ผ้าทอง

by แก้วเก้า

เรื่องราวสะเทือนอารมณ์ของหญิงสาวที่ชื่ออุมา กับชีวิตครึ่งหนึ่งของเธอที่ผูกพันอยู่กับความลึกลับของผ้าทอง ผ้าที่งดงาม ซึ่งถ่ายทอดความประณีตและความรักจากหัวใจของอุมาเอง แต่ใครเลยจะยอมรับได้ว่าผ้านี้ไม่ได้นำมาซึ่งความวิบัติและความตายของผู้คนใกล้ชิด

Paperback

First published January 1, 1992

About the author

แก้วเก้า เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง วินิตา ดิถียนต์ ป.ม., ท.ช., ต.จ., จ.ภ.
โดยเป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายแนวจินตนิยาย และเรื่องเหนือธรรมชาติ

เป็นบุตรคนเดียวของนายวัลลภและนางกาญจนี วินิจฉัยกุล และต่อมาสมรสกับนายสมพันธ์ ดิถียนต์ มีบุตรสาว 2 คน

เธอจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลังจากนั้นได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอกสาขาหลักสูตรและการสอนวรรณคดีจาก University of Northern Colorado แล้วกลับมารับราชการ ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอยู่ถึง 25 ปี

กระทั่งลาออกมาเป็นข้าราชการบำนาญ มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ สาขาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา สอนนักศึกษาปริญญาโทของสถาบันวิจัยภาษาฯ มหาวิทยาลัยมหิดล

คุณหญิงวินิตามีผลงานด้านการเขียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ด้านนวนิยาย เรื่องแปล บทวิจารณ์ บทความทางวิชาการ ซึ่งบางเรื่องกลายมาเป็นละครโทรทัศน์โด่งดัง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลวรรณกรรมจากภาครัฐและภาคเอกชน

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นับเป็นนักเขียนนวนิยายชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของไทยที่นักอ่านสนใจติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ เพราะมีความทันสมัย สอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี วรรณคดี ศิลปะ และยังนําสัจธรรมทางพุทธศาสนามาสื่อไว้อย่างเหมาะสม ผลงานจึงได้รับรางวัลและได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย ทั้งยังเป็นผู้นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในวงวรรณกรรมอีกด้วย การสร้างสรรค์งานของ คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงไม่ได้มีคุณค่าเพียงแค่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเติมเต็มคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้อ่านอีกด้วย

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์เป็นนศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลปะ ในปีพุทธศักราช 2547

Reviews

[Phuwong · Rating 5 out of 5]

นวนิยายเข้ารอบสุดท้ายรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ปี 2537 และรางวัลชมเชยจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติปี 2536

อาจเรียกได้ว่านี่เป็นนวนิยายแนวสัจนิยมมหัศจรรย์ (Magical Realism) ที่ดูจะมีความดราม่าที่สุดในนามปากกา แก้วเก้า เรื่องราวชีวิตของ อุมา หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมพรสวรรค์และหลงใหลในการปักผ้าทอง แต่ผ้าทองทุกผืนที่เธอปักกลับนำมาสู่เหตุร้ายของคนรอบตัว นวนิยายตั้งคำถามชวนให้ผู้อ่านขบคิดตลอดทั้งเรื่องว่าสุดท้ายแล้ว เหตุการณ์วิบัติทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับตัวละครแวดล้อมอุมานั้น เกิดจากอำนาจอันลึกลับของผ้าทองหรือความบังเอิญจากชะตากรรมมนุษย์ผู้นั้นกันแน่

แก้วเก้าได้แถลงไว้ที่หน้าคำนำว่า จุดมุ่งหมายสำคัญในการเขียนนวนิยายเรื่องนี้คือเพื่อ "ศึกษาถึงความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์" ซึ่งส่วนตัวเมื่ออ่านจบแล้วก็ได้รับอรรถรสอย่างที่ผู้เขียนตั้งใจไว้ เข้าใจปรุโปร่งทันทีว่าเหตุใดนวนิยายเรื่องนี้จึงสามารถฝ่าด่านนวนิยายแนวสมจริงเรื่องอื่น ๆ เข้าไปติดเป็น 5 เล่มสุดท้ายของรางวัลซีไรต์ในปี 2537 ได้ (เข้าชิงร่วมกับ เวลา ของ ชาติ กอบจิตติ / ชะบน ของ ธีรยุทธ ดาวจันทึก / ปีกความฝัน ของ นิพพาน และ หมู่บ้านท่าเข็น ของ อุดม วิเศษสาธร) เพราะจุดเด่นของผ้าทองอยู่ที่การนำเสนอความลุ่มลึกและความซับซ้อนในอารมณ์ของมนุษย์ ความขัดแย้งภายในจิตใจ และมโนสำนึกที่ทัดทานกันระหว่างความเป็นคนดีและคนชั่ว "อุมา" ตัวละครเอกในเรื่องนี้คือผู้หญิงที่มี 2 ภาคอยู่ในตัวประดุจพระแม่อุมาเทวี ที่ดีก็อ่อนโยนเมตตาจนใจหาย ที่ร้ายก็ถึงขนาดส่งเสริมทำลายชีวิตคนได้ ตลอด 616 หน้าที่ได้อ่านนวนิยายเรื่องนี้จึงรู้สึกเวทนา อึดอัด และเกิดความรู้สึกสงสารชีวิตเธอในทำนองเดียวกับที่เคยหดหู่ไปกับบทพระดี-พระร้ายของ ศักยะ ตัวละครเอกในเรื่อง เงาพราย ของผู้เขียนคนเดียวกัน ถือเป็นหนึ่งในหนังสือดีที่ได้อ่านในปีนี้เลยทีเดียว แนะนำครับ

[SleepRunner · Rating 5 out of 5]

หนังสือเล่มหนามาก ๆ ช่วงแรกเราจะได้รู้จักตัวเอกของเรื่อง อุมา โดยเปิดเรื่องให้เราได้รู้จักนางเอกในวัยกลางคน ผู้ผ่านเรื่องราวชีวิตมาแล้วและอยู่กับปมปัญหาระหว่างสามีที่ยังแก้ไม่ตก...จากนั้นเรื่องก็จะย้อนกลับไปสู่อดีตผ่านการเล่าเรื่องของอุมาให้ผู้อ่านฟังตั้งเธอยังสาวแรกรุ่นจนจบมาปัจจุบัน เรื่องราวชีวิต ความฝัน ความรักและหลงใหลในผ้าทองของเธอที่เข้ามาเกี่ยวกับการผันแปรของชีวิตทั้งอุมาและตัวละครรอบตัวเธอ
ช่วงแรก ๆ รู้สึกเนื่อย ๆ นิดหน่อยในช่วงแรกการอ่าน แต่พยามอย่างใจเย็น ว่านามปากกาของแก้วเก้าย่อมไม่ธรรมดา จนเกือบจะสองร้อยกว่าหน้า จึงอ่านแบบวางไม่ลง 😊 ช่วงหลังกลางวัยของอุมา ประทับใจบทสนทนาของตัวละคร ซึ่งทุกคนเหมือนมีชีวิต ความนึกคิดจริง ๆ ฉากที่ประทับใจที่สุด คือช่วงหลังที่เข้มข้น จนบีบหัวใจและค่อย ๆ คลายปมปัญหาออกมาทีละน้อย มีหลายฉากที่พีคมาก กินใจ กินความรู้สึก เช่นฉากที่คีรีทราบความจริงเกี่ยวกับอุมา ฉากอุมาพบรูปคีรีกับเมียน้อยและเผชิญหน้ากับคีรี คนเขียนเขียนดีมากกกก สงสารคีรีที่ทราบว่าอุมาเกี่ยวกับการตายของพี่ชาย และสงสารอุมาที่พึ่งรู้ว่ารักสามีเมื่อเขาไปแล้ว จนแอบเจ็บใจหักไปหนึ่งดาวที่ฝ่ายชายทำอุมาเจ็บแสบอย่างแสนสาหัส (อิน สงสารมากกว่าฝ่ายชาย) เรื่องราวดำเนินมาค่อย ๆ คลี่คลายในตอนท้าย และจบแบบอึ้งยิ่งกว่าทั้งหมดแบบคาดไม่ถึง ปลายเปิดให้ผู้อ่านคิดเองว่า เรื่องราวของอุมาและผ้าทองที่ปักเองของเธอ มีอาถรรพ์ทำให้ชีวิตเธอต้องแปรเปลี่ยน หรือที่แท้แล้วเป็นเพราะเวรกรรมของแต่ละคน ต้องบอกเลยนี้คือเสน่ห์ของแก้า👏

[Pairash Pleanmalai · Rating 4 out of 5]

(ยืมจากห้องสมุด)

ดำเนินเรื่องได้คล่องตัว ฉับไว เดินเรื่องจากปัจจุบันก่อนแล้วค่อยหาอดีตแบบค่อนเล่ม
อ่านได้คติสอนใจ สมกับที่มีรางวัลเป็นตัวการันตีในปี 2536

