บ่วงหงส์

แก๊งสามหนุ่ม

by กิ่งฉัตร

ชีวิตที่พลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือของ “พิมพ์ลภัส” นางแบบสาวสวยสุดไฮโซ จากคนที่เคยสุขสบาย มีรถหรูหราขับ มีคู่หมั้นเป็นชายหนุ่มรูปงามจากตระกูลผู้ดีเก่า เพียงชั่วเวลาเดียวหลังจากที่บิดาของหล่อนฆ่าตัวตายเพื่อหนีหนี้สิน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

แต่แล้วชีวิตหล่อนก็ต้องพบกับความเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง เมื่อมีผู้ว่าจ้างให้ทำภารกิจลับที่โรงแรมเชียงรายจารวี ด้วยข้อเสนอที่แสนเย้ายวน หญิงสาวจึงรับทำงานนั้น และที่นั่นทำให้หล่อนพบกับ “รเมศ” เจ้าของโรงแรมหนุ่มหล่อที่เปรียบเสมือนก้างชิ้นโตของภารกิจลับ

งานที่หล่อนคิดว่าง่ายๆ กลับไม่ใช่อย่างที่คิดซะแล้ว

Genres: Romance

440 pages, Paperback

First published January 1, 1998

About the author

กิ่งฉัตร เป็นนามปากกา ปาริฉัตร ศาลิคุปต (ปุ้ย) เป็นบุตรของ พล.ร.อ.วิเชียร และ องุ่น ศาลิคุปต จบมัธยมที่โรงเรียนสตรีวิทยา และจบปริญญาตรี วารสารศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน สาขาหนังสือพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คุณปุ้ยริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่เรียนมัธยมต้น รักการอ่านและอ่านหนังสือได้แทบทุกประเภท จึงเกิดความรู้สึกอยากจะเขียนหนังสือให้ผู้อื่นอ่าน และมีอารมณ์ร่วมทั้งหัวเราะและร้องไห้ไปกับตัวละคร อย่างที่ตัวเองเคยรู้สึกเคยสัมผัสบ้าง จึงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นเวียน ให้เพื่อนฝูงในชั้นอ่านก่อน พอขึ้นปี 2 ในมหาวิทยาลัย ก็เริ่มมีบทความลงในหนังสือพิมพ์บางฉบับ และนิตยสารอีกหลายเล่ม เช่น สตรีสาร แพรวสุดสัปดาห์ ขวัญเรือน

กระทั่งเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายจึงได้เริ่มต้นเขียนนวนิยายเรื่องยาวเรื่องแรก คือ พรพรหมอลเวง โดยนำนิสัยใจคอเพื่อนสนิทมาเป็นตัวเอกของเรื่อง ระหว่างนั้นคุณปุ้ยเริ่มต้นทำงานครั้งแรกที่หนังสือพิมพ์ผู้จัดการปริทรรศน์ ทำอยู่ประมาณ 2 ปี ก่อนจะลาออกมาเขียนหนังสือเป็นอาชีพ

คุณปุ้ยมีสิ่งที่ยึดในการทำงาน คือ เขียนหนังสือตามใจคนเขียนเป็นหลัก เพราะถือว่าคนเขียนเป็นคนอ่านคนแรก ถ้าอ่านแล้วสนุก คนอ่านส่วนหนึ่งที่มีชอบเรื่องในแนวเดียวกันก็คงสนุกด้วย เขียนในสิ่งที่ชอบที่ถนัด และเขียนด้วยใจรักการทำงาน

ช่วงแรก ๆ ก่อนใช้นามปากกากิ่งฉัตร เคยใช้นามปากกาในการเขียนเรื่องสั้นว่า "ทองหลางลาย" แต่พอเริ่มเขียนเรื่องยาวก็ได้ใช้ "กิ่งฉัตร" มาตลอด โดยนามปากกานี้มีที่มาจากคำสุดท้ายของชื่อจริง โดยเธอเปรียบ "กิ่งฉัตร" ว่าเหมือนกับกิ่งก้านสาขาที่แยกออกมาจากต้นซึ่งก็คือตัวเธอ ที่เวลาเขียนหนังสือจะรู้สึกเหมือนกับว่าไม่ใช่ตัวเอง

