What do you think?
Rate this book
مصاحبه
مصاحبه عنوان نمایشنامهای است كه در دو قسمت : كشتن گربه بابا فونتن و دیگر مرا صدا نزن، مادر !تنظیم شده است .قسمت نخست نمایشنامه را دو نفرنعیم (جوان الجزایری) و((پرسشگر)) تشكیل میدهند .وقایع این بخش از نمایشنامه در سال 1964در الجزایر روی میدهد .در قسمت دوم، ((صفیه)) زنی 29ساله و((پرسشگر)) ایفای نقش میكنند .این نمایشنامه در بهمن ماه 1376در تئاتر شهر به روی پرده آمد
64 pages, Paperback
First published January 1, 1999
2 people are currently reading
55 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
June 24, 2022
تو مقدمش نویسنده خاطره ای از سال 66 تعریف میکنه که استاد سمندریان راجع به کاری به ایشان انتقاد میکنند
با خوندن این متن متوجه علت انتقالد استاد سمندریان شدم
بیچاره چه حرصی میخورده از این افراد شبه مولف
بدون هیچ نوع جهانبینی فلسفی اجتماعی روانشناسی
با اطلاعات ناقص از تاریخ
میشه مثلث امجد-رحمانیان-چرمشیر را به مثلث انشاء نویس معاصری که ظاهرا در جایی خارج از اجتماع و بدون هیچ دغدغه اجتماعی دارند زندگی میکنند را درست در نقطه مقابل اساتید پیشکسوت ما که اتفاقا کاملا دغدغه های اجتماعی داشتند یعنی مثلث بیضایی- رادی-ساعدی قرار داد
خواندن کارهای نمایشنامه های معاصر به آدم ثابت میکنه قبل از اینکه فرد دست به قلم ببره بره چهارتا کتاب تاریخی فلسفی روانشناسی را کامل و نه از روی الگوی غربی بخونه اول جهانبینی لازم رو کسب کنه بعد شروع کنه انشاء نویسی
تو این مصاحبه آقای رحمانیان داستان از بعد روانشناسی فرویدی ناتورالیستی یک پسر نیمه خل و یک دختر 29 ساله الجزایری تعریف میشه از اینکه چطوری جلوی امپریالیست ناخودآگاه های روانی ریشه در کودکی و خانواده اثر گذار است
جالبه خود فرانسوی ها در این موضوع حق را به الجزایری ها میدادن بعد آقای رحمانیان در سال 1366 یعنی درست در هنگامی که ما هنوز درگیر جتگ بودیم بدون هیچ دغدغه ای در برج عاج خود نشسته و از اینور دنیا داره کودکان الجزایری را از روی نظریات فرویدی تحلیل میکنه
خسته نباشی دلاور!...
با خوندن این متن متوجه علت انتقالد استاد سمندریان شدم
بیچاره چه حرصی میخورده از این افراد شبه مولف
بدون هیچ نوع جهانبینی فلسفی اجتماعی روانشناسی
با اطلاعات ناقص از تاریخ
میشه مثلث امجد-رحمانیان-چرمشیر را به مثلث انشاء نویس معاصری که ظاهرا در جایی خارج از اجتماع و بدون هیچ دغدغه اجتماعی دارند زندگی میکنند را درست در نقطه مقابل اساتید پیشکسوت ما که اتفاقا کاملا دغدغه های اجتماعی داشتند یعنی مثلث بیضایی- رادی-ساعدی قرار داد
خواندن کارهای نمایشنامه های معاصر به آدم ثابت میکنه قبل از اینکه فرد دست به قلم ببره بره چهارتا کتاب تاریخی فلسفی روانشناسی را کامل و نه از روی الگوی غربی بخونه اول جهانبینی لازم رو کسب کنه بعد شروع کنه انشاء نویسی
تو این مصاحبه آقای رحمانیان داستان از بعد روانشناسی فرویدی ناتورالیستی یک پسر نیمه خل و یک دختر 29 ساله الجزایری تعریف میشه از اینکه چطوری جلوی امپریالیست ناخودآگاه های روانی ریشه در کودکی و خانواده اثر گذار است
جالبه خود فرانسوی ها در این موضوع حق را به الجزایری ها میدادن بعد آقای رحمانیان در سال 1366 یعنی درست در هنگامی که ما هنوز درگیر جتگ بودیم بدون هیچ دغدغه ای در برج عاج خود نشسته و از اینور دنیا داره کودکان الجزایری را از روی نظریات فرویدی تحلیل میکنه
خسته نباشی دلاور!...
December 31, 2020
یک نمایشنامه در دو اپیزود بر اساس حال و هوای الجزایر در دوران انقلاب. مضمون اثر شاید تاثیر خشونت در جامعه بر روان مردم و روابط بین آنهاست.
March 16, 2021
رحمانیان معجزه میکند!
رحمانیان نویسنده ای است که خود را تنها به دغدغه های ایرانیان معطوف نمیکند و دیدگاهی جهانی دارد این نمایشنامه هم همچون نمایشنامه خروس اینگونه موضوعی دارد.
.دیالوگ ها و پرش های بسیار به موقعی داره
رحمانیان نویسنده ای است که خود را تنها به دغدغه های ایرانیان معطوف نمیکند و دیدگاهی جهانی دارد این نمایشنامه هم همچون نمایشنامه خروس اینگونه موضوعی دارد.
.دیالوگ ها و پرش های بسیار به موقعی داره
January 1, 2021
نمایشنامه شامل دو بخشه و در هر بخش آثار روانی انقلاب الجزایر و کلا به نظرم همه جنگها و انقلابها بعد از تموم شدنشونه که روی روان آدمها تاثیر ماندگاری میذارن و نمایشنامه عالی ای بود و پر از نشونه و نماد که هرکدوم خیلی قشنگ به کار برده شده بودن و همینطور پر از درد
Displaying 1 - 4 of 4 reviews