สามชาติสามภพ ลิขิตเหนือเขนย เล่ม 1

สามชาติสามภพ ลิขิตเหนือเขนย #1

by Tang Qi Gong Zi, 唐七公子, หลินโหม่ว (Translator)

Genres: China, Novels, Fantasy

421 pages, Paperback

First published August 1, 2015

About the author

Associated Names:
* Tang Qi Gong Zi / Tang Qi (English)
* 唐七公子 / 唐七 (Chinese)
* ถังชีกงจื่อ (Thai)
* Đường Thất Công Tử (Vietnamese)

Reviews

[M · Rating 4 out of 5]

พระเอกกวนตีนมาก ตลกดี
เฟิงจิ่วก็น่ารักดีอ่ะ โก๊ะๆ แต่ก็แสบมาก
เป็นคาแรกเตอร์สบายๆ ค่อนข้าง comical เลย จริงๆ สองน้าหลานนี่เหมือนกันมาก ทั้งเฟิงจิ่วและป๋ายเฉี่ยน 5555 มีความตลก
ชอบที่นางเป็นคนเด็ดขาดเหมือนกันนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความพยายามตอนที่หลงตงหัวมากๆ
อะไรจะขนาดนั้น

ส่วนอีตาพระเอก หน้าน้ำแข็ง ปากคมกริบจริงๆ
แว๊บแรกนี่คิดถึงอวิ๋นซื่อเทียนมากฮะ ความผมเงินเสื้อม่วง...หล่อลากน้ำหมากกระจายมาก แต่ความเทพคนละชั้น
คือตงหัวนี่เป็นอีกเลเวล... เลเวลความเก่ง กวนตีน และเดาทางยาก...และหน้าด้าน
ตอนนี้ก็ยังเดาทางไม่อยู่ สรุปโง่หรือฉลาด...
คือฉลาด กวนมากที่สุด แต่เรื่องที่โง่คือแบบ จะ ignorant ไปมั้ยยะะะะ
สรุปที่ผ่านมาเนี่ยได้เคยสังเกตอะไรบ้างมั้ยเนี่ย
ก็เข้าใจนางเอกเลยว่าทำไมยอมแพ้ ฮะๆ ก็ลุ้นนางเอกอยู่นะ ว่าจะเบิกตาอีตาตงหัวขึ้นมาได้ยังไง
สู้ๆ นะเฟิงจิ่ว

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

สิ่งหนึ่งที่ชอบมาของงานคุณหลินโหมว
คือกระดาษปกสวยงาม ถึงภาพจะดูรก
ไปหน่อยเมื่อบวกกับชื่อเรื่องที่เป็นเถาวัลย์
แต่ปกนี้ก็เป็นปกที่ชอบมาที่สุด เพราะหน้า
หลังถือว่าสวยเลยทีเดียว รูปเล่มจึงสวยงาม
สุดๆอยู่แล้วค่ะ

เรื่องสำนวนคุณหลินโหมวก็เชื่อถือได้แน่นอน
เพียงแต่รู้สึกว่าคุณหลินโหมวใช้ภาษาสูงขึ้น
คือต้องแปลไทยเป็นไทย และบางท่อนที่
แปลกลับอ่านแล้วแปลกๆ มีคำว่า ดอก
หลังประโยคเหมือนอย่างกับภาษาไทยสมัย
โบราณเยอะมาก จนรู้สึกว่ามันไม่ใช่ เลยคิด
ว่าเล่มก่อนคุณหลินแปลได้ดีกว่า บางทีไม่
จำเป็นตองใช้ศัพท์สูง แถมเชิงอรรถบางคำก็
ไม่ได้แปลเมื่อถูกแปลเป็นภาษาไทยแล้ว

ในส่วนของเนื้อเรื่องคือการปูเรื่องปัจจุบัน
สลับกับการเล่าอดีต จะได้เห็นความเกรียน
ของปู่ตง ที่พูดน้อยต่อยหนัก และเฟิ่งจิ่ว
ซื่อๆ ที่แอบหลงรักตงหัว

[Jidapa · Rating 3 out of 5]

