What do you think?
Rate this book
Puur hooggevoelig
Puur hooggevoelig is een helder, praktisch en compleet boek voor en over hooggevoelige mensen (HSP-ers). Jolijn Hendriks geeft vanuit haar eigen ervaring en haar ervaring als docent en coach een nuchtere kijk op hooggevoeligheid. Ze beschrijft kenmerken, talenten en valkuilen. Behandelt alle voorkomende theorieën en bekende auteurs over hooggevoeligheid en geeft handvatten om als hooggevoelig persoon midden in het leven te staan.
- GenresNonfiction
190 pages, Paperback
First published January 1, 2014
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
April 12, 2021
Eerlijk gezegd heb ik wel bewondering voor haar oprechte poging om mensen die zich als hooggevoelig profileren te helpen met praktische tips en inzichten, maar ik kan het met veel dingen toch niet eens zijn.
Ten eerste ziet zij hooggevoeligheid als de oorzaak van alles waarin HSP'ers (High Sensitive Person) verschillen van niet-HSP'ers. Ik herken veel van die verschillen bij zowel mijn moeder als zusje, die zichzelf gemakkelijk als HSP zouden kunnen profileren, en zelf heb ik ook veel dingen gemeen met de HSP'er, maar ik ben er eerder van overtuigd dat hooggevoeligheid en de kenmerkende klachten een gevolg zijn van een hormooninbalans. Of HSP inderdaad gevoelig(er) zijn wil ik dan nog niet ontkennen, maar de herkenbare klachten als vitamine tekorten, vermoeidheid, ad(h)d en autistische klachten, hoofdpijnen, darmklachten, menstruatiepijn en huidklachten. Al die klachten die zoveel voorkomen bij HSP'ers en zoveel makkelijker ontstaan lijkt mij een gevolg van het hebben van een wankel evenwicht en balans in het endorfine systeem, wat vervolgens uitwerkt op de neurotransmitters, de hormonen en daarna op de verschillende gebieden van het lichaam. Zelf heb ik in ieder geval al veel verbetering gezien bij mezelf door mijn voedingspatroon aan te passen (prikkel arm gemaakt) zodat mijn balans herstelt kon worden. Lang verhaal waar ik zelf een boek over zou kunnen schrijven.
Ten tweede heb ik niet dezelfde visie op het lichaam als de schrijfster. Ja, ik ben het met haar eens dat het lichaam veel laat weten, met betrekking op waar klachten vandaan komen en wat wel of niet lekker valt, maar ik kwam ook een aantal zo zweverige beweringen tegen dat ik daar met geen mogelijkheid mee akkoord kan gaan. Zo zouden darmklachten ontstaan doordat de persoon iets in het leven niet wist vorm te geven, omdat de darm een vormgevend orgaan is. Darmklachten komen inderdaad voort uit stress, afkomstig van de persoons moeite met het maken van een beslissing, maar dat heeft volgens mij te maken met de verbinding tussen de darmen en het zenuwstelsel, niet met de kenmerkende eigenschap van het vormgeven van poep. Bij hoge stress niveaus reageert de darm namelijk door de wanden wijder open te zetten zodat er snel meer voedingsstoffen kunnen worden opgenomen. De lever ruimt dan de rotzooi die mee komt op. Bij te vaak en te veel stress krijgt de lever de rotzooi niet genoeg opgeruimd en ontstaan ontstekingen. Vooral moeilijk te verteren voedsel, zoals gluten en melkeiwit, leveren dan als eerste klachten. Andere voedingsstoffen kunnen juist in je neurosysteem teveel stress geven, dit zijn stoffen die exorfinen genoemd worden en dat zijn dan o.a. suiker, caseïne (kaas), peulvruchten (bonen, maar ook pindakaas), nachtschade (aardappel, tomaat, peper, paprika, aubergine), gluten, zuivel en spinazie.
Ten derde, in een kopje over voeding en darmklachten geeft ze wel goede tips, maar is het eigenlijk nog veel te beperkt. Darmklachten kan je niet altijd oplossen door eens te testen of het niet eten van een bepaalde stof je je lekkerder laat voelen. Sommige stoffen, zoals spinazie (een exorfine), krijg je namelijk op zichzelf geen last van, alleen het geeft extra stress waardoor je op andere stoffen (moeilijker te verteren stoffen) gaat reageren. Door het elimineerdieet vind je de onderliggende oorzaak dus niet of nauwelijks. Bovendien mis ik naast de aanmoediging om suikervrij te eten een aanmoediging om vers te eten, de kunstmatige smaakmakers te laten staan en te zorgen dat je geen beschadigde olie eet (olie in doorzichtige flessen of plastic raakt beschadigd, vaker verhitte olie op hoge temperatuur raakt beschadigd etc.). En, wat mij echt verbaasd, biologisch eten wordt niet eens genoemd.
Daarnaast vind ik het bij tijd en wijle vrij zweverig. Ook snap ik niet hoe de auteur de Bijbel, paranormale gaven en chakra's met elkaar kan rijmen, maar dat is wellicht persoonlijk.
Volgens de checklist in het boek ben ik ook een HSP, maar dat zie ik zo echt niet. Ook ben ik een paar jaar geleden gediagnosticeerd met Adhd en ook dat zie ik langzaam verdwijnen (de nadelige kanten dan, ik ben nog steeds heerlijk creatief! ^^) en dat eigenlijk alleen doordat het met mijn voeding gaat zit, ik een redelijke hormoonbalans heb nu en mij daardoor ook lekker in mijn vel voel.
