What do you think?
พลิ้วไปในพรายเวลา
มาราดา สาวสวย เปรี้ยว เฉี่ยว โฉบ ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ที่เติบโตในเมืองนอก ครั้นกลับมาเมืองไทยแล้วให้มีเรื่องทะเลาะกับพ่อ ต้องหนีออกจากบ้าน ระหว่างทาง เธอโบกรถ เจอรถสปอร์ตหรูของหนุ่มใหญ่ นักธุรกิจรูปหล่อ เท่ (มีครอบครัวแล้ว) ทว่ามีวิญญาณติสท์ๆ ทั้งคู่สัมพันธ์กันในแบบเพื่อนร่วมทาง และเป็นช่วงเวลาสั้นๆ จากนั้นก็พลัดพรากจากันไปเป็นเวลา ๑๕ -๑๖ ปี จับพลัดจับผลูอีกที คราวนี้ "มาราดา" โผล่กลับมาในมาดของนักข่าวที่ทำข่าวสงครามในต่างประเทศ ทว่ามีเวลาพักร้อนในกรุงเทพฯ เธอใช้เวลาที่ว่านี้เป็นผู้จัดการผับให้กับเพื่อนคนหนึ่ง ผับของเพื่อนอันเป็นแหล่งสถานเก๋ๆ มีนักดนตรีแจ๊สส์เล่นเพลงกล่อมหนุ่มสาวที่เข้ามาเที่ยว ซึ่งที่นี่เอง ทำให้เธอเจอหนุ่มน้อยวัยรุ่นคนหนึ่ง...เขาเป็นนักดนตรี และหนุ่มน้อยคนนี้เอง ที่ต่อมาได้ชักลากชักนำให้เธอถลำลึกกลับไปเจอหนุ่มใหญ่ ...พลิ้วไปในพรายเวลา...
611 pages, Paperback
Published February 1, 2015
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
April 13, 2015
หนังสืออีกเล่มที่ชวนให้หลงรัก
ผมไม่เคยเห็นนักเขียนคนไหน ที่บอกรักตัวละครได้น่ารัก อบอุ่น และดูเคลิ้มฝันได้เท่าผาด จึงไม่น่าแปลกที่ตัวละครของเขาจะมีเลือดเนื้ออย่างน่าประหลาด
รสชาติของพลิ้วไปในพรายเวลา ใกล้เคียงกันกับเสือเพลินกรง สดใส มีชีวิตชีวา ในขณะเดียวกันก็หม่นเศร้า
ตัวละครเผชิญกับชะตากรรมที่ก้าวขาสลับไปมากับความเมโลดราม่ากับความโรแมนติกร่วมสมัย ในจังหวะที่ชวนคนอ่านไม่ให้วางหนังสือลง
ชอบเป็นพิเศษ ที่ตัวเอกเป็นออดิทเตอร์ (ฮา)
ผมไม่เคยเห็นนักเขียนคนไหน ที่บอกรักตัวละครได้น่ารัก อบอุ่น และดูเคลิ้มฝันได้เท่าผาด จึงไม่น่าแปลกที่ตัวละครของเขาจะมีเลือดเนื้ออย่างน่าประหลาด
รสชาติของพลิ้วไปในพรายเวลา ใกล้เคียงกันกับเสือเพลินกรง สดใส มีชีวิตชีวา ในขณะเดียวกันก็หม่นเศร้า
ตัวละครเผชิญกับชะตากรรมที่ก้าวขาสลับไปมากับความเมโลดราม่ากับความโรแมนติกร่วมสมัย ในจังหวะที่ชวนคนอ่านไม่ให้วางหนังสือลง
ชอบเป็นพิเศษ ที่ตัวเอกเป็นออดิทเตอร์ (ฮา)
September 14, 2019
