برآشفتن گیسوی تاک: مجموعه غزل

by علی موسوی گرمارودی (شاعر)

سال نشر: 1393

مجموعه ای از 52 غزل از سال های دور تا حال

112 pages, Unknown Binding

First published January 1, 2014

About the author

دکتر سید علی موسوی گرمارودی، مترجم، پژوهشگر، نویسنده و از مشهورترین شاعران نوگرای دههٔ پنجاه است تا کنون است که او را از بنیانگذاران شعر نوی آیینی و شعر انقلاب میدانند.

علی موسوی گرمارودی که نخستین آموزه‌های دینی را در مکتب پدر آموخت، پس از دیپلم، در جوار پدر راهی مشهد شد و چهار سال به تحصیل عربی و علوم دینی پرداخت. واقعهٔ پانزده‌خرداد۱۳۴۲ گرمارودی را تازه از مشهد به قم برگشته بود، رهسپار تهران کرد. در کنار همراهی‌های سیاسی، به دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران نیز راه یافت و سپس، مشاور حقوقی ادارهٔ باستان‌شناسی شد.

فعالیت‌های او در عرصهٔ شعری و شاعری از محافل و انجمن‌های ادبی شروع شد؛ اما شاعری را به‌طور جدی در سال۱۳۴۸ با چاپ نخستین مجموعه شعرش عبور آغاز کرد. ادامهٔ فعالیت‌های سیاسی، بالاخره او را که اکنون برندهٔ بخش شعر نو مسابقه «شعر بعثت» مجلهٔ یغما می‌شناختند، در ۵۲ به زندان فرستاد. نعمت آزادی پس از شش سال اسارت در اوین، او را به‌سمت همکاری با طاهره صفارزاده کشاند تا با هم‌فکری و همراهی هم، کانون هنرمندان و نویسندگان مسلمان یا کانون فرهنگ نهضت اسلامی را بنیان‌گذاری کنند.

موسوی گرمارودی تمام دهه شصت و تقریباً هفتاد را به اخذ درجه دکتری در زبان و ادبیات فارسی و نیز، اشتغال در پست مشاور وزرای فرهنگ در ارشاد اسلامی گذراند. وی همچنین رایزن فرهنگی ایران در تاجیکستان شد.

گرمارودی همواره با رویکردهای مذهبی، به سرودن شعر در قالب‌های نوقُدمایی و نیمایی پرداخت و البته بعدها گرایش به شعر سپید نیز پیدا کرد.
گرمارودی در همهٔ قالب‌های شعر از قدیم‌ترین تا جدیدترین آن‌ها یعنی از قصیده تا شعر سپید طبع‌آزمایی کرده است. با نگاهی به فهرست مجموعه صدای سبز که به‌گزیدهٔ شاعر از شعرهای خودش است، می‌توان قالب‌های مختلفی را با آمارهای متفاوتی مشاهده کرد: ۴۹ شر سپید، ۴۹ غزل، ۲۸ قصیده، ۱۹ قطعه، ۲۶ مثنوی، ۱۴ رباعی، ۱۲ نیمایی، ۸ مفردات، ۵ مسمط و ۲ دوبیتی.
به‌پاس تمام زحماتش در عرصه شعر و سرودن در قوالب مختلف شعری، بنیاد چهره‌های ماندگار در سال۱۳۸۵ او را به‌عنوان چهرهٔ ماندگار بخش شعر انتخاب کرد.

ترجمهٔ ادبی کامل قرآن کریم گرمارودی برندهٔ کتاب‌سال شد و ترجمه نهج‌البلاغهٔ او مورد تقدیر همین رویداد فرهنگی قرار گرفت.

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 2 out of 5]

در کل کتاب خسته کننده ای نبود و اتفاقا جاهایی من رو به خوندن ترغیب می کرد. ابیات خوب و محکمی هم درش پیدا می شد که به نظرم فخامت خاصی درشون بود - از اون فخامت های قدمایی. مهم اینه که خواننده بدونه گرمارودی کاملا در سنت زبانی قدما - حافظ و ... - است؛ استعاره های هم بیشتر از طبیعت اند و از می خبری نیست. این ممکنه برای برخی ها که اشعار غزل سرایان متأخر رو دنبال می کنن نکته ی منفی باشه اما برای من امری است خنثی. بر خلاف تجربیات من از چند کتاب غزل نویی که خوندم و معمولا می خواستم زود تموم شه راحت شم اینجا چنین حسی نداشتم عموما

مثلا در شعر "هنوز" می گوید

هنوز پیــش منـــی یا مـن این گمان دارم
من از وجــود تو با خویش صـد نشان دارم

هنوز هرم نفس هات بر تنــم باقی است
هنوز شـــــــهد لبان تو در دهــــــان دارم

هنوز طعمی از آن خوشگوار باده ی وصل
که دوش با تــــو کشیدم به کام جان دارم

یا در "سکوت پاک سگان و ددان" می گوید

دلـــــــــم گرفتــــــه تر از روزهای بارانــــــی است
فضـای سینــــــه چو پاییز سرد و طوفـــــانی است

سکوت پاک شــــما نازم ای ســـــــــــــگان و ددان
که هر چه می کشم از های و هوی انسانی است

به نیستــــــــــی و فنــــــــــا می گریزم از هستی
که لحظــــــــــــــه ها همه آبستن پیشمانی است

به عنوان یک مجموعه ی شعری مستقل، مجموعه ای است متوسط که اگر کسی بخواند ضرر نمی کند؛ اما اگر قرار باشد این اشعار افشره ی یک عمر غزل سرایی باشند، داستان فرق دارد

اشعاری که من بیشتر پسندیدم، "هنوز"، "سکوت پاک سگان و ددان"، "از سکوت سالیان"، "تار لحظه ها" و "چو دلو افتاده ام آویز در چاه پریشانی" بودند. البته ابیات خوب اینجا و آنجا پیدا هم پیدا می شوند

[Sadeq · Rating 4 out of 5]

ویژگی های بومی زیبا جزو مهم ترین شاخصه‌های این کتاب است.