داستان خداحافظ راکون پیر در یک جنگل اتفاق میافتد. یک خرگوش مادر پس از وضع حمل متوجه میشود فرزند هفتمش حاضر نیست از شکمش خارج شود. خرگوش پدر به دنبال راکون پیر میرود. راکون پیر با گفتن از زیباییهای جهان خرگوش هفتم را راضی میکند از شکم مادرش خارج شود... کلر ژوبرت در این کتاب مفهوم مرگ را با نگاهی زیبا و فانتزی به کودکان نشان داده. مطالعهی این کتاب برای آشنایی کودکان با چیستی مرگ مناسب است. خداحافظ راکون پیر باعث میشود کودکان از مرگ اطرافیان نترسند و آرامشی قلبشان را احاطه کند.
درباره کلر ژوبرت کلر ژوبرت در سال ۱۹۶۱ در پاریس متولد شد. او در خانوادهای مسیحی پرورش یافت. ژوبرت در ۱۹ سالگی به اسلام گروید و با یک دانشجوی ایرانی ازدواج کرد. او در حال حاضر در ایران زندگی میکند. او تحصیلات تکمیلی خود را رشتهی ادبیات کودک گذرانده است. ژوبرت در کنار نویسندگی داستانهای کودک، کتابهای خود را تصویرگری میکند. با نگاهی گذرا بر آثار او میتوان به عمق دینداری و اعتقادات او پی برد.
Claire Jobert, writer and illustrator, was born in Paris in May 1961. She was brought up in a Christian family. She converted to Islam at the age of nineteen and immigrated to Iran when she got married. Claire Jobert has a bachelor’s degree in educational sciences and a master in children's literature.
She illustrates her stories herself. With a cursory look at her works, one can easily perceive her preoccupation with issues such as faith and religion, identity, children’s relations with their surroundings, etc. Most of this writer’s works are for primary-age children.
She is also interested in doing research on children’s literature and philosophy for children. She writes both in Persian and French and has published some French books in Lebanon and France, but her preference is to write in Persian.
Selected Works: The Burnt Tree (1996), Office of Islamic Culture Publications In Search of God (2005), Kanoon God’s Cookies (2008), Kanoon Goodbye, Old Raccoon (2012), Kanoon Doodles (2012), Soroush Oh, No! (2014), Kanoon Acorn Soup (2014), Kanoon Problem-solving Soup (2014), Elmi-Farhangi My Penguin and I (2015), Iran Technical Company Mumushi Stories Series (2016), Danesh Negar
Selected Awards and Recognition: Best Book Award from Hello Children Festival, Best Book Award from Shahid Habib Ghanipour Book Festival, Best Book Award from Parvin Etesami Book Fair
کلر ژوبرت در سال 1961 میلادی (1340 خورشیدی) در پاریس متولد شد. او در یک خانواده مسیحی بزرگ شد. در نوزده سالگی مسلمان شد و بعد با یک دانشجوی ایرانی ازدواج کرد.
کلر ژوبرت تحصیلاتش لیسانس علوم تربیتی، فوق لیسانس ادبیات کودک (از راه دور از دانشگاه «لو مان» فرانسه) و تحصیلات حوزوی (سطح دو) است.
کار نویسندگی و تصویرگری را همزمان از سال ١٣٧٥ آغاز کرد و به دو زبان فارسی و فرانسه مینویسد.
از سال ١٣٨٨ همکاری با نشریات کودکان را آغاز کرد؛ از آن زمان عضو گروه کارشناسی داستان رشد نوآموز است و با مجلههای سروش کودکان و خردسال، نبات کوچولو و گاهی نشریات کودک دیگری (پوپک، دوست، سه چرخه...) همکاری دارد. از سال ١٣٩١ تا ١٣٩٣ عضو گروه کارشناسی داستان سروش خردسال شد و به مدت یک سال (١٣٩٢) عضو کارگروه بررسی کتاب خردسال نهاد کتابخانههای عمومی کشور بود.
آثار تألیفی چاپ ایران (متن و تصاویر):
درخت سوخته، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۵/ نقاش چهرهها (بازنویسی)، انتشارات سروش، ۱۳۷۶/ در جستجوی خدا، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۸۴/ امینترین دوست، کانون، ۱۳۸۴/ قصهی مارمولک سبز کوچولو، کانون، ۱۳۸۵/ دعای موش کوچولو، کانون، ۱۳۸۷/ کلوچه های خدا، کانون، ۱۳۸۷/ خداحافظ راکون پیر، کانون، ١٣٨٨/ گربهی کوچهی ما (کتاب دستساز برای خردسالان)، کانون، ١٣٨٩/ داستانهای موموشی، انتشارات دانش نگار، ١٣٩١/ دوست بزرگ، دوست کوچک، سازمان فرهنگی هنر شهرداری تهران، ١٣٩٢/ وای! نه (کتاب دست ساز برای خردسالان)/ خطخطو، انتشارات سروش، ١٣٩٣/ داستانهای پَپوچی (٥ جلد)، انتشارات کانون، ١٣٩٤/ آش مشکل گشا (فقط متن، با تصویرگری علی مفاخری)، انتشارات علمی و فرهنگی، ١٣٩٤/ روباه ترسو و چهار داستان تصویری دیگر، انتشارات کانون، ١٣٩٤/ ملچ مولوچ، علمی و فرهنگی، ١٣٩٤/ من و پنگوئنم، انتشارات فنی ایران، ١٣٩٤/ آرزوی زنبورک، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ١٣٩٤/داستانهای موموشی (جلد ٢ و ٣)، انتشارات دانش نگار، ١٣٩٥/ عمو لبوی سبیلو، امیر کبیر، ١٣٩٥/ فقط یک بوس کوچولو، امیر کبیر، ١٣٩٥/ خواهر اضافی، سروش، ١٣٩٥/ لینالونا، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ١٣٩٤/ داستانهای قصه و شادی (٣ جلد)، نشر غنچه، ١٣٩٥/ کیمیا و سنگ قصه گو، نشر غنچه، ١٣٩٥/ آرزوی زازا، امیر کبیر، ١٣٩٥/
کتب زیر چاپ:
اندازهی خودم، امیر کبیر، زیر چاپ/ قصهی شب، قصهی صبح، نشر هوپا، زیر چاپ/ لانه خالی، انتشارات دار الحدیث، زیر چاپ/ اگر من جای تو بودم، انتشارات دار الحدیث، زیر چاپ/ به من چه، انتشارات دار الحدیث، زیر چاپ/ خداحافظ تا فردا، انتشارات دار الحدیث، زیر چاپ/ دوستان صبور، انتشارات دار الحدیث، زیر چاپ
ترجمه به فارسی برای کودکان:
زرد و صورتی، نوشته ویلیام استیگ، کانون، ۱۳۸۷/بازیهای المپیک حشرات، نوشته اوژن، انتشارات امیر کبیر، ١٣٩٢/ آدم کوچولوی گرسته، نوشته پیر دلی، کانون، ١٣٩٢/ تا سه میشمرم، نوشته امیل ژادول، کانون، ١٣٩٣/ جن قوطی ماکارونی، نوشته جِرمانو زولو، انتشارات کودکان، ١٣٩٥/
خداحافظ راکون پیر، علاوه بر قصهگویی در رابطه با موضوع مرگ، جهان آخرت را برای کودک با یک مثال زیبا، جائی بسیار بهتر و زیباتر از این دنیا معرفی میکند و با بیانی کودکانه، معمای دیگر نبودنِ بعضی از اعضای خانواده مثل پدربزرگ یا مادربزرگ را برای کودک حل میکند و کودک این موضوع را میفهمد که بعد از مردن و مرگ، آن شخص نابود نمیشود بلکه در جهانی دیگر وجود دارد.
شاید به شخصه با توضیح این مدلی مرگ به بچه ها راحت نباشم اما شیوه مناسبی به نظر میرسه. اینکه در نهایت چرخه رو نشون میده هم خوبه. تصویرسازیهاش رو زیاد دوست نداشتم. ۲.۱۴۰۴
هدف نویسنده انتقال مفهوم سوگ و ازدست دادن به کودک بوده و این رو در بستر یک رابطه دوستانه پیش برده. داستان لطیف و قشنگی داشت و احتمالا برای بچهها هم جذابیت داشته باشه.
