طنز

The Critical Idiom

by Arthur Pollard, سعید سعیدپور (Translator)

در این کتاب نیز مانند کتاب‌های دیگر این مجموعه، یکی از مقوله‌های مهم ادبیات بررسی و واکاوی می‌شود. پس از نشان دادن جایگاه طنز پرداز در قبال جامعه و محیط، و هدف‌های و چگونگی نگرش او به پیرامون خویش، مساله‌ی نیاز او به پیوند دادن توجه به مسایل عینی زندگی روزمره با حفظ و تقویت چشم‌اندازی تخیلی بررسی می‌شود.
بخش بعدی درباره‌ی موضوع‌هایی که دستمایه‌ی طنز‌پردازی قرار می‌گیرد. و شیوه‌ی رویکرد طنز پرداز به آن‌ها است.
سپس وجوه و طرق گوناگون طنز از جمله روال طنز آمیز در درمان، استعاره طنز آمیز، مسخره بازی، شخصیت سازی، کاربرد واژه و نحو بیان منظوم شناسانده شده‌اند و درباره‌ی اصطلاح‌هایی چون شوخی، استهزا، طعنه، کنایه، هجو، هتاکی و هزل و تفاوت‌های آن‌ها کند و کاو شده است.
کتاب با بررسی رابطه طنز پرداز و خواننده پایان می‌گیرد و در سراسر کتاب نقل قول‌هایی از متن‌های کلاسیک ادبیات انگلیس و اروپا به رساندن منظور یاری کرده‌اند.

Genres: Satire

106 pages, Paperback

First published December 1, 1970

Reviews

[mohsen pourramezani · Rating 2 out of 5]

یکی از کتاب‌های مجموعه‌‌ی «مکتب‌ها، سبک‌ها و اصطلاحات ادبی» نشر مرکز که به ژانر طنز می‌پردازد. در این کتاب بیشتر با مثال‌هایی از طنز نویسان قدیمی اروپا و توضیح و تفسیر کارهایشان برخی از موضوعات و مفاهیم طنز را توضیح می‌دهد.
به نظرم کتاب خوبی نبود. علاوه بر قدیمی بودن نه تقسیم بندی‌هایش در مورد طنز خوب بود و نه مثال‌ها و توضیحاتش.

[Justin Evans · Rating 2 out of 5]

An odd book- Pollard's introduction and closing chapter are both short, sharp and insightful (kind of like the best satire). In between, he lists the typical targets of satire as death, religion, love, and women... which is kind of like saying the typical subject of sports journalism is finance, labor law, monopolistic practices, and philosophical aesthetics. Um, mightn't *politics* be the typical target of satire, M. Pollard? The long chapter on modes and means is okay, but basically a ramble through some of his favorite books, which won't add anything to your reading of Swift or Waugh. The chapter on 'Tones' could have been good, but is again a ramble through...

Most importantly, this book quotes from Clough's poem 'The Latest Decalogue,' and I was very glad to have that brought to my attention:

Thou shalt have one God only; who
Would tax himself to worship two?
God's image nowhere shalt thou see,
Save haply in the currency:
Swear not at all; since for thy curse
Thine enemy is not the worse:
At church on Sunday to attend
Will help to keep the world thy friend:
Honor thy parents; that is, all
From whom promotion may befall:
Thou shalt not kill; but needst not strive
Officiously to keep alive:
Adultery it is not fit
Or safe, for women, to commit:
Thou shalt not steal; an empty feat,
When 'tis so lucrative to cheat:
False witness not to bear be strict;
And cautious, ere you contradict.
Thou shalt not covet; but tradition
Sanctions the keenest competition.

Good stuff that.

This is a book in the old 'Critical Idiom' series; a book on satire in the 'New Critical Idiom' series is meant to be released this year. I expect something substantially more 'theoretical,' with much more writing by women and non white people, that complains endlessly about the 'conservative' nature of much satirical writing. I also assume this new book will be utterly unreadable. Fingers crossed that I'm wrong.

[Ziba Ghodsifar · Rating 1 out of 5]

سرخط خبرها:
ترجمه‌اش خیلی بده.
مطالبش به روز نیست. (نمونه خوبیه برای این که بدونی تحقیقات ادبی قبلا در غرب چه‌طور بوده.)
به‌جای تعاریف و کلیات، اون‌چیزی که ازش انتظار می‌ره، پره از مثال و جزئیات که برای فهمشون باید تا حد زیادی با ادبیات طنزآمیز انگلیسی‌زبان آشنا باشی.
مطالبش مانع هست ولی جامع نیست.
در نهایت این که این کتاب، بر خلاف اون چه که به‌ نظر میاد، اصلا برای شروع و آشنایی با مسائل مربوطه‌اش مناسب نیست و برای کسی خوبه که قبلا متون مورد بحث در کتاب رو خونده و حالا می‌خواد به‌طرز حوصله‌سربری توشون عمیق بشه. یک تشویق جانانه برای نشر مرکز که با این همه گرون‌فروشی حتی به خودش زحمت نمی‌ده، ببینه داره چی ترجمه می‌کنه که بذاره توی مجموعه آشنایی با ژانر! 👏👌