Voor inzichten over hoe je om kunt gaan met iemand die zich als een HSP'er profileert en hoe je zelf je communicatie en je lichaamstaal effectiever kunt maken is dit boek dan weer wel geschikt. Die paar hoofdstukken waren ook het interessantste voor mij.
Ten eerste ziet zij hooggevoeligheid als de oorzaak van alles waarin HSP'ers (High Sensitive Person) verschillen van niet-HSP'ers. Ik herken veel van die verschillen bij zowel mijn moeder als zusje, die zichzelf gemakkelijk als HSP zouden kunnen profileren, en zelf heb ik ook veel dingen gemeen met de HSP'er, maar ik ben er eerder van overtuigd dat hooggevoeligheid en de kenmerkende klachten een gevolg zijn van een hormooninbalans. Of HSP inderdaad gevoelig(er) zijn wil ik dan nog niet ontkennen, maar de herkenbare klachten als vitamine tekorten, vermoeidheid, ad(h)d en autistische klachten, hoofdpijnen, darmklachten, menstruatiepijn en huidklachten. Al die klachten die zoveel voorkomen bij HSP'ers en zoveel makkelijker ontstaan lijkt mij een gevolg van het hebben van een wankel evenwicht en balans in het endorfine systeem, wat vervolgens uitwerkt op de neurotransmitters, de hormonen en daarna op de verschillende gebieden van het lichaam. Zelf heb ik in ieder geval al veel verbetering gezien bij mezelf door mijn voedingspatroon aan te passen (prikkel arm gemaakt) zodat mijn balans herstelt kon worden. Lang verhaal waar ik zelf een boek over zou kunnen schrijven.
Ten tweede heb ik niet dezelfde visie op het lichaam als de schrijfster. Ja, ik ben het met haar eens dat het lichaam veel laat weten, met betrekking op waar klachten vandaan komen en wat wel of niet lekker valt, maar ik kwam ook een aantal zo zweverige beweringen tegen dat ik daar met geen mogelijkheid mee akkoord kan gaan. Zo zouden darmklachten ontstaan doordat de persoon iets in het leven niet wist vorm te geven, omdat de darm een vormgevend orgaan is. Darmklachten komen inderdaad voort uit stress, afkomstig van de persoons moeite met het maken van een beslissing, maar dat heeft volgens mij te maken met de verbinding tussen de darmen en het zenuwstelsel, niet met de kenmerkende eigenschap van het vormgeven van poep. Bij hoge stress niveaus reageert de darm namelijk door de wanden wijder open te zetten zodat er snel meer voedingsstoffen kunnen worden opgenomen. De lever ruimt dan de rotzooi die mee komt op. Bij te vaak en te veel stress krijgt de lever de rotzooi niet genoeg opgeruimd en ontstaan ontstekingen. Vooral moeilijk te verteren voedsel, zoals gluten en melkeiwit, leveren dan als eerste klachten. Andere voedingsstoffen kunnen juist in je neurosysteem teveel stress geven, dit zijn stoffen die exorfinen genoemd worden en dat zijn dan o.a. suiker, caseïne (kaas), peulvruchten (bonen, maar ook pindakaas), nachtschade (aardappel, tomaat, peper, paprika, aubergine), gluten, zuivel en spinazie.
Ten derde, in een kopje over voeding en darmklachten geeft ze wel goede tips, maar is het eigenlijk nog veel te beperkt. Darmklachten kan je niet altijd oplossen door eens te testen of het niet eten van een bepaalde stof je je lekkerder laat voelen. Sommige stoffen, zoals spinazie (een exorfine), krijg je namelijk op zichzelf geen last van, alleen het geeft extra stress waardoor je op andere stoffen (moeilijker te verteren stoffen) gaat reageren. Door het elimineerdieet vind je de onderliggende oorzaak dus niet of nauwelijks. Bovendien mis ik naast de aanmoediging om suikervrij te eten een aanmoediging om vers te eten, de kunstmatige smaakmakers te laten staan en te zorgen dat je geen beschadigde olie eet (olie in doorzichtige flessen of plastic raakt beschadigd, vaker verhitte olie op hoge temperatuur raakt beschadigd etc.). En, wat mij echt verbaasd, biologisch eten wordt niet eens genoemd.
Daarnaast vind ik het bij tijd en wijle vrij zweverig. Ook snap ik niet hoe de auteur de Bijbel, paranormale gaven en chakra's met elkaar kan rijmen, maar dat is wellicht persoonlijk.
Volgens de checklist in het boek ben ik ook een HSP, maar dat zie ik zo echt niet. Ook ben ik een paar jaar geleden gediagnosticeerd met Adhd en ook dat zie ik langzaam verdwijnen (de nadelige kanten dan, ik ben nog steeds heerlijk creatief! ^^) en dat eigenlijk alleen doordat het met mijn voeding gaat zit, ik een redelijke hormoonbalans heb nu en mij daardoor ook lekker in mijn vel voel.
Voor inzichten over hoe je om kunt gaan met iemand die zich als een HSP'er profileert en hoe je zelf je communicatie en je lichaamstaal effectiever kunt maken is dit boek dan weer wel geschikt. Die paar hoofdstukken waren ook het interessantste voor mij.
April 19, 2018
Useful info and tips for highly sensitive people, but due to the terrible writing style, which could have used serious editing, I hardly remember anything just five minutes after finishing it.
August 8, 2015
This book is great to get a good overall view on High Sensitivity.
Jolijn describes the traits, talents and risks in a way that is easy going and understandable.
Jolijn describes the traits, talents and risks in a way that is easy going and understandable.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews