What do you think?


Women, Art, and Power and Other Essays
Women, Art, and Power?seven landmark essays on women artists and women in art history?brings together the work of almost twenty years of scholarship and speculation.
204 pages, Paperback
First published January 1, 1988
About the author
Linda Nochlin
82 books183 followersLinda Nochlin was an American art historian, university professor and writer. A prominent feminist art historian, she was best known as a proponent of the question "Why Have There Been No Great Women Artists?", in an essay of the same name published in 1971.
Her critical attention has been drawn to investigating the ways in which gender affects the creation and apprehension of art, as evidenced by her 1994 essay "Issues of Gender in Cassatt and Eakins". Besides feminist art history, she was best known for her work on Realism, specifically on Gustave Courbet. Complementing her career as an academic, she served on the Art Advisory Council of the International Foundation for Art Research. In 2006, Nochlin received a Visionary Woman Award] from Moore College of Art & Design.
Her critical attention has been drawn to investigating the ways in which gender affects the creation and apprehension of art, as evidenced by her 1994 essay "Issues of Gender in Cassatt and Eakins". Besides feminist art history, she was best known for her work on Realism, specifically on Gustave Courbet. Complementing her career as an academic, she served on the Art Advisory Council of the International Foundation for Art Research. In 2006, Nochlin received a Visionary Woman Award] from Moore College of Art & Design.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
October 24, 2019
این جور فمنیست بودن شدیدا قابل احترام است برای من. تخصصی حرف زدن در حوزهی مربوطه و پیدا کردنِ به قولِ ناکلین، چیزهایی که بنظر «وضعیت عادی» میرسند، و واسازی مفروضات پسِ آنها - از قبیل انقیاد زنان و اقلیتها توسط مردان سفید طبقهی متوسط به بالا.
لیندا ناکلین در مقالهای توضیح میدهد که «چرا هیچ هنرمند بزرگ زنی وجود نداشته است؟» و برای اینکار، پرهیز میکند از دادن پاسخهای معمول، مثل سرشماریِ هنرمندان بزرگ زن، یا بن کلْ غیرقابل مقایسه دانستن هنرِ زنانه و مردانه (چون در این صورت فمنیستها برای چه میجنگند؟) – ناکلین اتهام تحریف تاریخ توسط سلطهی مردانه را هم رد میکند و میپذیرد که هیچ زنی با میکلآنژ و پیکاسو و وارهول برابری نمیکند. میگوید مفاهیمی مثل «بزرگ» بودنِ هنرمند، خاصیتی اسطورهای دارند و او را آفرینندهای خداگونه میدانند که نبوغش به طور معجزهآسایی کشف شده. لکن فرضِ پشت سوال مذکور این است که زنان این نبوغ هنری ندارند؛ اما تا پیش از قرن نوزدهم هیچ هنرمند بزرگی از طبقهی اشراف نیز نبود. ناکلین نتیجه میگیرد که پس «دليل اصلي، بيشتر از آن كه مربوط به نبوغ يا استعداد باشد، مرتبط با نوع خواستهها و چشمداشتهايی ست كه از زنان و اشرافزادگان انتظار میرفت.» یا اینکه هنرجویان زن اجازه نداشتند از مدل برهنهی مرد نقاشی بکشند و در نتیجه امکان خلق آثار بزرگ به سبب تبعیضهای اینچنینی از دست میرفت. موفقیت کسی مثل رزا بنهور هم بدلیل همزمانیاش بود با ظهور خردهبورژوازی در اواسط قرن نوزده و تقاضای طبقهی متوسط برای نقاشیهایی نه مذهبی و اسطورهای، که از موضوعات روزمره و مناظر.
مقالهی اول (زن، هنر، قدرت) مشتمل است بر تحلیلهایی از نقاشیهای عموما قرن ۱۹؛ از این دید که ایدئولوژی نهفته در غالب این آثارْ «انفعال زنان» است.
در فصل دوم به بازنمایی کار در نقاشی امپرسیونیستی و عجیب بودنِ «کار» شمرده شدنِ دایهگی اشاره میشود؛ زیرا که کارهای مادری وظیفهی طبیعی زن قلمداد میشدند. ناکلین روح مدرنیستیِ (به معنای برمنی آن: تهدیدی بر عقاید کهنه و محترم) «دایه و جولی» را آشکار میکند.
نویسنده در فصل سوم، با تاکید بر نقاشی بازیافته اثر روزتی، از بازنمایی زنی که به واسطهی زنا یا فاحشگی از جایگاه اجتماعیاش سقوط کرده سخن میگوید.
لیندا ناکلین در مقالهای توضیح میدهد که «چرا هیچ هنرمند بزرگ زنی وجود نداشته است؟» و برای اینکار، پرهیز میکند از دادن پاسخهای معمول، مثل سرشماریِ هنرمندان بزرگ زن، یا بن کلْ غیرقابل مقایسه دانستن هنرِ زنانه و مردانه (چون در این صورت فمنیستها برای چه میجنگند؟) – ناکلین اتهام تحریف تاریخ توسط سلطهی مردانه را هم رد میکند و میپذیرد که هیچ زنی با میکلآنژ و پیکاسو و وارهول برابری نمیکند. میگوید مفاهیمی مثل «بزرگ» بودنِ هنرمند، خاصیتی اسطورهای دارند و او را آفرینندهای خداگونه میدانند که نبوغش به طور معجزهآسایی کشف شده. لکن فرضِ پشت سوال مذکور این است که زنان این نبوغ هنری ندارند؛ اما تا پیش از قرن نوزدهم هیچ هنرمند بزرگی از طبقهی اشراف نیز نبود. ناکلین نتیجه میگیرد که پس «دليل اصلي، بيشتر از آن كه مربوط به نبوغ يا استعداد باشد، مرتبط با نوع خواستهها و چشمداشتهايی ست كه از زنان و اشرافزادگان انتظار میرفت.» یا اینکه هنرجویان زن اجازه نداشتند از مدل برهنهی مرد نقاشی بکشند و در نتیجه امکان خلق آثار بزرگ به سبب تبعیضهای اینچنینی از دست میرفت. موفقیت کسی مثل رزا بنهور هم بدلیل همزمانیاش بود با ظهور خردهبورژوازی در اواسط قرن نوزده و تقاضای طبقهی متوسط برای نقاشیهایی نه مذهبی و اسطورهای، که از موضوعات روزمره و مناظر.
مقالهی اول (زن، هنر، قدرت) مشتمل است بر تحلیلهایی از نقاشیهای عموما قرن ۱۹؛ از این دید که ایدئولوژی نهفته در غالب این آثارْ «انفعال زنان» است.
در فصل دوم به بازنمایی کار در نقاشی امپرسیونیستی و عجیب بودنِ «کار» شمرده شدنِ دایهگی اشاره میشود؛ زیرا که کارهای مادری وظیفهی طبیعی زن قلمداد میشدند. ناکلین روح مدرنیستیِ (به معنای برمنی آن: تهدیدی بر عقاید کهنه و محترم) «دایه و جولی» را آشکار میکند.
نویسنده در فصل سوم، با تاکید بر نقاشی بازیافته اثر روزتی، از بازنمایی زنی که به واسطهی زنا یا فاحشگی از جایگاه اجتماعیاش سقوط کرده سخن میگوید.
Read
August 22, 2016اولین کتابیه که نتونستم بیشتر از 70 صفحه بخونمش.
شاید بی حوصلگیِ این روزها باعث شد زیاد از حد بد به نظرم برسه.
ولی خب کلا از بچگی طرفدارِ برابریِ حقوقِ آقایون بودم، اون هم در حد اعتدال! نه مثل نویسنده که به چروکِ لباسِ زنِ توی تصویر برچسب حقارت زن رو بزنم.
ولی خب شاید باید کمی بزرگتر بشم تا بتونم درک کنم یه سری چیزا رو :)
ستاره هم نمی دم.. چون کامل نخوندمش
شاید بی حوصلگیِ این روزها باعث شد زیاد از حد بد به نظرم برسه.
ولی خب کلا از بچگی طرفدارِ برابریِ حقوقِ آقایون بودم، اون هم در حد اعتدال! نه مثل نویسنده که به چروکِ لباسِ زنِ توی تصویر برچسب حقارت زن رو بزنم.
ولی خب شاید باید کمی بزرگتر بشم تا بتونم درک کنم یه سری چیزا رو :)
ستاره هم نمی دم.. چون کامل نخوندمش
October 1, 2017
This book helped me tons formulating a paper about art and women's art history. Even though I read it for university I recommend everyone read the essay "Why Are There No Great Women Artists?" from this book!
May 17, 2015
I used this book as a source for my "women and art" final paper I wrote for my art history class this semester. While it did a good job at providing textual support, I'm not sure this book hit all the marks for me. That's not to say that I don't agree with what Nochlin has written because I believe that the subject matter and the way that she takes on these topics is wonderful. However, I would have liked to see more of the paintings discussed actually shown and printed in the book. It was a bit difficult to understand what she is talking about without visual access. Often times, I would have to put the book down to get my computer out to do an image search. Nochlin also often writes as if she is talking to well seasoned artists, or at least those who have a very extensive knowledge of canonically famous artists and pieces. Being someone who has just taken their first art history course, I had a very basic understanding of a several of the artists Nochlin lists, but also, had little to no understanding of a majority of others who were talked about. It would have been beneficial for Nochlin to expand a bit more on the histories of certain artists so that she could reach a larger audience, as a felt many of her arguments relating to sexism and inequality of power between genders are important and should be acknowledged. I also had difficultly understanding a couple of her essays as there seemed to be a bit of a disconnect from the main topic relating to women and I felt could be more clearly stated. As a whole, I appreciated and understood what Nochlin was trying to say but I felt that she could have eased it out a bit so that those who are new to art and art history could understand all of her writing.
March 31, 2019
The only disappointment was the title of an essay, "Why Are There No Great Women Artists?"
There are great women artists: Rosa Bonheur, Elisabeth Vigee-LeBrun, Camille Claudel, Frida Kahlo, Leonora Carrington, Georgia O'Keefe, Cecilia Beaux, Mary Cassatt and Lizzie Siddal all spring to mind; and these are just the painters and sculptors. When you add in the applied arts the field explodes with women photographers, illustrators and designers. The greatest remaining example of medieval art are the Bayeaux Tapestries, made by the hands of women.
Whining isn't attractive......and great art has never been it's offspring.
