What do you think?
Rate this book
Twaalf jaar en opgesloten in het klooster van het kwaad: Hoe ik de beruchte Magdalenawashuizen overleefde
Maureen Sullivan was pas twaalf jaar oud toen ze haar leraar toevertrouwde dat haar stiefvader haar mishandelde en seksueel misbruikte. In haar donkerste nachtmerries had ze nooit kunnen bedenken dat zijzelf daarvoor gestraft zou worden.
Binnen vierentwintig uur werd Maureen uit haar huis en bij haar geliefde oma vandaan gehaald en naar het Magdalenawashuis in New Ross, Wexford gestuurd, dat werd geleid door de kloosterorde The Good Shepherds. Ze kreeg te horen dat ze daar onderwijs zou krijgen, maar in plaats daarvan werden haar de weinige bezittingen die ze bij zich had afgenomen en werd ze gedwongen tot zwaar werk. Ze moest kleding wassen en vloeren schrobben onder onmenselijke en meedogenloze omstandigheden.
Ze mocht niet praten, kreeg nauwelijks genoeg te eten en werd vaak zelfs drinkwater ontzegd. Het kind werd genadeloos mishandeld door de nonnen en tijdens bezoeken van overheidsinspecteurs verborgen in een ondergrondse tunnel. Niemand mocht getuige zijn van de gruweldaden die de nonnen haar aandeden.
In dit aangrijpende verhaal vertelt de onverschrokken Maureen over haar pijnlijke tocht van een gruwelijk gewelddadig ouderlijk huis naar een koud en wreed Magdalenawashuis, en over haar lange, wanhopige strijd voor vrijheid en gerechtigheid.
Binnen vierentwintig uur werd Maureen uit haar huis en bij haar geliefde oma vandaan gehaald en naar het Magdalenawashuis in New Ross, Wexford gestuurd, dat werd geleid door de kloosterorde The Good Shepherds. Ze kreeg te horen dat ze daar onderwijs zou krijgen, maar in plaats daarvan werden haar de weinige bezittingen die ze bij zich had afgenomen en werd ze gedwongen tot zwaar werk. Ze moest kleding wassen en vloeren schrobben onder onmenselijke en meedogenloze omstandigheden.
Ze mocht niet praten, kreeg nauwelijks genoeg te eten en werd vaak zelfs drinkwater ontzegd. Het kind werd genadeloos mishandeld door de nonnen en tijdens bezoeken van overheidsinspecteurs verborgen in een ondergrondse tunnel. Niemand mocht getuige zijn van de gruweldaden die de nonnen haar aandeden.
In dit aangrijpende verhaal vertelt de onverschrokken Maureen over haar pijnlijke tocht van een gruwelijk gewelddadig ouderlijk huis naar een koud en wreed Magdalenawashuis, en over haar lange, wanhopige strijd voor vrijheid en gerechtigheid.
240 pages, Kindle Edition
Published October 13, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
October 20, 2026
Dit is zo’n verhaal waarvan je tijdens het luisteren regelmatig denkt: hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Het verhaal van Maureen Sullivan heeft me enorm aangegrepen. Ze was nog maar een kind en wat zij heeft moeten doorstaan, niet alleen tijdens haar jaren in het klooster maar ook door de gevolgen die ze daar vele jaren later nog van droeg, vond ik soms nauwelijks te bevatten.
Ik heb dit boek geluisterd via Storytel en de voorlezer verdient wat mij betreft echt een compliment. De emoties worden zo sterk overgebracht dat het verhaal nog harder binnenkomt. Ik heb meerdere keren met tranen in mijn ogen staan luisteren en op sommige momenten gewoon zitten huilen.
Juist het besef dat dit geen verzonnen gruwelverhaal is, maar het levensverhaal van een jonge vrouw in Ierland, maakt het extra aangrijpend. Het verdriet, de machteloosheid en alles wat haar is afgenomen blijven nog lang nadat je bent uitgeluisterd in je hoofd zitten.
Geen makkelijk boek om te luisteren, maar voor mij wel een verhaal dat verteld en gehoord mag worden.