Associated Names:
อลินา เป็นอีกนามปากกาหนึ่งของ กิ่งฉัตร ใช้ในงานเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนเบา ๆ กึ่ง ๆ คอเมดี้ที่เขาเรียกกันว่าแนว Cozy และเรื่องรักแนวเหนือจริงหรือแฟนตาซี เพื่อให้แยกจากเรื่องรักหรือดราม่าของกิ่งฉัตร

ชื่อถง เป็นนามปากกาล่าสุดที่ใช้สำหรับนิยายสไตล์จีน โดยเรื่องแรกที่แต่งชื่อ วาสนาชะตารัก (พ.ศ. 2560) เป็นนิยายแนวน่ารัก โรแมนติค ที่มีเนื้อหาอ่านง่าย น่าติดตาม โดยนิยายเรื่องนี้ผู้เขียนได้ลงให้อ่านออนไลน์เป็นตอนๆที่เว็บไซต์เด็กดี

Reviews

[Baitong93]

เพิ่งเริ่มมาติดอ่านนิยายจริงๆจังๆได้แค่ประมาณช่วง2-3ปีหลังนี้
ช่วงที่เข้าวงการนักอ่านมาใหม่ๆนี่ แทบไม่เคยมองนิยายของคุณกิ่งฉัตรเลย อ่านแต่นิยายที่แมสๆตามกระแส
มาอ่านเอาตอนเซ็ทนวหิมพาน อันนั้นนักเขียนใช้นามปากกาว่าอลินา ตอนแรกก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคืออีกนามปากกาของคุณกิ่งฉัตร

ช่วงหลังนี้คุณกิ่งฉัตรรีปรินท์เปลี่ยนปกนิยายใหม่หลายเล่ม สารภาพว่าโดนตกเพราะปกเลยลองซื้อเล่มมาอ่านดู
เปิดดูหน้าแรก เห็นว่าเรื่องนี้พิมพ์ครั้งแรกมาตั้งแต่ปี2541 นึกในใจว่าจะอ่านรอดป่าววะ นิยายอย่างเก่า ออกมาหลายปีมากละ
ผ่านมาตั้ง20กว่าปีบริบททางสังคมมันเปลี่ยนไปเยอะ อ่านแล้วจะคลิกมั้ยเนี่ย

แต่พอได้อ่านแล้วรู้ถึงความแตกต่างเลยว่า งานนักเขียนชั้นเซียนมันเป็นงี้เอง เพราะถึงจะเป็นนิยายเก่า แต่อ่านแล้วมันดููไม่เชยเลยอ่ะ สำนวนการเขียนดี เนื้อเรื่องดี ทำให้เราอินไปกับความรู้สึกของตัวละคร รู้สึกทั้งรักทั้งเกลียดนางเอก แต่ตอนกลางๆไปถึงท้ายๆมีแอบสงสารนางนิดนึง เพราะก็ถือว่านางได้รับผลของการกระทำในอดีตของตัวเองแล้ว

นิยายไม่ต้องเน้นเลิฟซีน ไม่ได้มีฉากหวานแหววมาก แต่นักเขียนเอาอยู่มากจริงๆ เราอ่านได้จนจบ ไม่เบื่อเลย

[Biaza44]

เป็นนิยายที่อ่านเพราะความประทับใจในละคร สมัยหน่อย บุษกรเล่น ชอบคาแรคเตอร์ของนางเอกที่แบบอายนะ แต่ก็ยังจะยืนสู้เพื่อความอยู่รอด นางเอกเป็นดาราตกกระป๋อง ไม่มีงาน เลยไม่มีเงินจ่ายค่าโรงแรม เลยต้องทำงานล้างหนี้ นิยายเรื่องนี้จะทำให้หลายคนเข้าใจคนทำงานสายโรงแรมเลย สนุกจริง นางเอกจากถือดีว่าเป็นดารา อาย หลังๆปรับตัวได้ เข้างานตามระบบไม่อาย แถมภูมิใจในหน้าที่การงานด้วยซ้ำ โดยรวมสนุกเลย🥰

[Rintea W]

อ่านตอนเด็ก หลังจากนั้นก็ได้ดูที่เขาสร้างเป็นละคร แล้วก็มาอ่านซ้ำเอาตอนนี้อีกรอบ
🧒ความรู้สึกที่อ่านตอนเด็ก 👉🏻 ตอนนั้นไม่ได้อินกับการต่อสู้และการอดทนของนางเอกเท่าไหร่ แต่จำได้ว่ารู้สึกว่ามันสนุก
📺ความรู้สึกตอนดูละคร 👉🏻 ชอบเจมส์จิในบทรเมศ สมกับการเป็นผู้ชายหน้าสวย และสายตาที่ทอดมองคิมเบอร์รี่ก็ทั้งรักทั้งเสียดาย☺️ ถึงบทจะเพิ่มอะไรต่อมิอะไรเข้ามาจนเยอะ แต่ด้วยนักแสดงที่หล่อสวย👍 เรื่องก็ยังน่ารักและสนุกอยู่ดี
👵ความรู้สึกที่อ่านตอนนี้ 👉🏻 เพราะวัยด้วยมั้ง เลยอินกับความเป็นพิมพ์ลภัสมากขึ้น แม้นางเอกจะถูกส่งตัวเข้าคอร์สดัดนิสัยแบบเข้มข้น แต่นิสัยเดิมก็ยังเป็นพื้นฐานอยู่ 😈 ไม่ยอมใคร ร้ายมาร้ายกลับ😅 แต่เห็นสัจธรรมในชีวิตและมองโลกได้กว้างขึ้น จริงๆนางเอกเป็นคนที่ให้อภัยง่าย ไม่คิดเล็กน้อย นิสัยนักเลงดีเชียวล่ะ 😄
👉🏻 เรื่องไม่ยืดเยื้อ กระชับ สรุปคือถ้าบท ชอบในนิยายมากกว่าละคร✨ ดีใจที่อ่านซ้ำอีกที หลังจากนี้สงสัยต้องไปขุดนิยายเก่าๆมาอ่านอีกที เพราะฟิลลิงที่อ่านสองรอบมันดันไม่เหมือนเดิม🙃

[Miki]

อ่านเล่มนี้แล้วรู้สึกว่า บางทีคนเราเป็นแบบไหนก็ขึ้นอยู่กับสภาพที่โตมาเหมือนกันนะ
แต่ซึ้งนะว่า รเมศรับพิมพ์ลภัสได้ ไม่ว่าจะเป็นยังไง
ที่เค้าทำลงไปเพียงแค่หวังดีอยากให้พิมพ์เข้ากับคนอื่นได้บ้าง
บางทีร้ายๆแรงๆ ไม่ได้แปลว่าสันดานเค้าร้าย
แต่บางทีเงียบๆหงิมๆนะร้ายลึกกว่าเยอะ ^^

[Pairash Pleanmalai]

ตอนจบทำได้ดี คือมีการยืดเรื่องออกไป และจบอย่างสวยงาม
ตลอดเรื่องอ้างถึง ตามรักคืนใจ บ่อยมาก
ดังนั้นควรอ่านเรื่องนั้นก่อนจึงจะได้อรรถรส เพราะมีความใกล้ชิดกัน

ติดตรงความรู้สึกของทั้งคู่ว่า รัก กันง่ายไปนิด

[Mariposa]

