Ruby Baby volgt de negentienjarige Ruby, die als barista werkt in een bekende koffieketen en net is gaan samenwonen met haar vriend Jonas. Ze droomt van een nieuw, volwassen leven vol vrijheid, nabijheid en goede vrienden. Maar onder deze idylle schuilt een eindeloze behoefte aan bevestiging – een verlangen dat op scherp wordt gezet op het moment dat Ruby doet alsof ze een orgasme krijgt. Deze sprankelende eerste roman (van een eenentwintigjarige auteur!) onderzoekt identiteit, seksualiteit en zelfbeeld in een tijd waarin jonge vrouwen worden gevormd door de blikken en verwachtingen van anderen. Waar in die kluwen aan al dan niet uitgesproken normen en adviezen (van ouders, boeken, vriendinnen en porno) vindt Ruby zichzelf terug?
April Alexandersdottir er født i Oslo i 2004. Hun har gått på Nansenskolen i Lillehammer og Skrivekunstakademiet i Bergen. Ruby Baby er hennes første bok.
In “Ruby Baby” volgen we de negentienjarige Ruby, die net is gaan samenwonen met haar vriend Jonas. Ze staat aan het begin van haar volwassen leven, werkt in een bekende koffieketen en droomt van vrijheid, goede vrienden en nabijheid. Toch wringt er iets…
Ruby is precies het soort personage waar ik van hou: een beetje unhinged, getroebleerd, rusteloos en niet altijd even lief voor zichzelf of haar omgeving. Ze zoekt voortdurend naar iets wat ze zelf moeilijk kan benoemen. Haar verlangen naar de aanwezigheid van haar vader en het gevoel dat hij zich als ontoereikend heeft opgesteld naar haar, raakten me persoonlijk. De emotionele afstand tussen hen lijkt mee te verklaren waar haar honger naar validatie vandaan komt. Ik vond het mooi hoe je als lezer stilaan beter begrijpt wat er achter Ruby’s onzekerheden schuilgaat, zonder dat haar destructieve kant verdwijnt.
Ook de relatie met Jonas vond ik prachtig beschreven. Er zijn momenten van enorme tederheid, waarin ze warmte, veiligheid en een gevoel van thuiskomen vinden bij elkaar, maar die nabijheid kan evengoed omslaan in afstand. Die dualiteit maakt hun relatie een realistische weergave van een liefde die niet voorbestemd lijkt: iemand kan tegelijk je veilige haven en een bron van verwarring zijn.
Wat ik misschien nog het meest bijzonder vond, was hoe Ruby’s rusteloosheid me aan mijn jongere zelf deed denken. Ze kijkt neer op haar baas in de koffieshop omdat ze haar leven te gesetteld en weinig ambitieus vindt. Ook rustige etentjes met vrienden en een stabiele relatie lijken haar saai. Ruby wil de wereld in, feesten en zoveel mogelijk ervaren. Toen ik haar leeftijd had, was dat voor mij ook de definitie van een rijk gevuld leven.
Intussen ben ik steeds meer gaan appreciëren wat Ruby misschien als saai zou bestempelen: routine, rust, hechte connecties en de veiligheid van een vertrouwd leven. Het was bijzonder om even teruggekatapulteerd te worden naar die leeftijd en stil te staan bij hoeveel je als mens kunt veranderen. Wat je ooit saai vond, kun je later net als geluk gaan herkennen.
Ruby Baby is voor mij niet alleen een verhaal over een jonge vrouw die zoekende is, maar ook over hoe we gevormd worden door wat we missen en verlangen. Een boek dat me niet alleen liet meeleven met Ruby, maar ook deed stilstaan bij mijn eigen ervaringen.