There are great women artists: Rosa Bonheur, Elisabeth Vigee-LeBrun, Camille Claudel, Frida Kahlo, Leonora Carrington, Georgia O'Keefe, Cecilia Beaux, Mary Cassatt and Lizzie Siddal all spring to mind; and these are just the painters and sculptors. When you add in the applied arts the field explodes with women photographers, illustrators and designers. The greatest remaining example of medieval art are the Bayeaux Tapestries, made by the hands of women.
Whining isn't attractive......and great art has never been it's offspring.
May 18, 2012
Must read to understand women's status in the art world. In particular, "Why Are There No Great Women Artists?"
March 31, 2016
One of perhaps 4-5 most original, thought-provoking books on Art that I have ever read.
Did Not Finish
February 3, 2026مقاله «زنان، هنر، قدرت» به حضور زنان در نقاشیهای هنرمندان معروف نگاه میکند و برهنگی این زنان و این که چطور دید هنرمند را نشان میدهند. روی جلد اصل انگلیسی اثر نقاشی «آزادی» دلاکروا است که به خوبی نظر نویسنده در این باره را نشان میدهد.
مقاله دیگری که خواندم با عنوان «چرا هیچ هنرمند زن بزرگی وجود نداشته است؟» به محدودیتهایی میپردازد که سد راه متخصص شدن زنان در هنر وجود داشت و به این مسأله اشاره میکند که نقاش شدن احتیاج به تمرین و ممارست دارد نه این که نقاشان معروف خیلی نبوغ داشتند اتفاقاً بیشترشان پدران نقاش داشتند و در محیطهای هنری بار آمدند. همچنین میگوید برای پاسخ به این سوال نباید تلاش کنیم نقیضش را ثابت کنیم و نام نقاشان زنی که وجود داشتند را ردیف کنیم بلکه باید بپذیریم زنان نقاش هیچ وقت به «بزرگی» مردان نقاش نشدند و دلیلش را پیدا کنیم. این مقاله خیلی جالب بود اما اکثر نکتههای مد نظرش را در حد اشاره مطرح میکند و چیز زیادی به خواننده نمیدهد. در عوض زندگی رزا بنهور را توضیح میدهد که واقعاً جایش در این مقاله نبود. فقط در دسترس نبودن مدل برهنه برای زنان کارآموز نقاشی را کامل توضیح میدهد و این که برای همین بیشترشان به نقاشی حیوانات، منظره یا طبیعت بیجان رو آوردند.
در این مقاله همچنین نشان میدهد اکثر هنرمندان بزرگ از طبقه بالای بورژوازی بودند. اشراف به ندرت سر هنرمند شدن وقت میگذاشتند، لزومی نداشتند و وقتشان با مسائل دیگر پر بود. به همین شکل، برای زن آبرومند هم پرداختن به هر کاری جز مسائل خانواده دور از شأن بود. زن حسابی نمیبایست وقت هنرمند شدن را داشته باشد و نداشت او باید وقتش را صرف یاد گرفتن آنچه میکرد که خانواده لازم داشت آن هم در حدی که نیاز خانواده را برطرف میکرد نه بیشتر؛ زن نمیتوانست و نباید در کاری تبحر مییافت. اینها مسائلی هستند که هنوز وجود دارند
ص ۷۷
ص ۷۸
موخره را هم خواندم که درباره خودش است و چقدر به نیویورکی بودن خود میبالد. هیچ وقت تو زندگی خصوصی دیگران نگاه نکنید و همون حرفهای خوبی که زدند رو بخونین. چی کار دارین در واقع چه سطح فکریای دارن؟
کمی سختخوان ترجمه شده. هیچ کدام از مترجمان زبان ترجمه این مقالات را پیدا نکردند.
مترجمان در مقدمه میگویند دو مقاله از کتاب به «دلایل منطقی» حذف شدهاند ولی دلایلشان آن قدر منطقی است که آنها را ذکر نمیکنند!
آقای هومن علیزاده! طرح روی جلدی که نتوان عنوان کتاب را روی آن دید و خواند چه کاربردی دارد؟
در مجموع اصل انگلیسی آن احتمالاً ارزش خواندن دارد.
مقاله دیگری که خواندم با عنوان «چرا هیچ هنرمند زن بزرگی وجود نداشته است؟» به محدودیتهایی میپردازد که سد راه متخصص شدن زنان در هنر وجود داشت و به این مسأله اشاره میکند که نقاش شدن احتیاج به تمرین و ممارست دارد نه این که نقاشان معروف خیلی نبوغ داشتند اتفاقاً بیشترشان پدران نقاش داشتند و در محیطهای هنری بار آمدند. همچنین میگوید برای پاسخ به این سوال نباید تلاش کنیم نقیضش را ثابت کنیم و نام نقاشان زنی که وجود داشتند را ردیف کنیم بلکه باید بپذیریم زنان نقاش هیچ وقت به «بزرگی» مردان نقاش نشدند و دلیلش را پیدا کنیم. این مقاله خیلی جالب بود اما اکثر نکتههای مد نظرش را در حد اشاره مطرح میکند و چیز زیادی به خواننده نمیدهد. در عوض زندگی رزا بنهور را توضیح میدهد که واقعاً جایش در این مقاله نبود. فقط در دسترس نبودن مدل برهنه برای زنان کارآموز نقاشی را کامل توضیح میدهد و این که برای همین بیشترشان به نقاشی حیوانات، منظره یا طبیعت بیجان رو آوردند.