เหมือนคลับคล้ายคลับคลาเคยดูตอนเป็นละครอยู่ แต่ไม่ได้ดูจนจบไม่ได้ดูต่อเนื่อง จำได้ว่าตอนนั้นสนุกมาก แต่ภาพจำมีแค่หน้าคิมเบอร์ลี่กับเข็มกลัดหงส์แสนสวย

เล่มนี้เรายืมอ่านจากห้องสมุดออนไลน์ ยืมอยู่สามรอบกว่าจะอ่านจบ ถึงเนื้อเรื่องจะเก่า สภาพสังคมหรือค่าเงินจะต่างจากปี 2025 นี้ แต่ก็ยังอ่านได้สนุกมากอยู่ แค่รู้สึกขัดใจในบางเรื่องเท่านั้น และทำให้นึกถึงความสำคัญของกล้องวงจรปิดขึ้นมาถนัดใจ

อ่านไปๆ แล้วรู้สึกเหมือนได้เติบโตไปพร้อมๆ นางเอก (ถึงจะรู้สึกว่านางเอกเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เร็วในระยะเวลาอันสั้นก็เถอะ) อดคิดตามจินตนาการตามไม่ได้ว่าถ้าเราเหตุการณ์แบบนางเอก เราจะทำยังไง รับมือยังไง

ตอนท้ายๆ เล่มอ่านแล้วเขินไม่ไหว คุณรเมศขึ้นแท่นพระเอกคนโปรดของเราไปอีกคนเลย แหม อยากจะเจอคนแบบนี้ในชีวิตจริงบ้าง

[Panjiw Chiw]

รู้สึกดีเพราะได้เจอนายสิงห์กับหนูนา กับคุณน้อง ส่วนน้ารามไม่ได้ออกฉาก แค่พูดถึงแบบแซวๆ นิดหน่อย ซึ่งก็น่ารักดี แรกๆ รำคาญนิสัยนางเอก ฮา หยิ่งเชิดจนน่ารำคาญ หลังๆ พอโดนทำร้ายรู้สึกเห็นใจ จนเอาใจช่วยเลยอ่านสนุก รู้สึกว่าคนอ่านจะชอบแนวนางเอกรันทดนะ พระเอกหน้าหวานนิเราชอบอยู่แล้ว แต่ด้วยตัวนิสัยหรืออะไรหลายๆ อย่างที่ถูกฝังหัวเลยจิ้นพระเอกหน้าหวาน โหดๆ แบบในเรื่องไม่ออกจริงๆ นึกถึงแนวนายสิงค์ทุ๊กที

[Muggle Mat]

ชอบความนางเอก มีความเป็นคนจริง ตรงดีเว่อ!!! แต่พระเอกรักนางเองง่ายไปหน่อย โอเค ก็นางสวยอ่ะ 555555

[Lily 百合花]

ชื่อเรื่อง - บ่วงหงส์
ผู้แต่ง - กิ่งฉัตร

ตัวละคร
พิมพ์ลภัส (พิมพ์)
รเมศ (เมศ)

รีวิวหลังอ่าน

17/2546

อ่านไปหมั่นไส้พิมพ์ลภัสมากๆ เป็นนางเอกที่น่าหมั่นไส้พอๆ กับคุณนายอลิน ฮ่าๆ แต่ก็แอบสงสารนิดๆ ตอนที่ต้องทำงานใช้หนี้ให้พระเอก แล้วก็ชอบตอนท้ายที่สามารถแก้เผ็ดอดีตแม่เลี้ยงนางเอกได้ เราจำได้ว่าแอบเปิดดูตอนจบเวอร์ชั่นที่หน่อย บุษกรแสดงอ่ะ ทำเหมือนในนิยายเลยอ่ะ เราชอบเพลงประกอบเวอร์ชั่นนี้ด้วย ร้องท่อนฮุคได้ เพราะดี อิอิ จำได้ว่ามีหนูนาเป็นคนทำให้พิมพ์ลภัสเข้าใจผิด คิดว่าเป็นคู่หมั้นของรเมศ เพราะได้ยินว่าเป็นคู่หมั้นของเจ้าของโรงแรม (นายสิงห์เป็นหุ้นส่วนกันกับรเมศ)

Review Date แบบคร่าวๆ 20.19 น. Sun 22 May 2016

[พอลลี่]

ให้ 3.8 คะแนน ชอบนางเอกที่เป็นคนตรงๆ แต่พล๊อตเรื่องมันงี่เง่าไปนิด นิดเดียวตรงมุกนางเอกเข้าใจพระเอกผิดเรื่องคู่หมั้น ดูมันเน่าไปนิด แต่เพราะความน่ารัก เข้มแข็งของนางเอกมันโดนใจมากเลยกลบๆไปได้ และอีกอย่างตอนจบมันน่าจะมีบทหวานๆอีกหน่อย อุตส่าห์ลุ้นมาตั้งครึ่งค่อนเล่ม ตอนแรกๆก็อ่านๆวางๆ อยู่ต้้งสามวัน จนนางเอกมาเป็นเด็กเสิร์ฟถึงเริ่มสนุก จบเร็วไปคร่ายังไม่ฟินเลย แต่ทั้งเรื่องอ่านได้เพราะชอบนางเอกคนเดียวเลย ชีเป็นนางเอกในฝันที่มีตัวตน ไม่นุ่มนิ่ม ไม่เพอร์เฟค ยกเว้นเรื่องสวยนะ ก็นางเป็นนางแบบ แต่นิสัยนางนี่ น่ารัก สมจริง และเป็นนางเอกในฝันเลย ไม่ได้แสนดี ไปทุกเรื่อง อิ่มเอมจัง อ่านเหอะแล้วจะรัก"พิมพ์ลภัส"เหมือนเรา พระเอกหรือใครๆก็ไม่เด่นเท่าแม่พิมพ์ ฟันธง

[Arisa]

อ่านแรกๆก็แอบหมั่นไส้พิมพ์ลภัส นางเอกของเรื่อง
ไปๆมาก็มีพัฒนาการ จากหงส์ฟ้า คุณหนูจอมเหวี่ยง ตกอับเลยต้องมารับจ้างไปขโมยเทปจาก รเมศ เจ้าของโรงแรมที่เชียงราย ถูกเค้าจับได้ ไอคนว่าจ้างก็หายไป ไม่มีเงินมาจ่ายค่าโรงแรม เลยต้องทำงานงกๆใช้หนี้เป็นเด็กเสิร์ฟ พระเอกนี่ก็หวังดี อยากดัดนิสัย แต่ใจร้ายมาก :( โผล่มาหลักๆแค่ต้นๆกะท้ายๆเรื่อง ตอนกลางเป็นผู้สังเกตการณ์อย่างเดียวเลย

[Mimna]

นางเอกออกเเนวสวยเริ่ดเชิดหยิ่ง
ตอนแรกอ่านแล้วหมั่นไส้เธอมากๆ
แต่ตอนจบเราร้องไห้เห็นใจเธอเลยค่ะ
ชอบมากๆ เลย

[Spyairy]

ผู้เขียนแต่งได้ดีมาก พอได้อ่านแล้วรู้สึกมีส่วนร่วมกับตัวละครไปด้วย
สามารถทำให้เรารู้สึก หมั่นไส้ สงสาร เอาใจช่วย และหลงรักนางเอกได้
สนุกมากค่ะ

[ผึ้ง น้อย]

อ่านยังไง อยากอ่าน

[Patt.B]

ตามเรื่องนี้มาจากละครเวอร์ชั่นหน่อย-บุษกร
เนื้อหาเหมือนหนักแต่ไม่หนักมาก สนุก น่าติดตาม

[Junee July]

:)

[Ploy]

Too boring and corny for my taste.

[Toey]

อ่านยังไงงค่ะ