Indrukwekkend, hartverscheurend en soms nauwelijks te bevatten.
Het verhaal van Maureen Sullivan heeft me enorm aangegrepen. Ze was nog maar een kind en wat zij heeft moeten doorstaan, niet alleen tijdens haar jaren in het klooster maar ook door de gevolgen die ze daar vele jaren later nog van droeg, vond ik soms nauwelijks te bevatten.
Ik heb dit boek geluisterd via Storytel en de voorlezer verdient wat mij betreft echt een compliment. De emoties worden zo sterk overgebracht dat het verhaal nog harder binnenkomt. Ik heb meerdere keren met tranen in mijn ogen staan luisteren en op sommige momenten gewoon zitten huilen.
Juist het besef dat dit geen verzonnen gruwelverhaal is, maar het levensverhaal van een jonge vrouw in Ierland, maakt het extra aangrijpend. Het verdriet, de machteloosheid en alles wat haar is afgenomen blijven nog lang nadat je bent uitgeluisterd in je hoofd zitten.
Geen makkelijk boek om te luisteren, maar voor mij wel een verhaal dat verteld en gehoord mag worden.
Indrukwekkend, hartverscheurend en soms nauwelijks te bevatten.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 18, 2026
Dit is misschien wel het meest imposante stuk literatuur dat ik tot nu toe tot me heb genomen.
Het is een biografie en beschrijft de jeugd van Maureen Sullivan, een Ierse dame die geboren is rond 1950. Niet heel lang geleden dus. Het verhaal is niet voor mensen weggelegd met een zwakke maag, of voor zij die graag hun hoofd in het zand steken als het aankomt op het leed wat niet lang geleden vrouwen rondom de wereld werd en wordt aangedaan.
Maureen is op 12-jarige leeftijd naar een Magdalena washuis gestuurd, waar zij 7 dagen per week van opstaan tot slapen gedwongen werd om zwaar fysiek werk te verrichten, zonder dat zij hiervoor betaald werd. Ook mocht ze niet praten, en werd ze vaak geslagen. Ze werd niet aangesproken met haar eigen naam, maar met een naam die ze van de Moeder Overste aangewezen heeft gekregen. De reden? Ze werd misbruikt en mishandeld door haar stiefvader, en heeft de 'fout' gemaakt om hier een volwassene mee in vertrouwen te nemen.
Die volwassene, en haar moeder en oma, waren overigens in de veronderstelling dat zij Maureen naar een andere school hadden gestuurd in plaats van een werkkamp.
Dat deze 'washuizen' pas in 1996, 2 jaar voor mijn geboorte, zijn opgehouden te bestaan is iets dat ik met moeite kan bevatten.
Het is een biografie en beschrijft de jeugd van Maureen Sullivan, een Ierse dame die geboren is rond 1950. Niet heel lang geleden dus. Het verhaal is niet voor mensen weggelegd met een zwakke maag, of voor zij die graag hun hoofd in het zand steken als het aankomt op het leed wat niet lang geleden vrouwen rondom de wereld werd en wordt aangedaan.
Maureen is op 12-jarige leeftijd naar een Magdalena washuis gestuurd, waar zij 7 dagen per week van opstaan tot slapen gedwongen werd om zwaar fysiek werk te verrichten, zonder dat zij hiervoor betaald werd. Ook mocht ze niet praten, en werd ze vaak geslagen. Ze werd niet aangesproken met haar eigen naam, maar met een naam die ze van de Moeder Overste aangewezen heeft gekregen. De reden? Ze werd misbruikt en mishandeld door haar stiefvader, en heeft de 'fout' gemaakt om hier een volwassene mee in vertrouwen te nemen.
Die volwassene, en haar moeder en oma, waren overigens in de veronderstelling dat zij Maureen naar een andere school hadden gestuurd in plaats van een werkkamp.
Dat deze 'washuizen' pas in 1996, 2 jaar voor mijn geboorte, zijn opgehouden te bestaan is iets dat ik met moeite kan bevatten.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews