บ่วงรักแรงอธิษฐาน

by ไอรายา

รักในปัจจุบันผูกพันกับรักที่ปวดร้าวในอดีต คำอธิษฐานและบุพเพสันนิวาสนำเขากับเธอกลับมาพบกันอีกครั้ง
แต่จะทำเช่นไรเมื่อหนึ่งคือเพื่อนรักที่ยอมสละชีพเพื่อเรา และหนึ่งคือยอดดวงใจที่เฝ้ารักเฝ้ารอมาหลายภพชาติ

การพลัดพรากและการรอคอย สร้างความเจ็บปวดให้เขากับเธอครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะความผิดหวังจากรักที่เปิดเผยไม่ได้ แต่อำนาจของคำมั่นสัญญาที่เคยให้กันไว้ยังติดตามข้ามภพ เพื่อรอวันที่รักแท้จะเวียนมาบรรจบ ขณะที่ความผูกพันฉันเพื่อนยังคงเดิม

Reviews

[Kamon SecondAccount · Rating 2 out of 5]

เล่มนี้ออกแนวรักหลายเส้า ย้อนหลายชาติภพค่ะ

ตัวละครหลักจะเป็นสองชายกับสองหญิง โดยชายสองคนนี้จะเป็นเพื่อนรักกันทุกชาติ แต่กลับมาหลงรักผู้หญิงคนเดียวกัน ฝ่ายชายคนหนึ่งจะแสดงออก อีกคนจะเก็บเงียบไว้ เหมือนจะหลีกทางให้เพื่อน แต่ตัวสาวเจ้ากลับมีใจให้คนที่ไม่แสดงออกมากกว่า และหญิงสาวอีกคน (คนนี้มักจะบทน้อยที่สุด) ก็ชอบผู้ชายคนเดียวกัน

เรื่องรักหลายเส้านี้จะเกิดซ้ำรอยกันมาหลายชาติ ชาติปัจจุบัน ปราณกับปอนด์จะแอบชอบปิ่นปัทมา ปิ่นชอบปราณ แตปริม..พี่สาวเธอ..ประกาศว่าชอบปราณ ปิ่นเลยไม่กล้าแสดงออก แต่สี่คนนี้จะเป็นเพื่อน/พี่น้องที่รักสนิทสนมกันมาก

ปราณได้เจอพระภิกษุที่ชี้นำจนเขาเกิดนิมิตเห็นภาพของตัวเองกับพรรคพวกในชาติก่อน
ชาติแรก พวกเขาเกิดในสมัยโบราณ สองหนุ่มออกรบ ตายไปคน อีกคนกลับมาเลยออกบวช แต่เสียชีวิตในร่มกาสาวพักตร์ พุดซ้อนเลยไม่มีแม้แต่โอกาสบอกรักเขา

อีกชาติ จิตส่วนหนึ่งของพุดซ้อนมาเกิดเป็นแม่เนื้ออ่อน บุตรสาวท่านขุนที่ชุบเลี้ยงพระเอกไว้ สองคนนี้เลยถูกขวางด้วยชนชั้น กว่าเนื้ออ่อนจะรู้ตัวว่าเธอรักพี่ชายคนนี้ ก็เกิดเรื่องจนเธอเสียชีวิตซะก่อน

จนมาภพปัจจุบัน ปริมไปทำข่าวชายแดนภาคใต้ที่ปอนด์เป็นนายทหารอยู่ ปราณกับปิ่นเดินทางตามไปหา แล้วเกิดเรื่องถูกจับไปทั้งสี่คน กลายเป็นบทพิสูจน์ใจให้ความรักสองคู่ที่ผูกพันกันมาหลายชาติภพลงตัวได้ในที่สุด

ถึงเล่มนี้จะแปะป้ายบอกว่าเป็นนิยายย้อนยุค การเขียนก็ไม่ได้ใส่รายละเอียดเป็นนิยายประวัติศาสตร์ เน้นแต่เรื่องรักกับบทสนทนาของตัวละครซะมากกว่า การคลี่คลายเรื่องก็ค่อนข้างง่าย

โดยรวมแล้ว ถือเป็นเล่มอ่านเพลินย่อยง่ายค่ะ

[L-wind · Rating 2 out of 5]

ความจริงด้วยพล้อตมันก็น่าสน เพราะคนไทยชินกับพล้อตแนวภพชาติ

แต่เท่าที่อ่าน ขอบอกว่าการเล่า "ออกทะเล" ไปเยอะมาก กับการวางพล้อตที่พยายามซับซ้อน
และการเล่าเรื่องที่ทำให้คนอ่านอย่างเรา งง ไปพักใหญ่ ว่าตกลงจะเล่าเรื่องยังไง อีท่าไหน
สามสีบทแรก งง...มาก ไม่มีคาแรกเตอร์ไหนโดดออกมา ใส่เหตุการณ์เข้าไปแบบแปลกๆ เข้าไป เหมือนทำกับข้าวแต่ส่วนผสมมันคนละทิศ คนทำอาจไม่รู้ แต่คนชิมงงมากจริงๆ

การเล่าเรื่องเป็นสิ่งที่คนเขียนควรแก้ไข มากถึงมากที่สุด ตัดฉากบ่อยมาก เพื่ออะไร? ไม่ต่อเนื่อง
วางพล้อตเอาไว้เป็นแนวภพชาติ ทำเก๋ตรงพ่วงหลายชาติ แล้วจบท้ายด้วยฉากโจรใต้
คือ...องค์ประกอบของเรื่องนี้กว้างมากจนนึกไม่ถึง

งง...อ่านเรื่องนี้แล้วงง....