เปิดต้นเรื่องได้ดีมากในช่วง 100 หน้าแรก
อ่านสนุกบทสนทนาของตัวเอกทั้งสองราบรื่นและสนุก
ตัวละครลูกครึ่ง และการอ่านตัวอักษรไทยในมุมมองของช่วเมกันทำได้ดีมาก โดยไม่จำเป็นต้องอ้างถึงสภาพเมืองหรือคำแข็ง ๆ เช่นการอ่านกรุงเทพมหานครเป็น
n¿rinwuxาuns ขึ้นต้นด้วย n ลงท้ายด้วย s
เธอจ้องตาแป๋วมายังเขาเหมือนกวางตื่นไฟส่อง
ไม่ใช่ภาพลวงตาก้เหมือนใช่
เธอคือความรู้สึก คือเวลาที่ขโมยมา คือปัจจุบันที่มีแต่จะผ่านพ้น เขาอยากยืนอยุ่ตรงรี้ ไม่มีลูกไม่มีเมีย ไม่มีอนาคต ไม่มีอดีต หากเวียนว่ายอยุ่ยนพรายฟองแห่งเวลาเหล่านี้กับเธอ
ความรักทำให้คนทำสิ่งที่ไม่คิดว่าจะทำ
เช่นการโดดลงแม่น้ำเจ้าพระยา
ฉากจมน้ำเขียนได้ดีมาก
ฟองอากาศสุดท้ายลอยห่างปลายนิ้วของเขาขึ้นไป
เพลง hungry heart >> Bruce springsteen
โรงเรียนอาจไม่ทำให้พบในสิ่งที่ค้นหา แต่มันเป็นการฆ่าเวลาที่ดี เพื่อรอให้วัยผ่าน ฆ่าเวลาไแกับวิ่งที่ไม่เลวร้ายจนเกินไปที่เราเรียกว่าความรู้
วิญญาณของเขาเปล่งปลั่งขึ้น ให้ความรู้สึกที่ดีกว่าอธิบายว่าใบหน้าของเขายิ้มแย้มขึ้น
ช่วงหนึ่งดำเนินด้วยเทคนิกหลบหลังต้นไม้ เฉียดแต่หากันไม่เจอ
จุดบุหรี่ไว้โดยไม่สูบ ถือแก้วไวน์ไว้โดยไม่ดื่ม
และจากไปด้วยอาการมอร์ฟีนเกินขนาด
เสียงของเขากระซิบแผ่วที่ข้างหูกอดเธอแน่นแต่เธอไม่รู้สึกอึดอัด
สองร่างประกบเข้าแนบชิด กับผู้ชายในโลกจำนวนกี่ล้านต่อกี่ล้านพระเจ้าสร้างมาเพียงแค่หนึ่งเพื่อเป็นของเธอบรรจงตกแต่งโค้งเว้าเหล่านี้ไว้เพื่อกันและกัน
เธอเดินเข้ามาในชีวิตฉันผิดจังหวะนะเจ็บซี่ ทางเลือกต่างๆที่มีอยู่ก็ล้วนแต่เลวร้ายทั้งสิ้นเมื่อฉันต้องเลือกฉันก็เลือกอันที่มันชั่วร้ายน้อยที่สุด
บทสนทนาที่ทำให้รู้ความแตกต่างระหว่างผู้ชายและผู้หญิง เช่นการถามว่าในมุมมองของผู้ชายเป็นอย่างไร แล้วของผู้หญิงเป็นอย่างไร
รู้สึกเหนื่อยล้าที่ต้องกลับไปสู่ความไม่มี
หากมันจะเกิดขึ้นเขาไม่ต้องการให้อะไรมาบดบังผิวสัมผัสระหว่างเขาและเธอ
หมายถึงการมี Sex
the f***
พ่อนัดลูกชาย แต่ลูกชายเบี้ยวนัดลูกชายเบี้ยวนัด ลูกชายถามกลับว่าพ่อยังไม่บอกเลยว่าจะพาไปไหน
แสดงให้เห็นถึงความเหมือนกันของพ่อและลูกชาย บอกแต่บอกไม่หมด เก็บงำความลับ
เขียนได้ดี
ตอนจบปัญหาที่ดูเหมือนจะยุ่งยากกลับคลี่คลายด้วยมุมมองของตัวละครตัวอื่น
ใช้ความเหมาะสมของฐานะในการบอก
เรื่องราวบางอย่างที่เราคาดไม่ถึงจะคลี่คลายด้วยวิธีที่เราคาดไม่ถึง
ไม่ต้องฝืนใช้วิธีที่รู้ว่าผลลัพธ์จะไม่ดี
แต่รวมๆ แล้วมันคือนิยายรักเล่มหนึ่ง นิยายรักที่โยงหลาย ๆ อย่างเข้าด้วยกัน
มีมุมมองความสัมพันธ์ที่น่าสนใจทั้ง หญิงสาว-ชายวัยกลางคน หญิงสาว(คนเดียวกัน!) กับชายอายุน่อบกว่า มีตัวละครทั้งเป็นนักบัญชี และนักดนตรี มีฉากให้ตัวละครได้เฉิดฉาย อย่างฉากจับเป็ด ฉากว่ายน้ำเจ้าพระยา ที่ทำให้คนอ่านเดาไม่ได้ว่าตอนสุดท้ายนางเอกจะเลือกใคร
เป็นนวนิยายตามขนบที่ดีมากจนต้องให้ห้าคะแนน
*ชอบตอนเปิดเรื่องมากที่ผู้เขียนบอกว่าเขียนนิยายออกมาด้วยความระมัดระวังเพราะเสียดายตัวละคร
ตัวละคร มาราดาเป็นตัวละครที่น่าสนใจมากควรค่าแก่การระมัดระวัง
อ่านสนุกบทสนทนาของตัวเอกทั้งสองราบรื่นและสนุก
ตัวละครลูกครึ่ง และการอ่านตัวอักษรไทยในมุมมองของช่วเมกันทำได้ดีมาก โดยไม่จำเป็นต้องอ้างถึงสภาพเมืองหรือคำแข็ง ๆ เช่นการอ่านกรุงเทพมหานครเป็น
n¿rinwuxาuns ขึ้นต้นด้วย n ลงท้ายด้วย s
เธอจ้องตาแป๋วมายังเขาเหมือนกวางตื่นไฟส่อง
ไม่ใช่ภาพลวงตาก้เหมือนใช่
เธอคือความรู้สึก คือเวลาที่ขโมยมา คือปัจจุบันที่มีแต่จะผ่านพ้น เขาอยากยืนอยุ่ตรงรี้ ไม่มีลูกไม่มีเมีย ไม่มีอนาคต ไม่มีอดีต หากเวียนว่ายอยุ่ยนพรายฟองแห่งเวลาเหล่านี้กับเธอ
ความรักทำให้คนทำสิ่งที่ไม่คิดว่าจะทำ
เช่นการโดดลงแม่น้ำเจ้าพระยา
ฉากจมน้ำเขียนได้ดีมาก
ฟองอากาศสุดท้ายลอยห่างปลายนิ้วของเขาขึ้นไป
เพลง hungry heart >> Bruce springsteen
โรงเรียนอาจไม่ทำให้พบในสิ่งที่ค้นหา แต่มันเป็นการฆ่าเวลาที่ดี เพื่อรอให้วัยผ่าน ฆ่าเวลาไแกับวิ่งที่ไม่เลวร้ายจนเกินไปที่เราเรียกว่าความรู้
วิญญาณของเขาเปล่งปลั่งขึ้น ให้ความรู้สึกที่ดีกว่าอธิบายว่าใบหน้าของเขายิ้มแย้มขึ้น
ช่วงหนึ่งดำเนินด้วยเทคนิกหลบหลังต้นไม้ เฉียดแต่หากันไม่เจอ
จุดบุหรี่ไว้โดยไม่สูบ ถือแก้วไวน์ไว้โดยไม่ดื่ม
และจากไปด้วยอาการมอร์ฟีนเกินขนาด
เสียงของเขากระซิบแผ่วที่ข้างหูกอดเธอแน่นแต่เธอไม่รู้สึกอึดอัด
