Kim zegt dat ze onschuldig is en dus onterecht veroordeeld werd voor de moord op haar oppaskind Suze. Als ze na een straf van dertien jaar vervroegd vrijkomt uit de gevangenis, is er maar één ding dat haar drijft: wraak op de echte mordenaar.
Kim keert terug naar haar geboortestad Delft, waar ook de speelplaats met de wip was. Waar ze op die ene noodlottige dag in een onbewaakt ogenblik haar oppaskinderen Max en Suze alleen achterliet. Met de dood van Suze tot gevolg. Wraak is zoet, totdat het lot zich tegen je keert...
Jet van Vuuren is het pseudoniem van de Nederlandse thrillerschrijfster Hennie de Groot (Amsterdam, 28 december 1956).
De Groot, die werkzaam was als beeldend kunstenaar en boekhandelaar, debuteerde in 2011 als Jet van Vuuren met de thriller ‘Zomerdruk’. Daarvoor had ze tweemaal de verhalenwedstrijden van dagblad Trouw gewonnen, waarmee ze een masterclass van Kristien Hemmerechts kreeg.
Van Vuuren gaf creatieve workshops en cursussen waarvan het boek ‘Nazomeren, waarom het leven leuker is als je geen twintig meer bent' een direct resultaat was en de aanleiding vormde tot haar verdere schrijverschap. Sindsdien richt ze zich nog uitsluitend op schrijven en is gestopt met haar beeldende werk. Ook is ze parttime werkzaam als bibliothecaris bij De nieuwe bibliotheek in Almere.
Vond dit verhaal niet zo heel boeiend. Het was ook niet echt spannend en ik vond het soms een beetje langdradig. Kan het boek niet meer dan 2,5* geven helaas.
Ereader vergeten op vakantie en dit boek lag nog in het campertje. Wilde toch echt iets lezen dus uit wanhoop hierin begonnen. Verschrikkelijk slecht. Taal slecht, plot slecht, alles slecht. Die ene ster nog niet waard.
Nee, dit boek was het niet voor mij. Het verliep allemaal wat traag, veel was al te voorspellen en dan weer een afgeraffeld einde. Zo jammer! De tekst op de achterkant van het boek leek mij best interessant en spannend. Maar ik vind die tekst niet helemaal kloppend en niet echt een goede beschrijving van het verhaal: klein beetje misleidend.
Het idee van het verhaal is leuk, de uitwerking helaas wat minder. Door naar een volgend boek!
Origineel verhaal betreffende onderwerpen die toch helaas te vaak voorkomen in de dagelijkse maatschappij. Onschuldige veroordeling, niet capabele oppas, kindermoord, taboes en het niet communiceren tussen individuen enz. De hoofdpersonages in het verhaal komen wederom goed aanbod in dit boek van Jet van Vuuren. Als lezer wordt je meegenomen in hun gedachtegang, emoties en psychologie, wat de verplaatsing in de persoon zelf gemakkelijker maakt. De beleving wordt daardoor zo realistisch dat je je zelf afvraagt waarom zou je dat in hemelsnaam op die manier doen, denk aan de gevolgen! Wat een zeer goede eigenschap is van een boek, het betekend dat de schrijver je meevoert in haar verhaal en je mee laat voelen met de personages. Tevens verhoogd het de leesbaarheid van een boek. Dit verhaal leest vlot en soepel. En zoals een goed boek betaamd resten er na het uitlezen ook nog dingen om over na te denken. Zoals wat zou jij doen...?
De oppas, goed uitgewerkte verhaallijnen en karakters, het welbekende verrassingselement ontbreekt helaas, wie heeft de dood van de kleine Suze op zijn geweten?
Jet van Vuuren heeft goed nagedacht over de opzet van dit verhaal. Ik vermoed dat ze het hele verhaal in een tijdslijn heeft gezet en toen de hoofdstukken door elkaar heeft gemengd. Daardoor blijft dit verhaal boeien. Al is het soms wat vermoeiend en gaat de snelheid verloren.
Ik vond de character uitwerking erg goed, Dorien was heerlijk irritant met haar kwaaltjes en ik denk dat menigeen had verwacht dat de mannelijke hoofdrol Anton een moord had gepleegd, terwijl hij er niets mee te maken had. De 'rollenverwisseling' vond ik erg goed. Deze keer niet twee mannelijke gevangen die een plan smeden, nee het zijn twee vrouwen. Maar gelukkig krijgen de twee vrouwen wel weer ruzie onder elkaar wat weer tot nieuwe verwikkelingen leidt.
Het woordgebruik was wat ouwelijk en voorzichtig, het voelde aan alsof een editor er flink in heeft zitten knoeien om het verhaal wat vriendelijker en voor een breder publiek maar dat zwakte de boel wel af. Schrijf maar gewoon 'wat een kut kind' als je hoofdpersoon dat zo voelt.
Wat me stoorde was dat bijna alle characters explosief van aard leken te zijn. Eerst staat Kim in de winkel proberen te voorkomen dat ze herkend wordt van een vechtpartij en even later zit ze vrolijk op de fiets en zingt ze en groet ze de mensen die ze in de stad tegenkomt, dat vond ik niet erg geloofwaardig. Of als 'Max' in een gesprek is, 'vliegt hij inees naar de voordeur'.
Het is maar een vermoeden maar ik denk dat het oorspronkelijke verhaal gesneuveld is in de editing. Daardoor is het een braaf verhaal geworden en dat vind ik jammer. Wel zijn de hoofdpersonen goed uitgewerkt en bleven de verrassende elementen bewaard gebleven.
In een thriller worden zaken vaak aangedikt en groter gemaakt dan deze in werkelijkheid gebeuren. Doorgaans stoor ik mij daar niet aan, maar in deze thriller kwamen een aantal situaties voor die ik te ongeloofwaardig vond en daardoor het verhaal wat mij betreft niet ten goede komen. En dat had alles te maken met de beschrijvingen van politie onderzoek, waarin een kind niet wordt geloofd en men klakkeloos de bekentenis van een volwassene wordt geloofd zonder verder onderzoek. Dat was voor mij een behoorlijk minpunt aan het verhaal. Verder geen kritiek, want de rest van het verhaal zat goed in elkaar.
Op zes jarige leeftijd verdwijnt Suze, het zusje van Max op een speelplaats. Zij is aan de aandacht ontsnapt van de puberende oppas die haar jointje belangrijker vindt dan haar verantwoordelijkheid over de twee kinderen die zij op dat moment heeft. Max is er van overtuigd dat zijn zusje is meegenomen door een man. Hij wordt echter niet geloofd, en bovendien wijzen alle pijlen in de richting van de oppas, die ook werkelijk wordt gearresteerd. Dertien jaar later heeft Kim haar gevangenisstraf uitgezeten en keert zij terug in de maatschappij. Haar enige doel is wraak op de gene die er voor gezorgd heeft dat zij onterecht is beschuldigd voor de dood van het jonge meisje, en zij gaat op zoek naar de werkelijke dader. Kim is echter niet de enige die zint op wraak, want ook Max, het oudere broertje van Suze, en inmiddels volwassen, gaat ook op zoek naar wat er 13 jaar geleden is gebeurd.
Dorien blijkt Suze te hebben vermoord nadat Anton haar op de speelplaats had ontvoerd. Max heeft dit gezein maar niemand gelooft hem en Kim draait de bak in. Anton en Dorien hebben met dit geheim leren leven tot Kim vrijkomt en samen met Janis, een celgenote, Anton ontvoeren.
Max is ondertussen op wraak uit op Dorien en wil weten hoe het nu zit met zijn vermoorde zusje. Janis eist losgeld voor Anton en Dorien komt hierdoor in een moeilijk parket. Ze haalt het geld af en zorgt voor een wapen. Ze weet inmiddels dat Kim vrijgekomen is en verdenkt haar. Ze dwingt Kim de schuilplaats van Anton vrij te geven. Er ontstaat een gevecht en Kim wordt doodgeschoten door Dorien.
Anton weet zichzelf te bevrijden en doodt op zijn beurt Dorien. Zij is de oorzaak van dit alles. Anton zelf keert naar huis terug. Max is ondertussen gevlucht met spullen en het losgeld.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Het was echt een goed boek alleen had ik van het eind wat meer verwacht daar gaat de tijd heel snel en is het snel afgelopen. Vond het verhaal ook niet zo spannend om het een thriller te noemen.
3⭐️ leuk boek. Er gebeurt niet al te veel in het boek maar net genoeg dat je benieuwd bent hoe het afloopt. Leest snel en zou hem gerust een ander boek lezen.
Het verhaal gaat over Kim, die na dertien jaar onschuldig in de gevangenis te hebben gezeten voor de dood van haar oppaskind, vrijkomt. Ze wil maar één ding nu ze vrij is, wraak nemen op de echte moordenaar. Zij was de vaste oppas van de kinderen maar houdt niet van kinderen en was meestal stoned of aan het vrijen met Anton, de buurman van de kinderen die een bedlegerige vrouw had. Logisch dat men haar verdacht.. Ze keert terug naar Delft en naar haar ouderlijk huis, waar alles zich destijds afspeelde. In de speeltuin, waarin ze in een onbewaakt ogenblik haar oppaskinderen Max en Suze achterliet met de dood van Suze tot gevolg. Haar wraak zal zoek zijn… Dertien jaar later probeert ze de persoon die het volgens haar gedaan heeft, alsnog uit te schakelen. Zou ze het kunnen? Het verhaal leest vrij lastig omdat er allemaal flashbacks naar dertien jaar terug inzitten en er zijn in de huidige tijd meerdere verhaallijnen waardoor het een boek is om je hoofd erbij te houden. Persoonlijk vind ik dit niet plezierig. Met geen van de hoofdpersonen kan ik me echt identificeren. Het meeste sympathie heb ik nog voor Kim, de rest is wat mij betreft te doorzichtig. Voor mij was het al in het begin duidelijk wie de dader is, de manier waarop de dader Suze vermoord heeft alleen niet. Dat was de reden om door te lezen. De laatste paar hoofdstukken zijn voor mij de beste en spannendste van het boek. Het eind van het verhaal is toch anders dan ik dacht, niet een bevredigend eind. 3 sterren.
Mijn eerste boek van deze auteur en ik was benieuwd. De flaptekst was veelbelovend maar dat is niet altijd een recept voor een goed verhaal. Hier was dat echter wel zo. Het was spannend en hoewel ik al een hele tijd een groot vermoeden had van de dader, bleef het toch nog boeiend. Het verhaal is niet onderverdeeld in klassieke hoofdstukken maar springt van het heden naar het verleden en omgekeerd. Ik vond de data nogal moeilijk volgen omdat je zodanig in het verhaal zit dat je ze niet onthoudt. Voor mij hoefden die er eigenlijk niet echt te staan. Ik denk dat het duidelijker zou geweest zijn door vb de stukken uit het verleden in het cursief te drukken. Ik heb genoten van het verhaal en ben zeker van plan om haar andere schrijfsels ook te lezen.
Nee.. Ik was blij dat ik het boek uit had! Het verspringen van data vond ik in het begin ontzettend irritant. Gelukkig was dat na een paar hoofdstukken over maar het boek wist me niet te boeien. Alle hoofdpersonen waren stuk voor stuk vervelende mensen en wat mij betreft hadden ze allemaal de pijp uit mogen gaan.