What do you think?
Rate this book
Ο Αγαπημένος
Όλη η ποίηση του Ρουμί δεν είναι παρά μία μεταξωτή κλωστή στα χέρια επιδέξιου υφαντή, που με την δεξιοτεχνία μυστικών διαδικασιών, μετετρέπεται σε περίτεχνο περσικό χαλί.
Ζητούμενο πάντα ο Έρωτας. Ο ανεκπλήρωτος ανθρώπινος πόθος, που με κάθε μέσο αγωνίζεται να πραγματοποιηθή, δεν μπορεί πουθενά αλλού να εκπληρωθή παρά μόνο στην αγάπη.
Ζητούμενο πάντα ο Έρωτας. Ο ανεκπλήρωτος ανθρώπινος πόθος, που με κάθε μέσο αγωνίζεται να πραγματοποιηθή, δεν μπορεί πουθενά αλλού να εκπληρωθή παρά μόνο στην αγάπη.
- GenresPoetry
120 pages, Paperback
First published January 1, 1250
1 person is currently reading
29 people want to read
About the author
Jalal ad-Din Muhammad ar-Rumi
1,169 books15.7k followersSufism inspired writings of Persian poet and mystic Jalal ad-Din Muhammad ar-Rumi; these writings express the longing of the soul for union with the divine.
Jalāl ad-Dīn Muhammad Rūmī - also known as Jalāl ad-Dīn Muhammad Balkhī, Mevlânâ/Mawlānā (مولانا, "our master"), Mevlevî/Mawlawī (مولوی, "my master") and more popularly simply as Rumi - was a 13th-century Persian poet, jurist, Islamic scholar, theologian and Sufi mystic who lived in Konya, a city of Ottoman Empire (Today's Turkey). His poems have been widely translated into many of the world's languages, and he has been described as the most popular poet and the best-selling poet in the United States.
His poetry has influenced Persian literature, but also Turkish, Ottoman Turkish, Azerbaijani, Punjabi, Hindi, and Urdu, as well as the literature of some other Turkic, Iranian, and Indo-Aryan languages including Chagatai, Pashto, and Bengali.
Due to quarrels between different dynasties in Khorāṣān, opposition to the Khwarizmid Shahs who were considered devious by his father, Bahā ud-Dīn Wālad or fear of the impending Mongol cataclysm, his father decided to migrate westwards, eventually settling in the Anatolian city Konya, where he lived most of his life, composed one of the crowning glories of Persian literature, and profoundly affected the culture of the area.
When his father died, Rumi, aged 25, inherited his position as the head of an Islamic school. One of Baha' ud-Din's students, Sayyed Burhan ud-Din Muhaqqiq Termazi, continued to train Rumi in the Shariah as well as the Tariqa, especially that of Rumi's father. For nine years, Rumi practised Sufism as a disciple of Burhan ud-Din until the latter died in 1240 or 1241. Rumi's public life then began: he became an Islamic Jurist, issuing fatwas and giving sermons in the mosques of Konya. He also served as a Molvi (Islamic teacher) and taught his adherents in the madrassa. During this period, Rumi also travelled to Damascus and is said to have spent four years there.
It was his meeting with the dervish Shams-e Tabrizi on 15 November 1244 that completely changed his life. From an accomplished teacher and jurist, Rumi was transformed into an ascetic.
On the night of 5 December 1248, as Rumi and Shams were talking, Shams was called to the back door. He went out, never to be seen again. Rumi's love for, and his bereavement at the death of, Shams found their expression in an outpouring of lyric poems, Divan-e Shams-e Tabrizi. He himself went out searching for Shams and journeyed again to Damascus.
Rumi found another companion in Salaḥ ud-Din-e Zarkub, a goldsmith. After Salah ud-Din's death, Rumi's scribe and favourite student, Hussam-e Chalabi, assumed the role of Rumi's companion. Hussam implored Rumi to write more. Rumi spent the next 12 years of his life in Anatolia dictating the six volumes of this masterwork, the Masnavi, to Hussam.
In December 1273, Rumi fell ill and died on the 17th of December in Konya.
Jalāl ad-Dīn Muhammad Rūmī - also known as Jalāl ad-Dīn Muhammad Balkhī, Mevlânâ/Mawlānā (مولانا, "our master"), Mevlevî/Mawlawī (مولوی, "my master") and more popularly simply as Rumi - was a 13th-century Persian poet, jurist, Islamic scholar, theologian and Sufi mystic who lived in Konya, a city of Ottoman Empire (Today's Turkey). His poems have been widely translated into many of the world's languages, and he has been described as the most popular poet and the best-selling poet in the United States.
