What do you think?
Rate this book
Το ιαματικό ψυχοβότανο, Θρυλία Τόμος Ι
Μια επική περιπέτεια αρχίζει για τον Μάρκο, που ξαφνικά “ακούει” ό, τι δεν είναι δυνατόν να ακούσουν ανθρώπινα αυτιά και που “άκουσε” την ψυχή της θείας του της Αύρας να σπάει μυστηριωδώς. Μαζί με τη φίλη του την Λουίζα που έχει στην κατοχή της τον μαγικό Τριακοστό Πρώτο Τόμο και τον Αστρολάβο του Τύχωνα, θα αναζητήσουν το ιαματικό ψυχοβότανο.
Αναζητώντας το, τα δύο παιδιά θα περάσουν σε ένα Κόσμο γεμάτο από ζωντανούς Θρύλους, μάγισσες και άλλα θρυλοπλάσματα με μόνο σύμμαχό τους τον Λάντρο, το φτερωτό λιοντάρι που, από πέτρινο που ήταν, ζωντάνεψε μπροστά τους το βράδυ που πέρασαν από την Μυστική Πύλη του κάστρου του Παλαμηδιού.
Δεν έχουν παρά μόνο τρεις ημέρες χρόνο να βρουν το ιαματικό ψυχοβότανο.Με μια μικρή λεπτομέρεια... Ο Χρόνος, όπως και ο Χώρος στον Κόσμο της Θρυλίας, είναι ζωντανές οντότητες και κινούνται όπως και όποτε αποφασίσουν. Έτσι, οι τρεις ημέρες στον Θρυλόχρονο μπορούν να είναι από τρεις αιώνες μέχρι και τρία λεπτά. Θα προφτάσουν να φτάσουν στον ανόφθαλμο Ιεροφάντη και να σώσουν την ψυχή της Αύρας;
Αναζητώντας το, τα δύο παιδιά θα περάσουν σε ένα Κόσμο γεμάτο από ζωντανούς Θρύλους, μάγισσες και άλλα θρυλοπλάσματα με μόνο σύμμαχό τους τον Λάντρο, το φτερωτό λιοντάρι που, από πέτρινο που ήταν, ζωντάνεψε μπροστά τους το βράδυ που πέρασαν από την Μυστική Πύλη του κάστρου του Παλαμηδιού.
Δεν έχουν παρά μόνο τρεις ημέρες χρόνο να βρουν το ιαματικό ψυχοβότανο.Με μια μικρή λεπτομέρεια... Ο Χρόνος, όπως και ο Χώρος στον Κόσμο της Θρυλίας, είναι ζωντανές οντότητες και κινούνται όπως και όποτε αποφασίσουν. Έτσι, οι τρεις ημέρες στον Θρυλόχρονο μπορούν να είναι από τρεις αιώνες μέχρι και τρία λεπτά. Θα προφτάσουν να φτάσουν στον ανόφθαλμο Ιεροφάντη και να σώσουν την ψυχή της Αύρας;
- GenresFantasy
444 pages, Paperback
First published August 20, 2015
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
September 14, 2024
Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://www.dominicamat.gr/2024/09/bl...
Η ''επάνοδός'' μου στην ανάγνωση βιβλίων, έπειτα από την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, όχι μόνο γίνεται με κάπως πιο χαλαρούς ρυθμούς (λόγω και άλλων υποχρεώσεων!), αλλά και με επιλογές βιβλίων που δε θα τις χαρακτήριζα ως τις πιο αναμενόμενες -σε σχέση πάντα με άλλες χρονιές- παρ'όλ'αυτά, τις θεωρώ εξίσου ενδιαφέρουσες και ''καταπραϋντικές'' για την ψυχή μου... Ναι, καλά διαβάσατε. Η ανάγνωση βιβλίων θα πρέπει να θεωρείται ''τροφή'' της ψυχής, που τη γαληνεύει και παίρνει μακρυά άλλες έννοιες και σκοτούρες κι όχι να μας φορτίζει με επιπλέον άσχημες σκέψεις. Ξέρω ότι αρκετοί/ες θα συμφωνήσετε με αυτή μου τη σκέψη και σε κάποιους/ες ίσως να ακουστώ υπερβολική. Σεβαστά όλα, παίδες!
