Το δίτομο έργο του ακαδημαϊκού Π. Κανελλόπουλου αναφέρεται σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο της ιστορίας του Ελληνισμού. Βασίζεται σε πάρα πολλές πηγές της εποχής αλλά και σε δευτερογενείς. Παρουσιάζει την ιστορία του μεγαλύτερου μέρους του 15ου αιώνα όχι μόνο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αλλά και -ειδικότερα- της Πελοποννήσου, χωρίς να λησμονά τις ιταλικές πόλεις-κράτη (Φλωρεντία, Βενετία,Γένοβα).
Αφηγείται και την υπόθεση της διαίρεσης της ανατολικής εκκλησίας με επίκεντρο το ζήτημα της Ένωσης των εκκλησιών. Μας φέρνει σε επαφή με τα προβλήματα της δυναστείας των Παλαιολόγων που φωτίζουν πολύ την παρακμή του Βυζαντίου.
Προβλήματα του έργου είναι ο μεγάλος αριθμός των αυτολεξεί παραθεμάτων από τις πρωτογενείς πηγές, παραθέματα που δεν αποδίδονται στη νέα ελληνικά και για τους γνωρίζοντες την αρχαία ελληνική η παράθεσή τους σε μονοτονική γραφή τα καθιστά πολύ συχνά δυσνόητα.
Είναι απαιτητικό έργο και χρειάζεται επαρκή γνώση της ιστορικής περιόδου καθώς και άριστη γνώση της αρχαίας ελληνικής.