His poetry has influenced Persian literature, but also Turkish, Ottoman Turkish, Azerbaijani, Punjabi, Hindi, and Urdu, as well as the literature of some other Turkic, Iranian, and Indo-Aryan languages including Chagatai, Pashto, and Bengali.
Due to quarrels between different dynasties in Khorāṣān, opposition to the Khwarizmid Shahs who were considered devious by his father, Bahā ud-Dīn Wālad or fear of the impending Mongol cataclysm, his father decided to migrate westwards, eventually settling in the Anatolian city Konya, where he lived most of his life, composed one of the crowning glories of Persian literature, and profoundly affected the culture of the area.
When his father died, Rumi, aged 25, inherited his position as the head of an Islamic school. One of Baha' ud-Din's students, Sayyed Burhan ud-Din Muhaqqiq Termazi, continued to train Rumi in the Shariah as well as the Tariqa, especially that of Rumi's father. For nine years, Rumi practised Sufism as a disciple of Burhan ud-Din until the latter died in 1240 or 1241. Rumi's public life then began: he became an Islamic Jurist, issuing fatwas and giving sermons in the mosques of Konya. He also served as a Molvi (Islamic teacher) and taught his adherents in the madrassa. During this period, Rumi also travelled to Damascus and is said to have spent four years there.
It was his meeting with the dervish Shams-e Tabrizi on 15 November 1244 that completely changed his life. From an accomplished teacher and jurist, Rumi was transformed into an ascetic.
On the night of 5 December 1248, as Rumi and Shams were talking, Shams was called to the back door. He went out, never to be seen again. Rumi's love for, and his bereavement at the death of, Shams found their expression in an outpouring of lyric poems, Divan-e Shams-e Tabrizi. He himself went out searching for Shams and journeyed again to Damascus.
Rumi found another companion in Salaḥ ud-Din-e Zarkub, a goldsmith. After Salah ud-Din's death, Rumi's scribe and favourite student, Hussam-e Chalabi, assumed the role of Rumi's companion. Hussam implored Rumi to write more. Rumi spent the next 12 years of his life in Anatolia dictating the six volumes of this masterwork, the Masnavi, to Hussam.
In December 1273, Rumi fell ill and died on the 17th of December in Konya.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
October 10, 2017
«Ναί, όλη η βροχή τ' ουρανού πέφτει στη θάλασσα
μα δίχως αγάπη
ούτε μιά σταγόνα δεν γίνεται μαργαριτάρι.»
Ο πολυδιάστατος έρωτας. Ο Ρουμί δείχνει ή μάλλον αποκαλύπτει τον έρωτα ως την πρωταρχική, θεμελιώδη δύναμη της ζωής. Έρωτα για τον εαυτό, για την αναζήτηση του εαυτού, την ενδοσκόπηση που μεταμορφώνεται σε περιπλάνηση του σύμπαντος και μεταμορφώνει τον ίδιο τον περιπλανητή.
Μέσα από τα μικρά μα περιεκτικτά και πυκνά ποιήματα του Ρουμί ερχόμαστε σε επαφή με την αγάπη για το θείο, με την ευρύτερή του έννοια, μέσω του μυστικισμού και τον έρωτα για τη ζωή. Το πάθος του και ο πόθος του για την ένωσή του με το θείο αναβλύζει από κάθε στίχο και κάθε διαλεχτή λέξη.
Μαθαίνουμε πως ο άνθρωπος εγκλωβίζεται στα όρια που ο ίδιος θέτει για τον εαυτό του. Στην προσπάθειά του να συλλάβει τον κόσμο σκέφτεται ατελεύτητα, στην προσπάθεια να τον καταλάβει ξεχνά γιατί ξεκίνησε. «Κενός» και «χαμένος» αδυνατεί να διαφύγει από την κατάσταση στην οποία βρέθηκε, ήτοι την απομόνωση από τον κόσμο και τον ίδιο του τον εαυτό. Για να υπερβεί την απόσπαση και το διαχωρισμό του πρέπει να αφεθεί εξ ολοκλήρου, να εγκαταλείψει τα πάντα μόνο για να τα ξαναβρεί όλα. Πως να βρείς το στίγμα σου στον κόσμο αν πρώτα δεν ανακαλύψεις τον εαυτό σου μέσα σ'αυτόν;
Μα δε μιλά για παραίτηση ούτε και για αδράνεια. Ο Ρουμί μας ωθεί σε πηγαία δράση, σε μια παράδοση άνευ όρων που γίνεται κρυφή προέλαση, μια διείσδυση σε κομμάτια του εαυτού μας και του κόσμου γύρω μας που παραμένουν ανεξερεύνητα και αδημονούν την άφιξή μας.