Όταν, λοιπόν, έφτασε στα χέρια μου το βιβλίο της συγγραφέως Θάλειας Αντωνιάδου, με τίτλο ''Το Ιαματικό Ψυχοβότανο'' (η νέα εμπλουτισμένη έκδοση), το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookguru.gr, η αλήθεια είναι ότι με έβαλε στην ευχάριστη -όπως έπειτα αποδείχθηκε- διαδικασία να αλλάξω τη σειρά των βιβλίων στο πρόγραμμά μου για τον μήνα Σεπτέμβριο, δίχως να έχω την παραμικρή πρόθεση να μειώσω την αξία και ομορφιά των υπολοίπων. Οπότε, μη βιαστείτε να με κακολογήσετε! Βλέπετε, η σχετικά πρόσφατη προγενέστερη επαφή με έργο της ιδίας μου είχε αφήσει κάλλιστες των εντυπώσεων και αυτή η γλυκειά ''προκατάληψη'' με οδήγησε σε αυτήν την απόφαση. Έτσι, το βιβλίο με περίμενε καρτερικά στο ράφι της βιβλιοθήκης μου με εκείνα προς άμεση ανάγνωση. Και να που έφτασε εκείνη η ώρα και δε χρειάστηκα παραπάνω από δύο μέρες για να ολοκληρώσω αυτό το μαγικό και νοερό ''ταξίδι'' της ψυχής και του νου στον κόσμο της Θρύλιας...
''Μια επική περιπέτεια αρχίζει για τον Μάρκο, που ξαφνικά “ακούει” ό, τι δεν είναι δυνατόν να ακούσουν ανθρώπινα αυτιά και που “άκουσε” την ψυχή της θείας του της Αύρας να σπάει μυστηριωδώς. Μαζί με τη φίλη του την Λουίζα που έχει στην κατοχή της τον μαγικό Τριακοστό Πρώτο Τόμο και τον Αστρολάβο του Τύχωνα, θα αναζητήσουν το ιαματικό ψυχοβότανο. Αναζητώντας το, τα δύο παιδιά θα περάσουν σε ένα Κόσμο γεμάτο από ζωντανούς Θρύλους, μάγισσες και άλλα θρυλοπλάσματα με μόνο σύμμαχό τους τον Λάντρο, το φτερωτό λιοντάρι που, από πέτρινο που ήταν ζωντάνεψε μπροστά τους το βράδυ που πέρασαν από την Μυστική Πύλη του κάστρου του Παλαμηδιού. Δεν έχουν παρά μόνο τρεις ημέρες χρόνο να βρουν το ιαματικό ψυχοβότανο. Με μια μικρή λεπτομέρεια… Ο Χρόνος, όπως και ο Χώρος στον Κόσμο της Θρυλίας, είναι ζωντανές οντότητες και κινούνται όπως και όποτε αποφασίσουν. Έτσι, οι τρεις ημέρες στον Θρυλόχρονο μπορούν να είναι από τρεις αιώνες μέχρι και τρία λεπτά. Θα προφτάσουν να φτάσουν στον ανόφθαλμο Ιεροφάντη και να σώσουν την ψυχή της Αύρας; Η «Θρυλία» είναι ένας κόσμος γεμάτος λάμιες, μυθικούς υπερβόρεους, φαύνους και μάγισσες με βυσσινιές κάλτσες. Όλα είναι πλάσματα θρυλικά, ολοζώντανα και πραγματικά πέρα για πέρα… Η «Θρυλία» είναι ένας κόσμος όπου οι ήπειροί του μετατοπίζονται κατά βούληση, όταν θεωρήσουν ότι ήρθε ο καιρός ν’ αλλάξουν τόπο. Ένας τόπος όπου οι ημέρες και οι νύχτες διαρκούν όσο κρίνουν σκόπιμο ότι αξίζει να διαρκέσουν, δηλαδή πολύ ή λίγο." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Αγάπησα τον τρόπο που η συγγραφέας με τον οικείο και περιποιημένο, απαλλαγμένο από φιοριτούρες και λοιπά συγγραφικά τεχνάσματα, λόγο της μας ''μεταφέρει'' μέσα στον φανταστικό τόπο που θα λάβουν χώρα τα γεγονότα του βιβλίου. Το πώς μπόρεσε και συνδύασε εξαιρετικά -τουλάχιστον για μένα ως αναγνώστρια- τους λαϊκούς μύθους και τα πλάσματα που συνδέονται με εκείνους και έχουν γεννηθεί από τα σπλάχνα της παράδοσης του τόπου μας με την αχαλίνωτη φαντασία και περιπέτεια. Ναι, ίσως να θεωρείτε ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που απευθύνεται αποκλειστικά σε παιδιά (προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας), μα εγώ νομίζω ότι σε όλους κι όλες έχει να προσφέρει κάτι. Να μας θυμίσει την αξία της αλληλεγγύης, της ανιδιοτελούς προσφοράς, της φιλίας και την ομορφιά της παρουσίας της στη ζωή μας όπως και πολλά ακόμα...
