La revolución francesa supuso el colapso y fin definitivo de la sociedad del Antiguo Régimen. La sociedad estamental, la autoridad y soberanía del régimen monárquico absolutista y la primacía del poder religioso fueron cuestionadas. A medida que el viejo mundo iba quedándose atrás surgieron detractores y críticos que, desde la reacción y oposición furibunda contra el emergente régimen liberal, anticiparon las ideas, en fase embrionaria, que integrarían el discurso antimoderno en lo sucesivo.
La contrarrevolución antiliberal estuvo liderada por diversos autores, entre los que podemos destacar a Joseph De Maistre, cuya particular visión de la entrada del mundo en la contemporaneidad actual ha suscitado no pocos estudios y teorías por parte de destacados especialistas en la materia como Isaiah Berlin o Stephen Holmes. Su defensa a ultranza de la monarquía y la iglesia bajo los parámetros católicos y reaccionarios se vieron complementados por una concepción providencial de la historia. Dentro del universo Maistriano el pecado y la condenación convertían la vida humana en un asfixiante callejón sin salida, en un abismo sin fondo ni redención posible.
A Savoyard lawyer, diplomat, writer, and philosopher. He was the most influential spokesmen for hierarchical political systems in the period immediately following the French Revolution of 1789. Despite his close personal and intellectual ties to France, Maistre remained throughout his life a loyal subject of the King of Sardinia, whom he served as member of the Savoy Senate (1787–1792), ambassador to Russia (1803–1817), and minister of state to the court in Turin (1817–1821). Maistre argued for the restoration of hereditary monarchy, which he regarded as a divinely sanctioned institution, and for the indirect authority of the Pope over temporal matters. According to Maistre, only governments founded upon a Christian constitution, implicit in the customs and institutions of all European societies but especially in Catholic European monarchies, could avoid the disorder and bloodshed that followed the implementation of rationalist political programs, such as the 1789 revolution. Maistre was an enthusiastic proponent of the principle of hierarchical authority, which the Revolution sought to destroy; he extolled the monarchy, he exalted the privileges of the papacy, and he glorified God's providence. Xavier de Maistre was his younger brother.
Joseph Maistre ( 1753 – 1821) foi um filósofo, diplomata e advogado Francês, que foi contra o iluminismo e a revolução francesa. Foi também contra o empirismo, liberalismo, racionalismo, democracia igualitária e secularismo. Este livro apresentada uma coletânea resumida de textos da obra de Maistre concernentes às suas opiniões em relação aos assuntos citados acima. Maistre fazia parte dos contra-revolucionários; um movimento político, social, cultural e filosófico que ocorreu na Europa no século XIX, principalmente em sua primeira metade, em resposta ao movimento chamado Revolucionário, cujos maiores expoentes foram a revolução francesa, a revolução americana e a revolução industrial. Através da revolução, o antigo regime, a sociedade a preponderância da igreja e da religião e da monarquia tradicional foram liquidados, em detrimento de uma falsa ideia de igualdade. Os contra-revolucionários buscavam restaurar os antigos regimes; a volta da monarquia. Segundo Maistre essas ideias de liberdade, igualdade e fraternidade levaram-nos a esta sociedade destruída e desenraizada, individualista, materialista, hedonista e egoísta. Foi também muito polêmico ao dizer que o homem precisa de castigo para redimir o mal que se aninha na sua natureza corrupta. Diz também que a razão humana é claramente incapaz de guiar os homens; pois poucos são capazes de raciocinar bem, e nenhum pode raciocinar bem o tempo todo. É de Maistre também está famosa frase:”Todo o povo tem o regime e a felicidade que merece.”