รำพึง ลำพัง471 reviews30 followersFollowFollowJanuary 13, 2016ครึ่งเรื่องที่อ่านมา รู้สึกอยากกินทาร์ตไข่ตลอดเว จนต้องไปหาของหวานมากินแก้ขัดไปก่อนเนื้อเรื่องต่างจากที่เราคาดหวังว่าจะเป็นหลังจากอ่านปกหลัง ;3 เป็นเรื่องที่อ่านครั้งเดียวจบแล้ววางไม่ใช่ว่าผิดหวังนะเอาเป็นว่า ไม่น่าเบื่อ จนอยากหลับวิธีการดำเนินเรื่อง จะว่าออกแนวนิปปอนสไตล์ก็ยังไม่ใช่ รู้สึกมันขาดๆอะไรไป แต่ช่างเถอะthai-novels
Lily 百合花1,465 reviews103 followersFollowFollowJuly 18, 2016ชื่อเรื่อง – If ถ้าหากฉันรักผู้แต่ง – เมเปิ้ลสีขาวตัวละครรื่นฤดี (รื่น) อายุ 33 ปีแสงฉาย (แสง), คิระ นิชิมุระ อายุ 35 ปี เกิด 20 July 1980 คิระ แปลว่าแสงระยิบระยับ เปล่งประกาย (จากหน้า 35)จรรยาพีระ อายุ 33 ปีรีวิวหลังอ่านเรื่องนี้เห็นชื่อเรื่องแล้วชอบอ่ะ 555+ เป็นคนชอบคำว่า “If” หรือคำว่า “ถ้า” ทำเอานึกถึงการเขียนโปรแกรมแล้วต้องสร้างเงื่อนไขเลย ฮ่าๆๆๆ จริงๆ ถ้าไม่มีคำว่า “ถ้า” ในชีวิต มันอาจจะเป็นเรื่องที่ดีก็ได้ เรื่องสมมติบางทีก็ทำให้เราเจ็บปวดมากเกินไป วกกลับมาที่เนื้อเรื่องค่ะ การเล่าเรื่องเล่าสลับกันไประหว่างรื่นฤดี พีระ จรรยา แสงฉาย โดยสลับกันมีบทบาทมากน้อยแล้วแต่เรื่องราวจะพาไป รื่นฤดีไม่ค่อยยุ่งกับใคร ขนาดเป็นเพื่อนสนิทกับพีระ ก็ยังเฉยชากับทุกสิ่งอย่าง ไม่ได้คิดอะไรกับพีระเกินเพื่อน ชอบทาร์ตไข่ของพีระมากๆ (อ่านไปก็หิวไป อยากกินทาร์ตไข่อ่ะ) เธอคอยทำงานให้กับพีระหลายๆ อย่าง เพราะเธอเป็นฟรีแลนซ์ ก็ทั้งถ่ายรูป ทำบล็อกให้ บลาๆ พีระ ชายหนุ่มผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง แม้กระทั่งจรรยา เพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมบ้านของรื่นฤดีก็ยังชอบเขา รื่นฤดีก็ไม่เคยบอกจรรยาว่าเป็นเพื่อนกับพีระ จนมาเจอกันตอนหลังแหละ พีระมีคู่หมั้น พอขอแต่งงานถึงเพิ่งรู้ตัวว่ารักรื่นฤดี ตอนนี้แหละที่ทำเอาคิดว่า ทำไมเอ็งรู้ตัวช้าขนาดนี้ ทำผู้หญิงเสียใจนะเว้ยเฮ้ยยย จรรยา ผู้หญิงที่รักการทำงานโทรทัศน์ เธอไปดูดวงกับพี่ถังปุ๋ย ยังแอบเอาดวงของรื่นฤดีไปดู ฉากนี้ฮาหนักมาก 555+ จรรยาอยู่ร่วมบ้านกับรื่นฤดี ทั้งสองช่วยเหลือกันและกัน จรรยาแอบรักพีระ แต่ก็รู้ว่าพีระรักรื่นฤดี สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าทั้งสองจะได้ลงเอยกันไหมนะ 555+ แสงฉาย หรือคิระ พระเอกของเรื่อง โผล่มาน้อยนิดอย่างกับตัวประกอบ 555+ เจ้าของร้านอาหารญี่ปุ่นที่พีระไปสัมภาษณ์ และรื่นฤดีไปถ่ายรูป เจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตที่รื่นฤดีมีข้อสงสัยในความอร่อยของน้ำสลัดว่ายี่ห้อไหนอร่อยกว่ากัน อ่านเพลินๆ ก็สนุกดี เรื่องมันมาพีคในช่วงท้ายๆ แล้วก็จบลงอย่างรวดเร็ว แง่ๆ ถ้ามีต่ออีกสัก 2-3 บท (พูดประโยคนี้อีกแล้วเรา) น่าจะดีนะคะ เรื่องนี้ปกสวย ชอบจรรยามากกว่ารื่นฤดี 555+ แล้วก็คิดว่าเรื่องของพระเอกนางเอกลงเอยกันอย่างง่ายดายไปป่ะหว่า จริงๆ ก็เข้าใจนะว่าตกหลุมรักอาจจะใช้เวลาไม่นาน แต่อ่านไปก็ไม่ค่อยอินกับคู่พระนางอ่ะ ตัวละครมีสีสันดีค่ะ แบบไม่ได้ขาวสะอาดทุกคน ออกแนวเทาๆ มีดีมีไม่ดีปนๆ กันไป ให้ได้ชอบและไม่ชอบปนๆ กันไป สัมผัสได้ถึงความเป็นคนทั่วไป แม้บางครั้งอาจจะทำอะไรที่แปลกๆ ไป 555+ [สปอยล์]คิระเป็นเจ้าของบ้านหลังที่รื่นฤดีอยู่ เพราะป้าของรื่นฤดี จริงๆ คือแม่ของคิระ ป้าเป็นเพื่อนสนิทของแม่รื่นฤดี จริงๆ แม่ของคิระรักกับพ่อมากๆ แต่จำต้องแยกทางกันไป เพราะครอบครัวพ่อคิระไม่ยอมรับ เธอเลยตัดสินใจตัดขาดจากพ่อและลูก บอกว่าอย่าได้มาเจอกันอีกเลย กว่าคิระจะตามหาแม่เจอ เธอก็จากไปแล้ว มีแต่รื่นฤดีที่สนิทกับแม่ของคิระ เราว่ารื่นฤดีกับแสงฉายเคมีพุ่งเข้าหากันไวมากๆ เลยนะ แบบว่าเจอกันไม่ทันไร พระเอกคว้ามาจูบปากเลย เอิ๊กๆ อ่านแล้วตะลึง 555+ รำคาญและตกตะลึงกับยัยกิ๊กกี้มากๆ นักศึกษาฝึกงานที่ขโมยรูปพีระจากจรรยาประจำ ใส่ร้ายจรรยาว่าอ่อยพีระ จนทำให้พีระเลิกกับแฟน จนจรรยาโดนไล่ออกจากบริษัท แท้จริงแล้วกิ๊กกี้เป็นพวกตีร้อยหน้า แบบว่าทั้งปลอมเป็นคนโน้นคนนี้ คลั่งไคล้พีระอย่างหนัก ถ้าใครยุ่งเกี่ยวกับพีระ เธอจะหาทางกำจัดออกไป เลยวางแผนจับรื่นฤดี กรีดขาทั้งสองข้าง กำลังจะกรีดหน้ารื่นฤดี ก็โชคดีที่ถูกช่วยไว้ทัน เลยทำให้ไม่เสียโฉม แต่แอบน่ากลัวยัยนี้จริงๆ นะ แบบว่าโรคจิตสุดๆ ไปเลย แผนการร้ายมีมากมาย ไหนจะหลอกเอารถจากเพื่อนสนิทของกันทิชา (คู่หมั้นของพีระ) มาได้แบบเนียนๆ อีก สุดท้ายก็ชอบที่ว่าจรรยากับพีระค่อยๆ ดูกันไป ว่าจะลงเอยกันไหม พีระเองก็ไม่ได้ถือว่าช้าไปหรืออะไร เพราะยังไงก็ไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับรื่นฤดีอยู่แล้ว ต่อให้รู้ตัวช้าหรือเร็วก็ตาม ถ้ายอมตัดใจ แล้วเปิดใจรับคนใหม่ๆ ก็น่าจะดีกับชีวิตของเขามั้งนะ Start 14.40 น. Thu 30 Jun 2016End 14.49 น. Sun 17 Jul 2016Review Date 16.13 น. Mon 18 Jul 20162016-read amarin arun ...more