นางเอกเรื่องนี้คือเฟิ่งจิ่ว เป็นหลานของนางเอกตอนป่าท้อสิบหลี่ คนเขียนๆคาแรกเตอร์ของสองนางเอกได้เหมือนกันมาก คือ ไม่ค่อยฉลาดด้านความรัก ชอบคิดเองเออเอง (แบบผิดๆ) ตลอด อ่านแล้วขัดใจอยู่บ้าง มุขตลกก็ขำดีค่ะ มีการเท้าความโยงใยไปมาในทุกเรื่อง การทับศัพท์เยอะเช่นเคย อ่านแล้วงงๆบ้าง ส่วนตัวชอบตอนป่าท้อมากกว่า

[รำพึง ลำพัง · Rating 3 out of 5]

ฉากเดียวกันอ่านรอบสองยังทำให้ร้องไห้ได้

มีจุดที่ไม่เข้าใจหลายจุดแต่ก็ขี้เกียจอ่านทุกหน้า มันเนือย
ตงหัวเหมือนคนคุ้นดีคุ้มร้าย ป๋ายเฉี่ยนยังดูเป็นผู้ใหญ่กว่าอีก

มีอีกที่จะบ่น แต่ขี้เกียจ

[Patrawan Dear]

# สามชาติสามภพ ลิขิตเหนือเขนย (เล่ม 1-4)

ผู้เขียนยังคงใช้เทคนิคการเล่าเรื่องแบบไม่เรียง timeline เช่นเดียวกับที่ใช้ในภาคป่าท้อ แน่นอนว่ามันได้ผลดีในการดึงดูดใจให้อยากรู้ แต่ด้วยความยาวของภาคนี้มีมากกว่า จึงทำให้เหมือนคนอ่านต้องรอนาน และบางช่วงตอนก็ขาดรายละเอียดไป โครงเรื่องจึงไม่เฉียบคมเท่าภาคแรก

อย่างไรก็ตาม ในแง่ความรู้สึก ความสัมพันธ์ของตัวละครกลับทำได้ดียิ่งกว่า ใกล้ชิดกับคนอ่านมากกว่า เราจึงรู้สึกอินและเข้าใจเรื่องราวได้โดยง่าย

ยังคงชอบสำนวนแปล ที่แม้คล้ายจะห้วนสั้น แต่ก็สามารถสร้างความเข้าใจ และเก็บอารมณ์ได้ครบ ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ขัน เสียดสี สุข เศร้า สงสาร และอื่น ๆ

โดยรวมจัดว่าอ่านได้สนุกสนาน เพลิดเพลิน ไม่มีเบื่อค่ะ :)

[Misspharaoh · Rating 2 out of 5]

อ่านรอซีรีส์เลยอ่ะ กรีดร้องโหยหวนพอได้ข่าวว่าปู่ตงกับจิ้งจอกน้อยได้นักแสดงคู่เดิม กรี๊ดดดด รีรันป่าท้อยาวไปค่ะ ❤️❤️

พูดถึงนิยาย สำนวนต้องปีนกระไดอ่านกันเลยทีเดียว 5555 อย่างกับฟังโอเปร่า คนแปล แปลได้แบบว่าคนอ่านต้องมีคลังศัพท์ทางภาษาไทยมากกว่าระดับที่ใช้ในชีวิตประจำวันซัก 10 เท่าได้ 555 แต่สวยงามดีค่ะ เหมือนลองภูมินิดๆแปลวรรณคดีไทยหน่อยๆ (อันนี้เราเว่อร์ 55) เราก็อ่านไปหลับไป 555

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

รีวิวแบบรวม 4 เล่มนะคะ

ภาคสองของหนังสือชุดสามชาติสามภพ ที่คราวนี้ถึงทีของมหาเทพตงหัวกับป๋ายเฟิ่งจิ่วบ้าง จัดเต็มกันมาแบบ 4 เล่มให้สมกับความมีอายุยาวนานของท่านมหาเทพเสียหน่อย

นักเขียนยังคงผูกเรื่องได้ถูกใจเรามาก ถึงแม้ตอนแรกจะรู้สึกว่าบางตอนเหมือนจะดูเยิ่นเย้อไปมั้ย แต่เมื่ออ่านจนจบก็จะรู้สึกว่ามันช่วยทำให้เนื้อเรื่องดูสมบูรณ์ขึ้นมากกว่า และโดยเฉพาะเมื่อผู้เขียนสามารถคุมอารมณ์ขันให้แทรกอยู่ตามส่วนต่างๆของเนื้อเรื่องได้ และประกอบกับบุคลิกอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะอย่างมากของท่านปู่ตงหัว ก็เลยทำให้เราหลงรักความเย็นชาและหน้ามึนของท่านปู่ได้ไม่ยากเลย เฟิ่งจิ่วดูเป็นเด็กน้อยขยันสร้างเรื่องใส่ตัวซักหน่อย แต่เมื่อเล่าจากมุมมองอารมณ์ขันของตัวละคร ก็ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกรำคาญเธอมากนัก

การเรียงลำดับช่วงเวลาไม่ซับซ้อนเท่าภาคแรก แต่ก็ยังคงลูกเล่นนี้ในบางจุดอยู่ ส่วนการวางพล็อตและการเล่าเรื่อง นับว่ามีเหตุมีผลและปิดปมได้ค่อนข้างครบถ้วนสมบูรณ์ทีเดียว

[J.Nida · Rating 3 out of 5]

3.5

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวต่อจากเรื่องก่อนหน้าคือ สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่ ซึ่งเป็นคู่ของป๋ายเฉี่ยนกับเยี่ยหัว

สามชาติสามภพ ลิขิตเหนือเขนยนี้เป็นเรื่องราวของมหาเทพตงหัวและเฟิ่งจิ่วแห่งชิงชิวผู้ได้สืบตำแหน่งกษัตรีย์ต่อจากป๋ายเฉี่ยนผู้เป็นอา

เล่มนี้จะกล่าวถึงทั้งปัจจุบันและอดีตว่าทำไมเฟิ่งจิ่วถึงรักตงหัว และป็นมายังไงบ้าง

แรกๆออกจะน่าง่วงสักหน่อย หลังจากบทหนึ่งก็สนุกทีเดียว แล้วตอนจบเล่มยังทิ้งตอนน่าสนใจไว้อีก

เรื่องสำนวนการแปล ชอบการแปลของคุณหลินอยู่แล้ว ไม่มีติดขัด เพียงแต่ต้องเปิดไปเชิงอรรถดูลำดับอยู่บ้างซึ่งไม่เป็นปัญหาเพราะเราชอบ

[สามเสน เลิศหรูอลังการ · Rating 5 out of 5]

สนุก!!

[Doco · Rating 4 out of 5]

รีวิว 1-4 ให้ 4 คะแนน

้เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการอ่าน เพราะเล่ม 1-3 เนิ้อหาค่อนข้างพาออกทะเล เลี้ยวอ้อมไปมาหลายโค้ง กว่าจะอ้อมกลับมาที่แกนหลักจริงๆในเล่ม 4

ช่วงน่าเบื่อก็ชวนให้หลับได้มากจริงๆ ยิ่งเล่ม 2-3 ตอนอ่านหลับไปหลายยก รำคาญนางเอกที่ชอบคิดเองเออเอง ประกอบกับส่วนเรื่องของสำนวนการแปล ที่เข้าใจว่าพยายามให้สวยงาม แต่อะไรที่ยิ่งอ่านยิ่งยาก อ่านแล้วต้องแปลไทยซ้ำ บางประโยคนี้ต้องทำความเข้าใจพักนึง เพราะไม่แน่ใจว่าต้องการสื่อว่าอะไร และสรรพนามที่ใช้ทับศัพท์จีนนั้น ถ้ามีไม่มากก็ไม่เท่าไหร่ แต่นี่เยอะมากจริงๆ เยอะกว่าเรื่องป่าท้ออีก พาให้เป็นอีกจุดที่ไม่ลื่นไหลไม่น้อย

ที่ให้คะแนนสี่ดาวเพราะเล่ม 4 ล้วนๆ ถือว่าเล่าเรื่องได้ดี มีความสอดคล้องกับปมที่วางไว้ตั้งแต่เรื่องป่าท้อ เมื่อการเฉลยปมต่างๆเริ่มมา ค่อยเล่าเหตุผลที่มาที่ไปของเรื่องราวทั้งหมดได้ อาจจะไม่ได้เคลียร์จนหมดได้ทุกประเด็น แต่ก็ถือว่าปิดท้ายได้ค่อนข้างสมบูรณ์