در این مقاله همچنین نشان میدهد اکثر هنرمندان بزرگ از طبقه بالای بورژوازی بودند. اشراف به ندرت سر هنرمند شدن وقت میگذاشتند، لزومی نداشتند و وقتشان با مسائل دیگر پر بود. به همین شکل، برای زن آبرومند هم پرداختن به هر کاری جز مسائل خانواده دور از شأن بود. زن حسابی نمیبایست وقت هنرمند شدن را داشته باشد و نداشت او باید وقتش را صرف یاد گرفتن آنچه میکرد که خانواده لازم داشت آن هم در حدی که نیاز خانواده را برطرف میکرد نه بیشتر؛ زن نمیتوانست و نباید در کاری تبحر مییافت. اینها مسائلی هستند که هنوز وجود دارند
ص ۷۷
ما عموماً معضلاتی از قبیل مسالهی آسیای شرقی، فقر، مشکلات سیاهان و مسالهی زنان را از پیش دادهشده فرض میگیریم. اما باید ابتدا از خود بپرسیم که چه کسی در حال صورتبندی این «مسائل و معضلات» است و این صورتبندیها چه اهدافی را دنبال میکنند؟ (و البته ممکن است معناهای ضمنی «مسأله یهود» نازیها را هم فوراً به خاطر آوریم.) درواقع، در عصر ما یعنی دوران ارتباطات سریع، صورتبندی «مسايل و معظلات»، مکرراً برای توجیه منطقی وجدان معذب صاحبان قدرت به کار میرود: بنابراین معضلی که به دست آمریکاییها در ویتنام و کامبوج ایجاد شد، توسط آمریکاییها «مسالهی آسیای شرقی» نامیده میشود؛ در حالی که ساکنان شرق آسیا، شاید آن را با دیدی واقعگرایانهتر، «مسالهی آمریکا» بدانند؛ معضل له اصطلاح فقر نیز چه بسا توسط زاغهنشینان شهری یا ساکنان هرزآبادهای روستایی، «معضل ثروت» خوانده شود؛ کنایهی مشابهی، «مسالهی سیاهان» را هم به قطب متضادش، «مسالهی سفیدها» بدل میسازد؛ و منطق وارونهی مشابهی هم، در مورد صورتبندی و ضعیت کنونی ما به عنوان «مسالهی زنان» صدق میکند.
ص ۷۸
قطعاً نمیتوانیم همچون فمینیستهای خوشبین امیدوار باشیم که قسمت اعظم مردان، در حیطهی هنرها یا دیگر حیطهها، به زودی نور هدایت را مشاهده خواهند کرد و درخواهند یافت که تضمین برابری کامل برای زنان، به نفع خودشان هم هستچه جوری به نفع خودشان هم هست؟
موخره را هم خواندم که درباره خودش است و چقدر به نیویورکی بودن خود میبالد. هیچ وقت تو زندگی خصوصی دیگران نگاه نکنید و همون حرفهای خوبی که زدند رو بخونین. چی کار دارین در واقع چه سطح فکریای دارن؟
کمی سختخوان ترجمه شده. هیچ کدام از مترجمان زبان ترجمه این مقالات را پیدا نکردند.
مترجمان در مقدمه میگویند دو مقاله از کتاب به «دلایل منطقی» حذف شدهاند ولی دلایلشان آن قدر منطقی است که آنها را ذکر نمیکنند!
آقای هومن علیزاده! طرح روی جلدی که نتوان عنوان کتاب را روی آن دید و خواند چه کاربردی دارد؟
در مجموع اصل انگلیسی آن احتمالاً ارزش خواندن دارد.
January 15, 2023
It is one of the important books that have been brought together from many essays. Dec. In this book, Nochlin lists his in-depth analyses about the known nature of art and the nature it should be.
The essence of the book is called "Why are there no great women artists?" based on the question of Nochlin. Also called the nature of power and the answer to your question with a correct analysis, sedentary lifestyle that emerged along with the male-dominated power generated by the device, the quality of education and institutions of female-to-female perspective stems from the fact that it was created, and this describes how the process would kaniksandi the present day. In addition to this analysis, he makes a determination that a great artist cannot come out of any society under pressure in any country in the world, as well as women who cannot produce great artists, and also reveals the political economy of power. No matter who is the excluded section that is marginalized, it can remain in a very lost position in the field of art. Of course, there will necessarily be artists in every society that they will boast of, and they will even glorify these names for the purpose of consolation, but it is impossible for the performance of works of art that affect humanity to occur in societies and segments that are suppressed.
Even when Nochlin looks at this point in terms of this revolutionary quality of art, she is able to reveal how marginalized women are by power.
"A ‘room of your own’ is enough to become a writer or a poet, but a room of your own is not enough to become an artist." der Nochlin. Because being an artist is about being able to move beyond borders, to be on the other side of the border. The other side of the border is this public space mentioned here. Women exist in the public sphere, quite big artists will also come out, a society will also be saved!
Have a pleasant reading.
The essence of the book is called "Why are there no great women artists?" based on the question of Nochlin. Also called the nature of power and the answer to your question with a correct analysis, sedentary lifestyle that emerged along with the male-dominated power generated by the device, the quality of education and institutions of female-to-female perspective stems from the fact that it was created, and this describes how the process would kaniksandi the present day. In addition to this analysis, he makes a determination that a great artist cannot come out of any society under pressure in any country in the world, as well as women who cannot produce great artists, and also reveals the political economy of power. No matter who is the excluded section that is marginalized, it can remain in a very lost position in the field of art. Of course, there will necessarily be artists in every society that they will boast of, and they will even glorify these names for the purpose of consolation, but it is impossible for the performance of works of art that affect humanity to occur in societies and segments that are suppressed.
Even when Nochlin looks at this point in terms of this revolutionary quality of art, she is able to reveal how marginalized women are by power.
"A ‘room of your own’ is enough to become a writer or a poet, but a room of your own is not enough to become an artist." der Nochlin. Because being an artist is about being able to move beyond borders, to be on the other side of the border. The other side of the border is this public space mentioned here. Women exist in the public sphere, quite big artists will also come out, a society will also be saved!
Have a pleasant reading.
December 21, 2022
este tipo de lecturas me hacen recobrar la fe en el amor que siento por lo que estudio y en la trascendencia que puede tener el pensamiento crítico. cada vez me gusta más leer ensayo :)
November 30, 2020
"Pourquoi n'y a-t-il pas eu de grands artistes femmes ?" Même les féministes interrogées tombent dans le piège en listant des grandes artistes femmes qu'elles connaissent ; évidemment la question est faussée, mal posée, car les arts, comme la politique et les sciences, sont des dominions, des bastions masculins et blancs, nous dit Linda Nochlin ; ceci est couplé avec une conception naïve de l'art et du "surgissement du génie" répandue dans l'esprit du public. L'étonnement devrait au contraire être comment des femmes ont-elles réussi à percer et acquérir une légitimité en cette matière où dominent le regard et le pouvoir masculins ! Historienne de l'art, Linda Nochlin examine et souligne ce regard masculin omniprésent dans tous les musées par une analyse percutante, sous un angle féministe, en analysant les différents sous-textes de quelques oeuvres d'art montrant généralement des femmes impuissantes, soumises, subjuguées, déshabillées au milieu d'hommes habillés, vaincues, déchues, ramassées dans le caniveau par des hommes bien ou malveillants. C'est magistral. Depuis, et tant mieux, d'autres historiennes se sont engouffrées dans le sujet, je pense notamment à Marie-Jo Bonnet, historienne féministe de l'art, elle aussi.
Une critique à cette édition parue en 1993 en français et quasiment épuisée : le texte (très visuel forcément) est accompagné de quelques représentations, seulement, des oeuvres critiquées, dans un noir et blanc couleur suie, difficile à déchiffrer. J'exprime le souhait d'une réédition prestigieuse, sous la forme d'un beau livre, reproduisant en couleur et dans un beau format, toutes les oeuvres analysées par l'autrice.
Une critique à cette édition parue en 1993 en français et quasiment épuisée : le texte (très visuel forcément) est accompagné de quelques représentations, seulement, des oeuvres critiquées, dans un noir et blanc couleur suie, difficile à déchiffrer. J'exprime le souhait d'une réédition prestigieuse, sous la forme d'un beau livre, reproduisant en couleur et dans un beau format, toutes les oeuvres analysées par l'autrice.
August 31, 2019
فقط تونستم 45 صفحشو بخونم
October 10, 2024
Kitabın amacı çok anlamli, ama okurken biraz sıkıldım. Özellikle anlattığı resimleri baskıya koysalarmş daha anlamlı olurdu benim için.
May 24, 2025
Linda Nochlin mon héroïne. Son essai “Why have there been no great women artists?” Banger. Merci Mme Nochlin.
October 16, 2025
If Nochlin did not exist, we would have to invent her, the ultimate icon
May 16, 2022
Linda Nochlin no concibe la historia del arte limitada a incorporar al canon una lista simbólica de mujeres arquitectas, esculturas o pintoras, sino que lo ve como una reformulación de los parámetros de la disciplina teórica e historiográfica del arte donde “lo femenino” estaba ligado a la expresión de “lo suave y delicado”, centrándose en sus ensayos en la marginación colectiva histórica en torno a la mujer artista -recordemos que apenas se conocían mujeres artistas anteriores al siglo XIX, gracias en gran parte a nuestro amigo Gombrich-.
Desde la década de los años setenta, Linda comenzó su andadura en simposios universitarios donde ahondaba en la crítica y la teoría feminista ligada a la mujer en el arte, siendo “Mujeres, arte y poder” su proyecto de reconstrucción de la historia del arte desde una perspectiva feminista.
Para ello, la autora parte de sus ensayos sobre la mujer, el arte y el poder para la realización del análisis de un grupo de imágenes donde aparecen mujeres representadas en situaciones que tienen que ver con el poder y al mismo tiempo con su ausencia. Se trata por tanto de no mostrar aisladas a las artistas, sino integradas en su contexto histórico.
Desde la década de los años setenta, Linda comenzó su andadura en simposios universitarios donde ahondaba en la crítica y la teoría feminista ligada a la mujer en el arte, siendo “Mujeres, arte y poder” su proyecto de reconstrucción de la historia del arte desde una perspectiva feminista.
Para ello, la autora parte de sus ensayos sobre la mujer, el arte y el poder para la realización del análisis de un grupo de imágenes donde aparecen mujeres representadas en situaciones que tienen que ver con el poder y al mismo tiempo con su ausencia. Se trata por tanto de no mostrar aisladas a las artistas, sino integradas en su contexto histórico.