"ผ้าทอง" เนื้อเรื่องไม่ได้ชัดเจนว่าเป็นอาถรรพ์ ผู้เขียนว่าแนวเรื่องว่าอาจเป็นความบังเอิญ เพราะมันมีเหตุมีผลที่จะเกิดเรื่อง
ไม่เกี่ยวกับอาถรรพ์ของผ้าทอง

ตอนจบก็สไตล์แบบให้นึกต่อเอง

[Sahachad Bank · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องราวของผู้หญิงที่ชื่อ "อุมา" ซึ่งหลงใหลและผูกพันกับการปักผ้าทอง แต่ทำทีไรก็มีคนรอบตัวต้องมีอันเป็นไปตลอด ผู้แต่งให้คนอ่านคิดเอาเองว่าเป็นเพราะอาถรรพ์ของผ้าทองหรือเป็นเพราะเวรกรรมของแต่ละคน หักหนึ่งดาวเนื่องจากอยากให้นิยายดาร์กกว่านี้ อันนี้เหมือนเล่าเรื่องชีวประวัติของนางเอก มีช่วงที่สนุกและเนื่อยๆสลับกันไป

[Rujibelle · Rating 5 out of 5]

เหมาะสมสำหรับรางวัล!! สำหรับเราเรื่องนี้คือวางไม่ลง เหมือนเราถูกดึงเข้าไปในหนังสือ ทุกตัวละครเหมือนมีชีวิตจริงทั้งๆที่สถานการณ์ในเรื่องเป็นแบบคนธรรมดาไม่น่าจะเข้าใจได้ชัดเจนถ่องแท้ แต่แก้วเก้าเขียนออกมาแล้วคนอ่านเข้าใจไม่พอยังทำให้อินมากถึงมากที่สุด ตัวละครโลดแล่นไปเรื่อยๆพร้อมๆกับพัฒนาการด้านปัญญาของตัวละครทุกตัว ทำให้ผูกพันกับตัวละครไปเลย

สปอยล์(ไม่อยากรู้ไม่ต้องเลื่อนอ่าน)








ตอนจบปลายเปิดแต่เปิดแบบเล่นกับคนอ่านเหมือนกับผู้เขียนกำลังทดสอบว่าที่คุณอ่านทั้งหมดมาเนี่ย ผู้อ่านเชื่อว่าผ้าทองที่อาถรรพ์จริงไหม ถ้าคุณเชื่อ อุมาก็ต้องตาย ถ้าไม่เชื่ออุมาก็ตื่นขึ้นมาอยู่กับคีรีมีความสุขแฮปปี้เอนดิ้ง สำหรับเราเราเชื่อว่าผ้าทองไม่มีอาถรรพ์ใดๆ เพราะฉะนั้น happy endingจบปิ้ง^^

[Celeste · Rating 5 out of 5]

2 คนนี้ไม่ควรได้มาแต่งงานกันเลย เข้าไม่ถึงความสุขเบื้องลึกในใจของแต่ละฝ่าย

อุมาน่าจะได้พบรักกับผู้ชายที่เห็นคุณค่างานศิลปะที่เธอปักอยู่มากกว่าคีรี ซึ่งเราคิดว่ามีเยอะไปถ้าแสวงหา คนไทยไม่มี ต่างชาติที่ซาบซึ้งกับงานศิลป์ระดับนี้แถมมีอิทธิพลกว้างขวางก็น่าจะมีมาคบกันได้

หรือเลือกอยู่เป็นโสดทำงานที่รักดีกว่า

อันนี้เทียบกับตัวเราแบบง่าย ๆ เลยก็เหมือนมาสั่งให้เลิกอ่านเลิกซื้อหนังสือนั่นแหละ

ทำไม่ได้หรอกค่ะ เลิกกับเค้าง่ายกว่า

ถึง���ะมีความจำเป็นอะไรให้คบกันพอหมดเหตุผลนั้นแล้วจะรีบเลิกเลย ทนไม่ไหวจริง ๆ ค่ะ

งานของคุณพ่อที่สืบต่อมา อุมาก็ไม่ได้ชอบหรือมีหัวทางนี้เท่าไหร่ แต่เป็นคนฉลาดเลยทำสืบทอดต่อมาได้ดีเท่านั้นเอง เป็นความรับผิดชอบอย่างหนึ่ง

พอขายกิจการเทา ๆ ไปได้หมดก็ดูไม่ได้เดือดดิ้นหวนเสียดายเลยสักนิด ไม่ได้มีวางแผนอยากกลับมาเปิดอะไรแนวเดียวกับที่คุณพ่อทำมาอีกเลย

ผ้าทองต่างหากความรักความใฝ่ฝัน

น่าจะได้เป็นดีไซเนอร์หรือศิลปินผ้าปักระดับโลกมากกว่า เปิดห้องเสื้อ ทำแบรนด์ระดับโอต กูตูร์ไปเลยยังจะใช่มากกว่าอีกค่ะ

และเป็นอาจารย์สอนวิชาปักผ้า ถ่ายทอดผลงานให้ลูกศิษย์สืบต่อไปก็น่าจะดีต่อใจมากกว่าที่ทำอยู่

หน้าสุดท้าย ไม่รู้จบแบบหลับไปเลย หรือยังตื่นขึ้นมาได้อีกไม่รู้ค่ะ อ่านครั้งแรกตั้งแต่ยังเด็กมอต้น ประสบการณ์ชีวิตน้อยคิดว่าไม่สนุกเลยเฉย ๆ กับเรื่องนี้ ชอบเรื่องเรือนมยุราที่ออกขายไล่ ๆ กันมากกว่า

แต่ตอนนี้อายุมากขึ้นแล้ว กลับมาอ่านใหม่ เรื่องนี้กลับขึ้นหิ้งเรื่องสนุกที่ดีงาม ไม่มีส่วนไหนน่ารำคาญมากไปน้อยไปเลยค่ะ จะได้รางวัลก็ไม่แปลกใจเลย

น่าแปลกที่เราเข้าใจทุกคน ไม่ได้คิดว่าใครคือพระเอกนางเอกตัวร้าย ทุกคนเท่าเทียมกัน แค่มีจุดยืนและความฝันต่างกันเท่านั้นเอง

เมื่อต้องมาฟาดฟันกันเพื่อรักษาความฝัน ก็ต้องมีคนพ่ายแพ้สิ้นชีวิตไป

เป็นของธรรมดา

เข้าใจและเห็นใจตัวละครทุกคนในเรื่องค่ะ ถ้ามีใครอ่านแล้วโมโหคงต้องไปจัดการกับนักเขียนนิยายเล่มนี้เอาแทนค่า 😁

[Sea · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือที่ดีมากๆเลยครับ
ส่วนตัวเราอ่านเล่มนี้เป็นเล่มแรก​ ของคุณแก้วเก้า​ ตอนแรกเราคิดว่าจะอ่านยาก​ ไม่สนุก​ แต่พอเราได้อ่านจริง​ เราได้รับทั้งความสนุก​ ข้อคิดดีๆ​ เราได้เหมือนอยู่ในชีวิตของอุมาจริงๆ​ ชีวิตของอุมามีความดราม่าหนักมากเริ่มจากเล็กๆ​ แล้วปมสุดท้ายในเรื่องเป็นปัญหาที่ใหญ่มาก​ แต่อุมาก็ได้ผ่านมันมาได้​ ถึงมันจะขมขื่นมากๆ
แต่ทุกๆอย่างที่ทุกๆตัวละครมันทำคือการโดน​ บีบคั่นที่จริงๆแล้วก็ไม่อยากทำแต่ต้องทำ เพื่อสิ่งต่างๆที่ตัวละครต้องการ​ เอาตัวรอด เราชอบหนังสือเรื่องนี้มาก
และหวังว่าจะได้อ่านเล่มอื่นๆของคุณแก้วเก้าอีก

[Jeab · Rating 4 out of 5]

มีความหม่นหมอง​ dark ตลอดเรื่อง​ อ่านแล้วรู้สึกอึดอัดกับตัวละคร​ แบบว่า​จะมีปมอะไรกันหนักหนา​ แต่เป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่ง​ ทำให้น้ำตาซึมได้​ ไม่ธรรมดา ที่บอกว่า​ dark อย่างเพิ่งตกใจ​ เนื้อเรื่องเป็นอย่างนั้น​แต่สนุกค่ะ​ คำว่าสนุกไม่ได้หมายถึงต้องตื่นเต้น​ ฟีลกู้ด​ ยิ้ม​ ขำ​ เท่านั้น​ ยังครอบคลุมถึงเรื่องสไตล์นี้ด้วย​ค่ะ

[H. Sakulaberg · Rating 4 out of 5]

เคยอ่านสมัยหนุ่มๆ ได้มีโอกาสยืมหลานสาวอ่านอีกครั้งก็ยังเข้มข้นเหมือนเดิม นับถือใจคุณอุมาไม่เคยเปลี่ยนครับ