Τα διηγήματα αυτά που πρωτοεμφανίστηκαν το 1963 άνοιξαν έναν νέο δρόμο στη λογοτεχνία της Θεσσαλονίκης και την έκαναν περισσότερο ελληνική. Η «Κάτω βόλτα» περιέχει δεκατρία διηγήματα που χωρίζονται σε τέσσερις ενότητες.
Η Κάτω Βόλτα: Χαλασμένο στομάχι (1955), Ο κ. Γαρύφαλλος (1956), Οι χαρχάλες (1956), Διακοπές στην Αθήνα (1959)
Καθαρός ουρανός: Ο χιλιαστής (1963), Ο Χίλιος (1970), Ο Φώτης (1971)
Ιστορικά: Οι Γότθοι στη Θεσσαλονίκη (1996), Η καπετάνισσα (1965)
Πνευματική ζωή: Βίοι παράλληλοι (1971), Καθηγητής Θρησκευτικών (1968), Το αναρριχητικό (1964)
Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ήταν σύγχρονος βραβευμένος Έλληνας ποιητής, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, ερευνητής, λαογράφος, εκδότης και βιβλιοκριτικός. Το πραγματικό όνομα του πολυγραφότατου λογοτέχνη ήταν Κωνσταντίνος Δημητριάδης. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες.
Απλά και λιτά διηγήματα , μαρεσαν αρκετά αυτά που καυτηριάζουν την έκδοση και την επιτυχια , απλές ιστορίες χωρίς ιδιαίτερη εμβάθυνση στις περισσότερες , βρήκα μια επιρροή από Καβαφη , μου θύμισε και Κουμανταρέα στη γλώσσα , γενικα οκ είναι και διαβάζετε ευχάριστα αλλά σίγουρα Οχι κάτι μοναδικο
3,5* για να είμαι ειλικρινής. Μετά από τα "Πεζά ποίηματα",η Κάτω Βόλτα ήταν ξεκάθαρα μια ευχάριστη έκπληξη. Με πολύ λιγότερη πίκρα και κράξιμο για την παλιοζωή, ο ποιητής εκφράζει με τρυφερότητα το μάταιο. Αυτό που συγκινεί περισσότερο είναι αυτή η αναθεματισμένη γλυκόπικρη γεύση στο στόμα και το "τι θα γινόταν αν...". Η βασική ερώτηση / παρατήρηση που συνεχίζει να με ταλανίζει είναι: Τι κακό σου κάνανε οι γυναίκες βρε μπούμπη και τις πολεμάς;
Διάβασα τη συλλογή διηγημάτων από την έκδοση του 1963 εκδόσεις Διαγωνίου. Άλλη αίσθηση να κρατάς μια παλιά έκδοση με πολύ πιο καλαίσθητο εξώφυλλο και με το κίτρινο ωραίο χρώμα ενός παλιού βιβλίου. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το τελευταίο διήγημα της συλλογής "ο χιλιαστής".
Σαν να παρακολουθείς μια απ΄τις πολλές και πάντα υπέροχες συνεντεύξεις του στο Youtube. Έτσι ένοιωσα διαβάζοντας αυτά τα ολιγοσέλιδα διηγήματα. Μόνο που όταν είναι γραμμένα σοβαρά και εκδομένα, περιμένεις κάτι περισσότερο... Μου έκανε εντύπωση πως είναι λιγότερος ο αντίκτυπος και η ένταση και η σαφήνεια ακόμη σε αυτά τα διηγήματα παρά στην ποίηση του κυρίου Χριστιανόπουλου. "Λέει" περισσότερα, σε κάνει να αισθάνεσαι περισσότερα σε ένα ποίημα 8 αράδων παρά σε ένα διήγημα τεσσάρων σελίδων πάνω στο ίδιο θέμα. Εξαίρεση ο "Χιλιαστής" που με συγκλόνησε. Μείον ένα αστεράκι για αυτό και μείον άλλο ένα για την συγκεκριμένη νέα έκδοση του Ιανού η οποία, εκτός 4-5 απαράδεκτων τυπογραφικών λαθών, έχει μαζέψει κάτω από τον γενικό τίτλο Ἡ Κάτω Βόλτα πολλά εντελώς άσχετα κι ασύνδετα κείμενα που προφανώς δεν ήσαν κομμάτι της αυθεντικής έκδοσης της Διαγωνίου του 1963, αφού μόνο τα πρώτα πέντε από τα δώδεκα διηγήματα γράφτηκαν έως τότε.
Ευχάριστα διηγήματα που δίνουν μια διαφορετική οπτική της κοινωνίας της εποχής του ‘50 και του ‘60 από αυτήν που παρουσιάζεται από αλλά μυθιστορήματα ή κινηματογραφικές ταινίες.