لبه

by Rosa Jamali, رزا جمالی

گزینه ای شاعران مهم انگلیسی زبان و مقدمه ای بر کار آنان


این مجموعه گزینه ای ست از شعرهای ویلیام باتلر ییتس، سیلویا پلات، دوروتی پارکر، آدرین ریچ، تد هیوز،
جوزف برادسکی، جان اشبری و بسیاری دیگر از شاعران مطرح در زبان انگلیسی... . با هم چند شعر ازین مجموعه را می خوانیم


دریا نوردی به سمت بیزانس



1
اینجا سرزمینی برای مردی پیر نیست
جوانان در کنار هم اند
و پرندگانی در درختان
نسلی رو به مرگ
در آوازهایش
قزل آلایی که به زمین می افتد، دریاهایی از گورماهی ها
گوشتی از ماهی یا ماکیان در تمامِ طول تابستان حکمرانی می کند
آنچه به فرزندی پذیرفته شده است به دنیا می آید و می میرد
تمام آنچه که در آن موسیقی شهوانی نهفته است ، غفلت است
بنایی تاریخی از خردی بی زمان

2
مردی پیر که تحفه ای ناچیز است
مگر لباسی ژنده آویخته بر عصایی
روحی ست که دست می زند و آواز می خواند و بلندتر می خواند
بر پارگی های لباس فانی اش
و نه مدرسه ی آوازها که درس هایش
بناهایی با عظمتی منحصر به خویش
و پس من در دریاها رانده ام
و به شهرِ مقدس بیزانس رسیده ام

3
مریمی های ایستاده در آتش مقدس خداوند
همچنان که در کاشی طلائیِ رنگ دیوارها
که از آتشِ مقدس می آید در روحی خبیث
وآنها استادان آواز روح من بودند
آنها قلب مرا به تحلیل می برند
و با خواهش ها بیمار می کنند
آنرا به جانوری رو به مرگ می بندند
و او نمی داند که این چیست و مرا احاطه می کند
و به نیرنگ ابدیت می برد


4
زمانی بیرون از طبیعت
من هیچوقت شکل جسمانی ام را از طبیعت نخواهم گرفت
اما این شکلی ست که طلاسازان یونانی
از کوبیدنِ طلا و لعابِ آن می سازند
که این امپراطورِ خواب آلوده را بیدار نگه دارند
به رویِ شاخه ی طلایی بگذارند که آواز بخواند
به زنان و مردان بیزانس
که چه گذشته است، در حالِ گذار است و یا خواهد آمد
.........


زنان

شعری از آدرین ریچ

سه خواهرِ من نشسته اند
بر گدازه ها و سنگ
برای بار اول است که در نور به وضوح می بینم آن ها را

خواهرِ اولِ من انگار دارد لباسش را برای به جلو رفتن می دوزد
انگار که بانویی ماهوی ست و به جلو قدم بر می دارد
تمام عصب هایش و رگ هایش پیداست

خواهرِ دومِ من باز در حال دوختن است
بخیه های قلب اش را که هیچوقت محکم نشده
حداقل اش این است که اگر قلب اش را بدوزد خیال اش راحت خواهد شد

خواهرِ سومِ من خیره نگاه می کند
بر پوسته ی مسی تیره رنگی که به غرب دریا می تازد
جوراب هایش پاره است با این همه زیباست

.........

لبه

شعری از سیلویا پلات


این زن کامل شده است
بر تن بی جانش
لبخند رضایتی نقش بسته
ردایش وهمی از تقدیری یونانی
پاهایش انگار می گویند
ما تا بدین جا آمده ایم، حالا دیگر تمام شده است
هر کودک مرده ای به خود می غلتد

اهریمنی ست سفید رنگ که بر شیشه شیر خالی لانه کرده

اما زن آنها را شبیه گلبرگ های گل سرخ
که دوباره غنچه می شوند
به درون خود کشیده
وقتی که باغ از عطر زنانه گل های شب بو سنگین شده است
ماه بهانه ای برای غمگین شدن ندارد
خیره است از میان کلاه سنگی اش
عادت کرده به اینجور چیزها
و لباس سیاهش با خش خشی کش می آید

200 pages, Paperback

First published January 1, 2019

About the author

Rosa Jamali (Born 1977) is a prominent Iranian poet, playwright, and translator with numerous published books.
She studied Drama & Literature at the Art University of Tehran and holds a Master's degree in English literature from TEHRAN University. Jamali is acknowledged as the most influential and pioneering poet of Iran since the 90s. Her works have opened new landscapes and possibilities to Persian contemporary poetry. In her early works; she describes a surreal world in which words have lost their meanings and have become jumbled objects within contemporary everyday life. She has adapted a kind of music from classical Persian poetry and imbued it with the natural cadences of speech, juxtaposing long and short sentences. In her recent poems, she creates some layers of intertextuality with Persian Mythology and mysticism.
Her poems have always been strictly engaged with the forms and conscious of styles in poetics, digressing in between various literary styles and traditions. experiencing condensed and language-based imagery taking its inspiration from the style of visionary writings of Persian transcendentalists.
She is also a very prolific translator with many books and anthologies of Anglophone poets translated into Persian.
Her seminal work; MAKING COFFEE TO RUN A CRIME STORY is a re-reading of male-dominated
classic love-hate poems, presented in a polyphonic dramatic structure. It creates
a post-modern narrative and focuses on misogyny and violence against women.
The style is fragmentary, with frequent changes in perspective and tone
depending on each episode's persona. The narrative techniques blend different
genres, such as scriptwriting, storytelling, folk plays, mourning passion pageant
plays, stand-up performances, performance poetry, and old epics. The refrains
and chorus recall Greek drama, featuring characters like Antigone or Medea who
defy the male-dominated society of ancient Greece. The poem also engages with
the portrayal of women in Sadegh Hedayat's literature, particularly the chopped off
woman in The Blind Owl; a major novella in contemporary Persian literature
known for its critical attitude towards women. Some parts of Jamali's poem are
narrated from the perspective of this very chopped-off woman.
THE SHADOW is a play by Rosa Jamali. The police are looking for a murderer, a
woman who has supposedly killed her husband. Later, the police find eleven
women who are quite alike. The setting is a room. Two women, dressed in black
and covering their hair with black headscarves, confront each other in one spot.
They were born on the same day and share the same name. They both married a
man named Parviz.
A challenge of identity forces them to kill each other. In the last scene, a third
woman, identical to the previous two, enters the same room and finds a piece of
paper which says: ‘The police have arrested 13 women who are quite alike, but
two have been found dead.'
Regarding the issues of women in Iran, THE SHADOW questions polygamy, which
is quite prevalent and legal, and intensifies women's obstacles in society.
‘Women against Women' is a frequent attitude taken by the male-dominated
society to suppress them. In terms of style, the play diverges between different
genres and can be categorized as absurd, tragicomedy, or crime.
GMT is one of her poems read in Postcolonial approach and discusses the wars of Middle East.
MY ROOTS and lots of her other poems are read in ecofeminism as environmentally friendly poetry.
Rosa Jamali has participated in so many poetry festivals and literary events worldwide. She is a Judge in a number of prestigious poetry Prizes inside the country and has written a number of scholarly articles on Poetry, Literary theory, and In her selection of essays titled "Revelations in the Wind", she discusses the Poetics of Persian Poetry.