ความจริงการวางพล็อตของเรื่องนี้จัดว่าดีเลยทีเดียว มีความน่าสนใจ วางจุดที่เป็นปมไว้เป็นระยะ เพื่อรอการคลี่คลายในภายหลัง แต่ระหว่างทางเล่าเรื่องออกจะเนิบเนือยไปบ้าง ไปเน้นขยายบางส่วนที่ไม่สำคัญ ส่วนจุดที่ควรขยายกลับรวบตึง

สรุปแล้วเนื้อเรื่องมีความคล้ายป่าท้อมาก ต่างกันที่บุคลิกของพระเอกนางเอก และวิธีการเล่าเรื่อง ส่วนตัวแล้วชอบป่าท้อมากกว่า

ถ้ารีวิวเฉพาะเล่ม 1 ให้แค่ 3 ดาว เพราะถึงจะเปิดเรื่องต่อจากป่าท้อได้น่าติดตาม แต่อ่านแล้วรู้สึกเยิ่นเย้อ หลายฉากหลายเหตุการณ์ในเรื่องเหมือนอยู่ดีๆคนแต่งอยากใส่ก็ใส่เข้ามา จับต้นเหตุปลายเหตุแล้วก็ยังไม่เคลียร์เท่าไหร่ ดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลนัก

[Luna Night · Rating 4 out of 5]

แปลละเอียดเรียบร้อยมาก งานเนี๊ยบเชียว แต่พวกคำสรรพนามแทนตัวที่ทับศัพท์มาทำเอาเวียนหัวพอตัว อ่านไปจบหนึ่งเล่มแล้วถึงเริ่มชิน ตอนแรกถอดใจหยุดอ่านไปครึ่งปี ครั้นรวบรวมลมปราณอ่านเต็มที่จึงอ่านรวดเดียวจบเซ็ต อรรถาธิบายได้เยอแยะยิ่งใหญ่จนแทบจะเขียนเป็นอีกเล่มได้ทีเดียว แสดงถึงความสามารถและความทุ่มเทคนแปลจริงๆ ให้ความรู้ด้านภาษาจีนดีมากอีกด้วย จะว่าดีก็ดี จะว่ารุงรังไปหน่อยก็ว่าได้
เนื้อหาเป็นเรื่องที่คนรู้สึกช้าสองคนมาเจอกัน คนนึงก็รู้สึกช้าเพราะอยู่มานานเกินไปจนหมดความสนใจ อีกคนก็รู้สึกช้าเพราะไร้เดียงสาเกินไป ชวนให้คนอ่านอึดอัดคับข้องใจเป็นอย่างยิ่ง เต็มไปด้วยโศกนาฏกรรมแห่งการเข้าใจผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนไม่รู้จะสงสารตัวละครหรือสงสารตัวเองที่อ่านอยู่ก่อนดี พล็อตสนุกดีแต่เหนื่อยเกินไปสำหรับสายที่ชอบความผาสุกแบบเรา และมีฉากหวานชื่นน้อยเกินไป

[Chandhip Uampornvanich · Rating 4 out of 5]

สนุกกว่าป่าท้อสิบหลี่ ตรงที่ตัวละครดิบกว่า แม้แต่องค์มหาเทพ หรือเทพธิดา ก็มีความวิปลาสแปลกประหลาดในตัวตน มีความยึดมั่น กลั่นแกล้ง ตลบแตลง ตามแบบฉบับนิยายจีน มันต้องมีดราม่า!!! Full of wit and humour. If you read Thai version like me, then you'll be thrilled with all footnotes and appendices. Extensive work. Great effort but sometimes as a reader, you just have to put up with all the details in order to savour the fun. I intentionally skipped them and came back to them later when the story got interesting.

[Kurisara Phakintanapinyo · Rating 5 out of 5]

น่าร๊ากกก เป็นเพราะดูซีรี่ย์จบแล้วค่อยอ่านเลยไมไ่ด้รู้สึกว่ามันยากอะไร แต่เอาจริงๆต่อให้ไม่เคยดูหนังสือก็ไม่ได้อ่านยากหรือใช้ภาษายากอะไรขนาดนั้น เกือบไม่ได้อ่านเพราะว่าบางรีวิวบอกว่าใช้ภาษายากแต่ส่วนตัวคิดว่าอ่านง่ายไหลลื่นพอตัว ถ้าคนอ่านนิยายแปลจีนอยู่แล้วอ่านได้สบายค่ะไม่ยากเลย สนุกมาก ได้เก็บรายละเอียดเพิ่มจากซีรี่ย์ ดีเลยยย 💕