Read
January 13, 2020Skimmed through these essays for fame's sake. I think Nochlin had a lot of wonderful ideas, and expressed them very well. But, I am not a feminist art historian myself (although some of both, not always together), so a lot of her most rallying cries I can't quite get behind. She is one of many art historians I feel this way about, though; some great, innovative, and particular ideas to each of them, and yet each creates their own aesthetic and perspective that is not necessarily my own, so I must argue what I feel necessary for my own philosophy's sake. I think I have the benefit of having an already strongly-formed art historical perspective myself, so while the work I'm reading while pursuing my BFA of course all inspires me, and I'm trying to learn from all of it and from those who have come before me, not much can easily persuade me away from what I believe to be right, true, and of my personal aesthetic. Hopefully that means I'll be good at my job, ha!
January 19, 2022
first and last essays are my faves (women, art, and power and why are there no great women artists?). she's matter-of-factly incisive. nochlin's work as a prominent voice in feminist art history helped me understand my own position & how i'm perceived as a woman in any creative field (any field that requires being seen as a "genius," a word nochlin explains is largely based in masculine expectations and behaviors), and begin to understand how i can work around and past those preconceptions
October 16, 2025
Se nota que es una recopilación de ensayos que abarcan muchos años. En mi opinión, es un libro que enseña pero que especialmente abre puertas a investigaciones futuras, tal y como se ha hecho.
Interesante, pero algo más reciente puede enriquecer el análisis con una visión más contemporánea y contrastada con fuentes que nacen, precisamente, gracias a investigaciones y ensayos como estos.
Interesante, pero algo más reciente puede enriquecer el análisis con una visión más contemporánea y contrastada con fuentes que nacen, precisamente, gracias a investigaciones y ensayos como estos.
August 1, 2019
All really good essays, especially the first (Women, Art, and Power) and the last (Why are there no great women artists?). I'd recommend if you're at all interested in art, art history, or feminist criticism.
July 3, 2020
Reasonably good, but a bit Waffly in places.
September 20, 2025
C’est brillant c’est du génie !!!!
October 13, 2020
Bu kitap üzerine kaleme aldığım yazı 20.10.2020 tarihinde Milliyet Kitap Eki'nde yayınlanmıştır.
Yeni bir Bakma ve Görme Deneyimi: Kadınlar, Sanat ve İktidar
Feminizm yükselişte! Sosyal medya platformlarının aktif kullanılmasıyla beraber
birbirini bulabilen, birlik oluşturarak karşılık verebilen seslerde, tüketim kültürünün
-her ne kadar ayrı bir eleştiri konusu olsa da- tutunduğu ve şekillendirdiği yeni
akımda, kültür üretiminde ve akademik çalışmalarda... Evet; baktığımız her şeyi
yeniden görmenin, ısrarla dayatılanları, mutlaklığı tekrar tekrar sorgulamanın yolu
feminizmden geçiyor.
Ancak feminizmin, yüzyılların getirdiği öfke ve sorgulama motivasyonunu soğukkanlı
bir şekilde hayata ve araştırma alanlarına kanalize etmesi gerekiyor. Zira bu cepheyi
her daim hassas, mantıklı düşünmekten uzak, fevri olarak kolayca etiketleyip zayıf
düşürecek bir eril sistem var. Dolayısıyla, bu hacıyatmaz iktidara öldürücü darbeleri
vurabilmek, her alanda olduğu gibi sanatta da kimi noktalarda bakış açısını tamamen
değiştirmeyi, nokta atışı sorular sorabilmeyi ya da kimi kanıksanmış soruları
sormaktan vazgeçmeyi gerektiriyor.
Günlük hayatta ya da edebiyat, sinema gibi popüler, kolay erişebilir sanat dallarında
feminist bir hatta ilerlemek ve yeni bakış açıları geliştirmek mümkün ve ulaşılabilir,
zira en başta internet olmak üzere pek çok platform bugün bunun için birçok imkan
sağlıyor. Ancak feminist sanat tarihi araştırmaları bu yolun henüz çok başında.
Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan ve Süreyyya Evren tarafından dilimize kazandırılan
Kadınlar, Sanat ve İktidar, 2017 yılında kaybettiğimiz sanat tarihçisi, kürator ve
yazar Linda Nochlin’in 1971 yılında kaleme aldığı ve sanat tarihini büyük ölçüde
etkileyen "Neden Hiç Büyük Kadın Sanatçı Yok?" makalesinin de bulunduğu yedi
makalenin derlemesi olarak okurla buluşuyor. Nochlin’in ters bir kronolojik düzen
kurduğu Kadınlar, Sanat ve İktidar, “Neden hiç büyük kadın sanatçı yok?”
sorusunun cevabını farklı zeminlerde ve farklı şekillerde aramayı meselesi haline
getiriyor. Böylece okur, Nochlin’in titiz ve ufuk açıcı önderliğiyle beraber, feminist
sanat tarihi perspektifinde ilginç bir düşünme pratiğine dahil oluyor.
Yaklaşık 20 yıllık bir akademik araştırma ve analiz sürecinin ürünü olan Kadınlar,
Sanat ve İktidar’da makaleler boyunca ilerleyen Nochlin’in amacı şüphesiz ki, tarih
sayfalarını fazlaca eşeleyip, kıyıda köşede kalmış kadın sanatçıları sıkıcı bir düzenle
çalışmalarına yerleştirerek “Bakın, kadın sanatçılar var!” demek değil. Nochlin’in
izlediği yol -çoğunluğun beklemeyeceği üzere- tam tersine, kadın sanatçıların kimi
erkek sanatçılara kıyasla gerçekten büyük olmadığını kabul etmek ve bunun sebebini
tam da eril düzenin egemen olduğu sisteme sormak. Bu noktada yazar, kendisinin de
mükemmelen ifade ettiği üzere, sanat tarihi içinde akıntıya karşı kürek çekmeyi
tercih ediyor.
Kitaba adını veren “Kadınlar, Sanat ve İktidar” makalesinde Nochlin, iktidarın
durmadan beslediği, genelgeçer “kadın” yargılarının oluşturduğu altmetinleri
irdelemek yerine, hem yüzeyde hem de alt katmanda işleyen iktidar söylemlerini
analiz etmeyi tercih ederek yola çıkıyor. İlerleyen makalelerde Florine Stettheimer,
Berthe Morisot ve Rosa Bonheur gibi kadın sanatçıları da çalışmasına konu edinen
Nochlin, tabiri caizse kimsenin cinsiyet sebebiyle kayırılmadığı bir eleştiri ve analiz
atmosferi oluşturuyor, tam da feminizmi tam da bu sebeple eleştirenleri alaşağı
edecek şekilde.
“Morisot’nun Sütanne’si: İzlenimci Resimde Çalışmanın ve Boş Zamanın İnşası”,
“Kaybolmuş ve Bulunmuş: Bir Kez Daha Düşmüş Kadın” gibi makalelerde okur,
“genel kültür” sınırları çerçevesinde aşina olduğu realizm, empresyonizm gibi sanat
akımlarına ve bu akımların temsilcisi resimlere feminist eleştiri perspektifinde
odaklanıyor. Böylece, çoğunlukla kesin olarak beyne kodlanan sanat tarihi bilgisi,
Nochlin’in yardımıyla katman katman çözülerek sorgulanmaya açık hale geliyor.
Resim ve heykel alanlarının, edebiyat ve sinemaya nispeten daha yüksek bir
entelektüel okur yazarlık gerektirmesi, Kadınlar, Sanat ve İktidar’ı anlamak adına,
birçok okurun gözünü doğal olarak korkutabilir. Ancak Nochlin çalışmalarında son
derece anlaşılır ve olabildiğince sade bir anlatı kurarak doğal okurun önyargılarını
kırıyor onu merak dolu bir sorgulama sürecine teşvik ediyor.
Yapı Kredi Yayınları’nın “Sanat” kategorisinden çıkan Kadınlar, Sanat ve İktidar son
derece nitelikli ve ilginç bir okuma deneyimi. Bir yanda resim ve insan arasındaki o
bakmaya ve görmeye dair neredeyse donuk ilişki, bir yanda ise feminist eleştirinin
asla kıpırtısız kalmaya izin vermeyen, her köşeyi didik didik edip her genelgeçeri
alaşağı eden dinamik yapısı. Linda Nochlin -fazlasıyla- geç kalmış bu eleştirel yolun
ilk taşlarını döşeyip, en mühim ve yapıcı görevi büyük bir alçakgönülle, okura teslim
ediyor.
Yeni bir Bakma ve Görme Deneyimi: Kadınlar, Sanat ve İktidar
Feminizm yükselişte! Sosyal medya platformlarının aktif kullanılmasıyla beraber
birbirini bulabilen, birlik oluşturarak karşılık verebilen seslerde, tüketim kültürünün
-her ne kadar ayrı bir eleştiri konusu olsa da- tutunduğu ve şekillendirdiği yeni
akımda, kültür üretiminde ve akademik çalışmalarda... Evet; baktığımız her şeyi
yeniden görmenin, ısrarla dayatılanları, mutlaklığı tekrar tekrar sorgulamanın yolu
feminizmden geçiyor.
Ancak feminizmin, yüzyılların getirdiği öfke ve sorgulama motivasyonunu soğukkanlı
bir şekilde hayata ve araştırma alanlarına kanalize etmesi gerekiyor. Zira bu cepheyi
her daim hassas, mantıklı düşünmekten uzak, fevri olarak kolayca etiketleyip zayıf
düşürecek bir eril sistem var. Dolayısıyla, bu hacıyatmaz iktidara öldürücü darbeleri
vurabilmek, her alanda olduğu gibi sanatta da kimi noktalarda bakış açısını tamamen
değiştirmeyi, nokta atışı sorular sorabilmeyi ya da kimi kanıksanmış soruları
sormaktan vazgeçmeyi gerektiriyor.
Günlük hayatta ya da edebiyat, sinema gibi popüler, kolay erişebilir sanat dallarında
feminist bir hatta ilerlemek ve yeni bakış açıları geliştirmek mümkün ve ulaşılabilir,
zira en başta internet olmak üzere pek çok platform bugün bunun için birçok imkan
sağlıyor. Ancak feminist sanat tarihi araştırmaları bu yolun henüz çok başında.
Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan ve Süreyyya Evren tarafından dilimize kazandırılan
Kadınlar, Sanat ve İktidar, 2017 yılında kaybettiğimiz sanat tarihçisi, kürator ve
yazar Linda Nochlin’in 1971 yılında kaleme aldığı ve sanat tarihini büyük ölçüde
etkileyen "Neden Hiç Büyük Kadın Sanatçı Yok?" makalesinin de bulunduğu yedi
makalenin derlemesi olarak okurla buluşuyor. Nochlin’in ters bir kronolojik düzen
kurduğu Kadınlar, Sanat ve İktidar, “Neden hiç büyük kadın sanatçı yok?”
sorusunun cevabını farklı zeminlerde ve farklı şekillerde aramayı meselesi haline
getiriyor. Böylece okur, Nochlin’in titiz ve ufuk açıcı önderliğiyle beraber, feminist
sanat tarihi perspektifinde ilginç bir düşünme pratiğine dahil oluyor.
Yaklaşık 20 yıllık bir akademik araştırma ve analiz sürecinin ürünü olan Kadınlar,
Sanat ve İktidar’da makaleler boyunca ilerleyen Nochlin’in amacı şüphesiz ki, tarih
sayfalarını fazlaca eşeleyip, kıyıda köşede kalmış kadın sanatçıları sıkıcı bir düzenle
çalışmalarına yerleştirerek “Bakın, kadın sanatçılar var!” demek değil. Nochlin’in
izlediği yol -çoğunluğun beklemeyeceği üzere- tam tersine, kadın sanatçıların kimi
erkek sanatçılara kıyasla gerçekten büyük olmadığını kabul etmek ve bunun sebebini
tam da eril düzenin egemen olduğu sisteme sormak. Bu noktada yazar, kendisinin de
mükemmelen ifade ettiği üzere, sanat tarihi içinde akıntıya karşı kürek çekmeyi
tercih ediyor.
Kitaba adını veren “Kadınlar, Sanat ve İktidar” makalesinde Nochlin, iktidarın
durmadan beslediği, genelgeçer “kadın” yargılarının oluşturduğu altmetinleri
irdelemek yerine, hem yüzeyde hem de alt katmanda işleyen iktidar söylemlerini
analiz etmeyi tercih ederek yola çıkıyor. İlerleyen makalelerde Florine Stettheimer,
Berthe Morisot ve Rosa Bonheur gibi kadın sanatçıları da çalışmasına konu edinen
Nochlin, tabiri caizse kimsenin cinsiyet sebebiyle kayırılmadığı bir eleştiri ve analiz
atmosferi oluşturuyor, tam da feminizmi tam da bu sebeple eleştirenleri alaşağı
edecek şekilde.
“Morisot’nun Sütanne’si: İzlenimci Resimde Çalışmanın ve Boş Zamanın İnşası”,
“Kaybolmuş ve Bulunmuş: Bir Kez Daha Düşmüş Kadın” gibi makalelerde okur,
“genel kültür” sınırları çerçevesinde aşina olduğu realizm, empresyonizm gibi sanat
akımlarına ve bu akımların temsilcisi resimlere feminist eleştiri perspektifinde
odaklanıyor. Böylece, çoğunlukla kesin olarak beyne kodlanan sanat tarihi bilgisi,
Nochlin’in yardımıyla katman katman çözülerek sorgulanmaya açık hale geliyor.
Resim ve heykel alanlarının, edebiyat ve sinemaya nispeten daha yüksek bir
entelektüel okur yazarlık gerektirmesi, Kadınlar, Sanat ve İktidar’ı anlamak adına,
birçok okurun gözünü doğal olarak korkutabilir. Ancak Nochlin çalışmalarında son
derece anlaşılır ve olabildiğince sade bir anlatı kurarak doğal okurun önyargılarını
kırıyor onu merak dolu bir sorgulama sürecine teşvik ediyor.
Yapı Kredi Yayınları’nın “Sanat” kategorisinden çıkan Kadınlar, Sanat ve İktidar son
derece nitelikli ve ilginç bir okuma deneyimi. Bir yanda resim ve insan arasındaki o
bakmaya ve görmeye dair neredeyse donuk ilişki, bir yanda ise feminist eleştirinin
asla kıpırtısız kalmaya izin vermeyen, her köşeyi didik didik edip her genelgeçeri
alaşağı eden dinamik yapısı. Linda Nochlin -fazlasıyla- geç kalmış bu eleştirel yolun
ilk taşlarını döşeyip, en mühim ve yapıcı görevi büyük bir alçakgönülle, okura teslim
ediyor.
March 10, 2021
Kitapta Linda Nochlin'in sanat tarihinde kadının yerine dair 7 makalesi var. İçlerinden 2 tanesini özellikle ufuk açıcı buldum; "Kadınlar, Sanat ve İktidar" ile "Neden Hiç Büyük Kadın Sanatçı Çıkmadı?" Sanat tarihine meraklı olanlara tavsiye ederim. Tek şikayetim metinlerde bahsedilen resimlerin kitapta olmaması. Kitabı okurken bir yandan da sürekli internette resimleri aradım, resmi görmeden metni okumak yeterli olmuyor.
May 23, 2013
This book helped me formulate my ideas about art, women's history, and my view of myself in a larger context.
March 6, 2020
-thought provoking
-some chapters are more engaging than others
-importance of seeing & challenging assumptions
-some chapters are more engaging than others
-importance of seeing & challenging assumptions
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
