Η φαινομενική άρνηση του 'εγκόσμιου' μετατρέπεται στην ουσιαστική αποδοχή του, στην επιβεβαίωση του κόσμου. Ο Ρουμί ζητά το σχεδόν ακατόρθωτο, να σκεφτούμε δίχως σκέψη, να καταλάβουμε δίχως νόηση. Η λογική δεν αρκεί σ'ένα κόσμο παράλογο. Για να ξεφύγουμε από τα πάθη μας, την οδύνη της ύπαρξης θα πρέπει να επιτρέψουμε στην αίσθηση να υπερισχύσει των υπόλοιπων δυνάμεών μας.
Στη δική μου ανάγνωση το θείο ξεφεύγει από τα στενά θρησκευτικά πλαίσια, αν και η απεύθυνση των γραπτών του Ρουμί γίνεται εμφανώς προς τον Θεό του Ισλάμ. Ωστόσο το θείο μπόρει να οικειοποιηθεί και να επεκταθεί στις ερμηνείες του, ούτως ή άλλως μοιάζει αναπόφευκτο για κείμενα του 13ου αιώνα. Έτσι ο 'Αγαπημένος' μπορεί να είναι ένα πρόσωπο, μπορεί και πολλά, ίσως ο 'Έρωτας' να αναφέρεται στον εραστή της καθημερινότητας, στον έρωτα με τη φύση και καθετί που περικλείει. Ο έρωτας γίνεται τρόπος ζωής, στάση ζωής, το μέσο για την απελευθέρωση από την ματαιότητα της ύπαρξης που βασανίζει τους ανθρώπους.
Τίποτα δε μας ανήκει κι ανήκουμε στα πάντα.
Aziz Odilon
μα δίχως αγάπη
ούτε μιά σταγόνα δεν γίνεται μαργαριτάρι.»
Ο πολυδιάστατος έρωτας. Ο Ρουμί δείχνει ή μάλλον αποκαλύπτει τον έρωτα ως την πρωταρχική, θεμελιώδη δύναμη της ζωής. Έρωτα για τον εαυτό, για την αναζήτηση του εαυτού, την ενδοσκόπηση που μεταμορφώνεται σε περιπλάνηση του σύμπαντος και μεταμορφώνει τον ίδιο τον περιπλανητή.
Μέσα από τα μικρά μα περιεκτικτά και πυκνά ποιήματα του Ρουμί ερχόμαστε σε επαφή με την αγάπη για το θείο, με την ευρύτερή του έννοια, μέσω του μυστικισμού και τον έρωτα για τη ζωή. Το πάθος του και ο πόθος του για την ένωσή του με το θείο αναβλύζει από κάθε στίχο και κάθε διαλεχτή λέξη.
Μαθαίνουμε πως ο άνθρωπος εγκλωβίζεται στα όρια που ο ίδιος θέτει για τον εαυτό του. Στην προσπάθειά του να συλλάβει τον κόσμο σκέφτεται ατελεύτητα, στην προσπάθεια να τον καταλάβει ξεχνά γιατί ξεκίνησε. «Κενός» και «χαμένος» αδυνατεί να διαφύγει από την κατάσταση στην οποία βρέθηκε, ήτοι την απομόνωση από τον κόσμο και τον ίδιο του τον εαυτό. Για να υπερβεί την απόσπαση και το διαχωρισμό του πρέπει να αφεθεί εξ ολοκλήρου, να εγκαταλείψει τα πάντα μόνο για να τα ξαναβρεί όλα. Πως να βρείς το στίγμα σου στον κόσμο αν πρώτα δεν ανακαλύψεις τον εαυτό σου μέσα σ'αυτόν;
Μα δε μιλά για παραίτηση ούτε και για αδράνεια. Ο Ρουμί μας ωθεί σε πηγαία δράση, σε μια παράδοση άνευ όρων που γίνεται κρυφή προέλαση, μια διείσδυση σε κομμάτια του εαυτού μας και του κόσμου γύρω μας που παραμένουν ανεξερεύνητα και αδημονούν την άφιξή μας.
Η φαινομενική άρνηση του 'εγκόσμιου' μετατρέπεται στην ουσιαστική αποδοχή του, στην επιβεβαίωση του κόσμου. Ο Ρουμί ζητά το σχεδόν ακατόρθωτο, να σκεφτούμε δίχως σκέψη, να καταλάβουμε δίχως νόηση. Η λογική δεν αρκεί σ'ένα κόσμο παράλογο. Για να ξεφύγουμε από τα πάθη μας, την οδύνη της ύπαρξης θα πρέπει να επιτρέψουμε στην αίσθηση να υπερισχύσει των υπόλοιπων δυνάμεών μας.
Στη δική μου ανάγνωση το θείο ξεφεύγει από τα στενά θρησκευτικά πλαίσια, αν και η απεύθυνση των γραπτών του Ρουμί γίνεται εμφανώς προς τον Θεό του Ισλάμ. Ωστόσο το θείο μπόρει να οικειοποιηθεί και να επεκταθεί στις ερμηνείες του, ούτως ή άλλως μοιάζει αναπόφευκτο για κείμενα του 13ου αιώνα. Έτσι ο 'Αγαπημένος' μπορεί να είναι ένα πρόσωπο, μπορεί και πολλά, ίσως ο 'Έρωτας' να αναφέρεται στον εραστή της καθημερινότητας, στον έρωτα με τη φύση και καθετί που περικλείει. Ο έρωτας γίνεται τρόπος ζωής, στάση ζωής, το μέσο για την απελευθέρωση από την ματαιότητα της ύπαρξης που βασανίζει τους ανθρώπους.
Τίποτα δε μας ανήκει κι ανήκουμε στα πάντα.
Aziz Odilon
March 24, 2019
Εδώ, ο ανεκπλήρωτος έρωτας προσπαθεί να βρει ανταπόκριση, μα κυρίως προσπαθεί να γίνει κατανοητός και μέσω της κατανόησης να εκπληρωθεί.
Με εξέπληξε ευχάριστα!
Αποσπάσματα:
Τα άνθη που φυτεύω χωρίς εσένα γίνονται αγκάθια.
Το παγώνι που αντικρίζω γίνεται φίδι.
Ο εραστής είναι πάντα μεθυσμένος από αγάπη.
Η αγάπη σου είναι η αιτία που υπάρχω.
Μου φτάνει που σε βλέπω να χαμογελάς.
Μου φτάνει το τραγούδι που ακούω στον ήχο του ονόματός σου.
Δεν είναι δύσκολο να αρνηθείς ούτε αυτή τη ζωή, ούτε αυτόν τον κόσμο. Να εγκαταλείψεις όμως την αγάπη σου δεν είναι μόνο δύσκολο, είναι αδύνατον.
Με εξέπληξε ευχάριστα!
Αποσπάσματα:
Τα άνθη που φυτεύω χωρίς εσένα γίνονται αγκάθια.
Το παγώνι που αντικρίζω γίνεται φίδι.
Ο εραστής είναι πάντα μεθυσμένος από αγάπη.
Η αγάπη σου είναι η αιτία που υπάρχω.
Μου φτάνει που σε βλέπω να χαμογελάς.
Μου φτάνει το τραγούδι που ακούω στον ήχο του ονόματός σου.
Δεν είναι δύσκολο να αρνηθείς ούτε αυτή τη ζωή, ούτε αυτόν τον κόσμο. Να εγκαταλείψεις όμως την αγάπη σου δεν είναι μόνο δύσκολο, είναι αδύνατον.
November 30, 2020
Απλά Απλός, Απλά Υπέροχος, Απλά Διαχρονικός!!!!!!!!!!!!!!!!!
November 11, 2025
Considering I found this book by chance in a local book cafe, while I was enjoying a stroll and a cappuccino, I call myself lucky.
I think, whatever I say won’t even be enough for such a beautiful work of art!! If you want to know, just read it!!🥰🤩✨
I think, whatever I say won’t even be enough for such a beautiful work of art!! If you want to know, just read it!!🥰🤩✨
Displaying 1 - 4 of 4 reviews