[Jirawan Jantanakorn · Rating 5 out of 5]

เป็นรุ่นของหลานป๋ายเฉียน หรือก็คือเฟิ่งจิ่ว
ดูน้องนางจะมีความแค้นแบบอภิมหาแค้นเเสนรักกับตงหัวของจริงก็ในบทเล่มนี้ละคะ
ปฏิเสธดูตัวก็หลายคน แต่ท่านตงหัวก็สุดยอดมาก... (ในหลายๆความหมาย)
ทำไมท่านลืมจิ้งจอกน้อยกันละค๊า!!!!!!!!! (โดนสั่งขังลืมแล้วมานึกออกในวันเเต่งงานมันน่าเกลียดนะ มหาเทพ!!!)

[หยดน้ำผึ้ง · Rating 3 out of 5]

เราอ่านแรกๆ ก็สนุกนะ แต่มันหมดสนุกเพราะการแปลทับศัพท์ที่มากจนเกินไป อ่านแล้วต้องอ่านเชิงอรรถแปลความหมายข้างล่าง แล้วศัพท์จีนเยอะเหลือเกิน ไม่คิดจะแปลเป็นไทยให้อ่านแล้วสามารถเข้าใจในครั้งเดียวได้เลยเหรอ เนื้อเรื่องให้ 4 การแปลให้ 2

[Pan · Rating 5 out of 5]

สนุก ซาบซึ้ง อบอุ่นใจมากค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งเห็นความรักของมหาเทพที่มีให้เฟิ่งจิ่ว บางช่วงต้องพยายามโฟกัสมากๆเพราะเนื้อเรื่องซับซ้อนนิดหน่อย ไม่ได้อ่านนิยายที่ทำให้รู้สึกอิ่มมานานค่ะ ดีใจมากที่มาทำเป็น ebook อยากจะให้มากกว่า 5 ดาวจริงๆ :)

[Morakod Sirichotdumrong · Rating 5 out of 5]

สนุกมากๆ

[Panfan MP · Rating 5 out of 5]

ตามมาจากป่าท้อออกไม่ได้อะฮื่อออ

[Zeening Wijit · Rating 3 out of 5]

กดอ่านตรงไหนคะ ไม่เห็นมีให้อ่านเลย

[Allukah · Rating 4 out of 5]

หยิบมาอ่านต่อหลังจบป่าท้อ พอเห็นสำนวนก็เริ่มมึนเลย อ่านยากกว่าป่าท้ออีกเพราะใช้บุรุษที่ 3 ติดตรงบรรยายพรรณนามากเกินจำเป็นอีกแล้ว แต่ด้วยความที่ชอบการบรรยายแบบนี้มากกว่าบุรุษที่ 1 เลยได้เห็นมุมมองที่กว้างขึ้น พอรับได้ ความประทับใจแรกอ่าน (สำหรับ��ล่มหนึ่ง) มากกว่าป่าท้อหน่อยนึง มีพาร์ทย้อนอดีตแทรกเข้ามา เข้าใจง่ายตามทันกว่าป่าท้อ อาจเพราะลดลำดับบทบาทตัวละครประกอบน้อยลง สงสารนางเอกตอนที่อยู่ในร่างจิ้งจอกแดง รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของการรักข้างเดียวชัดเจน ส่วนตัวไม่ค่อยชอบแนวนางเอกหลงรักพระเอกข้างเดียวนะ แต่เรื่องนี้เป็นข้อยกเว้นเพราะอธิบายความคิดนางเอกละเอียด ทำให้เกิดอารมณ์ร่วมได้ไม่ยา��� พระเอกมานิ่งสไตล์เดิมเหมือนเยี่ยหัวแต่ปากจัดกว่า สุภาพบุรุษน้อยกว่า ก็ต้องดูกันต่อไปว่าเล่มหลังๆ จะยังรักษาระดับให้สนุกเหมือนเล่มแรกได้ไหม

[Puppip Kamawan · Rating 5 out of 5]

สนุกมากค่ะ

[May Pailin · Rating 2 out of 5]

มีความเว่นเว้อและสับสนย่างมาก สลับอดีตกะปัจจุบันจนคนอ่านงงสุดๆไปเลย

[Kookkik Sapphayamai · Rating 5 out of 5]

อ่านยังไง

[Orathai]

😍

[Bead · Rating 5 out of 5]

นางเอกน่ารัก

[Wachira Tepjun · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้อ่านกี่รอบก็สนุกมากกๆเลยยยย

[สถาพร ลอยราษฎร์ · Rating 5 out of 5]

very good

[Nanyae Yamane · Rating 5 out of 5]

อ่านครั้งที่ 2 เพื่อเก็บรายความละเอียด
สำหรับเราแล้ว นิยายเรื่องนี้เป็นระดับตำนาน
เล่ม 1 เปิดมาแบบหัวเราะก๊าก ตัวละครมีมิติทุกตัว ลับหลังคำพูด การกระทำมีเงื่อนงำ รู้สึกถึงดราม่า(แบบไม่มั่นใจ) ทว่า ก็แฝงไปด้วยความเข้มแข็งและการตัดสินใจเลือกเส้นทางของตัวละครอย่างซื่อตรง เหมือนไม่ได้โดนเขียนขึ้นมา แต่เป็นตัวละครนั้นจริงๆ ด้วยทัศนคติ ความนึกคิดที่ประกอบขึ้นมาเป็นตัวละครหนึ่ง มันมั่นคงในบท มีที่มาที่ไป

เรื่องที่ชอบอย่างแรกเป็น บุคลิกของเฟิ่งจิ่ว
จากที่ดูในซีรี่ส์ นางเอกจะซื่อๆ เปิ่นๆ แต่พอมาอ่าน การคิดของนางเอกไม่ได้ซื่ออย่างเดียว แต่เป็นหนทางเลือกที่ไตร่ตรองมาแล้ว และไม่ได้ไตร่ตรองแบบไร้เหตุผลซะด้วย ไล่เรียงแบบ 1 2 3 รอบด้าน (ซึ่งก็ต้องมาดูอีกทีว่าไปในทิศทางไหน) เฟิ่งจิ่วมีความคิดแบบผู้นำ รู้จักยึดติด ปล่อยวาง ผิดปกติวิสัยนางเอกนิยายจีนทั่วไปมาก...
เฮ้ย มันแทบไม่เคยเจอในนิยายจีนเลยนะ เริ่มเรื่องมาที่นางเอกปลงว่าจะมูฟออนจากพระเอก (แล้วทำได้ซะด้วย) เพราะเคยให้มาก ยอมมาก จนถึงจุดหนึ่งก็จากลา อยู่กับตนเอง ไม่ง้องแง้งงอแง เจ็บบ้างแต่ก็หาเหตุผลมาปลอบประโลมตนเองให้หยุด เศร้าแบบมีวุฒิภาวะ (เราว่าคาแร็กเตอร์แบบนี้มันเขียนยากด้วยแหล่ะ) ในขณะที่เขียนให้มีเหตุผลก็ยังไม่ทิ้งความอ่อนโยนนุ่มนิ่มแบบหญิงสาว ไม่ฉลาดมากแบบแข็งทื่อ
เรื่องที่ชอบอย่างที่ 2 เฟิ่งจิ่วสวยมาก แต่ไม่ได้เอามาใช้เป็นเครื่องมือในเรื่องเท่าไหร่ แบบไม่พึ่งพาความงามของตนเองเดินเรื่อง ไม่มีฉากพระเอกตะลึงงัน หลงรักชั่วพริบตา (ตงหัวจำหน้านางเอกไม่ได้ด้วยซ้ำ) (ทีจิ้งจอกแดงนี่จำได้ลึกซึ้งมาก) แต่เราก็ยังรู้สึกว่านางเอกสวยมาก ด้วยความคิดเยาว์วัยและเป็นผู้ใหญ่สลับกันไป ด้วยอารมณ์ขัน ผู้หญิงแบบนี้มันน่าดึงดูดจริงๆ
เรื่องที่ชอบอย่างที่ 3 สำนวนแบบแม่เจ้า แปลแบบมีเอกลักษณ์มาก --อ่านครั้งแรกงุนงงก่อน เพราะประโยคยาวและมีการเชื่อมประโยคหลายครั้ง แต่พอชินแล้ว รู้สึกการแปลของนักแปลท่านนี้ทั้งร้ายกาจ และสวยงาม นางเก็บทุกรายละเอียด ศัพท์สละสลวย เด็ดปลิดประโยคอย่างไม่มีช้ำ คนเขียนนี่ยิ่งกว่า ใช้ประโยคไม่ซ้ำกันเลย ในหัวคงมีคลังคำศัพท์มโหฬาร ทำการบ้านมาอย่างดี โครงเรื่องเสถียรดี แตกได้หลายเรื่อง ตัวละครมีบทเป็นของตนเองหมด (แล้วยังเขียนมามีน้ำหนักเท่าโครงเรื่องหลักด้วย) หวีดได้ทุกตัว จับจิ้นได้หลายคู่ ไม่มีกร่อย จบคู่พระนางก็เชียร์คู่อื่นต่อ
เรื่องที่ชอบที่ 4 ชอบตงหัว พระเอกไม่ได้เก่งกาจด้วยบทบรรยาย มันมีเหตุการณ์ย่อยเป็นสิ่งที่ชี้นำความรู้สึก ความอารมณ์ขันหน้านิ่ง ความทรงภูมิปัญญาและประสบการณ์ ความลุง/ปู่งี้ มันดีต่อใจจริงๆ
และด้วยการที่มหาเทพตงหัวสร้างเองหมดทุกอย่าง (ไม่ใช่แค่ตำแหน่งหรือชื่อเสียง แต่เป็นถ้วยชา ม่าน พู่กัน เครื่องหอมด้วย) ทำให้มีความมั่น (ที่ลือกันว่า ด้าน) ล้นเหลือแบบคนเก่งติดลมบน คำพูดคำจาสนองความถือตัวได้ยอดเยี่ยม (พร้อมทั้งน่าหมั่นไส้)
เรื่องที่ 5 ชอบที่ใส่ความรักร่วมเพศเข้ามาแบบแนบเนียน ต้องอาศัยการสังเกตเอา

