Feminist Film Theory and Cléo from 5 to 7

Film Theory in Practice

by Hilary Neroni

The Film Theory in Practice series fills a gaping hole in the world of film theory. By marrying the explanation of a film theory with the interpretation of a film, the volumes provide discrete examples of how film theory can serve as the basis for textual analysis. Feminist Film Theory and Cléo from 5 to 7 offers a concise introduction to feminist film theory in jargon-free language and shows how this theory can be deployed to interpret Agnes Varda's critically acclaimed 1962 film Cléo from 5 to 7.

Hilary Neroni employs the methodology of looking for a feminist alternative among female-oriented films. Through three key concepts-identification, framing the woman's body, and the female auteur-Neroni lays bare the debates and approaches within the vibrant history of feminist film theory, providing a point of entry to feminist film theory from its inception to today. Picking up one of the currents in feminist film theory - that of looking for feminist alternatives among female-oriented films - Neroni traces feminist responses to the contradictions inherent in most representations of women in film, and she details how their responses have intervened in changing what we see on the screen.

Genres: Film, Feminism, Nonfiction, Read For School

168 pages, Hardcover

First published January 28, 2016

About the author

Hilary Neroni is Professor of Film and Television Studies at the University of Vermont, USA. She is the author of The Subject of Torture (2015) and The Violent Woman (2005), and has also published numerous essays on female directors.

Reviews

[Ali Ahmadi · Rating 4 out of 5]

کتاب در یک مقدمه‌ی کوتاه اول از ایدئولوژی می‌گوید و اینکه چطور نظریه‌ی فمینیستی فیلم تلاشی بوده برای واکاوی‌ تناقض‌های ایدئولوژی.
فصل اول یک تاریخچه‌ی مختصر و مفید از فمینیسم است و موج‌های مختلفش، با تمرکز بیشتر روی موج دوم و سوم. این که چطور نوشته‌های دو بووار، جنبش حقوق شهروندی، تئوری سینمایی بودری و متز و مقاله‌ی معروف لورا مالوی به شکل گرفتن تدریجی یک نظریه‌ی فمینیستی فیلم انجامید، و چطور این نظریه طی چهار دهه متحمل تغییرات و انشعابات زیاد شد. بعد از سه محور اصلی این نظریه می‌گوید که عبارت‌اند از: همذات‌پنداری* (که بعد از مدتی مفهومی نارسا شناخته شد و جای خودش را به درگیری فعالانه** داد)، نحوه بازنمایی شخصیت (با استفاده از همه‌ی ابزارهای فیلمیک، مثل قاب‌بندی، تدوین، حرکت دوربین، موسیقی، روایت و الخ) و بلاخره مولف زن. و در نهایت به‌طور مختصر از سه مولف زن می‌گوید: جِین کمپیون و جولی دَش خارج از جریان اصلی و اِیمی هکرلینگ در هالیوود.

*Identification
**Engagement
[خواندن این شصت صفحه برای هر کس که خواهان درگیری عمیق‌تری با سینماست توصیه می‌شود.]

فصل دوم هم تحلیل یکی از فیلم‌های درخشان دهه‌ی ۱۹۶۰ است، یعنی «کلئو از ۵ تا ۷»، با بهره‌گیری از همین نظریه. اول اینکه چطور کارگردان فیلم، واردا،‌ هم عضوی از موج نوی فرانسه بود و هم نبود، اما به هر حال خودش را به عنوان جدی‌ترین مولف زن در سینمای دهه‌ی ۵۰ و ۶۰ معرفی کرد. و بعد مفصل از این می‌گوید که چطور فیلم با کمک ابزارهای مختلف سینمایی —مثل ترکیب ملودرام و مستند، نماهای اول شخص، طراحی لباس و صحنه و حضور پررنگ آیینه و اشارات مستقیم و غیرمستقیم به جنگ الجزایر— تبدیل می‌شود به تحلیلی موشکافانه از تناقض‌های بنیادین زنانگی در دنیای مدرن: اینکه چطور جامعه می‌خواهد زیبا/مشهور/خواستنی باشی و در عین حال مستقل و صاحب هویتی یکتا.

[البته بخش‌هایی از کتاب هم به ورطه‌ی تکرار می‌افتد اما در کل آنقدر خوب هست که بیشتر از یک ستاره کم نکنم‌.]

[Alyssah Morrison · Rating 2 out of 5]

A good primer. Not a lot of new information for me in the first part (more of an overview of feminism and film theory). I enjoyed the film analysis in the second part and the conclusion! “The goal of feminism is not to create a world in which we no longer need feminism but to create a world that is truly feminist” (155).

[Madison · Rating 4 out of 5]

Although it was a bit repetitive at some points, I learned a lot from it!

[chaeklore · Rating 4 out of 5]

Feminist film theory breaks down the following:
1) theories of identification
2) how the camera frames the female body
3) analyses of the female auteur

Neroni applies these approaches to explain how Agnes Varda sets identities (subject vs object), captures the female body, and contradicts ideologies in her film, Cleo from 5 to 7.

[Andrew · Rating 3 out of 5]

I confess I only read the "Cléo from 5 to 7" section of this book for research on a short story I'm planning to write (time restrictions didn't permit me to read the first half, as I would otherwise have done). There are some interesting insights in the act of looking and being looked at, and I found this well-written and useful.

[Soup Wiwattanapusit · Rating 4 out of 5]

I would say that this is the first critical theory book that I actively engaged with the text and had fun while reading and, what's more, the interpretation of Agnes Varda's Cléo from 5 to 7 is well-written and super insightful.

[Stella · Rating 4 out of 5]

So wholesome that varda and Ackerman went to feminist protests together🫶 very good read I learned a lot. This film is incredible and I recommend a deep dive into the life of varda because she’s really really incredible

[Chloe Merriman · Rating 5 out of 5]

read for my Feminist Filmmakers class and like honestly I would recommend watching that movie and then read at least the second half of this book bc it’s so effing true