«Μόνο οι πιο σοφοί και οι πιο ηλίθιοι δεν αλλάζουν γνώμη».
«Ο άριστος πάνω απ' όλα θέτει τη δικαιοσύνη. Ο άριστος που είναι γενναίος και δεν είναι δίκαιος θα στασιάσει. Ο μικρός άνθρωπος που είναι γενναίος και δεν είναι δίκαιος, θα κλέψει».
Το παρόν έργο αποτελεί μία συλλογή ρήσεων και διαλόγων του Κινέζου στοχαστή και φιλοσόφου Κομφούκιου με τους μαθητές του.
Εκείνο που γνωρίζουμε για τον Κομφούκιο είναι πως υπήρξε δάσκαλος που προετοίμαζε τους γόνους των ευγενών της εποχής για να ασκήσουν την εξουσία όταν θα ερχόταν το πλήρωμα του χρόνου, να τους δείξει τον τρόπο να κυβερνούν, χωρίς να τους κολακεύει. Είχε εμπιστοσύνη στους νέους γιατί, όπως έλεγε, κανείς δεν γνωρίζει τι μπορεί να πετύχει ένας νέος με ικανότητες και φιλομάθεια στην ηλικία της ωριμότητας.
Δεν ήταν φιλόσοφος με την έννοια που δίνουμε στη Δύση. Επίσης, όσον αφορά τη θρησκεία, ο Κομφούκιος ήταν αγνωστικιστής. Δεν έλεγε αν υπάρχει ή όχι μετά θάνατον ζωή, αλλά απλώς ότι δεν ξέρουμε τι υπάρχει μετά. Στις συνομιλίες του δεν μοιάζει να τον ενδιαφέρει τι γίνεται μετά τον θάνατο, οπότε η κύρια έμφαση δίνεται στη ζωή.
Ο Κομφούκιος στην εποχή του δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία και η φήμη του περιοριζόταν στον στενό κύκλο των μαθητών του. Στα Ανάλεκτα, όπου διαλέγεται μαζί τους, μετράμε περίπου είκοσι, ενώ άλλες πηγές λένε πως είχε εβδομήντα δύο μαθητές.
Αλλιώς διαβάζει και αντιλαμβάνεται τις διδαχές του Κομφούκιου ένας Κινέζος και αλλιώς ένας Δυτικός, όμως, αναμφισβήτητα, η επίδρασή του από την εποχή που τον ανακάλυψε η Δύση ως τις μέρες μας, παραμένει τεράστια.