Armağan Dünyası

by Jacques T. Godbout, Alain Caillé (Contributor), Dilek Hattatoğlu (Translator)

Tüketimciliğin ve devlet kurumlarının egemen olduğu bir çağda, pek çok insan, öz çıkarın toplumdaki baskın güdü olduğuna inanır. Armağanlar da, en iyi ihtimalle, yararsız süsler olarak görülür. Armağan Dünyası'nda Jacques Godbout, armağanın aslında günümüz toplumlarında nasıl da hâkim olduğunu gösteriyor. Antropolog Marcel Mauss, 'ilkel' ve arkaik toplumlarda armağan aracılığıyla kurulan ilişkileri incelediği ünlü eserinde, bu değiş tokuşun temel özelliğinin, tarafları, değiş tokuş edilen nesnelerin maddi değerinin üzerinde ve ötesinde bağlayan bir sosyal bağ kurması olduğunu göstermişti. Bu karşılıklı soyut 'borçlar' sosyal dokuyu oluşturuyorlardı. Godbout ve Caillé, modern toplumların piyasa alışverişleri zemininde ve öz çıkar peşinde işlediği varsayımının aksine, armağanın hâlâ sosyal dokumuzun temelini oluşturduğunu vurguluyorlar. Yazarlara göre, aynı türde karşılık verme yükümlülüğü hissi doğuran armağan, sadece bir nesne değil, bir sosyal bağ, belki en önemli sosyal bağdır. Kan ve organ bağışı, gönüllü çalışma, arkadaşlar, çiftler ve aile arasındaki ilişkiler, Noel Baba, sanatçılar ve izleyicileri arasındaki etkileşim ve sanatçı-toplum ilişkisi gibi birbirinden farklı birçok örnekte, armağan günümüzde etkili olmaya devam ediyor. Sürükleyici bir dille yazılmış olan Armağan Dünyası, dünyanın gerçekte nasıl işlediğiyle ilgilenen herkes için cazip bir kitap.

344 pages, Paperback

First published January 1, 1992

Reviews

[Jonna Higgins-Freese · Rating 4 out of 5]

Favorite quotes:

au rapport parent-enfant: meme si l'enfant recoit objectivement plus, les parents diront facilement qu'ils en recoivent encore plus. 'Je lui dois tellement.' -- l'economie de gratitude (50)

"l'enfant est la seule personne a qui la societe moderne permette de donner sans compter. C'est le dieu de la modernite -- celui pour qui on peut tout sacrificier." (61)

22, 25, 31, 43, 50, 73, 83

[Joan Berthiaume]

Critique de l'utilitarisme – alias l'individualisme méthodologique ou la théorie des choix rationnels.
La société comme composée d'ensembles d'individus qui tentent perpétuellement de se séduire et de s'apprivoiser les uns les autres en rompant et en renouant des liens.
Le libéralisme désocialisant : un socialisme bureaucratique » (p.20)
Rappel du registre de la socialité primaire ; celui où, dans la famille, dans les relations de voisinage, de camaraderie, d'amitié, se nouent, justement, des relations de personne à personne.
« Il faudra nous demander au contraire si la formation du lien social n'obéit pas à des règles qui nous échappent, et qui n'entretiennent avec la logique économique que des rapports étranges et paradoxaux. » (p.12)
«Qualifions de don toute prestation de bien ou de service effectuée, sans garantie de retour, en vue de créer, nourrir ou recréer le lien social entre les personnes. » (p.32)

[Catherine Oughtibridge]

"A couple that 'functions' well lives in a state of constant reciprocal indebtedness that it considers normal and inexhaustible and where there is no sense of egalitarian accounting."