พรายพยาบาท

by เจ้าสำราญ

ในรอยขูดขีดนั้น ยังปรากฏสัญลักษณ์อย่างหนึ่งอยู่อย่างพร่าเลือน

สัญลักษณ์อย่างนี้ มีแต่ผู้ทรงอาคมแก่กล้าเท่านั้น จึงจะรู้ดีว่า

บัดนี้...บางสิ่งบางอย่างที่ถูกสะกดไว้นั้น ถูกปลดปล่อยออกมาแล้ว

“ข้าขออาฆาต ข้าจะพรากทุกสิ่งที่เจ้ารัก ทุกชาติ!”

ธิปกเห็นน้ำหอมลอยอยู่กลางน้ำ ดวงตาเธอหลับพริ้ม

และสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มขนลุกเกรียว นั่นคือร่างขาวโพลนที่กอดหญิงสาวอยู่ด้านหลัง

ดวงตาไร้แววบนใบหน้าขาวซีดของมนุษย์จ้องมองมาที่ธิปกอย่างสะใจ

ผมยาวของมันกระจายแผ่ปกคลุมไปทั่ว

มันกำลังฉุดดึงร่างบอบบางให้จมลง...จมลงไป อย่างช้าๆ

“ข้าจะพรากทุกสิ่งที่เจ้ารักทุกชาติไป!”

อย่างไม่ต้องคิด ธิปกกำพระเครื่อง พุ่งลงสู่ผืนน้ำเบื้องหน้าทันที

เขายอม...เขายอมชดใช้ หากมไม่ยอมให้ ‘สิ่งใด’

มาพรากความรัก พรากคนที่รัก ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหนๆ

ต่อให้ ‘สิ่งนั้น’ มีฤทธิ์เดชเดชะ มีอำนาจลึกลับเหนือ

หรือต่อให้มันเป็น พราย...พยาบาท ก็ตาม!

430 pages, Paperback

First published January 1, 2009