اولین کتابی که از خانم ژوبرت خواندم؛ کتاب را سر کلاس داستان نویسی خودشان تورق کردم و برای پسرک خریدم اما هنوز برایش نخواندم!ا
خانم ژوبرت نویسنده ی پرکاری است و علاوه بر داستان نویسی، مترجم هم هست؛ بنابراین کتاب های زیادی دارد و من چندتایی را بیشتر نخوانده ام؛ پس آنچه در ادامه می گویم بر اساس این میزان مطالعه ام از کتاب های ایشان است و آن اینکه "خداحافظ راکون پیر" بهترین کتابی است که از ایشان خوانده ام.ا
خانم ژوبرت سوژه های نابی برای داستان هایش دارد اما از نظر من در پرداخت سوژه به اندازه ی انتخاب آن ها موفق نیستند؛ اما "خداحافظ راکون پیر" این ضعف را ندارد و به نظرم مسئله ی مرگ را برای بچه ها و حتی بزرگترها، خوب نشان می دهد و کمک بزرگی برای پدرو مادرهایی است که کودکشان با این پرسش درگیر است.
قبلا کتاب "آن آبزیان کوچک و این سنجاقک ها" را در باب توصیف مرگ برای بچه ها خوانده بودم و آن هم به نظرم شاهکار بود؛ اما فهم آن داستان منوط به شناخت بچه ها از آبگیر و فرآیند تکمیلی زندگی سنجاقک ها است که داستان خانم ژوبرت نیازمند این تجربه در بچه ها نیست و کافی است آنها به دنیا آمدن کودکی را در زندگیشان تجربه کرده باشند.ا
تصویرگر کتاب هم مثل خیلی از کارهای خانم ژوبرت، خودشان هستند با همان سبک و سیاق همیشگی که در "خداحافظ راکون پیر" برای من بزرگسال جذاب تر از بقیۀ کارهایشان بود؛ ولی پسرکم با تصویرگری دیگر کتابهای خانم ژوبرت ارتبط برقرار نکرد تا ببینیم نظرش دربارۀ تصویرگری این کتاب چیست...
بچه های شما چطور؟ تصویرگری کتاب های خانم ژوبرت برای بچه های شما جذاب است؟
جزو معدود کارهای استاد کلر ژوبرت که نخوانده بودم و الآن فهمیدم جزو بهترینهایش بوده واقعا نگارش و نگارگری چنین اثری در ادبیات کودک ایران و جهان بی نظیر است امسال حتما برای همه بچه های فامیل میخرمش در گودریدز هم این کتاب محبوب ترین کتاب خانم ژوبرت است
تموم تلاشمو کردم که با کودک درونم این کتابو بخونم تا از دید بچه ها بهش نمره و امتیاز بدم و درباره ش بنویسم. بنظرم کتاب پرمحتوایی بود برای کوچولوها و برای تسکین دادنشون وقتی یه عزیزی رو از دست میدن. جمله: "کم کم عادت میکنی که کنارت نباشم و فقط توی قلبت باشم " برام خیلی آرامش بخش بود. اینکه عزیز از دست رفته ت همیشه توی قلبت میمونه و به نبود جسمش و حضور فیزیکی ش هم کم کم عادت میکنی. کاش وقتی هشت سالم بود و بابا فوت کرد یکی این کتابو بهم میداد بخونم :(
مثل بیشتر کارهای خانوم ژوبرت؛ یک ایــــده ی خوب و یک پــــرداخت ضعیف!ا
اشاره به ادامه پیدا کردن حیات و معادل کردن مرگ با تولد ایده ی بسیار خوبی است این ایده ی خوب سزاوار یک داستان قوی تر و یک شخصیت پردازی بهتر بود
تمام این مفهوم در یک جمع بندی توسط راکون پیر در گفتگویی با خرگوش بیان میشود
در مورد تصویرگری هم با توجه به اینکه کتاب برای گروه سنی 8، 9 سال به بالا مناسب است، تصاویر خیلی کودکانه هستند
در کل کتاب خیلی خوبی است. میتواند به مربی یا والدین ایده بدهد که چطور مساله ی مرگ را برای کودکان توضیح دهند کاش در یک ویراست جدید به قوت داستان و روایت گری بیشتری بها داده شود
خیلی خیلی قشنگ و منطبق بر روایات مفهوم مرگ و رفتن از این دنیا به یک دنیای بهتر و بزرگتر رو توضیح داده. داستان غمناک نیست و پایان امیدوار کننده ای داره.
یادش بخیر، کلاس اول بودم که توی کلاس نمایشش رو اجرا کردم😁😁 گرچه ممکنه برای بچهها ابهاماتی ایجاد کنه، اما همین که یه نگاه اجمالی دربارهٔ مرگ به نمایش میذاره جای تمجید داره.