Ένας Σαμουράι που μονομαχεί δίχως ξίφος. Ένα μικρό κόκκινο αστέρι εγκλωβισμένο στην παράνοια του Σάλεμ και το κυνήγι μαγισσών του 1692. Ένας γρίφος που αποκαλύπτει περισσότερα από όσα κρύβει, σε μια δυστοπική αρένα του μέλλοντος. Η αιώνια τιμωρία ενός αμαρτωλού ως ανταμοιβή στην αντίπερα όχθη. Ένας πρίγκιπας, ένας δολοφόνος και ένας ήρωας, ή τουλάχιστον έτσι λένε τα τραγούδια. Και η πόρτα στο τέλος του διαδρόμου ως πρόσκληση, ή μάλλον πρόκληση.
Έξι σκοτεινά διηγήματα από την ευφυή και αιχμηρή πένα του Μανώλη Φραγγίδη, μαζί με έξι ανέκδοτα χαρακτικά, συγκεντρωμένα για πρώτη φορά σε μία ενιαία έκδοση.
> Ο Μανώλης Φραγγίδης (Manolis Frangidis) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1980. Το 1998 τον βρίσκει φοιτητή Ιατρικής στη Σιένα της Ιταλίας και το 2007 αριστούχο απόφοιτο του τμήματος Εικαστικών Τεχνών, της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Το 2010 αποκτά τον μεταπτυχιακό τίτλο του τμήματος ΗΜΜΥ της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. “Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών του ήχου και της εικόνας για την εκπαίδευση και την παραγωγή”. Το 2014 ολοκληρώνει τις μεταπτυχιακές σπουδές του στην Ειδική Αγωγή ενώ από το 2024 είναι διδάκτορας στην Παιδαγωγική Σχολή του Α.Π.Θ.
Ένα υπέροχο βιβλίο με καταπληκτικές ιστορίες από ένα πολύ ταλαντούχο άνθρωπο. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Πιστεύω ότι έχει να προσφέρει κάτι ακόμα και στον πιο απαιτητικό αναγνώστη.
Δεν συνηθίζω να γράφω κριτικές για βιβλία στα οποία έχω οποιαδήποτε συμμετοχή (εν προκειμένω ως επιμελητής), διότι στην καλύτερη είναι αυτό που λέμε "βλογάμε τα γένια μας". Εξού και δεν έχω βάλει βαθμολογία.
Θέλω ωστόσο να γράψω την άποψή μου για την Πόρτα στο Τέλος του Διαδρόμου, μεταξύ άλλων έχοντας αναμοχλεύσει ενδελεχώς τα σωθικά του βιβλίου.
Έχω πει συχνά ότι δεν υπάρχουν, ούτε μπορούν να υπάρξουν καινούργιες ιστορίες. Ωστόσο οι ιστορίες εξακολουθούν να μας γοητεύουν χάρη στη φωνή του κάθε αφηγητή και ο Μανώλης Φραγγίδης το γνωρίζει πολύ καλά αυτό.
Διασχίζοντας πολλαπλά λογοτεχνικά είδη μέσα στο ίδιο βιβλίο (ιστορική μυθοπλασία, φαντασία, δυστοπικό θρίλερ και βιωματική μυθοπλασία), δανείζει την ιδιαίτερη φωνή του σε ιστορίες που φαντάζουν συνάμα γνώριμες και φρέσκες, κλείνοντας το μάτι στον αναγνώστη με οπτικές και σχόλια που δεν είναι γραμμένα στη σελίδα, αλλά ανάμεσα στις γραμμές.
Και τελείως δημοκρατικά, για όποιον δεν το έπιασε την πρώτη φορά, ο Μανώλης εξηγείται αναλυτικά στο επίμετρο, ανοίγοντας περαιτέρω αναγνώσματα για όποιον έχει όρεξη να ψαχτεί.
Εν ολίγοις, η Πόρτα στο Τέλος του Διαδρόμου κρύβει από πίσω κάτι για όλους όσους αγαπούν, πρώτα και κύρια, τις ιστορίες.