ชายาสะท้านแผ่นดิน 10

妃關天下 #10

by Yi Shi Feng Liu, 一世风流, อี๋ซื่อเฟิงหลิว

ความมืดอันไร้ที่สิ้นสุดแผ่คุกคามแผ่นดินลืมธารา ผนึกที่กักขังเหล่าภูตพรายในแดนเทพสวรรค์วิญญาณนรกแตกสลาย สิ่งมีชีวิตทุกชนิดกำลังจะถูกกองทัพภูตพรายสัตว์อสูรที่โหดเหี้ยมดุร้ายเหล่านั้นทำลายล้างจนสิ้น!

แม้ผู้ยิ่งใหญ่แห่งแผ่นดินลืมธาราจะมากันพร้อมหน้า ทว่าหนทางเดียวที่สามารถยับยั้งความพินาศคือการปิดผนึกนั้นอีกครั้งด้วยพลังของทายาทผู้เป็นเอกอุซึ่งมีเพียงสองในใต้หล้าเท่านั้น

หนึ่งคือเจี้ยเซวียนโม่เหยียน โอรสของราชาแห่งแคว้นไร้ปีก
อีกหนึ่งคือจวินลั่วอวี่ พระชายาแห่งขอบชมฟ้า

ในบันทึกโบราณได้กล่าวไว้... ทั้งสองต้องเป็นสามีภรรยา ประสานใจเป็นหนึ่งเดียวกันจึงจะชักนำพลังที่ซ่อนแฝงอยู่ออกมาได้

...ช่างน่าตายนัก!เหลวไหลสิ้นดี! จะให้เขาอวิ๋นซื่อเทียนสละหญิงที่รักยิ่งให้ผู้อื่นได้อย่างไร!

Genres: China

272 pages, Paperback

First published September 9, 2015

About the author

Associated Names:
* 一世风流
* Yi Shi Feng Liu
* อี๋ซื่อเฟิงหลิว (Thai Profile)

Reviews

[M · Rating 4 out of 5]

จบล้าววว
สู้กันจนหยดสุดท้าย นี่ ณ จุดนึงแอบรู้สึกว่า นี่ชั้นอ่าน Lord of the Rings เวอร์ชั่นจีนอยู่ใช่ไหม
ไม่ใช่ทำลายแหวนอะไรหรอกนะ แต่สู้กันเลือดสาด สงครามอภิมหากาพย์มาก
ตอนสุดท้ายนี่ให้อารมณ์สงครามล้างโลกกันเลยทีเดียว แต่ก็สนุกดีอ่ะนะ

เป็นซีรียส์ที่หาความหวานได้ยาก แต่หวานทีก็อุ่นไปหมดเลย
ถึงจะสู้รบปรบมือ แต่ก็มีการชิงไหวชิงพริบกันพอสมควร
ติดตรงที่รู้สึกพระ-นางนี่สะท้านพิภพไปหน่อย แทบจะไม่เพลี่ยงพล้ำอะไร
แต่เอาจริงๆ ที่สนุกสุดๆ น่าจะเป็นตอนอวิ๋นซื่อเทียนกะตี้ฟั่นเทียนรบกันครั้งแรกเลย
ตอนนั้นนี่โคตรมันจริงๆ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเล่มสี่ ชิงไหวชิงพริบ ตีกันมันมาก แล้วนางเอกก็ยังมีคดีที่ต้องแก้ตัว
คือปมดีมาก พอผ่านจุดนั้นมาแล้วเริ่มแผ่ว

ปมอื่นๆ ดูคลี่คลายง่ายเกินไป อย่างเรื่องพลังเผ่าเลือนเร้นที่ผูกนางเอกกะพระเอกไว้ สลายง่ายเกินไปมั้ย
ตอนแรกนึกว่านางเองจะล้มหมอนนอนเสื่อให้พระเอกคลั่งซักนิด (ชอบเวลาเห็นพระเอกคลั่งอ่ะ)
ปรากฎว่าสลายโต๋เร็วไวมาก

เล่มนี้ลั่วหลีที่กำลังนึกถึงว่า หายไปไหนฟระ จู่ๆ ก็โผล่มาในตอนสุดท้าย
โว้ยยย ขัดใจ จะโผล่มาเร็วกว่านี้ก็ไม่ได้
หลายๆ อย่างมันดูไม smooth จริงๆ น่าจะจบเร็วกว่านี้ ตอนพีคๆ หาทางลงได้ก็สวยละ แต่อันนี้สงครามยืดเยื้อไปหน่อย
มีปัญหาอะไรพระ-นางก็อึดถึกบึกบึน ยอดมนุษย์ฝ่าฟันได้หมดจริงๆ พอมาถึงเล่มนี้บทจะจบเลยจบอย่างไว
ก็ไม่รู้สินะ

มันสนุก แต่ก็แหม่งๆ 555 ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับดีงามเลิศเลอ มันไม่ค่อยละเอียดลออน่ะ
เทียบกับสารวัตรกู้แล้ว สารวัตรชนะเลิศค่ะ

[Ning · Rating 3 out of 5]

จบแล้ว...
ไอ้ความรู้สึกที่ว่า ไม่อยากให้จบเลยนั่น .. ไม่มี
หลังจากลอยคอในทะเลมาแสนนานนั้น .. ก็สามารถกลับขึ้นฝั่งได้อย่างทุลักทุเล

สำหรับชุดนี้.. ช่วงแรกๆ ยอมรับว่าสนุก แม้มันจะดูโอเวอร์ แต่ยังอยู่ในส่วนที่รับได้

แต่พอขึ้น เล่ม5 ต้องบอกว่า มันเกินเลยไปมาก เกินกว่าที่จะยอมรับได้ จนทำให้ความสนุกมันลดลง แต่ยังดีที่ว่า ยิ่งแนวเวอร์ๆ อย่างนี้ ไม่ค่อยหักมุม ไม่มีใครตาย ร้ายเป็นร้าย ดีเป็นดี ชัดเจน ไม่ต้องลุ้น

แต่ในความเวอร์ ก็บอกได้ว่า อ่านได้ เพลินๆดี บางครั้งบรรยายเยอะ น้ำเยอะ แต่ก็ยังอ่านได้สนุกดีเหมือนกัน

[Mingki · Rating 5 out of 5]

เทียบกับเล่มที่แล้ว เล่มนี้สนุกขึ้นเยอะ หรือ ถ้าให้พูดอีกอย่าง ก็คือสนุกกลับมาเหมือนจะเป็นอย่างเดิมที่เคยเป็นมาในเล่มแรก ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าไม่คิดมาก และพร้อมจะลบตรรกะในหัวออกไป แล้วอ่านอย่างเดียว ชอบวิธีการแก้ปัญหาของลั่วอวี่กับอวิ๋นซื่อเทียน ชอบที่คิดถึงตัวเองเป็นที่ตั้ง ถึงแม้มุมหนึ่งหลายคนอาจมาองว่าเห็นแก่ตัว แต่ถ้ามองอีกมุม ก็สุดโต่งดี ฉีกมุมนางเอกพระเอกที่เสียสละตลอดเวลาน่ารำคาญได้ (ซึ่งก็เป็นจุดสะใจที่ทำให้อ่านเรื่องนี้มาตลอดนั่นแหละ)

เล่มนี้ก็เอาตัวละครเก่า อย่างลั่วหลี กลับมา และกลับมาแบบอัพเกรด ซึ่งกลายเป็นว่าเมื่อมาเทียบกันมาทำให้ตัวละครเดิมที่ควรจะเก่ง ทำอะไรไม่ได้เลย ส่วนตัว รำคาญขนเงิน ตั้งแต่ออกมาใหม่ ๆ แล้ว และเล่มนี้ก็น่ารำคาญยิ่งกว่าเดิม เพราะถ้าจะมองว่าโกรธ เพราะปัญหาลามใหญ่โตจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของคนอื่น ก็บอกปัญหาให้คนอื่นรู้และช่วยแก้จะดีไหม แทนที่จะมาอาละวาดโวยวาย ส่วนโม่เหยียน สุดท้ายสภาพกึ่งพระรองกึ่งตัวร้าย (สำหรับคนที่ไม่ชอบหน้า) ก็หมดไป เหลือแต่สภาพกึ่งเพื่อนกึ่งพี่กับทั้งลั่วอวี่กับอวิ๋นซื่อเทียน (แม้คนหลังจะต้องบวกสภาพกึ่งคู่กัดเข้าไปด้วย)

ในเล่มเขียนดีระดับหนึ่ง ชอบเวลาอ่านการร่วมแรงร่วมใจ ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้ของกองกำลังเจ็ดกลุ่มที่พยายามต้านทานศัตรูรอลั่วอวี่กับอวิ๋นซื่อเทียนฝึกวิชาเสร็จ และชาวบ้านที่มาช่วยรบด้วยอาวุธใกล้มือคว้า อย่างมีดหั่นหมู ม้านั่งไปช่วยสู้ และตอนที่พยายามส่งพลังชีวิตไปเพื่อปิดผนึกค่ายกล แต่ติดใจที่เอาตัวละครรีไซเคิลที่ดูเหมือนจะลึกลับสำหรับตัวละคร แต่ไม่แนบเนียนแม้แต่น้อยสำหรับคนอ่านมาใช้ใหม่นี่แหละ

อย่างไรก็ตาม หงุดหงิดที่เล่มนี้เป็นเล่มจบแล้วสำนักพิมพ์ไม่บอกให้รู้นะ เพราะเข้าใจว่ามี 11 เล่มมาตลอด และเวลาอ่านโดยคาดหวังว่า 10 เล่มกับ 11 เล่ม ความรู้สึกและอารมณ์มันจะต่างกัน ถ้าจะมี 10 เล่ม แล้วอีกเล่มหนึ่งเป็นเล่มพิเศษก็ควรบอกให้รู้ชัดไปเลย ไม่ใช่กลายเป็น อ่านเล่ม 9 ด้วยความเข้าใจว่ามี เล่ม 10 และ 11 และอ่านเล่ม10 พอเหลืออีกบทสุดท้ายค่อยรู้ตัวว่าหนังสือจะจบแล้ว อารมณ์มันถูกตัดหายไปเฉย ๆ เลย

ทำให้ต้องพูดถึงตอนจบ กลายเป็นเฝืออีกแล้วที่จบด้วยการแต่งงานแบบคริสต์ระหว่างเจ้าเงินและเจ้าแดงน้อย อยากให้จบดีกว่านี้นะ

ก็คงเหงา อ่านมาทุก 2 เดือน (พูดแบบไม่สนใจเล่มพิเศษ – เพราะกลัวจะไม่ได้ดั่งใจ สาธุ!)

[Saki Rook a Bead · Rating 3 out of 5]

รีวิวโดยรวม 10 เล่ม
นิยายแนวผจญภัยแฟนตาซี นางเอก...จวินลั่วอวี่เป็นสายลับของจีนและเป็นผู้มีวิทยายุทธ (ประมาณหนังจีนกำลังภายใน) เสียชีวิตขณะไปปฏิบัติภารกิจแล้วนางก็ไปเกิดในแผ่นดินลืมธาราซึ่งเป็นดินแดนที่ผู้คนมีพลังยุทธ (ออกแนว ๆ เวทมนตร์) และมีสัตว์อสูร (ออกแนวโปเกม่อน ใช้ในการต่อสู้ได้) ที่จริงเหตุผลที่ให้นางเอกเป็นคนมาจากอนาคตก็เพราะว่า ผู้แต่งต้องการให้นางเอกที่อายุ 14 ปี มีความสามารถรอบด้าน ทั้งศาสตร์ในปัจจุบัน และมีวิทยายุทธแบบกำลังภายในซึ่งจะต่างจากคนอื่นที่มีเวทมนตร์ และยังมีความสามารถด้านปรุงยาอีก นอกจากนี้ นางยัง “บังเอิญ” ได้เป็นเจ้าของสัตว์อสูรที่ทรงพลังอีก 3 ตัว
.
ลั่วอวี่เป็นคู่หมั้นกับเจี้ยเซวียนโม่เหยียนองค์ชายสามแห่งแคว้นไร้ปีก แต่คู่หมั้นเมินนางมาก เพราะลั่วอวี่มีปานแดงที่หน้า อัปลักษณ์มาก ซึ่งนางเอกก็หาได้แคร์ไม่ นางรู้ว่าปานที่หน้าเกิดจากคนวางยาพิษให้นางและครอบครัว นางจึงพยายามตามหาคนที่ทำร้ายครอบครัวของนาง
.
เนื้อเรื่องดำเนินได้ดี เริ่มจากจุดเล็ก ๆ ที่นางเอกต้องไปเข้าเรียนที่สำนักศึกษาหลวง อ่านแล้วนึกถึงแนวหัวขโมยบารามอส แล้วก็ต้องเป็นตัวแทนของโรงเรียนไปแข่งกันอีกสองแคว้น จากนั้น ก็ขยายออกมาใหญ่ขึ้นว่า แคว้นที่นางเอกอยู่นั้นที่จริงเป็นเพียงเมืองเล็กล้าหลังเท่านั้น ที่จริงแล้วยังมีเมืองใหญ่อีก นางเอกต้องออกผจญภัยสู่โลกกว้าง ไปช่วยพ่อแม่ ตามหาสมุนไพร ต่อมาก็เริ่มขยายมาสู่สงครามระหว่างแคว้นใหญ่ และขยายไปถึง��งครามระดับทวีป ซากิขอไม่เล่าเรื่องย่อตรงนี้เพราะเนื้อเรื่องมันยาวมาก ถ้าเล่าอาจจะเป็นสปอยได้ จึงขอเล่าต่อในคอมเม้นท์แรกนะคะ (ในคอมเม้นแรก จะเล่าเรื่องย่อที่อาจจะสปอยเนื้อหาของเล่ม 1-4 แต่สัญญาจะไม่เล่าจนจบ 555)
.
เนื้อเรื่องสนุกมาก เนื้อเรื่องจะออกแนวเป็นภารกิจ ๆ ไป ทำให้น่าติดตาม
.
คะแนน 7/10 โดยรวมถ้าให้คะแนนเล่ม 1-9 อาจจะให้ 8-9 คะแนน แต่เล่ม 10 เฉลยปริศนาที่วางไว้ตั้งแต่เล่มแรก ๆ ได้อนาถมาก เลยขอตัดคะแนนออกไปหน่อย

spoiler: เล่ม 10 น่าผิดหวังมาก ปมเรื่องชาติกำเนิดของลั่วอวี่ที่เก็บงำมาตั้งแต่เล่มต้น ๆ โผล่มาก็แบบ เออ ต้องให้เป็นสามีภริยาเพิ่มพลังเนี่ยนะ และที่ตลกก็คือ การเฉลยชาติกำเนิดของอวิ๋นซื่อเทียนว่าที่จริงเขาก็เป็นทายาทสายเดียวกับโม่เหยียน คือ เหมือนเอาคนมานั่งคุย ๆ ๆ ๆ ๆก็จบว่า แน่นอน ฮีผมเงิน ฮีต้องเป็นทายาทแน่ ๆ เอ่อะ 5555

เล่มนี้สมเหตุสมผลน้อยที่สุด ตี้ฟั่นเทียนไปทำลายหออริยะทำไม เขาเป็นศิษย์ของเมืองนั้นนี่นา ตอนเขาเดี้ยง อาจารย์ซึ่งเป็นผู้อาวุโสของเมืองก็มาช่วย มาดวลแทนอีก แล้วฮีกลับไปฆ่าคนในเมืองอาจารย์ตัวเอง แล้วตี้ฟั่นเทียนเอาหลิวปี้เหยามาเป็นลูกน้องเพื่อออออ นางก็เป็นแค่แม่ค้าคนนึงนี่นา และก็ที่มาที่ไปของพลังผีของตี้ฟั่นเทียนก็ตลก คืออยู่ ๆ ก็โผล่มาแบบไม่มีที่มาที่ไป อ่านช่วงสงครามกระดูกแล้วนึกถึง gome of throne ตลอดเลย

ถ้าจบตั้งแต่เล่ม 9 น่าจะดีกว่านี้

[Kittenlittle · Rating 2 out of 5]

ไม่ชอบช่วงแรกมากๆ เลย ถึงเรื่องนี้จะไม่สมเหตุสมผลอย่างไร เราก็พยายามมองข้ามมันนะ ผู้แต่งเรื่องนี้แต่งแบบมุมมองของพระเจ้า จะกำหนดเรื่องให้เป็นอย่างไรก็ได้ แต่เหตุผลที่จะช่วยแผ่นดินลืมธาราทั้งหมดคือ ให้ผู้สืบทอดของสองตระกูลมาผูกสัมพันธ์เป็นสามีภรรยาฝึกวิชากันแล้วจะช่วยปิดผนึกพลังชั่วร้ายทั้งหมดได้ คือแบบเป็นสามีภรรยาแล้วจะกู้โลกได้ เราอ่านแล้วแบบ จะเอาอย่างนี้เลยหรอ เข้าใจว่าผู้แต่งคงอยากให้พิสูจน์ถึงความรักพระนางว่าจะยอมแยกจากกัน ยอมไปเป็นภรรยาของผู้อื่นหรือไม่ คือผู้แต่งสร้างสถานการณ์แบบอื่นก็ได้นะ คือเหตุผลแบบนี้ดูน่าเกลียดอ่ะ ไม่ชอบเลย

หลังจากตกลงการฝึกวิชาช่วงต้นได้ ก็เป็นการอัพเลเวล แล้วก็เป็นการต่อสู้แบบเว่อร์วังอลังการตามสไตล์ผู้แต่ง มีน้องชายนางเอกกลับมาช่วยด้วย เรื่องนี้ไม่มีการฆ่าตัวละครหลักของเรื่อง มีแต่ตัวละครฝ่ายร้ายที่จะตาย ตัวละครฝ่ายดีถึงแม้จะเผชิญกับสงครามล้างผลาญแค่ไหน กระอักเลือดมากี่ครั้ง อาการร่อแร่อย่างไร รอดตายหมดค่ะ หลังจากชนะแล้วก็ปิดท้ายด้วยการแต่งงานของเจ้าเงินกับเจ้าแดงน้อย ซึ่งเป็นพิธีของยุคปัจจุบัน โดยนางเอกเป็นผู้ดำเนินการ

เราว่านิยายเรื่องนี้น่าจะอยู่หมวด JLN มากกว่ามาอยู่หมวด มากกว่ารักพิเศษนะ ตัวละครหลักในเรื่องก็อายุน้อยๆ ทั้งนั้น พระเอกก็ยี่สิบต้นๆ นางเอกอายุสิบหกเอง ซึ่งทั้งคู่ก็เก่งเว่อร์ ได้เป็นถึงจักรพรรดิปกครองแผ่นดินทั้งหมดในตอนจบ

[J.Nida · Rating 3 out of 5]

เล่มจบ ทุกคนร่วมใจกันต่อสู้กับพวกเหล่าร้ายที่ออกมาจากดินแดนเทพสวรรค์วิญญาณนรก

สู้มันทั้งเล่ม สุดท้ายลั่วอว่ากับซื่อเทียนฝึกพลังอภิญญาเรือนเล้นสำเร็จ มาฆ่าตัวร้ายที่อยู่เบื้องหลัง

จบ