Δοκίμια [I]

by Jorge Luis Borges, Αχιλλέας Κυριακίδης (Translator)

Από την "Ιστορία του τάνγκο" στην "Ιστορία της αιωνιότητας", από τη "Διάρκεια της Κόλασης" στον Παράδεισο του Δάντη, από τις "Μετενσαρκώσεις της χελώνας" στην "Ιστορία των αγγέλων", κι από τη "Λατρεία των βιβλίων" στον "Καθρέφτη των αινιγµάτων", τα Δοκίµια του Χόρχε Λουίς Μπόρχες περιδιαβαίνουν στα οικουµενικά επιτεύγµατα της σκέψης και της τέχνης των ανθρώπων, µε αυτόν τον αιρετικό τρόπο του µεγάλου Αργεντινού να επιλέγει τα θέµατά του, να τα προσεγγίζει και να τα πραγµατεύεται χωρίς ίχνος διδακτισµού ή λογιοτατισµού, να αίρει παγιωµένες αντιλήψεις και να ενσπείρει γόνιµες αµφιβολίες.

Οι δύο τόµοι των Δοκιµίων περιλαµβάνουν πλήρεις τις συλλογές Ιστορία της αιωνιότητας, Τα προφορικά, Εφτά νύχτες και Εννέα δαντικά δοκίµια, τέσσερα "αδέσποτα" δοκίµια, τα περισσότερα από τις συλλογές Συζήτηση και Διερευνήσεις, καθώς και έντεκα Προλόγους βιβλίων. Την έκδοση συµπληρώνουν (όπως και στα Άπαντα τα Πεζά) Σηµειώσεις του Μεταφραστή, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό, Γλωσσάριο, Ευρετήρια, Εργοβιογραφικό και Μικρό Βιβλιογραφικό Σηµείωµα.

Genres: Nonfiction

664 pages, Paperback

First published May 1, 2015

About the author

Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo was an Argentine short-story writer, essayist, poet and translator regarded as a key figure in Spanish-language and international literature. His best-known works, Ficciones (transl. Fictions) and El Aleph (transl. The Aleph), published in the 1940s, are collections of short stories exploring motifs such as dreams, labyrinths, chance, infinity, archives, mirrors, fictional writers and mythology. Borges's works have contributed to philosophical literature and the fantasy genre, and have had a major influence on the magic realist movement in 20th century Latin American literature.
Born in Buenos Aires, Borges later moved with his family to Switzerland in 1914, where he studied at the Collège de Genève. The family travelled widely in Europe, including Spain. On his return to Argentina in 1921, Borges began publishing his poems and essays in surrealist literary journals. He also worked as a librarian and public lecturer. In 1955, he was appointed director of the National Public Library and professor of English Literature at the University of Buenos Aires. He became completely blind by the age of 55. Scholars have suggested that his progressive blindness helped him to create innovative literary symbols through imagination. By the 1960s, his work was translated and published widely in the United States and Europe. Borges himself was fluent in several languages.
In 1961, he came to international attention when he received the first Formentor Prize, which he shared with Samuel Beckett. In 1971, he won the Jerusalem Prize. His international reputation was consolidated in the 1960s, aided by the growing number of English translations, the Latin American Boom, and by the success of Gabriel García Márquez's One Hundred Years of Solitude. He dedicated his final work, The Conspirators, to the city of Geneva, Switzerland. Writer and essayist J.M. Coetzee said of him: "He, more than anyone, renovated the language of fiction and thus opened the way to a remarkable generation of Spanish-American novelists."

Reviews

[Nikos Tsentemeidis · Rating 3 out of 5]

Αναμφισβήτητα ο Μπόρχες είναι ένας ιδιοφυής και τόσο διαβασμένος όσο 10 άνθρωποι μαζί. Μερικά από τα δοκίμια του είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα, ενώ τα περισσότερα δεν μπορείς να τα παρακολουθήσεις με τίποτα, έχουν την δεκαπλάσια λεπτομέρεια από Ουμπέρτο Έκο.

[roz_anthi · Rating 4 out of 5]

Τα κείμενα που περιλαμβάνονται στον πρώτο τόμο των Δοκιμίων είναι εξαιρετικά απαιτητικά, πυκνά και παρά τη συντομία τους, ανοίγονται σε μια ευρύτατη επικράτεια θεμάτων. Ο αναγνώστης θα βρεθεί μετέωρος ανάμεσα σε θεωρία της λογοτεχνίας, φιλοσοφία, ιστορία, λαϊκούς μύθους και θρύλους, επιστημολογία κι ένα σωρό άλλα πεδία, για τα οποία ενδεχομένως γνωρίζει λίγα ή και τίποτα (όπως συνέβη με μένα σε πολλά από τα δοκίμια). Δε συνιστώ τα Δοκίμια για πρώτη επαφή με τον μεγάλο Μπόρχες, καθώς ο βαθμός δυσκολίας ενδέχεται να απογοητεύσει και να απομακρύνει τον αναγνώστη από το έργο του, κάτι που κατ' εμέ θα ήταν κρίμα κι άδικο. Καλύτερα ας ξεκινήσει κανείς απ' τα Πεζά, αλλά σε ό,τι αφορά τα Δοκίμια, συνιστώ πολύ αργή ανάγνωση, ίσως 1-2 κείμενα τη φορά.

Ρε παιδιά, τι ευρυμάθεια, τι homo universalis ήταν ο τύπος; Ποτέ δεν παύω να εκπλήσσομαι :)

[Κατερίνα Τοράκη · Rating 5 out of 5]

Τα βιβλία αυτά (Δοκίμια Ι και ΙΙ) δεν αξίζουν μόνο γιατί περιέχουν τα πολύ σημαντικά κείμενα του Μπόρχες, αλλά και γιατί έχουν εξαιρετική μετάφραση-επιμέλεια από τον Αχιλλέα Κυριακίδη ο οποίος, πέρα από την πολύ καλή μετάφραση, όπως κάνει σε όλες τις μεταφράσεις και ακόμη περισσότερο στις μεταφράσεις έργων του Μπόρχες, εμπλουτίζει το έργο με πλήθος σημειώσεων που συχνά όχι μόνο φωτίζουν αλλά και συμπληρώνουν το παρουσιαζόμενο έργο.

[Michalis Velonakis · Rating 5 out of 5]

I just love Borges, especially when translated to Greek by Kiriakidis.