, że w tym domku w górach wcale nie będzie sama. Spędzi czas ze swoimi wrogiem z dzieciństwa, ale to właśnie on sprawi, że ona w końcu się otworzy, wyjawi swoje tajemnice i nie będzie musiała mierzyć się, z tym sama. Chłopak będzie pierwszym, który nie oceni jej bez poznania całej opowieści. Ta dwójka stworzy przepiękną relację ,o której osobiście mogłabym czytać bez końca! Bo Ines jest ogniem, a Kaden powietrzem, którego ogień potrzebuje, aby się palić!
To książka, którą pochłoniecie w max dwa dni, bo nie będziecie chcieli jej odkładać, będziecie czytać rozdział za rozdziałem, stronę za stroną, aby dowiedzieć się co jeszcze się wydarzy i jak Ewa jeszcze zaskoczy i co zgotuję swoimi bohaterom. Nie obyło się tutaj też bez trudnych, ale bardzo realnych problemów, które autorka często wplata w fabułę, ten jeden rozdział złamał mi serce, ale później było już tylko lepiej. Jeśli jeszcze się zastanawialiście czy sięgnąć po BB to mam nadzieję, że rozwiałam wszystkie wątpliwości, ale pamiętajcie, że lepiej sięgnąć po MM, aby lepiej zrozumieć całą fabułę<333
To, co zrobiła Ines wiemy od końcówki MM. Wiemy, jak bardzo zraniła Rosie i zawiodła resztę przyjaciół. Burning Bridges jest bezpośrednią kontynuacją historii, w której możemy w końcu usłyszeć Ines.
Ines to bohaterka, której decyzji na początku nie da się zrozumieć. Ale kiedy już wsłuchamy się w jej historię i poznamy powody, za którymi stoją te decyzje, to jedyne, co chcemy zrobić, to płakać. Ja uwielbiam Ines i nie dam na nią powiedzieć złego słowa. To, ile ta dziewczyna przeszła i poświęciła, a nadal była jedną z silniejszych bohaterek, jest aż niemożliwe.
Po wydarzeniach na uczelni Ines postanawia ukryć się w domku w górach, z pomocą Braydena. Nie wie jednak, że do tego domku często przyjeżdża Kaden, jego syn, a on, gdy dowiaduje się, że to właśnie tam zaszyła się Ines, zdecydowanie nie chce wyjeżdżać.
Uwielbiam Kadena. Uwielbiam to, jak wiele odziedziczył po swoich rodzicach. To bohater tak ciepły i charyzmatyczny, że ja się rozpływałam. Uwielbiam to, ze on od początku czuję, że dziewczyna musiała mieć dobry powód, by zrobić to, co zrobiła i próbuje zburzyć ten mur, którym otoczyła się Ines.
Z rozdziału na rozdział widzimy, jak te ich sprzeczki i niechęć zamieniają się w zaufanie i głębsze uczucia. Ta dwójka zdecydowanie została dla siebie stworzona i nie wyobrażam sobie ich osobno.