เสน่ห์ร้ายเจ้านายยอดรัก

by นิมมานรดี

เรื่องมันเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่คุณซุปเปอร์เลขาฯ(หน้าจืด)อย่าง “นัชชา” ต้องเปลี่ยนเจ้านายใหม่... 
‘ทำอาหาร’ ‘เสริฟ์เบียร์’ ‘เตรียมเสื้อผ้า’ และ ‘พาหนีเที่ยว’ สาบานได้ว่านี่มันงานเลขาฯ... 
แต่ยังมีงานพิเศษที่ได้รับมอบหมายจากเจ้านายเก่าและเจ้าของแฟ้มสีชมพูก็คือ ‘กันผู้หญิงทุกคนที่ไม่ผ่านสกรีนคุณแม่ออกไป อย่าให้มายุ่งกับคุณเนติภัทร ยกเว้นผู้หญิงในแฟ้มนี้’ 
ผู้หญิงในแฟ้มคือสาวสวยที่ถูกเลือกแล้ว 5 คน!!
แล้วมีหรือที่คุณซุปเปอร์เลขาอย่างนัชชาจะทำไม่ได้ แต่มันน่าหนักใจตรงที่เจ้านายหนุ่มรูปหล่อเจ้าเสน่ห์อย่าง “เนติภัทร ฉัตรปวีณา” ไม่สนใจผู้หญิงไม่ผ่านสกรีนคนไหนเลย ยกเว้นเธอ... 
แล้วแม่ของเขากับ 5 สาวในแฟ้มนั่นจะยอมรึ!?

445 pages, Paperback

Reviews

[Wanyiwa · Rating 2 out of 5]

นางเอกเป็นซุปเปอร์เลขา ที่ถูกเจ้านายเก่าส่งต่อไปเป็นเลขาให้กับลูกชายของตัวเองที่เข้ามารับตำแหน่งนายใหญ่ของบริษัท ซึ่งนอกจากจะต้องทำหน้าที่เลขาแล้ว เธอยังมีหน้าที่ต้องกันผู้หญิงทุกคนออกจากชีวิตเจ้านายใหม่ และเปิดโอกาสให้เฉพาะผู้หญิงที่ผ่านการสกรีนแล้วจากเจ้านายเก่าของเธอเท่านั้น

พล็อตเรื่องดูน่ารักดี แต่เสียดายที่พัฒนาการของตัวละครดูก้าวกระโดดไปหน่อย เลยทำไม่ค่อยคล้อยตามความรู้สึกของตัวละครในตอนอ่านเท่าไหร่ ตัวละครดูฟุ่มเฟือยและเยอะเกินจำเป็น และตัวละครหลักเองก็ยังไม่มีเสน่ห์ที่น่าดึงดูดมากพอ เลยทำให้อ่านไม่ค่อยติดเท่าไหร่ค่ะ

[Panjiw Chiw · Rating 2 out of 5]

เนื้อเรื่องน่าสนใจ เรียงลำดับดี ไม่ได้แย่แต่
อ่านแล้วสติหลุดตลอดเวลา สงสัยยังไม่ใช่แนวที่ชอบ ทั้งที่เรื่องอื่นๆ ของนักเขียนก็อ่านได้ไหลรื่นดี

[Artanya · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องไม่มีไรมากมาย เรื่อยๆ มีปมตรงความเชื่อใจกันขแงคู่รัก มีแทรกปมของตัวละครตัวอื่นประปรายโดยยังไม่เฉลี่ย ความชอบอยู่ในระดับกลางอ่านเพลิน

[พอลลี่ · Rating 2 out of 5]

เราอ่าน sample แล้วไม่ซื้ออ่านต่อเพราะอะไรกันคะตุณพระนาง ไปด้วยกัน หอมปก้มกัน นั่งรถไปไหนมาไหนด้วยกันมุกเสาร์ อาทิตย์ แต่คุณมาบอกว่าไม่ได้ชอบกันไม่ได้เป็นแฟนกัน เราไม่ออนอ่ะ เพราะส่วนตัวเราแล้วถ้าไม่ตกลงหันก่อนว่าเป็นแฟนกัน เราไม่หอมแก้ม เราจะไม่ขึ้นรถไปกะเค้าสองต่อสองกะผู้ชายเด็ดขาดค่ะ เลยไม่กดซื้ออ่านต่อเลย ไม่เข้ากะตรรกะชีวิต (เยอะไปไหม ไม่!!!) ชัดเจนค่ะ อ่านไม่จบแล้วมารีวิวน้อ nony ก็นะ นิดส์นุง อยากเก็บความรู้สึก อารมณ์ไว้กันลืมแค่นั้นเอง คนขี้ลืมอ่ะ