หน้าปกเล่มนี้แปลกตรงตึกที่อยู่
รูปทรงคล้ายปราสาทนครวัด
แต่สีสวย
เล่มนี้เฉลยปมว่าทำไมเฟิ่งจิ่วถึง
ไปอยู่ในห้วงฝัน แล้วก็มีอีกส่วน
ที่ทำให้ปู่ตงดูเป็นผู้ชายที่แย่คือ
ให้จิ่วกินยาลืมอดีตไปบางส่วน
ถึงมันจะช่วยทำให้ลืมเรื่องเจ็บปวด
แต่มันดูไม่จริงใจ และทำไมถึงไม่
กล้าบอกไปตรงๆ อย่างว่ามันคือ
นิสัยของปู่ ถ้าเทียบกับเรื่องป้าท้อฯ
รู้สึกชอบเรื่องนั้นมากกว่า แต่ตอนจบ
นี่จบเหมือนกันเลย คือตัดจบซะอย่าง
นั้นน่าจะมีขยายไปอีกนิด