Ως συλλέκτης έχω μαζέψει εδώ και κάμποσα χρόνια ένα -επιτρέψτε μου να πω- αξιοσημείωτο αρχείο σχετικό με τον ευρύτερο Πειραιά. Τώρα, αν ρωτήσει κανείς "Γιατί ο Πειραιάς;", θα μπορούσα να αραδιάσω ένα σωρό λόγους που θα ξέφευγαν κατά πολύ από τις προθέσεις ετούτου του βιβλίου. Θα περιοριστώ, ωστόσο, να αναφέρω δύο: την τοπική συνείδηση που με διακατέχει, όπως ακριβώς και πολλούς άλλους Πειραιώτες (τα παραδείγματα άφθονα) και τη συνειδητοποίηση πως όσο μεγαλώνω τόσο αισθάνομαι την ανάγκη να κρατήσω ενθύμια από ένα παρελθόν που έζησα -ή έζησαν κοντινοί μου άνθρωποι- και που δε θα επιστρέψει ποτέ.
Ο δεύτερος λόγος αποτελεί τη βάση της αρχής των συλλεκτών για τα θέματα που τους ενδιαφέρουν. Γιατί όσο προχωράει η έρευνα στο παρελθόν και βρίσκονται στοιχεία και ντοκουμέντα που αντικειμενικά δείχνουν ένα στόχο τόσο φουντώνει το πάθος του συλλέκτη και νιώθει πως ζει περισσότερο και πως μακραίνει η ζωή του. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, συνειδητοποίησα πως είχα σκόρπια εδώ κι εκεί διάφορα στοιχεία σχετικά με την πορνεία και τον εν γένει υπόκοσμο του Πειραιά - στοιχεία που συνοψίζονται σε δύο περιοχές: τα Βούρλα και την Τρούμπα. Τότε διαπίστωσα πως δεν υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία κανένα συγκεντρωμένο βιβλίο γι' αυτό το θέμα, εκτός μόνον από προσωπικές μαρτυρίες και αφηγήσεις.
Απ' αυτή τη διαπίστωση ξεπήδησε και η ιδέα για το βιβλίο που κρατάτε. Κι απ' τη στιγμή που η ιδέα έγινε επιθυμία, βάλθηκα να εντοπίσω οποιαδήποτε πληροφορία μπορούσε να μου φανεί χρήσιμη.
Ο Βασίλης Πισιμίσης γεννήθηκε το 1960 στο Βλόγγο Γορτυνίας και από το 1967 κατοικεί μόνιμα στο Κερατσίνι. Είναι μανιώδης συλλέκτης και μελετητής της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά και έχει πλούσια πολιτιστική και συλλεκτική δράση. Το 1989 δημιουργεί το Ιστορικό Λαογραφικό Αρχείο Κερατσινίου. Είναι συνεργάτης του περιοδικού "Συλλογές" και πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλεκτικού Συλλόγου Κερατσινίου. Εκτός από την έρευνα και τη συλλογή ιστορικών ντοκουμέντων και τεκμηρίων του ευρύτερου Πειραιά, έχει ασχοληθεί με τη λαϊκή ζωγραφική και τη γελοιογραφία. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία και λευκώματα. Το 1985 εξέδωσε ένα λεύκωμα με γελοιογραφίες σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων με τίτλο "Νιόνιος". Το 2003 εκδόθηκε το βιβλίο του "Το Ρολόι του Πειραιά: Το Παλιό Δημαρχείο" (εκδ. Συλλογές).
Αν εξαιρέσουμε αυτό το φάουλ (μα στοκ φωτογραφία σε εξώφυλλο βιβλίου;), που ήταν και η πρώτη μου σκέψη, εδώ έχουμε ένα βιβλίο που δικαίως ήταν μέχρι πριν λίγους μήνες εξαντλημένο (ευτυχώς όχι πια).
Αν τα ονόματα Βούρλα και Τρούμπα δεν σου λένε πολλά, ή και τίποτα, λογικό. Πρόκειται για δύο περιοχές που η επίσημη ιστορία προσπάθησε να τις αποσιωπήσει. Να κάνει τον κόσμο να τις ξεχάσει. Ποιος θέλει να μαθαίνει (ή να θυμάται) ο κόσμος ότι τα Βούρλα ήταν τα πρώτα κρατικά πορνεία; Ότι η Τρούμπα δεν ήταν μόνο η περιοχή που συναντήθηκε η Τετράδα του Πειραιά (και άλλοι ρεμπέτες), αλλά και περιοχή του αποκαλούμενου περιθωρίου; Καμπαρέ, πορνεία, κλαμπ, μπουζούκια, πόρνες, προαγωγοί, αγαπητικοί (και όχι μόνο) αφίσα το στίγμα τους, μέχρι που η δικτατορία εκκαθάρισε βίαια την περιοχή και ο υπόκοσμος μεταφέρθηκε αλλού.
Ο Βασίλης Πισιμίσης καταφεύγει στην προφορική ιστορία για να μην μείνει το παρελθόν των Βούρλων και της Τρούμπας στην αφάνεια, ελπίζοντας ότι ανοίγει τον δρόμο για την επιστημονική έρευνα του θέματος. Μέσα σε όλα, δεν ξεχνά να αφιερώσει το βιβλίο στην Σπεράντζα Βρανά, η οποία δεν πρόλαβε να το δει να εκδίδεται.
Και πολύ καλά κάνει.
Υγ.: Είμαι της άποψης ότι ο Πειραιάς έχει -ιστορικά- πολλά κοινά με τη Θεσσαλονίκη, λόγω του ότι είναι δύο πόλεις με λιμάνια (με ό,τι αυτό συνεπάγεται), κάτι που δεν τονίζεται ιδιαίτερα. Μεγάλη κουβέντα αυτό. Πού ήθελα να καταλήξω. Το βιβλίο ξεκινά με πρόλογο του Στράτου Δορδανά, Επίκουρου Καθηγητή Ιστορίας στο ΠαΜακ. Πέρα από τη φιλική -προφανώς- σχέση με τον συγγραφέα, εμένα μου κάνει και λίγο ότι κάποιος, έστω και άθελά του, έδειξε αυτή τη σχέση των 2 πόλεων. Εύγε.