Ο Ντέτλεφ, νεαρός Γερμανός μεγαλωμένος στον δρόμο, σχεδιαστής κόμικς, φτωχός και αμόρφωτος, γιος Βερολινέζας πόρνης και άγνωστου πατέρα, κάνει διακοπές στην Ελλάδα. Όταν προσλαμβάνεται από μια πανέμορφη Ελληνίδα βοτανολόγο για να σχεδιάζει αγριολούλουδα, καταλήγει στην Πίνδο, σε ορεινό χωριό όπου ζουν μόνο γυναίκες, Σαρακατσάνες. Αυτές του προτείνουν να μείνει μαζί τους έμμισθα, με σκοπό να εκτελεί μια συγκεκριμένη εργασία.
Αρχίζει μια όμορφη ζωή, καθώς η καθημερινή εκτέλεση των καθηκόντων του τον κάνει περήφανο και ευτυχισμένο. Σύντομα όμως, διηγήσεις των εργοδοτριών του, η συμπεριφορά τους και τα οργιαστικά πανηγύρια τους τον υποψιάζουν πως οι γυναίκες τούτες είναι Νεράιδες. Η εχθρότητα της επιβλητικής κοινοτάρχισσας και η εύνοια μιας εκατοχρονίτισσας γιαγιάς που όλες οι γυναίκες σέβονται και φοβούνται, επιτείνουν την αποξένωσή του απ' ό,τι θεωρούσε ως τότε πραγματικότητα.
Ο κόσμος γίνεται μυθικός, καθώς αναδύεται η αλήθεια του...
Μια "μυθολογία", που υπαινίσσεται ότι οποιαδήποτε συνολική επαναθεώρηση της κοινωνίας και της Ιστορίας προϋποθέτει την κατάλυση της πατριαρχίας και την πλήρη κυριαρχία των γυναικών επί των ανδρών.
Αν κι όχι το καλύτερό του συγγραφέα, πρόκειται για μια ακόμα εξαιρετική προσπάθεια. Το διάβασα μέσα σε μερικές ώρες, χάνοντας αρκετή από την νυχτερινή μου ξεκούραση, όμως το άξιζε. Θα επανέλθω με αναλυτική άποψη.
Ίσως του έβαζα 4 αστέρια γιατί το στήσιμο είναι υπέροχο, γιατί οι περιγραφές της χιονοθύελλας ήσαν μεγαλειώδεις, και γι΄ αυτό δεν του "συγχωρώ" που δεν ανέπτυξε το θέμα καλύτερα, που δεν έφτασε σε κάποιο συμπέρασμα, που αντιμετώπισε όλο το βιβλίο σαν να μην τον νοιάζει τι θα καταλάβει ο αναγνώστης.... ΥΓ: και φυσικά δεν μπορώ να συμφωνήσω με την θέση του που εκφράζεται στο οπισθόφυλλο, πως πρέπει να καταλυθεί η "πατριαρχία" και πως οι γυναίκες πρέπει να κυριαρχήσουν πλήρως επί των ανδρών (!) Αν μη τι άλλο, από το συγκεκριμένο μυθιστόρημα καταλαβαίνω πως θα τα έκαναν πιο πολύ χάλια κι από μας!