Εν κατακλείδι, τολμώ να πω ότι δεν είναι καθόλου τυχαίος ο τίτλος που επέλεξε η συγγραφέας για το βιβλίο της. Ναι, ήταν ένα πετυχημένο (με μεταφορική έννοια) ιαματικό ψυχοβότανο! Εάν σας κίνησε το ενδιαφέρον, δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε κι εσείς με τη σειρά σας.
Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βοοkguru,gr
https://vivliovamon.blogspot.com/2024...
Η ''επάνοδός'' μου στην ανάγνωση βιβλίων, έπειτα από την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, όχι μόνο γίνεται με κάπως πιο χαλαρούς ρυθμούς (λόγω και άλλων υποχρεώσεων!), αλλά και με επιλογές βιβλίων που δε θα τις χαρακτήριζα ως τις πιο αναμενόμενες -σε σχέση πάντα με άλλες χρονιές- παρ'όλ'αυτά, τις θεωρώ εξίσου ενδιαφέρουσες και ''καταπραϋντικές'' για την ψυχή μου... Ναι, καλά διαβάσατε. Η ανάγνωση βιβλίων θα πρέπει να θεωρείται ''τροφή'' της ψυχής, που τη γαληνεύει και παίρνει μακρυά άλλες έννοιες και σκοτούρες κι όχι να μας φορτίζει με επιπλέον άσχημες σκέψεις. Ξέρω ότι αρκετοί/ες θα συμφωνήσετε με αυτή μου τη σκέψη και σε κάποιους/ες ίσως να ακουστώ υπερβολική. Σεβαστά όλα, παίδες!
Όταν, λοιπόν, έφτασε στα χέρια μου το βιβλίο της συγγραφέως Θάλειας Αντωνιάδου, με τίτλο ''Το Ιαματικό Ψυχοβότανο'' (η νέα εμπλουτισμένη έκδοση), το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookguru.gr, η αλήθεια είναι ότι με έβαλε στην ευχάριστη -όπως έπειτα αποδείχθηκε- διαδικασία να αλλάξω τη σειρά των βιβλίων στο πρόγραμμά μου για τον μήνα Σεπτέμβριο, δίχως να έχω την παραμικρή πρόθεση να μειώσω την αξία και ομορφιά των υπολοίπων. Οπότε, μη βιαστείτε να με κακολογήσετε! Βλέπετε, η σχετικά πρόσφατη προγενέστερη επαφή με έργο της ιδίας μου είχε αφήσει κάλλιστες των εντυπώσεων και αυτή η γλυκειά ''προκατάληψη'' με οδήγησε σε αυτήν την απόφαση. Έτσι, το βιβλίο με περίμενε καρτερικά στο ράφι της βιβλιοθήκης μου με εκείνα προς άμεση ανάγνωση. Και να που έφτασε εκείνη η ώρα και δε χρειάστηκα παραπάνω από δύο μέρες για να ολοκληρώσω αυτό το μαγικό και νοερό ''ταξίδι'' της ψυχής και του νου στον κόσμο της Θρύλιας...
''Μια επική περιπέτεια αρχίζει για τον Μάρκο, που ξαφνικά “ακούει” ό, τι δεν είναι δυνατόν να ακούσουν ανθρώπινα αυτιά και που “άκουσε” την ψυχή της θείας του της Αύρας να σπάει μυστηριωδώς. Μαζί με τη φίλη του την Λουίζα που έχει στην κατοχή της τον μαγικό Τριακοστό Πρώτο Τόμο και τον Αστρολάβο του Τύχωνα, θα αναζητήσουν το ιαματικό ψυχοβότανο. Αναζητώντας το, τα δύο παιδιά θα περάσουν σε ένα Κόσμο γεμάτο από ζωντανούς Θρύλους, μάγισσες και άλλα θρυλοπλάσματα με μόνο σύμμαχό τους τον Λάντρο, το φτερωτό λιοντάρι που, από πέτρινο που ήταν ζωντάνεψε μπροστά τους το βράδυ που πέρασαν από την Μυστική Πύλη του κάστρου του Παλαμηδιού. Δεν έχουν παρά μόνο τρεις ημέρες χρόνο να βρουν το ιαματικό ψυχοβότανο. Με μια μικρή λεπτομέρεια… Ο Χρόνος, όπως και ο Χώρος στον Κόσμο της Θρυλίας, είναι ζωντανές οντότητες και κινούνται όπως και όποτε αποφασίσουν. Έτσι, οι τρεις ημέρες στον Θρυλόχρονο μπορούν να είναι από τρεις αιώνες μέχρι και τρία λεπτά. Θα προφτάσουν να φτάσουν στον ανόφθαλμο Ιεροφάντη και να σώσουν την ψυχή της Αύρας; Η «Θρυλία» είναι ένας κόσμος γεμάτος λάμιες, μυθικούς υπερβόρεους, φαύνους και μάγισσες με βυσσινιές κάλτσες. Όλα είναι πλάσματα θρυλικά, ολοζώντανα και πραγματικά πέρα για πέρα… Η «Θρυλία» είναι ένας κόσμος όπου οι ήπειροί του μετατοπίζονται κατά βούληση, όταν θεωρήσουν ότι ήρθε ο καιρός ν’ αλλάξουν τόπο. Ένας τόπος όπου οι ημέρες και οι νύχτες διαρκούν όσο κρίνουν σκόπιμο ότι αξίζει να διαρκέσουν, δηλαδή πολύ ή λίγο." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Αγάπησα τον τρόπο που η συγγραφέας με τον οικείο και περιποιημένο, απαλλαγμένο από φιοριτούρες και λοιπά συγγραφικά τεχνάσματα, λόγο της μας ''μεταφέρει'' μέσα στον φανταστικό τόπο που θα λάβουν χώρα τα γεγονότα του βιβλίου. Το πώς μπόρεσε και συνδύασε εξαιρετικά -τουλάχιστον για μένα ως αναγνώστρια- τους λαϊκούς μύθους και τα πλάσματα που συνδέονται με εκείνους και έχουν γεννηθεί από τα σπλάχνα της παράδοσης του τόπου μας με την αχαλίνωτη φαντασία και περιπέτεια. Ναι, ίσως να θεωρείτε ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που απευθύνεται αποκλειστικά σε παιδιά (προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας), μα εγώ νομίζω ότι σε όλους κι όλες έχει να προσφέρει κάτι. Να μας θυμίσει την αξία της αλληλεγγύης, της ανιδιοτελούς προσφοράς, της φιλίας και την ομορφιά της παρουσίας της στη ζωή μας όπως και πολλά ακόμα...
Εν κατακλείδι, τολμώ να πω ότι δεν είναι καθόλου τυχαίος ο τίτλος που επέλεξε η συγγραφέας για το βιβλίο της. Ναι, ήταν ένα πετυχημένο (με μεταφορική έννοια) ιαματικό ψυχοβότανο! Εάν σας κίνησε το ενδιαφέρον, δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε κι εσείς με τη σειρά σας.
Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βοοkguru,gr
https://vivliovamon.blogspot.com/2024...
July 4, 2021
Αξιολογο.
October 29, 2019
Κάποιες φορές αναρωτιέμαι αν δε σκέφτομαι αρκετά σαν το κοινό στο οποίο στοχεύει έναν βιβλίο. Ο Θρυλόκοσμος είναι σίγουρα για παιδιά αλλά είναι δυνατόν να τους αρέσει έτσι όπως τον παρουσιάζει η συγγραφέας; Καταλαβαίνω ότι το πιασάρικο κομμάτι του βιβλίου είναι τα παιδιά-πρωταγωνιστές που ταξιδεύουν σ’ έναν μαγικό κόσμο αλά Νάρνια, αλλά δε θα έπρεπε να είναι πιο τραβηχτή η όλη φάση; Δε πρέπει να σε τσιγκλήσει η πλοκή για να νοιαστείς να διαβάσεις παραπέρα;
Κι εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα που είχα. Δε μου έδινε η συγγραφέας κίνητρο για να συνεχίσω. Ναι, θέλω να δω τον μαγικό κόσμο όπως όλοι που το διαβάζουν, αλλά δε θα έπρεπε να δοθεί και κάποιος καλός λόγος στους χαρακτήρες να βολοδέρνουν εδώ κι εκεί λύνοντας μυστήρια; Ο κεντρικός χαρακτήρας για παράδειγμα τα κάνει όλα για να θεραπεύσει την γιαγιά του. Όχι μόνο δε δόθηκε στον αναγνώστη λόγος για να νοιαστεί για την γιαγιά, αλλά ούτε καν οι ίδιοι της οι συγγενείς νοιάζονται ή παίρνουν χαμπάρι ότι κάτι δε πάει καλά με την ψυχή της.
