Są momenty w roku, kiedy wszystko, co odkładaliśmy na później, wraca do nas ze zdwojoną siłą – i nie ma znaczenia, że w powietrzu unosi się zapach choinki.
Grudniowy Kraków przyspiesza, sklepy pękają od świątecznych zakupów, a w niewielkim mieszkaniu po babci wciąż działa jeden z niewielu punktów w mieście, w którym można na chwilę zapomnieć o samotności. Salon Fryzjerski RITA pachnie choinką i kawą, a rozmowy, które się w nim toczą, rzadko kończą się na fryzurze.
Rita od lat jest tą, do której inni przychodzą z problemami, bo umie zamienić pół godziny w fotelu w coś więcej niż strzyżenie. Tym razem to ona sama balansuje na granicy wytrzymałości – między telefonami od brata, zmianami, które w sobie dostrzega i listą spraw do zamknięcia przed świętami, która z każdym dniem robi się dłuższa, a nie krótsza.
Wszystko na ostatnią chwilę to opowieść o ludziach, którzy siadają w jej fotelu z problemami, których nie przykryje świąteczna atmosfera. I każdy z nich zostawia w tym salonie kawałek siebie, a później wraca do świątecznego pędu. Bo prawdziwe święta zaczynają się nie wtedy, gdy zapala się pierwsza gwiazdka na niebie, ale wtedy, gdy ktoś w końcu mówi to, co przez cały rok trzymał w sobie.
Mam mały problem z tą książką. Z jednej strony ciekawie spojrzeć na problemy różnych osób i spojrzenie z j strony co prowokuje do zastanowienia jak ja bym się zachowała albo co dla mnie byłoby ok. Ale z drugiej problem Rity i jej niekonsekwencja trochę mnie denerwował - sama próbuje pomóc spojrzeć swoim klientom z innej strony na sytuację a w swoim przypadku zamiast porozmawiać to zamyka się w sobie.
głowna bohaterka rozwiązuje wszystkie problemy świata i każdemu daje świetne rady, ale nie potrafi zapanować na sobą, swoimi emocjami, rodziną i ogólnie życiem
to mi się trochę gryzło
ogólnie fajnie, że było tu dużo ważnych tematów i problemów, z którymi może się borykać każdy z nas, ale z drugiej strony trochę tego już było za dużo
w pewnym momencie miałam wrażenie, że nie czytam książki obczajowej a jakiś reportaż o życiu współczesnego społeczeństwa
Bardzo przyjemna ale trochę dziwnie czyta się o menopauzie i innych takich „my kobiety” w książce męskiego autorstwa. Ale over all bez podobała mi się. Teraz idę czytać pierwszy tom bo się właśnie dowiedziałam że to jest drugi XD