เรื่องที่ไม่ชอบ ตอนนี้ยังไม่รู้ แต่รู้สิ่งที่คนอื่นไม่ชอบ ฮ่าๆ
เพื่อนมักบอกว่ารายละเอียดเยอะไป ด้วยความที่เป็นนิยายจีนโบราณ มีชั้นเทพ มีศัพท์ยาก มีตำแหน่ง มีกฎเกณฑ์ เงื่อนไขเต็มไปหมด ตัวละครเยอะ ช่วงเวลาวนเวียนไปมา ถ้าอ่านข้ามจะไม่เข้าใจ ต้องโฟกัส
ความจริงแล้ว เราอ่านนิยายเรื่องนี้เป็นเล่มแรกๆ ของนิยายจีน ไม่มีพื้นฐานเกี่ยวกับประวัติศาสตรฺ์ (นอกจากสามก๊ก) ด้วยภาษาที่น่าสนใจทำให้โฟกัสได้ง่าย ทุกอย่างมันอธิบายไว้หมดแล้ว ก็เลยไม่ได้เข้าใจยากอะไร
เรื่องนี้ ควรอ่าน 2 - 3 ครั้ง เพื่อค้นพบการเชื่อมโยงที่หลงลืมไป แล้วเราจะ อ้อ แบบนี้นี่เอง
ทำให้ความรู้สึกตอนอ่านครั้งแรกและครั้งที่สองไม่เหมือนกัน แต่ก็ดีเยี่ยมทั้งคู่น่ะแหล่ะ
ให้ 5 ดาว กับความถูกรสนิยม

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

เป็นการเล่าเรื่องความรักข้างเดียวในแบบฉบับจิ้งจอกแดงน้อยที่ทำให้เราอินไปด้วยทุกฉากทุกตอน สงสารนางจริงๆ

[Nok Yung · Rating 5 out of 5]

อ่านแล้วชอบเฟิ่งจิ่วมาก อินไปกับความรักของนาง ที่ทำทุกอย่างเพียงเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ๆท่านมหาเทพ แอบเสียน้ำตาให้ภูตจิ้งจอกแดงน้อย ที่ให้รักไปเท่าไรก็ไม่เคยได้รักตอบแทน จนในที่สุด..ทำได้เพียงตัดใจจากไป

นิสัยปู่ตงนี่ เราก็ชอบนะ หน้านิ่งๆ แต่ติดจะขี้แกล้ง เหมาะกับเด็กน้อยเฟิ่งจิ่วดี ^^