4338-й год

by Vladimir Odoyevsky, Владимир Фёдорович Одоевский

Рассказ Владимира Федоровича Одоевского (1803—1869), впервые опубликованный в 1835 году. «Пишу к тебе несколько слов, любезный друг, — с границы Северного Царства. До сих пор поездка моя была благополучно; мы с быстротою молнии пролетели сквозь Гималайский туннель, но в Каспийском туннеле были остановлены неожиданным препятствием: ты, верно, слышал об огромном аеролите, недавно пролетевшем чрез южное полушарие; этот аеролит упал невдалеке от Каспийского туннеля и засыпал дорогу. Мы должны были выйти из электрохода и с смирением пробираться просто пешком между грудами метеорического железа; в это время на море была буря; седой Каспий ревел над нашими головами и каждую мин

Genres: Science Fiction, Russia, Russian Literature

49 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1835

About the author

Prince Vladimir Fyodorovich Odoyevsky (Russian: Владимир Федорович Одоевский) was a prominent Russian philosopher, writer, music critic, philanthropist and pedagogue. He became known as the "Russian Hoffmann" on account of his keen interest in phantasmagoric tales and musical criticism.

Aspiring to imitate Ludwig Tieck and Novalis, Odoyevsky published a number of tales for children (e.g., "The Snuff-Box Town") and fantastical stories for adults (e.g., "Cosmorama" and "Salamandra") imbued with the vague mysticism in the vein of Jakob Boehme and Louis-Claude de Saint-Martin.

Following the success of Pushkin's The Queen of Spades, Odoyevsky wrote a number of similar stories on the dissipated life of the Russian aristocracy (e.g., Princess Mimi and Princess Zizi). On account of his many short stories from the 1820s and 1830s, Odyoevsky should be listed among the pioneers of the impressionistic short story in Europe.

His most mature book was the collection of essays and novellas entitled The Russian Nights (1844). Loosely patterned after the Noctes Atticae, the book took two decades to complete. It contains some of Odoyevsky's best known fiction, including the dystopian novellas The Last Suicide and The Town with No Name. The stories are interlaced with philosophic conversations redolent of the French Encyclopedists.

As a music critic, Odoyevsky set out to propagate the national style of Mikhail Glinka and his followers. Among his many articles on musical subjects, a treatise about old Russian church singing deserves particular attention. Johann Sebastian Bach and Beethoven appear as characters in some of his novellas. Odoevsky was active in the foundation of the Russian Musical Society, Moscow Conservatory, and St. Petersburg Conservatory.

Reviews

[Sam · Rating 4 out of 5]

Steampunkish so loved that. Absolutely unreal levels of cope in letter 3 tho.

[Niki Vervaeke · Rating 4 out of 5]

boeiende vrehalen en bewonderenswaardig actueel (in context)
interssant om Bentham herkenbaar in onze tijd te zien
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/A...

[Nate · Rating 4 out of 5]

a heavily fragmented work with the framing device quite inspired by montesquieu's persian letters. some really incredible and elaborate forward thinking descriptions of future technology (its difficult to tell what was written when, especially with regards to the telegraph - the 1835 chunks would have been before cooke/wheatstone and 1840 afterwards), even if any plot is more or less non-existent and doesn't do much beyond a basic traveller story

[Suhail · Rating 3 out of 5]

Oude Science Fiction is altijd interessant om te lezen. Het geeft een aardig idee van wat men vroeger voor de toekomst verwachtte. Het is grappig om te zien welke 19de-eeuwse uitvindingen naar de toekomst worden vertaald en hoe de auteur dat uitwerkt. Ook de problemen die hij verwacht in de toekomst zijn intrigerend. Boeiend voor iedereen die iets heeft met Science Fiction óf geschiedenis.

[Max Heimowitz]

A super cool, surprisingly accurate portrayal of a version of the future. Sure, Odoevsky got things wrong, but it's really amazing to see what things actually came to fruition from his predictions back in the 1830s. The Chinese hating Chinaman in Russia is just funny, albeit insulting. I just wish it were longer, and less disjointed--we jump from letter to letter, so it simply feels incomplete.

Read for class.

[Gijs · Rating 3 out of 5]

Leuk boekje, met daarin allerlei toekomstverhalen van de 19e eeuwse schrijver Vladimir Odojevski. Tegelijkertijd met deze vertaling kwam overigens ook een andere vertaling uit van "Het jaar 4338", maar dan als tweetalige editie. Enfin, het hoofdverhaal beschrijft de toekomst van een door een komeet bedreigde aarde (denk hierbij ook aan Umbra Vitae van Georg Heym en Kees van Bruggens Het verstoorde mierennest) en toont hoe die aarde eruit ziet. Dat is doorgaans een positieve toekomst met een door Rusland gedomineerde wereld. Desondanks lijkt die wereld ten onder te gaan. Deze ondergang is een terugkerend thema bij alle verhalen, al ligt de oorzaak soms buiten de mens (komeet; botsing van aarde en zon) en soms binnen (kapitalisme, overbevolking, etc.).

Een vermakelijk boekje dat zo nu en dan ideeën, gedachtes, etc. bevat die het waard zijn je bij te blijven.

[Mireille · Rating 3 out of 5]

Odojevski was tijd- en vakgenoot van onder meer Poesjkin, maar is desondanks niet erg bekend. Toch is hij de moeite waard om gelezen te worden, betoogt vertaalster Aai Prins, want Odojevski is een 19e-eeuwer die rake toekomstvoorspellingen doet. Het verhaal 'De stad zonder naam' is een pamflet tegen globalisering; 'De laatste zelfmoord' is één groot commentaar op overbevolking. Ook spreekt hij al van elastisch glas en elektrische gesprekken (plastic en Skype).
Zijn schrijfstijl kent soms wat langdradige zinnen en kan taai overkomen, maar ik vond het een bijzondere leeservaring.

[Laetitia · Rating 2 out of 5]

Probably not the most interesting or literally ingenious book I've read. But the descriptions of life in Russia in the year 4338 are amusing enough to continue reading. One would expect a huge climax (as a damaging comet is approaching Earth, logically causing some unrest), but that isn't really the case. The story seems kind of unfinished. All in all a not really boring, but certainly also not very satisfactory booklet.

[Daniel · Rating 4 out of 5]

From the English translation at http://www.feeldothink.org/the-year-4....

I really enjoyed this short little series of letters and notes. I wish there was more. A lot better, more imaginative, and foresight than Wells in some ways, and he wrote this in 1835 Russia instead of 1895 England.
Very comparable to H.G. Wells. I look forward to reading more from this Prince.

[Jan Moens · Rating 4 out of 5]

7/10

[Jerry van Beers · Rating 4 out of 5]

Heel vreemd, science fiction uit 1860. Maar meer een maatschappelijk sf, met geestelijke, utopische ontwikkelingen die zich steevast tegen de mensheid keren.