Θα μου πεις, ο πρωταγωνιστής να νοιάζεται κι εσένα τι σε μέλει; Άντε, να το αποδεχτώ. Δείξε μου κυρ πρωταγωνιστή κάτι ενδιαφέρον για να έχει πλάκα να διαβάζω για το πώς θες να σώσεις τη γιαγιά σου… Τι; Απλά διαβάζεις ένα βιβλίο; Αυτό είναι όλο;! Σαράντα σελίδες για το πώς πηγαινοέρχεται σπίτι και σχολείο και αναρωτιέται ποια σελίδα να διαβάσει για να βρει έναν τρόπο να γιατρέψει μια γιαγιά για την οποία πλην αυτού κανείς δε νοιάζεται. Ξέρετε πόσο βαρετό είναι αυτό; Πολύ.
Στις αναζητήσεις του τραβάει μαζί και την καλύτερή του φίλη, ένα κορίτσι στην ηλικία του. Ξέρετε τι κίνητρο έχει για να τον ακολουθεί; Έχει το βιβλίο που του δάνειζε για σαράντα σελίδες. Αυτό είναι όλο, μετά απλά τον ακολουθεί γιατί είναι φίλοι. Δηλαδή ουσιαστικά δεν έχει λόγο, είναι εκεί απλά για να έχει η ιστορία ένα κορίτσι για… ισότητα. Μα αν είναι δυνατόν!
Και μετά περνάνε άλλες σαράντα σελίδες μέχρι να πάει στο μέρος όπου υπάρχει η πύλη που οδηγεί στον μαγικό κόσμο. Ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα το συνταρακτικό για να δοθεί στον αναγνώστη κάτι για να νοιαστεί. Όλο τι τρώει, τι βόλτες κάνει με το ποδήλατο, και το πώς περπατάει ανέμελος στο κάστρο εκεί στο Παλαμίδι. Σε μια φάση τους βρίσκει ένας φύλακας που θέλει να τους πάει στην αστυνομία ενώ τους τελειώνει ο χρόνος πριν κλείσει η μαγική πύλη. Λέω από μέσα μου ‘επιτέλους λίγο σασπένς’. Αλλά τρίχες, ένα μαγικό λιοντάρι τον τρομάζει κι αυτό ήταν το τέλος αυτής της σκηνής δράσης. Ούτε κυνηγητό, ούτε ξύλο, ούτε στρατηγική για να τον ξεγελάσουνε, τίποτα.
Και επιτέλους μπαίνουνε στον μαγικό κόσμο όπου επιτέλους βλέπουμε όλη την μαγεία και την μεγαλοπρέπεια και την φαντασία της συγγραφέως καθώς μας παρουσιάζει… ένα πλοίο. Με έναν πειρατή. Κι έναν παπαγάλο. Αυτό είναι όλο! Όχι μόνο δεν μας δίνει κάτι το αξιόλογο για να πυροδοτήσει την φαντασία του κοινού, ούτε καν ένα πλήρωμα δε μπήκε στον κόπο να φτιάξει! Μιλάμε βρισκόμαστε στη σελίδα 100 κι ως τώρα το μόνο μαγικό που είδαμε ήταν ζώα και αντικείμενα να μιλάνε. Που είναι η φαντασία ρε παιδιά;
Άντε, του δίνω μια τελευταία ευκαιρία. Ο πειρατής είναι τεράστιος και δεν μπορούνε να τον νικήσουνε με τίποτα. Ετοιμάζεται να τους πετάξει στο αμπάρι και να τους έχει σαν σκλάβους για πάντα. Ωραία λέω, τώρα επιτέλους χόντρυνε το πράμα και θα έχουμε λίγη ένταση. Πως θα γλυτώσουν από κάτι τόσο επικίνδυνο;… Με το αντικείμενο που κρατούσανε να πετάει μια ακτίνα χωρίς να το θέλουνε, που αμέσως κάνει τον πειρατή να παραδοθεί. Αυτό ήταν. Στην τύχη γλιτώσανε και δεν ήταν καν ενδιαφέρον. Βρίσκομαι στα μισά του βιβλίου και δεν μου έχει δοθεί ούτε μια σκηνή για να πω ότι άξιζε τον χρόνο που της αφιέρωσα.
Και θα το κάνω θέμα κι αυτό. Συνεχώς μας κοτσάρουνε ότι υπάρχει πίεση χρόνου για να βρούνε το βοτάνι που μπορεί να θεραπεύσει την γιαγιά. Αν δε τα καταφέρουνε σε τρεις μέρες, πάει, την χάσανε. Αυτό θα έπρεπε να είναι σασπένς από μόνο του κι ας μη δίνεις σκασίλα για την γιαγιά (και πραγματικά δε δίν��ις). Αλλά αμέσως μετά σου λένε ότι ο χρόνος στον μαγικό κόσμο κυλάει όπως του καπνίσει, οπότε μπορεί να έχουν και δέκα αιώνες να το βρούνε το ρημάδι το βοτάνι! Πάει ακόμα και η πίεση του χρόνου που είχαν ως τώρα!
Ε, δεν άντεξα άλλο. Αμφιβάλλω να άντεχε τόσο οποιοδήποτε παιδί που θα ήθελε να διαβάσει ένα Ελληνικό Ίσεκαι ενώ η Ιαπωνία τα παράγει με το κιλό και τα κάνει και ανιμέ. Μιλάμε απαράδεκτα αδιάφορη πλοκή και τζούφιοι χαρακτήρες.
Κι εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα που είχα. Δε μου έδινε η συγγραφέας κίνητρο για να συνεχίσω. Ναι, θέλω να δω τον μαγικό κόσμο όπως όλοι που το διαβάζουν, αλλά δε θα έπρεπε να δοθεί και κάποιος καλός λόγος στους χαρακτήρες να βολοδέρνουν εδώ κι εκεί λύνοντας μυστήρια; Ο κεντρικός χαρακτήρας για παράδειγμα τα κάνει όλα για να θεραπεύσει την γιαγιά του. Όχι μόνο δε δόθηκε στον αναγνώστη λόγος για να νοιαστεί για την γιαγιά, αλλά ούτε καν οι ίδιοι της οι συγγενείς νοιάζονται ή παίρνουν χαμπάρι ότι κάτι δε πάει καλά με την ψυχή της.
Θα μου πεις, ο πρωταγωνιστής να νοιάζεται κι εσένα τι σε μέλει; Άντε, να το αποδεχτώ. Δείξε μου κυρ πρωταγωνιστή κάτι ενδιαφέρον για να έχει πλάκα να διαβάζω για το πώς θες να σώσεις τη γιαγιά σου… Τι; Απλά διαβάζεις ένα βιβλίο; Αυτό είναι όλο;! Σαράντα σελίδες για το πώς πηγαινοέρχεται σπίτι και σχολείο και αναρωτιέται ποια σελίδα να διαβάσει για να βρει έναν τρόπο να γιατρέψει μια γιαγιά για την οποία πλην αυτού κανείς δε νοιάζεται. Ξέρετε πόσο βαρετό είναι αυτό; Πολύ.
Στις αναζητήσεις του τραβάει μαζί και την καλύτερή του φίλη, ένα κορίτσι στην ηλικία του. Ξέρετε τι κίνητρο έχει για να τον ακολουθεί; Έχει το βιβλίο που του δάνειζε για σαράντα σελίδες. Αυτό είναι όλο, μετά απλά τον ακολουθεί γιατί είναι φίλοι. Δηλαδή ουσιαστικά δεν έχει λόγο, είναι εκεί απλά για να έχει η ιστορία ένα κορίτσι για… ισότητα. Μα αν είναι δυνατόν!
Και μετά περνάνε άλλες σαράντα σελίδες μέχρι να πάει στο μέρος όπου υπάρχει η πύλη που οδηγεί στον μαγικό κόσμο. Ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα το συνταρακτικό για να δοθεί στον αναγνώστη κάτι για να νοιαστεί. Όλο τι τρώει, τι βόλτες κάνει με το ποδήλατο, και το πώς περπατάει ανέμελος στο κάστρο εκεί στο Παλαμίδι. Σε μια φάση τους βρίσκει ένας φύλακας που θέλει να τους πάει στην αστυνομία ενώ τους τελειώνει ο χρόνος πριν κλείσει η μαγική πύλη. Λέω από μέσα μου ‘επιτέλους λίγο σασπένς’. Αλλά τρίχες, ένα μαγικό λιοντάρι τον τρομάζει κι αυτό ήταν το τέλος αυτής της σκηνής δράσης. Ούτε κυνηγητό, ούτε ξύλο, ούτε στρατηγική για να τον ξεγελάσουνε, τίποτα.
Και επιτέλους μπαίνουνε στον μαγικό κόσμο όπου επιτέλους βλέπουμε όλη την μαγεία και την μεγαλοπρέπεια και την φαντασία της συγγραφέως καθώς μας παρουσιάζει… ένα πλοίο. Με έναν πειρατή. Κι έναν παπαγάλο. Αυτό είναι όλο! Όχι μόνο δεν μας δίνει κάτι το αξιόλογο για να πυροδοτήσει την φαντασία του κοινού, ούτε καν ένα πλήρωμα δε μπήκε στον κόπο να φτιάξει! Μιλάμε βρισκόμαστε στη σελίδα 100 κι ως τώρα το μόνο μαγικό που είδαμε ήταν ζώα και αντικείμενα να μιλάνε. Που είναι η φαντασία ρε παιδιά;
Άντε, του δίνω μια τελευταία ευκαιρία. Ο πειρατής είναι τεράστιος και δεν μπορούνε να τον νικήσουνε με τίποτα. Ετοιμάζεται να τους πετάξει στο αμπάρι και να τους έχει σαν σκλάβους για πάντα. Ωραία λέω, τώρα επιτέλους χόντρυνε το πράμα και θα έχουμε λίγη ένταση. Πως θα γλυτώσουν από κάτι τόσο επικίνδυνο;… Με το αντικείμενο που κρατούσανε να πετάει μια ακτίνα χωρίς να το θέλουνε, που αμέσως κάνει τον πειρατή να παραδοθεί. Αυτό ήταν. Στην τύχη γλιτώσανε και δεν ήταν καν ενδιαφέρον. Βρίσκομαι στα μισά του βιβλίου και δεν μου έχει δοθεί ούτε μια σκηνή για να πω ότι άξιζε τον χρόνο που της αφιέρωσα.
Και θα το κάνω θέμα κι αυτό. Συνεχώς μας κοτσάρουνε ότι υπάρχει πίεση χρόνου για να βρούνε το βοτάνι που μπορεί να θεραπεύσει την γιαγιά. Αν δε τα καταφέρουνε σε τρεις μέρες, πάει, την χάσανε. Αυτό θα έπρεπε να είναι σασπένς από μόνο του κι ας μη δίνεις σκασίλα για την γιαγιά (και πραγματικά δε δίν��ις). Αλλά αμέσως μετά σου λένε ότι ο χρόνος στον μαγικό κόσμο κυλάει όπως του καπνίσει, οπότε μπορεί να έχουν και δέκα αιώνες να το βρούνε το ρημάδι το βοτάνι! Πάει ακόμα και η πίεση του χρόνου που είχαν ως τώρα!
Ε, δεν άντεξα άλλο. Αμφιβάλλω να άντεχε τόσο οποιοδήποτε παιδί που θα ήθελε να διαβάσει ένα Ελληνικό Ίσεκαι ενώ η Ιαπωνία τα παράγει με το κιλό και τα κάνει και ανιμέ. Μιλάμε απαράδεκτα αδιάφορη πλοκή και τζούφιοι χαρακτήρες.
May 31, 2025
Το βιβλίο «Το Ιαματικό Ψυχοβότανο, Θρυλία» της Θάλειας Αντωνιάδου από τις Εκδόσεις Πηγή Παιδεία είναι μια μαγευτική περιπέτεια που μας εισάγει σε έναν φανταστικό κόσμο γεμάτο θρυλικά πλάσματα, μυστήρια και κρυμμένες δυνάμεις.
Η ιστορία ακολουθεί τον Μάρκο, έναν νεαρό που ανακαλύπτει ξαφνικά πως διαθέτει μια σπάνια ικανότητα: μπορεί να ακούει πράγματα που κανένας άλλος άνθρωπος δεν μπορεί. Όταν η θεία του Αύρα πέφτει θύμα ενός μυστηριώδους συμβάντος και η ψυχή της κινδυνεύει, ο Μάρκος, μαζί με την φίλη του Λουίζα και το φτερωτό λιοντάρι Λάντρο, ξεκινά μια επική αναζήτηση στη Θρυλία για να βρουν το ιαματικό ψυχοβότανο.
Ο φανταστικός κόσμος που δημιουργεί η συγγραφέας είναι πλούσιος και πολυδιάστατος, με θρύλους και πλάσματα όπως λάμιες, μάγισσες και υπερβόρειους. Δράση κι αγωνία, συνεχείς εξελίξεις και μαγεία.
Η αγωνία είναι διαρκής, καθώς η αναζήτηση του ψυχοβότανου διαρκεί μόνο τρεις ημέρες, αλλά με την απρόβλεπτη φύση του Θρυλόχρονου, ο χρόνος μπορεί να διαρκεί από λίγα λεπτά έως αιώνες.
«Το Ιαματικό Ψυχοβότανο, Θρυλία» προσφέρει μια ευκαιρία στους αναγνώστες να εξερευνήσουν έναν νέο, μοναδικό κόσμο μαγείας και περιπέτειας. Ιδανικό για λάτρεις της φανταστικής λογοτεχνίας που απολαμβάνουν συναρπαστικά ταξίδια σε ονειρικούς κόσμους με χιούμορ και κλιμάκωση έντασης, αποκαλύψεις κι ανατροπές.
Προτείνω «Το Ιαματικό Ψυχοβότανο, Θρυλία» διότι η συγγραφέας Θάλεια Αντωνιάδου μέσα από την η ιστορία της θίγει σημαντικά ζητήματα και διδάγματα για τη φιλία και την εμπιστοσύνη, τη γνώση και την καλλιέργεια. Χαίρομαι που θα υπάρχει και συνέχεια.
Η ιστορία ακολουθεί τον Μάρκο, έναν νεαρό που ανακαλύπτει ξαφνικά πως διαθέτει μια σπάνια ικανότητα: μπορεί να ακούει πράγματα που κανένας άλλος άνθρωπος δεν μπορεί. Όταν η θεία του Αύρα πέφτει θύμα ενός μυστηριώδους συμβάντος και η ψυχή της κινδυνεύει, ο Μάρκος, μαζί με την φίλη του Λουίζα και το φτερωτό λιοντάρι Λάντρο, ξεκινά μια επική αναζήτηση στη Θρυλία για να βρουν το ιαματικό ψυχοβότανο.
Ο φανταστικός κόσμος που δημιουργεί η συγγραφέας είναι πλούσιος και πολυδιάστατος, με θρύλους και πλάσματα όπως λάμιες, μάγισσες και υπερβόρειους. Δράση κι αγωνία, συνεχείς εξελίξεις και μαγεία.
Η αγωνία είναι διαρκής, καθώς η αναζήτηση του ψυχοβότανου διαρκεί μόνο τρεις ημέρες, αλλά με την απρόβλεπτη φύση του Θρυλόχρονου, ο χρόνος μπορεί να διαρκεί από λίγα λεπτά έως αιώνες.
«Το Ιαματικό Ψυχοβότανο, Θρυλία» προσφέρει μια ευκαιρία στους αναγνώστες να εξερευνήσουν έναν νέο, μοναδικό κόσμο μαγείας και περιπέτειας. Ιδανικό για λάτρεις της φανταστικής λογοτεχνίας που απολαμβάνουν συναρπαστικά ταξίδια σε ονειρικούς κόσμους με χιούμορ και κλιμάκωση έντασης, αποκαλύψεις κι ανατροπές.
Προτείνω «Το Ιαματικό Ψυχοβότανο, Θρυλία» διότι η συγγραφέας Θάλεια Αντωνιάδου μέσα από την η ιστορία της θίγει σημαντικά ζητήματα και διδάγματα για τη φιλία και την εμπιστοσύνη, τη γνώση και την καλλιέργεια. Χαίρομαι που θα υπάρχει και συνέχεια.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews