Ο φλογοκρύπτης

by Αριστείδης Αντονάς

Το κυνήγημα ενός πουλιού οδηγεί τον αφηγητή σε ένα επιβλητικό κτίριο, όπου ξαφνικά βρίσκεται παγιδευμένος, χωρίς ελπίδα διαφυγής. Τι είναι αυτή η τεράστια βιβλιοθήκη όπου οι κανόνες και οι φρουροί είναι αυστηροί όπως κι αυτοί της φυλακής, όπου υποχρεωτικά εκτελείς όχι μόνο αναγνωστικά και αρχειακά καθήκοντα αλλά και σεξουαλική γυμναστική; Ωστόσο, ο αφηγητής, υποκλινόμενος καταρχήν στους κανόνες, θα βρει κάποιο είδος διαφυγής. Πώς διαφεύγει κανείς ένα σύστημα κανόνων για να διατηρήσει την ελεύθερη βούλησή του και τις επιθυμίες του; Το ερώτημα και η απάντηση αφήνονται ανοιχτά στον αναγνώστη, που παγιδεύεται εξ ολοκλήρου μέσα στο αφήγημα αυτό ευφυούς πλοκής και ακριβούς γραφής.

Genres: Greece

99 pages, Paperback

First published January 1, 2003

About the author

Ο Αριστείδης Αντονάς ξεκίνησε τις σπουδές του στο τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά τις εγκατέλειψε το 1984 για να αποφοιτήσει ως Αρχιτέκτων Μηχανικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1988 και υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Nanterre. Δίδαξε φιλοσοφία, θεωρία της αρχιτεκτονικής αλλά και αρχιτεκτονικό σχεδιασμό σε πανεπιστήμια όπως το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Massachussets Institute of Technology και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Από την ηλικία των δέκα ετών (κατά τις θερινές διακοπές, όσο έλειπε από την πόλη) παρουσίασε έντονη αλλεργική δύσπνοια που τον ανάγκαζε να μένει ξύπνιος τις νύχτες. Άρχισε να γράφει στη διάρκεια των μοναχικών αυτών αϋπνιών, στην αρχή θεατρικά έργα και κατόπιν πεζογραφία. Μαζί με τον εικαστικό καλλιτέχνη Ζάφο Ξαγοράρη και την ποιήτρια Φοίβη Γιαννίση (που έζησε μαζί του επί δεκαεπτά χρόνια) εξέδωσε το λογοτεχνικό περιοδικό "Μαύρο Μουσείο" που κυκλοφόρησε το 1986 με ψευδυπόγραφα κείμενα, διανθισμένα με πλαστά βιογραφικά υποτιθεμένων πεζογράφων: τα δημοσιεύματα παρουσιάζονταν αναμεμειγμένα με αληθινά στοιχεία που φανέρωναν τους πραγματικούς συντελεστές του περιοδικού. Ο συγγραφέας Ε. Χ. Γονατάς (από τους λίγους που αντελήφθησαν τη φάρσα) έγινε ο δάσκαλός του στη γραφή και στην ανάγνωση. Κατά τη διαμονή του στο Παρίσι ο Αντονάς γνώρισε τη φιλοσοφική σκηνή της εποχής και ήρθε σε επαφή με τον Jacques Derrida. Επέστρεψε από την Γαλλία και εργάστηκε ως επαγγελματίας αρχιτέκτων: έκτισε κατοικίες και καταστήματα, σχεδίασε επίσης σειρά κτισμάτων χωρίς εργοδοτική εντολή, προτείνοντας την εγκατάσταση ιδιόμορφων κτιριολογικών προγραμμάτων σε ειδικές τοποθεσίες. Τα λογοτεχνικά του κείμενα χαρακτηρίστηκαν εν σμικρύνσει φιλοσοφικά μυθιστορήματα, αφηγήματα τρόμου, περιπετειώδεις ιστορήσεις, αστυνομικά διηγήματα, οικογενειακά χρονικά, μινιμαλιστικές καταγραφές, αδύνατοι αποχωρισμοί, αποκρυφιστικές αλληγορίες, ηθικές παραβολές.

Βλέπε επίσης: https://antonas.wordpress.com/

πηγή: http://www.biblionet.gr/author/42323/...

Reviews

[Το Άθχημο γατί του θενιόρ Γκουαναμίρου · Rating 5 out of 5]

Ένας κυνηγός βρίσκεται κατά λάθος παγιδευμένος μέσα σε ένα αλλόκοτο οίκημα. Σημειωτέον λόγω της επαγγελματικής ιδιότητας του συγγραφέα -είναι και αρχιτέκτων- οι περιγραφές των χώρων είναι αριστοτεχνικά δοσμένες. Οι άνθρωποι που ζουν σε αυτό το αλλόκοτο μέρος έχουν μια αυστηρά καθορισμένη ιεραρχία και όλα διέπονται από κανόνες που τηρούνται με σχολαστική ακρίβεια.

Ο ήρωας θέλει να ξεφύγει. Θέλει να κερδίσει την χαμένη του ελευθερία. Τελικά όμως ο έξω και ο μέσα κόσμος κατά πόσο άραγε διαφέρουν; Μήπως όλα δεν είναι δεμένα με αόρατες κλωστές που κινούν τα μέλη της ανθρώπινης κοινωνίας; Κι αν κάποιος μπορούσε να σταθεί κάπου ψηλά και να παρατηρήσει την γενική εικόνα σε ποια άραγε συμπεράσματα θα κατέληγε;

Λέει σε κάποιο σημείο η διευθύντρια του ιδρύματος:

"Η δομή είναι ισχυρότερη από μένα, που προΐσταμαι της δομής. Αν την προδώσω θα με τιμωρήσει, θα με απορρίψει. Δεν είμαι εδώ παρά επειδή μπορώ να υπηρετώ θεσμούς. Ας είμαι διευθύντρια, δεν είμαι παρά ένα εξάρτημα όπως κι εσείς, με την διαφορά ότι οι ρόλοι που αναλάβαμε είναι διαφορετικοί. Εγώ είμαι ένα γρανάζι, εσείς μια βίδα της ίδια μηχανής. Από κοινού φτιάχνουμε κάτι που υπερβαίνει και τους δύο, συμμετέχουμε σε κάτι που δεν ανήκει σε κανέναν, υπηρετούμε κάτι ανώτερό μας. Μέσα εδώ ορίζονται τα όρια της ελευθερίας μας."

Είναι η κυρίαρχη θεωρία του συγκεκριμένου βιβλίου ένα είδος φιλοσοφικού ντετερμινισμού; Είμαστε κατασκευασμένοι έτσι ώστε να υπακούμε σε κανόνες; Σε μια δομή που προκύπτει μέσα από το ίδιο μας το Είναι; Το σίγουρο είναι πως μπορούμε να ξεφύγουμε από τα πάντα εκτός από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όλα τα έργα του Αντονά που έχω διαβάσει είναι μικρά κομψοτεχνήματα. Είναι ολιγοσέλιδα αλλά κρύβουν μέσα τους ολάκερη κοσμοθεωρία. Και με τον περιπετειώδη και συναρπαστικό τρόπο που παρουσιάζονται όλες αυτές οι βαθιά φιλοσοφημένες απόψεις, το ενδιαφέρον δεν χάνεται ούτε για μια στιγμή. Οι ιστορίες διαβάζονται απνευστί.

[Panos · Rating 5 out of 5]

Και σε αυτό το αφήγημα του Αντονά τον σημαντικότερο ρόλο διαδραματίζει ο χώρος και δευτερευόντως, στα όρια που αυτός επιβάλλει, η δράση των προσώπων.