สองร่างประกบเข้าแนบชิด กับผู้ชายในโลกจำนวนกี่ล้านต่อกี่ล้านพระเจ้าสร้างมาเพียงแค่หนึ่งเพื่อเป็นของเธอบรรจงตกแต่งโค้งเว้าเหล่านี้ไว้เพื่อกันและกัน
เธอเดินเข้ามาในชีวิตฉันผิดจังหวะนะเจ็บซี่ ทางเลือกต่างๆที่มีอยู่ก็ล้วนแต่เลวร้ายทั้งสิ้นเมื่อฉันต้องเลือกฉันก็เลือกอันที่มันชั่วร้ายน้อยที่สุด
บทสนทนาที่ทำให้รู้ความแตกต่างระหว่างผู้ชายและผู้หญิง เช่นการถามว่าในมุมมองของผู้ชายเป็นอย่างไร แล้วของผู้หญิงเป็นอย่างไร
รู้สึกเหนื่อยล้าที่ต้องกลับไปสู่ความไม่มี
หากมันจะเกิดขึ้นเขาไม่ต้องการให้อะไรมาบดบังผิวสัมผัสระหว่างเขาและเธอ
หมายถึงการมี Sex
the f***
พ่อนัดลูกชาย แต่ลูกชายเบี้ยวนัดลูกชายเบี้ยวนัด ลูกชายถามกลับว่าพ่อยังไม่บอกเลยว่าจะพาไปไหน
แสดงให้เห็นถึงความเหมือนกันของพ่อและลูกชาย บอกแต่บอกไม่หมด เก็บงำความลับ
เขียนได้ดี
ตอนจบปัญหาที่ดูเหมือนจะยุ่งยากกลับคลี่คลายด้วยมุมมองของตัวละครตัวอื่น
ใช้ความเหมาะสมของฐานะในการบอก
เรื่องราวบางอย่างที่เราคาดไม่ถึงจะคลี่คลายด้วยวิธีที่เราคาดไม่ถึง
ไม่ต้องฝืนใช้วิธีที่รู้ว่าผลลัพธ์จะไม่ดี
แต่รวมๆ แล้วมันคือนิยายรักเล่มหนึ่ง นิยายรักที่โยงหลาย ๆ อย่างเข้าด้วยกัน
มีมุมมองความสัมพันธ์ที่น่าสนใจทั้ง หญิงสาว-ชายวัยกลางคน หญิงสาว(คนเดียวกัน!) กับชายอายุน่อบกว่า มีตัวละครทั้งเป็นนักบัญชี และนักดนตรี มีฉากให้ตัวละครได้เฉิดฉาย อย่างฉากจับเป็ด ฉากว่ายน้ำเจ้าพระยา ที่ทำให้คนอ่านเดาไม่ได้ว่าตอนสุดท้ายนางเอกจะเลือกใคร
เป็นนวนิยายตามขนบที่ดีมากจนต้องให้ห้าคะแนน
*ชอบตอนเปิดเรื่องมากที่ผู้เขียนบอกว่าเขียนนิยายออกมาด้วยความระมัดระวังเพราะเสียดายตัวละคร
ตัวละคร มาราดาเป็นตัวละครที่น่าสนใจมากควรค่าแก่การระมัดระวัง
December 9, 2016
มีสเน่ห์มาก
อยากให้ 5 แต่ขอลองกลับมาละเลียดอีกรอบก่อน
อยากให้ 5 แต่ขอลองกลับมาละเลียดอีกรอบก่อน
February 3, 2017
สนุกดี เรื่องราวของเด็กผู้หญิงหนีออกจากบ้านแล้วเจอชายหนุ่มใหญ่มีลูกเมียแล้ว แม้เจอกันระยะเวลาอันสั้นแต่ก็หลงรักกัน เวลาผ่านไป 14 ปี กลับมาเจอกันอีกครั้ง ทั้งคู่ยังรอคอยกันอยู่
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews